
فرخنده: شماری از جنبشهای اعتراضی زنان و فعالان مدنی افغانستان در واکنش به سخنرانی اخیر سعیده میرضیایف، دختر رییسجمهور ازبکستان، در مجمع عمومی سازمان ملل، از تاشکند خواستهاند تعاملات سیاسی و اقتصادی خود با طالبان را با تعهدات بینالمللی و اصول حقوق بشری پیوند دهد.
این فعالان ضمن استقبال از پیشرفتهای اوزبیکستان در زمینه مشارکت سیاسی زنان و حضور آنان در پارلمان، از اینکه میرضیایف در سخنرانی خود به وضعیت زنان و دختران افغانستان اشاره نکرده است، ابراز تأسف کردهاند.
در بیانیه این جنبشها آمده است که زنان افغانستان بیش از پنج سال است از دسترسی به آموزش، کار و بخش مهمی از آزادیهای اساسی خود محروم شدهاند. آنان گفتهاند حمایت از مشارکت و حقوق زنان در ازبکستان، در کنار سکوت درباره محدودیتهای زنان در افغانستان، پرسشهایی را درباره رویکرد کشورهای منطقه نسبت به بحران حقوق زنان ایجاد میکند.
فعالان مدنی همچنین از رویکردی که به گفته آنان، تحولات افغانستان را عمدتاً از زاویه اقتصادی و امنیتی بررسی میکند، انتقاد کردهاند. آنان تأکید کردهاند که بررسی آینده افغانستان بدون توجه به وضعیت حقوق بشر و محدودیتهای اعمالشده علیه زنان، تصویری کامل از شرایط این کشور ارائه نمیکند.
در این بیانیه آمده است که پروژههای تجاری و انرژی، بهتنهایی نمیتوانند زمینه ثبات پایدار را فراهم کنند و حقوق زنان باید در تعاملات منطقهای درباره افغانستان مورد توجه قرار گیرد. آنان همچنین خواستار موضعگیری آشکار کشورهای منطقه در برابر محدودیتهای آموزشی و کاری زنان از سوی طالبان شدهاند.
جنبشهای اعتراضی زنان از ازبکستان و دیگر کشورهای منطقه خواستهاند تعاملات سیاسی و اقتصادی با طالبان را در چارچوب تعهدات حقوق بشری بینالمللی دنبال کنند و بازگشت حقوق اساسی زنان را در این تعاملات مورد توجه قرار دهند.
این فعالان همچنین خواستار حمایت کشورهای منطقه از تلاشها برای بهرسمیتشناختن اصطلاح آپارتاید جنسیتی بهعنوان یک جنایت بینالمللی، افزایش فرصتهای آموزشی برای دختران افغانستان و تضمین حضور معنادار زنان در نشستهای مربوط به آینده افغانستان شدهاند.
آنان هشدار دادهاند که از نگاه این جنبشها، محدودیتهای نظاممند علیه زنان تنها یک مسئله داخلی افغانستان نیست و میتواند پیامدهایی برای ثبات منطقهای داشته باشد.
سعیده میرضیایف، رییس دفتر و دختر رییسجمهور ازبکستان، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفته بود که نگاه صرفاً امنیتی به افغانستان تحت کنترول طالبان و تلقی این کشور بهعنوان یک منبع تهدید، راهحل مشکلات افغانستان نیست. او تأکید کرده بود که تنها گذاشتن مردم افغانستان میتواند مشکلات این کشور را تشدید کند.