مرکز خبرنگاران افغانستان به مناسبت «روز ملی خبرنگار» میگوید که رسانهها و خبرنگاران در سال ۱۴۰۲ در افغانستان، به لحاظ سطح آزادی و برخورداری از حقوق بنیادی و قانونیشان، با محدودیتهای شدیدی مواجه بودهاند.
این مرکز در گزارش سالانه اش توضیح داده است که در ۱۲ ماه گذشته، فشار بر رسانهها و خبرنگاران و تهدید آنان از سوی طالبان، با شدت بیشتری نسبت به سال قبل ادامه داشته است.
مرکز خبرنگاران افغانستان، مبنای این فشارها و تهدیدها را دستورالعملهایی دانسته است که با وجود قابل اجرا خواندهشدن قانون رسانههای همگانی؛ اما از سوی طالبان و مقامهای محلی آنان صادر شده است.
در این گزارش آمده است که هرچند در مورد پیامدهای خودداری خبرنگاران و رسانهها از این دستورالعملها، طالبان وضاحتی ندادهاند؛ اما یافتههای مرکز خبرنگاران افغانستان نشان میدهد، رسانهها و خبرنگارانی که دستورالعملهای طالبان را نادیده گرفتهاند، از سوی آنان یا تهدید و یا هم زندانی شدهاند.
این در حال است که خبرنگاران بدون مرز در اعلامیه اخیر از وضعیت زنان خبرنگار در افغانستان ابراز نگرانی کرده و گفته است که طالبان با وضع محدودیت های جدید بر خبرنگاران زن، دسترسی خبرنگاران زن به تماس های صوتی، تصویری و هم چنان تصویر برداری برای تلویزیون ها می خواهند، زنان را از رسانه ها حذف کنند.
در همین حال فدراسیون خبرنگاران افغان در تبعید به مناسبت روز ملی خبرنگار گفته است:«کشور ما اکنون بدترین روزهای حیاتش را سپری میکند از روز خبرنگار در حالِ تجلیل بعمل میاید که فعالیت ژورنالیستیکی خبرنگاران شدیداً زیر سانسور نظام طالبان قرار دارد و منسوبین و کارمندان رسانه ای اکثراً توسط حکام و عُمال طالبان به بدترین نوع شکنجه و زندانی میشوند.»
این فدراسیون از تمام نهاد های حامی خبرنگاران میخواهد تا به مشکلات و بی سرنوشتی خبرنگاران که در کشورهای ترکیه ، ایران و پاکستان به سر میبرند، پایان دهند.
قابل ذکر است که در هجده سال اخیر، رسانه ها در افغانستان نقش بسیار مهم و موثر را در زمینه اطلاع رسانی، آگاهی دهی، آموزش و نقد کارکرد دولت و جامعه جهانی، تقویت روند مردم سالاری، تحلیل اوضاع کشور و فراهم کردن سرگرمی برای شهروندان ایفا نموده است.