فرخنده: همزمان با روز جهانی زن، جنبش زنان به سوی آزادی با انتشار قطعنامهای از سازمانهای بینالمللی، دولتها، سازمان ملل متحد و نهادهای مدافع حقوق بشر خواست تا سکوت خود را در برابر طالبان بشکنند و برای حمایت از زنان افغانستان اقدامات فوری و عملی انجام دهند.
این جنبش در بیانیه خود تأکید کرده است که در حالی که زنان در بسیاری از کشورهای جهان برای برابری مبارزه میکنند، زنان افغانستان با سختترین اشکال تبعیض، سرکوب و سلب ابتداییترین حقوق انسانی خود روبهرو هستند.
در این قطعنامه آمده است که از زمان تسلط طالبان بر افغانستان، سیاستهای زنستیزانه این گروه باعث شده تا زنان به حاشیه رانده شوند و از حقوق اساسیشان محروم بمانند. بهویژه، ممنوعیت تحصیل دختران، محرومیت زنان از اشتغال، محدودیتهای شدید بر آزادیهای فردی و اجتماعی و سرکوب اعتراضات، افغانستان را به یک «نظام آپارتاید جنسیتی» تبدیل کرده است.
جنبش زنان به سوی آزادی از جامعه بینالمللی خواسته است که این آپارتاید جنسیتی را به رسمیت بشناسد و در برابر طالبان واکنش قاطع نشان دهد.
با گذشت بیش از سه سال از سلطه طالبان، زنان افغانستان همچنان با سرکوب گسترده و محدودیتهای شدید دستوپنجه نرم میکنند. در این مدت، بسیاری از زنان از کار و تحصیل محروم شدهاند، اعتراضات آنان سرکوب شده و فضا برای فعالیتهای اجتماعی و مدنی آنان بهشدت تنگتر شده است.
فعالان حقوق زن بارها هشدار دادهاند که بیتوجهی جهانی به وضعیت زنان افغانستان، باعث ادامه و تشدید نقض حقوق بشر در این کشور خواهد شد. آنها تأکید دارند که اکنون زمان اقدام عملی و فوری است، نه ادامه سکوت و بیتفاوتی.