فرخنده: یک نشریه آمریکایی هشدار داده است که وضعیت زنان در افغانستان دیگر یک بحران داخلی نیست، بلکه پیامدهای آن فراتر از مرزهای این کشور رفته و میتواند بر دموکراسی، امنیت و ثبات جهانی تأثیر بگذارد.
در مقالهای که در Deseret News منتشر شده، تأکید شده است که پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، زنان در افغانستان بهگونهای سیستماتیک از زندگی عمومی حذف شدهاند؛ روندی که شامل محرومیت گسترده از آموزش، کار، آزادی رفتوآمد و بیان میشود.
نویسنده این مقاله با اشاره به قوانین و محدودیتهای اعمالشده از سوی طالبان، از جمله ممنوعیت صدای زنان در محافل عمومی، این وضعیت را نشانه شکلگیری یک نظام مبتنی بر سرکوب شدید جنسیتی دانسته است؛ ساختاری که به باور برخی تحلیلگران، تا سطح «نسلکشی» نیز قابل بررسی است.
در ادامه این مقاله آمده است که جامعه جهانی در پاسخگو ساختن طالبان ناکام بوده و حتی در مواردی، از طریق تعامل و ارتباط با این گروه، بهطور غیرمستقیم به مشروعیتبخشی به آن کمک کرده است؛ موضوعی که میتواند پیامدهای بلندمدتی برای نظام بینالملل داشته باشد.
این گزارش همچنین به تلاشهای روبهافزایش برای بهرسمیت شناختن مفهوم «آپارتاید جنسیتی» در حقوق بینالملل اشاره میکند. با این حال، به گفته نویسنده، قوانین موجود هنوز بهطور مشخص چنین مفهومی را در چارچوب جنایات علیه بشریت تعریف نکردهاند؛ خلأیی که باعث شده پیگیری حقوقی این نوع سرکوب با چالش مواجه شود.
بر اساس این مقاله، شماری از کارشناسان حقوق بینالملل وضعیت کنونی زنان در افغانستان را نمونهای روشن از «آپارتاید جنسیتی» میدانند و خواستار ثبت رسمی این مفهوم در اسناد و قوانین بینالمللی هستند تا امکان پاسخگویی حقوقی فراهم شود.
نویسنده در بخش دیگری از مقاله تأکید میکند که وضعیت زنان در افغانستان میتواند بهعنوان یک شاخص برای سنجش صلح و ثبات در کشورها در نظر گرفته شود. به باور او، نحوه واکنش جامعه جهانی به این بحران نهتنها بر آینده افغانستان، بلکه بر چگونگی مقابله با نقض حقوق بشر در سایر نقاط جهان نیز تأثیرگذار خواهد بود.
این مقاله تأکید میکند که حمایت از زنان افغانستان در واقع بخشی از مبارزه جهانی برای حقوق زنان است و بیتوجهی به این وضعیت میتواند زمینهساز تکرار چنین بحرانهایی در دیگر کشورها شود.