شماری از زنان معترض در افغانستان، با شعار چون « صدای ما را در سازمان ملل از یاد نبرید» و « جهان ما را در این فاجعه تنها نگذارد» از جامعهی جهانی خواستند که برای بازگشایی مکاتب دختران و دسترسی آنان به حقوق ابتدایی تحصیل و کار ، به طالبان فشار بیشتر بیاورند.
این زنان شماری همچنان تاکید دارند که آنان؛ برای مطالبه حقوق اساسیشان حتی حق راهپیمایی و اعتراض را ندارند.
زنان معترض همچنان با شعار «زنان افغانستان در عزای آزادی نشستهاند»، از سازمانهای بینالمللی خواستهاند که دولت سرپرست طالبان را به رسمیت نشناسند.