فرخنده: اعضای شبکه قدرت و سیاست زنان افغانستان در پیامی به کشورهای جهان و نهادهای حقوق بشری گفتهاند که از زمان بازگشت طالبان به قدرت، میلیونها شهروند افغانستان حقوق و آزادیهای اساسی خود را از دست دادهاند و زنان و دختران بیشترین آسیب را متحمل شدهاند. آنان از جامعه جهانی پرسیدهاند که مردم افغانستان تا چه زمانی باید بهای سیاست و سکوت جهان در برابر طالبان را بپردازند.
اعضای شبکه قدرت و سیاست زنان افغانستان میگویند سرکوب طالبان تنها به محرومیت زنان و دختران از آموزش و کار محدود نمیشود، بلکه میلیونها شهروند افغانستان همزمان با فقر، بیکاری، مهاجرت و ناامیدی نسبت به آینده نیز روبهرو هستند.
آنان در پیامی به کشورهای جهان و سازمانهای حقوق بشری گفتهاند که از ۱۵ آگست ۲۰۲۱ به اینسو، حقوق و آزادیهای اساسی میلیونها شهروند افغانستان محدود یا سلب شده است.
به گفته این شبکه، زنان و دختران بیشترین آسیب را از سیاستهای طالبان دیدهاند. طالبان دختران را از آموزش متوسطه و دانشگاه محروم کرده و زنان را از بسیاری از مشاغل و عرصههای عمومی کنار زدهاند.
اعضای شبکه قدرت و سیاست زنان افغانستان افزودهاند که آزادی رفتوآمد و حضور اجتماعی زنان نیز بهشدت محدود شده است.
در این پیام آمده است که شرایط افغانستان تنها یک بحران مربوط به حقوق زنان نیست؛ بلکه مردم این کشور در کنار سرکوب، با مشکلات اقتصادی و اجتماعی گستردهای مانند فقر، بیکاری، مهاجرت و ناامیدی نسبت به آینده مواجهاند.
به گفته این فعالان، زنان افغانستان برای دستیابی به ابتداییترین حقوق خود نیز ناچار به مبارزه شدهاند.
آنان گفتهاند طالبان تلاش کردهاند زنان را از جامعه حذف کنند، اما نتوانستهاند مقاومت آنان را از بین ببرند.
در این پیام آمده است که زنان در داخل افغانستان با وجود خطر بازداشت و مجازات، به اعتراض ادامه دادهاند، کلاسهای مخفی ایجاد کردهاند و تلاش کردهاند صدای خود را خاموش نکنند.
اعضای شبکه قدرت و سیاست زنان افغانستان در پایان از جامعه جهانی پرسیدهاند: تا چه زمانی باید مردم افغانستان بهای سیاست و سکوت جهان را بپردازند؟
آنان تأکید کردهاند که نمیتوان همزمان از حقوق بشر سخن گفت و محرومیت میلیونها زن و دختر افغانستان از حقوق اساسیشان را به یک وضعیت عادی تبدیل کرد.