عکس: رسانه‌های اجتماعی

فرخنده: شصت‌ونهمین کمیسیون وضعیت زنان، یکی از بزرگ‌ترین گردهمایی‌های جهانی در حوزه حقوق زنان، قرار است چهار روز دیگر در مقر سازمان ملل متحد برگزار شود. انتظار می‌رود که در این نشست، وضعیت زنان و دختران افغانستان نیز مورد بررسی قرار گیرد.

در آستانه این اجلاس، نصیر احمد فایق، سرپرست نمایندگی دائمی افغانستان در سازمان ملل، اعلام کرد که اقدامات تازه‌ای برای تقویت خواسته‌های زنان و دختران افغان در این نشست انجام خواهد شد. او در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «نمایندگی ما تعهد قوی و بی‌تزلزل خود را به ترویج و حمایت از حقوق زنان و دختران افغان تأیید می‌کند.»

به همین منظور، افغانستان چهار نشست حاشیه‌ای را با حضور فعالان حقوق زنان و مدافعان حقوق بشر در تاریخ‌های ۱۰، ۱۳، ۱۴ و ۱۷ مارس برگزار خواهد کرد. این نشست‌ها فرصتی برای ارائه نگرانی‌ها و مطالبات زنان افغانستان در سطح بین‌المللی خواهد بود.

طبق بیانیه‌ای که بخش زنان سازمان ملل منتشر کرده، تمرکز نشست امسال بر بازبینی اجرای اعلامیه و پلتفرم عمل پکن و نتایج جلسه ویژه بیست‌وسوم مجمع عمومی خواهد بود. این بررسی شامل ارزیابی چالش‌های موجود در دستیابی به برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان است. همچنین، نقش این پلتفرم در تحقق کامل دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار بررسی خواهد شد.

در آستانه این اجلاس، برخی زنان افغان از جامعه جهانی درخواست کرده‌اند که حمایت عملی از حقوق آنان انجام شود.

میترا، یکی از زنان ساکن بادغیس، اظهار داشت: «امیدواریم این نشست، مانند بسیاری از نشست‌های گذشته، تنها به چند روز کنفرانس خلاصه نشود و نتیجه‌ای برای ما داشته باشد. ما خواهان حمایت جهانی و گفتگو با حکومت فعلی افغانستان درباره حقوق خود هستیم.»

زرمینه، دیگر ساکن بادغیس، نیز گفت: «زندگی میلیون‌ها زن افغان در گرو تصمیم قاطع رهبران جهان و حکومت افغانستان است. امیدواریم در این نشست‌ها فراموش نشویم و حداقل فشار موثری برای تغییر شرایط ما اعمال شود.»

از زمان بازگشت طالبان به قدرت، محدودیت‌های گسترده‌ای علیه زنان و دختران در افغانستان اعمال شده است. فعالان حقوق بشر این محدودیت‌ها را نشانه‌ای از بحران عمیق حقوق بشری می‌دانند. سازمان‌های بین‌المللی بارها خواستار اقدام فوری برای رفع این محدودیت‌ها شده‌اند.

این نشست فرصتی مهم برای برجسته کردن مشکلات زنان افغانستان در سطح بین‌المللی است. اما پرسش اصلی اینجاست که آیا جامعه جهانی اقدام عملی برای تغییر وضعیت آنان انجام خواهد داد یا نه.

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *