مشکلات خبرنگاران زن در افغانستان روز به روز در حال افزایش است.
زنان و دختران کارمند در رسانه های اجتماعی از چالش ها موجود بر وظایف آن ها شکایت دارند
«مشکلات، چالش ها و محدودیت های درون رسانه و بیرون رسانه ی باعث می شود که هر روز محدودیت تازه یی را تجربه کنیم با وجود شرایط سخت کار رسانه ی در افغانستان مسؤل رسانه ی ما تفاوت زیادی بین کارمندان زن و مرد قائل است حتی معاش کارمندان مرد اضافه تر از معاش زنان است
در حالی که بیشترین کار را ما انجام می دهیم ولی کم ترین معاش را ما دریافت می کنیم در کنار این چالش ها هر روز از طرف مدیر مسؤل رسانه تهدید می شویم که اگر حجاب شرعی را مراعات نکنیم از وظیفه بر کنار خواهیم شد»
نرگس (مستعار) یکی از خبرنگاران کارمند در یک رسانه ی نوشتاری می گویند تمام کارهای رسانه ی ما تحت کنترول و تعقیب طالبان است که این محدودیت ها خلاف کار رسانه ی است، در رسانه باید دست باز داشت تا از هر طرف بتوانند واقعیت های جامعه را جمع آوری و به سمع مردم برسانند.
وی هم چنان می گوید رفتار زشت طالبان با خبرنگاران زن و اینکه بعضی روز ها حتی طالبان به ما اجازه ی ورد به کنفرانس های خبری را نمی دهد باعث می شود که کارمندان زن وظایف اش را ترک کرد و روز به روز کاهش یابند.
نرگس که به خاطر حفظ امنیت و تهدیدات امنیتی نتوانست اسم رسانه را بگیرد می گوید « رفتار مدیر مسؤل رسانه ی ما کمتر از رویه ی زشت طالبان نیست حجاب یک بهانه است به این بهانه می خواهد ما را از رسانه حذف کنند»
این وضعیت است که ما هر روز هم در داخل رسانه و هم بیرون از رسانه با آن مواجه هستیم و هیچ گوش شنوایی هم وجود ندارد که صدای ما را بشنود.»
در دور جمهوریت تعداد کارمندان زن در رسانه ها به یک هزارو چهار صد نفر می رسید اما امروز تعداد کارمندان زن در رسانه های افغانستان به چهار صد نفر می رسد
این بانوی خبرنگار می گویند من مجبور هستم که این مشکلات و چالش ها را بپذیرم و برای یافتن لقمه ی نان حلال با تمام مشکلات مبارزه کنم
وی که سرپرست فامیل سه نفری است می گوید پدر و مادرش را سال ها قبل از دست داده است و با دو خواهرش در یکی از کوچه کابل زندگی می کند
نرگس می گوید بعد از فوت والدین اش برادران اش آن ها را تنها گذاشتن و هیچ نوع کمک اقتصادی هم نمی کنند آن ها هر کدام به زندگی خودشان مصروف هستند.
نرگس و خواهران اش هر کدام تحصیلات عالی دارند و قبل از سقوط وظیفه داشتند اما بعد از تسلط دوباره ی طالبان در افغانستان خواهران فرزانه نیز مانند صدها دختر دیگر از کار برکنار و خانه نشین شدند.
نرگس می گوید طالبان هر روز یک قانون جدید وضع می کنند چیزی نمانده است که حق نفس گرفتن را از ما بیگیرد
وی می گوید از کار در رسانه به ستوه آمده است بعضی وقت تصمیم می گیرد که آن را ترک کنند اما فکر خرج و مصارف خانه و دو خواهرش باعث می شود که در هر شرایط باید کارش را ادامه دهد.
نرگس از نهادهای که برای حمایت از خبرنگاران و به خصوص زنان خبرنگار ایجاد شده است انتقاد نموده گفت: «چند نهاد که به نام حامی خبرنگاران ایجاد شده صرف بخاطر پر کردن جیبهای خود شان است و هیچ منفعت هم برای خبرنگاران به خصوص زنان خبرنگار ندارند.»
نرگس می گوید من امیدوار هستم که نهادهای حامی رسانه ها زحمات زنان خبرنگار را نادیده نگرفته و به مشکلات آن ها رسیدگی کنند.
این در حالی است که نشستی دیروز سه شنبه (۲۲حوت ۱۴۰۲) با عنوان « خبرنگاران زن تحت حاکمیت طالبان» در مقر سازمان ملل متحد ، با حضور شماری از خبرنگاران زن و مسئولان رسانههای افغانستان در مقر سازمان ملل متحد برگزار شد اشتراک کنندگان به وضعیت خبرنگاران زن در افغانستان پرداخته و گفته است که زنان افغانستان تحت حاکمیت طالبان سخت ترین و محدود ترین شرایط شغلی را دارد.
نمایندگی دائمی دانمارک در سازمان ملل متحد در صفحه ی ایکس نوشته است که تمرکز نمایندگان این نشست بر این بود که چگونه جامعهی جهانی میتواند از کار زنان افغانستان تحت حاکمیت طالبان حمایت کند.
این نمایندگی هم چنان افزوده است که خبرنگاران زن در افغانستان به خاطر تولید محتوای خبری جان شان را به خطر می اندازد.
وحیده فیضی، یکی از خبرنگاران افغانستان در این نشست صحبت کرده بود، گفته است که در این نشست در مورد اینکه خبرنگاران زن در افغانستان به چه حمایتی نیاز دارند و جامعهی جهانی و سازمانهای بینالمللی چگونه میتوانند از آنان حمایت کنند، بحث شد.
با این حال سازمان بینالمللی حمایت از رسانهها (آیاماس»، در اعلامیهای که در مورد نشست بررسی وضعیت خبرنگاران زن افغانستان در مقر سازمان ملل متحد منتشر کرده، به مشکلات و چالش های خبرنگاران زن در افغانستان نیز اشاره کرده است.
عاطفه سهرابی