دیدبان حقوق بشر می‌گوید «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد»
هیدر بار، معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر در واکنش به دیدارهای دبیرکل شورای پناهندگان ناروی با مقام‌های طالبان می‌گوید که «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد». یان ایگلند، دبیرکل شورای پناهندگان ناروی پس از دیدار با شماری از مقام‌های طالبان در قندهار گفته بود که آنان رهنمود بازگشت زنان به کار و تحصیل را «تقریبا» تکمیل کرده‌اند. ایگلند افزوده بود که گروه طالبان مایل به تطبیق راه‌حل «کار زنان برای زنان» برای پاسخ‌گویی به بحران بشری در کشور است. معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر روز گذشته (دوشنبه، ۸ جوزا) با همرسانی خبری در این مورد در صفحه‌ی رسمی توییتر خود نوشته است که «بسیار امیدوارم که طالبان این کار را انجام دهند». خانم بار افزوده که «اما آنان بیش از یک‌ونیم سال می‌شود که وعده داده‌اند که به دختران اجازه می‌دهند به مکتب بروند»، در حالی‌که ما هیچ نشانه‌ای از پیشرفت در این زمینه نمی‌بینیم و برعکس، سرکوب زنان و دختران بیشتر شده است. به‌گفته‌ی خانم بار، طالبان در دور اول حاکمیت شان در افغانستان بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ میلادی نیز وعده‌های مشابه داده بودند و به آن عمل نکردند. معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر در پایان توییت خود تأکید کرده است که «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد».
لابی‌گری برای طالبان؛ ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان خواستار برکناری رینا امیری شد
ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان در واکنش به «عملکرد غیر موثر و جانب‌دارانه» رینا امیری نمایند ویژه امریکا در امور زنان و حقوق بشر در افغانستان خواستار محاکمه و برکناری وی از این سمت شده است. در قطعنامه ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان در خصوص آنچه که «تعامل بی‌قید و شرط» با گروه طالبان گفته شده، آمده است: «نهادها و سازمان‌های بین المللی ذیربط و مشخصاً خانم رینا امیری همواره در این موارد با نوشتن رشته تویت‌ها واکنش نشان داده و در عمل، کشور‌ها و نهاد‌های مدعی مدافع حقوق بشر و زن برای تامین منافع سیاسی از مذاکره و تعامل بی‌قید و شرط با این گروه دریغ نکرده اند.» این ائتلاف خطاب به خانم امیری گفته است: «شما خانم رینا امیری به عنوان نمایندۀ ویژه در امور حقوق زنان افغانستان برای لیست کردن مشکلات و خواست‌های زنان معترض چه وقت و با کی‌ها و کدام اقشار دیدار و گفتگو کردید؟ شما خانم رینا امیری نمایندۀ دولت قدرتمند مدعی مدافع حقوق زن و برابری تا چه اندازه از قدرت کشورتان در این زمینه نمایندگی کرده و مدافع بودن را واقعا تمثیل نمودید؟ ما به عنوان نمایندگان زنان محروم افغانستان از شما می‌پرسیم که در مدت ماموریت خویش با کدام کشور‌ها و نهاد‌های بین المللی ذیربط گفتگو کرده و ائتلافی از کشور‌های مدافع حقوق زنان افغانستان تشکیل دادید؟ شما به عنوان مسئول تا چه اندازه در راستای رسمیت بخشیدن مقاومت زنان در سطح جهان و سازمان‌های بین المللی کار و تلاش کردید؟» در پایان قطعنامه تاکید شده است: «ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان از تمامی سازمان‌های بین المللی حمایت از حقوق زنان و شخصیت‌ها و نهاد‌های ذیربط فعال در ایالات متحده آمریکا میخواهد تا خانم رینا امیری را به نمایندگی زنان معترض افغانستان احضار و ایشان را محاکمه نموده و از دولت این کشور بخواهند تا با گماشتن شخص جدی و مبارز در این مورد اقدامات مثمر انجام دهد.»
مونسه مبارز: طالبان، زنان را ابزار مقاصد سیاسی‌شان قرار می‌دهند/ باید مردم افغانستان در برابر طالبان متحد شوند
طالبان طی بیشتر از یک سال محدودیت‌های زیادی بر زنان در افغانستان وضع کرده است. این گروه به محض رسیدن به قدرت، دروازه‌های مکاتب را به دختران بالاتر از صنف ششم مسدود کرد و به تدریج زنان را از حضور در ساختار‌های حکومتی نیز حذف کرد. رهبری این گروه حدود دو ماه پیش دستور‌های سختگیرانه‌تری مبنی ممنوعیت حق کار و تحصیل زنان افغانستان صادر کرد که با موجی از واکنش‌های ملی و بین‌المللی هم روبرو شد. این درحالی است که طالبان محرومیت‌های زنان از کار، آموزش و سایر آزادی فرادی را یک امر شرعی و اسلامی می‌دانند و مدعی‌اند حقوق زنان را براساس «شریعت اسلامی» در جامعه تأمین خواهند کرد. برخی فعالان حقوق زن این دیدگاه طالبان را نمی‌پذیرند و می‌گویند استدلال‌های مقامات طالبان در خصوص زنان پایه و اساس شرعی و اسلامی ندارند. مونسه مبارز، فعال حقوق زن و آگاه مسایل سیاسی با اشاره به وضعیت زنان در حکومت طالبان به خبرنگار «فرخنده نیوز» گفت: «وضع محدودیت‌ها از سوی طالبان بر زنان کشور کدام دلیل شرعی و اسلامی ندارد. بلکه یک عملکرد سیاسی برای تأمین منافع این گروه است که به این روش زنان به گروگان گرفته شده‌اند.» خانم مبارز با بیان این که «محدودیت طالبان بر زنان در تاریخ و فرهنگ مردم افغانستان جای ندارد»، افزود: «طالبان با تغییر روایت‌های دینی زنان را ابزار مقاصد سیاسی‌شان قرار می‌دهند و این هیچ ارتباطی به دین و فرهنگ مردم افغانستان ندارد، بلکه ارتباط به آجندای سیاسی طالبان دارد. » وی همچین گفت: «این گروه هرگاه از آدرس کشور‌ها و سازمان‌های بین‌المللی تحت فشار قرار بگیرد در صدد وضع محدودیت و آزار و اذیت زنان بر می‌آیند، چون می‌دانند که بحث زن یک بحث مهم و ارزشمند برای جهانیان است. طالبان هم می‌خواهند از همین طریق جهانیان را تحت فشار قرار دهند تا به رسمیت شناخته شوند و کمک دونر‌های خارجی را هم جلب کنند.» به گفته این فعال حقوق زن، «دنیا اما این گروه را با چنین ساختار و حکومتداری هرگز به رسمیت نخواهند شناخت. زیرا بحث زنان افغانستان بحث یک نفر و چند نفر نیست، بلکه بحث ۱۹ میلیون نفوس یک کشور است که طی ۲۰ سال اخیر در تمام روند توسعه‌ای و انکشافی سهیم بودند.» مبارز در خصوص ادعای طالبان مبنی بر تأمین حقوق زنان براساس “شریعت اسلامی”، تصریح کرد: «ادعای طالبان مبنی بر این که در چارچوب شریعت اسلام برای زنان حقوقی قائل‌اند یک ادعای دروغ و واهی است، به خاطر این که چارچوب‌های شریعت کاملاً واضح و مشخص است که براساس آن آموختن علم بر مرد و زن فرض است و همه انسان‌ها را به آموختن علم و دانش توصیه کرده است. بنابر این، می‌توان گفت که دیدگاه طالبان خلاف شریعت است، چون در هیچ جای شریعت گفته نشده که مرد‌ها درس بخواهند اما زنان نه. » وی با بیان این که دیدگاه طالبان در خصوص وضع محدودیت‌ها بر زنان «شرعی و اسلامی» نیست، می‌افزاید: طالبان با این روش می‌خواهند حمایت نیرو‌های خشن‌شان را که بر اساس همین روایت‌ها آدم می‌کشند و جنایت می‌کشند با خود داشته باشند. این آگاه مسائل سیای در اخیر گفت: «تا زمانی که مردم افغانستان به شمول رهبران سیاسی در برابر گروه طالبان متحد و منجسم نشوند و همچنین جهان حمایت‌شان را از طالبان قطع نکنند راه حلی هم وجود نخواهد داشت و بحران فعلی افغانستان همچنان غیرقابل حل خواهد بود.»