فرخنده: با ادامه روند اخراج گسترده مهاجران افغان از پاکستان، نگرانیها نسبت به آینده کودکان، بهویژه دختران، در افغانستان تحت حاکمیت طالبان افزایش یافته است. بسیاری از مهاجران بازگشتی هشدار میدهند که بازگشت به کشوری که دختران را از آموزش و زنان را از کار منع میکند، آیندهای تاریک برای نسل نو رقم خواهد زد.
بر اساس آمار تازهی سازمان جهانی مهاجرت، از ۲۴ سنبله ۱۴۰۲ تا ۱۶ حمل ۱۴۰۴، بیش از ۸۶۱ هزار شهروند افغانستان از پاکستان به کشور بازگشته یا بهگونه اجباری اخراج شدهاند. بیش از نیم میلیون تن از این افراد تنها از طریق گذرگاههای مرزی ایالت خیبر پختونخوا وارد افغانستان شدهاند.
در حالی که هزاران خانواده با دستان خالی و بار و بُستره از اردوگاههای موقت در پشاور و لندیکوتل به سوی افغانستان رانده میشوند، بسیاری از آنان آیندهای مبهم را پیشروی خود میبینند.
مهاجران، از وضعیت رقتبار کمپهای موقت پاکستان شکایت دارد: میگویند در کمپها رشوه گرفته میشود و آنها را خسته ساختند. به گفته مهاجران، ده روز میشود که از خانههایشان بیرون شدند. گفتند در تورخم، نه آب است، نه غذا و نه امکانات. بسیار رنجآور است.»
بازگشت به افغانستانی که تحت سلطه طالبان اداره میشود، برای بسیاری از مهاجران به معنای روبهرو شدن با جامعهای است که در آن دختران از آموزش و زنان از فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی بازماندهاند. محدودیتهای شدید تحصیلی و شغلی برای زنان، بهویژه در مناطق روستایی، مهاجران را نسبت به آینده فرزندانشان نگران کرده است.
سازمان ملل متحد گزارش داده است که در مرحله دوم اخراج مهاجران از پاکستان، بیش از ۱۶ هزار دارنده کارت هویت افغان (ایسیسی) این کشور را ترک کردهاند که نزدیک به ۷ هزار تن از آنها بهگونه اجباری اخراج شدهاند. در ده روز اخیر، بیش از ۴۴ هزار مهاجر از پاکستان وارد افغانستان شدهاند.
دولت پاکستان تصمیم گرفته است بیش از ۸۰۰ هزار دارنده کارت ایسیسی را نیز اخراج کند؛ تصمیمی که میتواند بحران انسانی را در افغانستان، کشوری با زیرساختهای آسیبدیده و جامعهای با محدودیتهای فراگیر، تشدید کند.
در نبود امکانات آموزشی، بهویژه برای دختران، و شرایط اقتصادی نابسامان، هزاران کودک مهاجر در خطر از دست دادن آیندهای روشن قرار دارند؛ آیندهای که پیش از بازگشت، امیدی به آن داشتند.