فرخنده: جورج دبلیو بوش، رئیسجمهور پیشین امریکا، از محرومیت دختران و زنان افغانستان از آموزش و کار در افغانستان ابراز تأسف کرد و گفت زنانی که پس از سالها تلاش تازه در حال کشف تواناییهای خود بودند، اکنون فرصت شکوفا کردن استعدادهایشان را از دست دادهاند.
بوش این اظهارات را چهارشنبهشب، در مراسمی به مناسبت بیستوپنجمین سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر در مرکز ریاستجمهوری خود در دالاس بیان کرد.
او با اشاره به تجربه حضور نیروهای امریکایی در افغانستان گفت که برخی تصور میکردند مردم افغانستان خواهان آزادی نیستند یا تفاوت میان آزادی و استبداد را درک نمیکنند؛ اما به گفته بوش، افغانها بهخوبی این تفاوت را میدانند.
رئیسجمهور پیشین امریکا گفت دخترانی که برای نخستینبار امکان رفتن به مکتب را پیدا کرده بودند و زنانی که به عنوان داکتر و استاد دانشگاه فعالیت میکردند، معنای زندگی در یک جامعه آزاد را میدانستند.
او افزود: متأسفانه، آن زنانی که تازه داشتند به تواناییهای واقعی خود پی میبردند، دیگر فرصتی برای شکوفا کردن تمام استعدادهایشان ندارند.
بوش در بخش دیگری از سخنانش حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را نقطه عطف ریاستجمهوری خود خواند و گفت این حملات تنها هشت ماه پس از آغاز دوره ریاستجمهوریاش، مسیر کاری او را تغییر داد و او را به «رئیسجمهور زمان جنگ» تبدیل کرد.
در این حملات، دو هواپیمای ربودهشده به برجهای دوقلوی مرکز تجارت جهانی در نیویارک برخورد کردند. هواپیمای سوم به ساختمان پنتاگون در ویرجینیا اصابت کرد و هواپیمای چهارم پس از مقاومت مسافران و خدمه در ایالت پنسیلوانیا سقوط کرد. در مجموع، نزدیک به سه هزار نفر در این حملات کشته شدند.
بوش گفت زمانی که در روز حملات در یک مکتب ابتدایی در ایالت فلوریدا حضور داشت، پس از اطلاع از برخورد هواپیمای دوم دریافت که آنچه رخ داده، یک حادثه عادی نیست.
او گفت از آنجا که القاعده به عنوان یک دشمن سازمانیافته از خاک افغانستان، تحت حاکمیت طالبان، فعالیت میکرد، پاسخ امریکا نمیتوانست صرفاً به اقدامات پولیس محدود شود.
به گفته بوش، پس از حملات ۱۱ سپتامبر، حفاظت از امریکا و آمادهسازی برای پاسخ نظامی به اولویت اصلی دولت او تبدیل شد.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر، دولت امریکا از طالبان خواست رهبران القاعده، از جمله اسامه بن لادن، را تحویل دهد. پس از رد این درخواست، امریکا و متحدانش در ۷ اکتبر ۲۰۰۱ حملات هوایی علیه مواضع طالبان و القاعده در افغانستان را آغاز کردند.
این عملیات به سرنگونی حکومت نخست طالبان در هفتههای بعد انجامید؛ اما جنگ با این گروه پایان نیافت. طالبان در سالهای بعد شورش مسلحانه علیه حکومت افغانستان و نیروهای خارجی را ادامه دادند و جنگ افغانستان نزدیک به دو دهه ادامه پیدا کرد.