فرخنده: شماری از مسوولان شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در گفتگو با رسانه فرخنده میگویند که با فرارسیدن چهارمین سالگرد سقوط حکومت جمهوری در ۱۵ اگست ۲۰۲۱، وضعیت کنونی کشور نا هنجار تعریف کردند.
آنان وضعیت جاری را«چهار سال تاریکی، سرکوب و بیعدالتی» توصیف کرده و جامعه جهانی را به بیتوجهی و حتی «عادیسازی روابط با طالبان» متهم کرد.
معصومه اسم مستعار یکی از اعضای این جنبش گفت، ۱۵ اگست «روز سیاه تاریخ افغانستان» است. به گفته او از زمان تسلط طالبان، میلیونها شهروند با فقر، کوچ اجباری، خشونت، بازداشت، شکنجه و تبعیض سیستماتیک روبهرو شدهاند. بهویژه زنان و دختران، از حق تحصیل، کار و حضور در عرصههای اجتماعی و سیاسی محروم مانده و با «آپارتاید جنسیتی آشکار» مواجه شدهاند.
فرحناز یکی دیگر از شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان هشدار داد که سیاستهای طالبان نهتنها ناقض اعلامیه جهانی حقوق بشر و منشور ملل متحد است، بلکه با فرمانها و محدودیتهای زنستیزانه، فضای فرهنگی، مدنی و رسانهای کشور را نابود کرده است. خانم فرحناز تأکید کرده که در چهار سال گذشته، مهاجرتهای اجباری، جدایی خانوادهها و بیسرنوشتی میلیونها شهروند افغانستان به اوج رسیده است.
همچنین شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در بخش از خواستههایشان، طی اعلامیهای بیان نموده و این شبکه تصریح کرده است که:
-
جنایات طالبان باید بهعنوان «آپارتاید جنسیتی» به رسمیت شناخته شود؛
-
رهبران این گروه باید مشمول تحریم و پیگرد بینالمللی قرار گیرند؛
-
هیچ کشوری نباید طالبان را به رسمیت بشناسد یا با آن همکاری کند؛
-
سازمان ملل و نهادهای بینالمللی باید در کنار مردم افغانستان و نه ناقضان حقوق بشر بایستند.
این بیانیه با تأکید بر اینکه «افغانستان فراموش نشده است» و با شعار «تحصیل، کار، آزادی»، خواستار ادامه مبارزه مردم برای دستیابی به عدالت، برابری و آزادی شد. در پایان آمده است: «ما مردم افغانستان، طالبان را نماینده خود نمیدانیم و در برابر تاریکی، جهل و ترور برای روشنایی، دانایی و رهایی میجنگیم.»
گزارش مصطفی شهریار