فرخنده: شماری از جنبشهای اعتراضی زنان افغانستان در نامهای سرگشاده به آنالنا بربوک، رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از جامعه جهانی خواستهاند برای رسیدگی فوری به بحران فراگیر حقوق بشر در افغانستان اقدام کند. امضاکنندگان این نامه تأکید کردهاند که سیاستهای طالبان علیه زنان، مصداق روشن «آپارتاید جنسیتی» است و باید بهعنوان یک جنایت بینالمللی جرمانگاری شود.
این نامه که روز پنجشنبه، هفتم حوت منتشر شده، از مواضع اخیر خانم بربوک در شصتویکمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد درباره وضعیت زنان در افغانستان استقبال کرده است؛ مواضعی که در آن، رئیس مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی خود را با تمرکز بر مفهوم آپارتاید جنسیتی در افغانستان آغاز کرد.
بیش از ۳۰ جنبش اعتراضی زنان که این نامه را امضا کردهاند، نوشتهاند بحران کنونی حقوق بشر در افغانستان نتیجه مستقیم سیاستهای هدفمند طالبان است؛ سیاستهایی که به گفته آنان، زنان را بهگونه سیستماتیک از آموزش، کار، مشارکت اجتماعی و حضور در عرصه عمومی حذف کرده است.
در این نامه آمده است که طالبان با تحمیل نظام آپارتاید جنسیتی، نیمی از جامعه افغانستان را عملاً از حقوق بنیادین انسانی محروم ساختهاند؛ وضعیتی که به باور فعالان، به دلیل ملاحظات سیاسی و سیاست تعامل، کمتر مورد توجه جدی جامعه جهانی قرار گرفته است.
فعالان زن همچنین به دیگر اقدامات طالبان اشاره کردهاند؛ از جمله حذف زبان فارسی از ساختارهای رسمی، سرکوب و کوچ اجباری گویشوران این زبان و تلاش برای ایجاد ساختار تکقومیتی و تکزبانی در اداره طالبان. آنان این اقدامات را بخشی از نقض سازمانیافته حقوق بشر در افغانستان دانستهاند.
در پایان، جنبشهای اعتراضی زنان افغانستان از رئیس هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواستهاند در برابر سیاستهای «تعامل، سفیدنمایی و عادیسازی» طالبان موضعی قاطع اتخاذ کند و زمینه پیگرد رهبران طالبان را بهعنوان عاملان آپارتاید جنسیتی و ناقضان جدی حقوق بشر فراهم سازد.