فرخنده: همزمان با آغاز سال تعلیمی جدید و ادامه محرومیت دختران از آموزش، شماری از جنبشهای اعتراضی زنان این وضعیت را سیاستی هدفمند برای حذف زنان از عرصه آموزش دانسته و نسبت به پیامدهای آن هشدار دادهاند.
با گذشت پنج سال از بسته ماندن دروازههای مکاتب به روی دختران بالاتر از صنف ششم، موج تازهای از اعتراضها از سوی جنبشهای زنان در افغانستان شکل گرفته است. این جنبشها در بیانیههایی اعلام کردهاند که سال تعلیمی جدید در حالی آغاز شده که میلیونها دختر همچنان از ابتداییترین حقوق انسانی خود، یعنی حق آموزش، محروم ماندهاند.
در این بیانیهها تأکید شده است که ادامه این وضعیت نه یک تصمیم موقت، بلکه بخشی از یک سیاست هدفمند برای حذف سیستماتیک زنان از عرصههای آموزشی و اجتماعی است؛ روندی که به باور آنان، آینده افغانستان را با بحران عمیقتری روبهرو خواهد کرد.
در همین حال، «جنبش آفتاب آزادی» این محرومیت را نقض آشکار حقوق بنیادی زنان دانسته و تصریح کرده است که حق آموزش، بهعنوان یک حق اساسی انسانی، نباید با توجیههای سیاسی، فرهنگی یا ایدئولوژیک محدود شود. این جنبش هشدار داده است که جامعهای که نیمی از جمعیت آن از آموزش محروم باشد، هرگز قادر به دستیابی به ثبات، توسعه و عدالت نخواهد بود.
این واکنشها در شرایطی مطرح میشود که طی پنج سال گذشته، محرومیت دختران از آموزش بارها با انتقادهای گسترده داخلی و بینالمللی روبهرو شده است. با این حال، طالبان تاکنون پاسخ قانعکنندهای به این انتقادها ارائه نکردهاند و محدودیتها همچنان پابرجاست.
ادامه محرومیت دختران از آموزش، اکنون نهتنها یک بحران آموزشی، بلکه به یک مناقشه جدی حقوق بشری و اجتماعی تبدیل شده است؛ مسألهای که به باور بسیاری، آینده افغانستان را در سطحی عمیقتر از یک نسل تحت تأثیر قرار خواهد داد.