فرخنده: همزمان با پنجمین سالگرد بازگشت طالبان به قدرت، پنج جنبش اعتراضی زنان افغانستان با صدور اعلامیهای مشترک گفتهاند که محرومیت زنان از آموزش، کار، آزادیهای مدنی و حضور در جامعه، بخشی از یک سیاست سیستماتیک برای حذف زنان از زندگی عمومی است و باید از سوی جامعه جهانی بهعنوان آپارتاید جنسیتی مورد توجه قرار گیرد.
جنبشهای اعتراضی همت زنان، زنان عدالتخواه، آفتاب آزادی، زنان افغانستان برای برابری و شبکه آزادی زنان این اعلامیه را به مناسبت پنجمین سال حاکمیت طالبان بر افغانستان منتشر کردهاند.
در اعلامیه آمده است که ۱۵ آگست برای زنان افغانستان آغاز دورهای بود که طی آن میلیونها زن و دختر از ابتداییترین حقوق انسانی خود محروم شدند.
این جنبشها گفتهاند که پس از بازگشت طالبان، دروازههای مکتبها و دانشگاهها به روی دختران بسته شد، زنان از کار محروم شدند و اعتراضهای آنان نیز با سرکوب مواجه شد.
به گفته آنان، زنان معترض در این مدت با بازداشت، شکنجه، تهدید و انواع خشونت روبهرو شدهاند.
زنان معترض تأکید کردهاند که آنچه بر زنان افغانستان تحمیل شده، تنها مجموعهای از محدودیتهای جداگانه نیست؛ بلکه یک سیاست سیستماتیک برای حذف زنان از جامعه و زندگی عمومی است.
آنان خواستار آن شدهاند که جامعه جهانی این وضعیت را در چارچوب آپارتاید جنسیتی بررسی و برای پایان دادن به آن اقدامات عملی انجام دهد.
در اعلامیه آمده است که زنان افغانستان با وجود تهدید، بازداشت و شکنجه، در برابر این محدودیتها سکوت نکردهاند و با حضور در خیابانها و فعالیتهای مدنی، خواستار حقوق و آزادیهای خود شدهاند.
جنبشهای اعتراضی زنان از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد و دولتها خواستهاند از محکومیتهای تکراری فراتر رفته و اقدامات فوری و عملی برای پایان دادن به نقض سیستماتیک حقوق زنان و پاسخگو کردن طالبان روی دست گیرند.
آنان همچنین با اشاره به بازداشت، شکنجه و سرکوب زنان معترض، خواستار تأمین عدالت برای قربانیان و پاسخگو شدن عاملان این موارد شدهاند.
این جنبشها تأکید کردهاند که هیچ نشستی درباره آینده افغانستان نباید بدون حضور واقعی و معنادار زنان و دختران برگزار شود.