حادثه ترافیکی در دایکندی 16 کشته و زخمی برجای گذاشت
شماری از منابع محلی و مردمی در ولایت دایکندی از واژگون شدن یک عراده بس مسافربری در این ولایت خبر می‌د‌هند. گفته می‌شود در این حادثه که صبح امروز در کوتل چبلک ولسوالی شهرستان این ولایت رخ داده است. پنج کشته و 11 زخمی برجای گذاشته است. خرای جاده‌ها و بی‌احتیاطی رانندگان یکی ازعوامل افزایش تلفات رخدادهای ترافیکی در افغانستان خوانده شده‌است.
ناامیدی جامعه‌ی جهانی از بازگشایی مکاتب دخترانه، هیدربار؛ خواهان فشار بیشتر بر طالبان شد
سازمان دیده‌بان حقوق بشر، می‌گوید که دولت سرپرست طالبان به این زودی مکاتب دخترانه را بازگشایی نخواهد کرد. هیدربار، مدیر بخش زنان این سازمان با نشر توییتی گفته که جامعه جهانی با گزینه‌های فوری آموزش جایگزین برای دختران و ممنوعیت سفر و سایر اقدامات علیه رهبران طالبان، به ممنوعیت آموزش دختران پاسخ دهد. این درحالی است که مقام‌های طالبان بارها گفته‌اند که نصاب تعلمیمی موجود برای آموزش دختران ضدشرعی است و باید تغییر کند و این تغییر یک‌شبه ممکن نیست. در همین‌حال پنج‌ماه است که دختران به مکتب نرفته‌اند و تاکنون نصاب مورد نظر آنها، ساخته نشده‌است.
نشست قندهار، دقایقی پیش آغاز گردید
تلویزیون ملی، با نشر توییتی می‌گوید که نشست بزرگ سه‌هزار نفری، به‌شمول علمای دینی، سیاسیون و اقشار مختلف مردم در شهر قندهار، لحظاتی پیش آغاز گردید. گفته می‌شود هدف از برگزاری این نشست به نحوی تثبیت حمایت‌های مردمی از دولت سرپرست طالبان در کابل است و شخص ملا هبت‌الله «آخندزاده» رهبر این گروه اشتارک و سخنرانی خواهد کرد. این درحالی است‌که چندی پیش طالبان، نشست مشابهی را در کابل نیز برگزار کرده‌بودند.
نهادهای حقوق بشری: طالبان باید پاسخگو شوند
شماری از نهادهای حقوق بشری از جهان خواسته‌اند که فشار لازم را برای پاسخ‌گویی طالبان در قبال حقوق زنان افغانستان وارد سازد و حتی این جزو برنامه های تعامل دیپلماتیک جامعه جهانی با طالبان باشد. این نهادها به شمول دیده‌بان حقوق بشر، با نشر گزارشی می‌گویند که وضعیت حقوق بشر در یک سال گذشته به طور وحشتناکی در افغانستان وخیم بوده که از جمله می‌توان به نا امنی شدید غذایی، بحران اقتصادی، نقض جدی حقوق زنان و دختران و تبعیض جنسیتی آشکار، اشاره کرد که این موارد افغانستان را عملا در آستانه‌ی فروپاشی قرار داده‌است. این نهادها خواستار احیای کامل حقوق زنان و دختران از سوی طالبان گردیده و از انها خواسته‌اند موانع را از مسیر تحصیل و اشتغال زنان و دختران بردارند. این در حالی است که دولت سرپرست طالبان، تاکنون گام‌های جدی را در راستای تعامل با خواسته‌های جامعه جهانی بر نداشته اند.
افزایش قتل‌های مرموز در هرات، جسد یک زن پیدا شد
شماری از منابع در ولایت هرات تایید می‌کنند که یک زن به طور مرموز در این ولایت کشته شده‌است. گفته می‌شود جسد این زن درحالی‌که در پلاستیک پیچانده شده بود از داخل یک گودال در قریه رباط میرزا در ولسوالی کشک رباط سنگی پیدا شده است. مسئولین محلی طالبان با تایید خبر می‌گویند که جسد به بیمارستان منتقل شده و تا هنوز هویت آن مشخص نیست و تحقیقات ادامه دارد. این در حالی‌است که روند قتل‌های مرموز در اکثر ولایات رو به افزایش بوده چنانچه پیشترجسد یک زن از ولسوالی زنده‌جان ولایت هرات نیز به دست آمده‌بود.
با آمدن طالبان، پرده بر افتاد، حقیقت هویدا شد ـ گفتگو با فرح مصطفوی
اجبار در همه ی امور و در تمامی تصامیم بر سرنوشت زنان نوشته شده و هرگز فرصت بدست نیآورده است تا کیستی خودش و چیستی حضورش را تعریف کند. از به اصطلاح آنزمانی خودش (کشف حجاب)، از اوانی که حرکت اجباری برخواسته از عجله ی امان الله خان بود، تا گروه زنان در قدرت افغانستان در بیست سال حضور نیرو های بین المللی که زن نماد مدرنیته ی کرزی و غنی شد ، با این تاکید که تمام زنان وارداتی نماد آزادی و فرهنگ و سیاست – و – همه کاره امور خودشان بودند که در کشتی آورده غرب آمدند و باهمان کشتی برگشتند. ۱_ در بخش اول این گفتگو اگر خودرا معرفی کنید؟ چقدر تحصیلات دارید ؟ مکتب را درکجا و با چه مشکلاتی خواندید؟ و دانشگاه را ؟ فرح ناز مصطفوی استم، متولد شهر فیض آباد مرکز ولایت بدخشان و از لیسه مخفی فارغ گردیدم، سنت ابدی تذکره ها تاکید میکند تا بگویم در یک خانواده با مواصفات تکراری تولد شدم، اما معلم زاده ی استم که پدرم با معلمی آغاز کرده و در خدمت معارف باز نشسته شده است. مکتب را با مشکل مشابه به دیگران به پایان رساندم، اوج جنگ های داخلی و بعد جنگ مقابل طالب نسل اول بود که بدخشان بنابر نبود دخالت مستقیم قدرت های جهانی از تجاوز طالب در امان مانده بود و دروازه مکاتب بروی دختران باز بود. بدون شک جامعه ی آنروز از نظر اقتصادی در بد ترین وضعیت ممکن بود و بصورت طبیعی دغدغه نان معضل اصلی مردم بود. دانشکده حقوق و علوم سیاسی را در دانشگاه کاردان به پایان رساندم که هم محصل و هم مادر بودم، پرداختن به مشکل تحصیل و مادر بودن پدیده مبرهن است و نیازی به شرح ندارد. مقطع کارشناسی ارشد را در دانشکده پنجاب (Panjab university) به پایان رسانده و کارشناسی ارشد را در دانشگاه طباطبایی تهران به مراحل نهایی رساندم. ۲_ در بخش دوم این گفتگو از تجارب کاری تان بگویید و قبل از آمدن طالبان مصروف چه شغلی بودید؟ از مراحل بسیار ابتدایی که نو جوان بودم فعالیت های اجتماعی را بعنوان معلم صلح در همکاری با یکی از موسسات داخل آغاز کردم، تجربه معلم صلح برایم فرصتی بود تا نخست رابطه مستقیم با مردم و جوامع روستایی در بدخشان داشته باشم، سفر های گاه و بیگاه به ولایات همجوار و کابل آغاز آشنایی با ساختار های اجتماعی سنتی أفغانستان بیشتر در شمالشرق بود. همکاری و برنامه های آگاهی دهی در زمینه ی انتخابات و رای دهی که در سال های نخست نوع امید برای مردم خسته از جنگ بود شامل فعالیت های اجتماعی موسسه ی شد که همکاری داشتم. در میان سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ جمع آمد کوچک از جوانان نویسنده و اهل شعر را در همکاری با دوستان ساختیم که تجربه عالی در زمینه حرکت اجتماعی نو گرا در بدخشان بود. گرداننده گی هفته نامه ی << ابتهاج>> که انتشار تمرین های نخستین نویسنده گان و شعرا جوان بدخشان را نشر میکرد. همزمان مسول پروژه میدیوتیک أفغانستان در بدخشان بودم که بیشتر معطوف به برنامه های صلح اجتماعی بود. بعد از ختم تحصیلات سال ۲۰۱۹ همکاری با میدیوتیک را دوباره بعنوان مسول فرهنگی آغاز کردم و در این دوره مسولیت سه بخش را بدوش داشتم، نای و نوا که برگذار کننده شب شعر و برنامه های فرهنگی در أفغانستان بود. سفیران صلح جوان که گروه های تبلیغ صلح در ولایات را بدوش داشت و گفتمان فرا مرزی و منطقوی که شامل کشور های پاکستان، تاجیکستان و مرحله بعد ایران میشد. در تعریف کوتاه و فشرده فعال صلح بودم ۳_ آمدن طالبان چه تاثیری روی زندگی شغلی تان داشت؟ آنگونه که انتظار داشتم آمدن طالب برایم تغییر شغل بود، از فعالیت منظم و شکل یافته اداری به فعالیت اجتماعی باز و حضور مستقیم برای مبارزه در مقابل ظلم و سرکوب. در بخش سوم این گفتگو ۴_ چه باعث شد که درجمع زنان معترض به خیابان بیایید؟ و اولین اعتراض خیابانی تان درمورد چه بود؟ و مهم ترین بخش این مصاحبه اولین اعتراض به دلیل بخشنامه طالبان در این مورد بود که زنان اجازه ندارند در سمت های ارشد چون ریس و وزیر کار کنند. تجربیات میدانی از تماس مستقیم با مردم، وضع جاری در أفغانستان، مطالعه دقیق تاریخ همه دست بهم داده بود تا منتظر سقوط کامل ارزش ها در أفغانستان باشم، تعبیر بهتر از این سوال اینست که ما به اعتراضات نپویستیم بر عکس اعتراضات را آغاز کردیم، شبکه های متعدد در ارتباط تنگا تنگ با زنان فعال در کابل که مربوط بانوان افغانستانی میشد و رابطه مستقیم با زنان در قدرت در کابل که ربط به زن أفغانستان نداشتند، داشتیم و در آغاز نیز حس نابودی کامل، سرکوب و اینکه زن دیگر انسان نیست همه را یکجا واداشت اعتراضات مدنی را با قیمت جان آغاز کنیم. تعبیر خودم اینست: پرده بر افتاده بود، حقیقت هویدا شد، هیاهو سالاری و هیاهو سالاران رفتند، زن أفغان به تعبیر همسر خلیلزاد مهندس نابودی کشور، باید امتحان پس میداد، برای ما امتحان پس دادن نبود، طعنه زدن بر شعار های جهان مدرن بود، ایستایی << من زن أفغان>> در مقابل فرار بود، فریاد بی پاسخ بودیم و این فریاد ادامه دارد، با همان تعبیر نخستین، شرم باد بر جهان که لاف تساوی حق میزند و در عمل ارزش ها را در بدل منفعت میفروشد، فریاد ما طعنه بر گوش های کر و چشم های کور بانیان سازمان ملل متحد میزند، بیشرمانه پایبوس جباریت و جهل بی انتهای طالب است و صرف برای تداوم پروژه هایش اداره ی با طول و عرض زیر نام (یوناما) را حفظ کرده است تا حرف به نرخ روز بزند نه اینکه از ترس حقیقت بگوید. ۵_ از دستاوردهای زنان معترض و تاثیر اعتراضات زنان در تصمیم گیری طالبان و تاثیر آن بر تصامیم دیگر کشور ها بر به رسمیت شناسی طالبان بگویید؟ دستآورد زنان در أفغانستان پسا امریکا بیداری است، اینکه زن در أفغانستان تاریخ ندارد و باید تاریخش را بنویسد، زن در بیست سال درون پروژه های پر رنگ و لعاب کمک های بین المللی نابود شد، اینکه زن
مولوی مهدی مجاهد کشته شد
وزات دفاع طالبان، با نشر خبرنامه‌ای می‌گوید که نیروهای سرحدی این وزارت مهدی «مجاهد» مشهور به مولوی مهدی را در مناطق نوارمرزی افغانستان و ایران کشته‌اند. در خبرنامه آمده است که نامبرده از ولسوالی بلخاب ولایت سر پل با شماری از دوستانش قصد سفر به کشور ایران را داشت که توسط نیروهای استخبارات طالبان شناسایی و به قتل رسیده‌است. مهدی مجاهد، از فرماندهان هزاره‌تبار گروه طالبان بود که از سوی طالبان متهم به بغاوت علیه حکومت شان شده بود. نزدیکان مولوی مهدی مجاهد، تا کنون در این مورد هیچ واکنشی نشان نداده‌است.
سیاست تفکیک جنسیتی طالبان لای چرخ ترانسپورت شهری، موترهای لینی غرب کابل مردانه ـ زنانه شد
گواهان رویداد درغرب کابل می‌گویند که از صبح امروز طالبان در ترانسپورت شهری این ساحه محدودیت های تفکیک جنسیتی را وضع کرده‌اند. شاهدان در ایستگاه پل سوخته تایید کرده اند که در حال حاضر، یک موتر برای مردان و یک موتر برای زنان در حال مسافرگیری است. این درحالی‌است که پیشتر طالبان، در دانشگاه‌ها واماکن عمومی این طرح را نیز پیاده کرده‌بودند. با روی کار آمدن دوباره‌ی طالبان محدودیت‌های شدیدی بر زنان و دختران وضع گردیده‌است که از سوی مجامع داخلی و خارجی همواره مورد نقد قرار گرفته‌است و این مجامع همواره خواهان تغییر سیاست‌های سخت‌گیرانه طالبان در قبال زنان افغانستان شده‌اند.
دوستم: طالبان، با معامله روی کار آمدند، هزاره‌ها در معرض کشتار داعش قرار دارند
عبدالرشید دوستم، از رهبران سیاسی در خارج از کشور می‌گوید که کنترل افغانستان برای طالبان آسان نبود باید طالبان از امریکا و اشرف غنی برای این معامله تشکری کنند. آقای دوستم، که با بی بی سی فارسی، گفتگو داشت ادامه داد که : «رئیس‌جمهور با طالبان معامله کرد و همواره تلاش کرد تا چهره‌های ضد طالبان را تضعیف کند. آقای غنی هرگز از پیشنهادهای من برای دفاع از افغانستان در برابر طالبان حمایت نکرد.» رهبر جنبش ملی افغانستان، در این گفتگو تاکید کرد که باید در افغانستان یک دولت فراگیر تشکیل شود. دوستم، از طالبان خواست که جنگ راه حل نیست و باید با جبهه مقاومت برای نجات افغانستان وارد گفتگو شوند. او در این مصاحبه تاکید کرده است که هزاره‌ها همچنان در معرض کشتار هدف‌مند گروه داعش قرار دارد.
سازمان روزنه امید زنان معترض، خواهان بازگشایی مکاتب دخترانه از سوی طالبان گردید
سازمان «روزنه امید» که متشکل از شماری از زنان و دختران معترض بر سیاست‌های تبعیض‌آمیز طالبان، علیه زنان است می‌گوید که مکتب‌های دخترانه در افغانستان بدون هیچ‌گونه توجیه شرعی، قانونی، حقوقی و انسانی مسدود شده‌است. این سازمان در هم‌آیشی که به تاریخ 24 اسد، با سایر جنبش‌های اعتراضی زنان به عنوان روز«همبستگی زنان افغانستان» راه‌اندازی کرده‌بودند، با صدور قطعنامه‌ی چندماده‌ای خوساتار بازگشایی مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم گردیده و افزوده‌اند که به هیچ قیمتی از این خواست برحق مردم افغانستان عقب‌نشینی نخواهند کرد. این درحالی است‌که علمای چندین ولایت به شمول حامدکرزی، گلبدین حکمتیار و شماری دیگر از سیاسیون و فرهنگیان افغانستانی، بارها خواهان بازگشایی مکاتب دخترانه از سوی طالبان شده‌اند که تا کنون این خواسته برآورده نگردیده‌است.