فرخنده: در تازهترین گزارش از وضعیت نگرانکننده حقوق بشر در افغانستان، نهاد حقوق بشری «رواداری» با انتشار یک تحقیق مستند، از بازداشتهای خودسرانه، شکنجههای شدید و ناپدیدسازیهای اجباری توسط طالبان پرده برداشته است. این گزارش که روز چهارشنبه، ۴ سرطان، منتشر شده، بر وضعیت زندانها در افغانستان تحت حاکمیت طالبان تمرکز دارد.
تحقیق رواداری نشان میدهد که مدافعان حقوق بشر، کارمندان دولت پیشین، و افرادی که به همکاری با گروههای مخالف طالبان متهم میشوند، سه گروه اصلی قربانیان این اقدامات سرکوبگرایانهاند. به گفته این نهاد، استخبارات طالبان با انگیزههای سیاسی، اقدام به بازداشت این افراد کرده و بسیاری از آنها را بدون هیچ روند قانونی ناپدید کرده است.
گزارش حاکی است که شکنجه و بدرفتاری نه یک استثناء، بلکه بخشی از یک الگوی سازمانیافته برای ایجاد فضای رعب و سکوت در جامعه افغانستان است. رواداری میگوید زنان معترض، خبرنگاران و فعالان حقوق آموزش بهطور خاص هدف آزار قرار گرفتهاند، تنها به این دلیل که صدای متفاوتی از خواست حاکمان دارند.
در روایتهایی که از زبان قربانیان آمده، روشهای شدید شکنجه، بازداشتهای شبانه، و تهدید به مرگ تنها بخشی از واقعیت تلخی است که در سایه بیخبری و سکوت عمومی جریان دارد. هدف، به گفته منابع رواداری، مهار کامل جامعه مدنی و سرکوب هر نوع اعتراض یا فعالیت مستقل است.
این تحقیق همچنین با ارجاع به گزارش دیدهبان حقوق بشر در سال ۲۰۲۴، بر محدودسازی آزادی بیان و فعالیتهای رسانهای از سوی طالبان تأکید میکند. گزارشهای مشابه نشان دادهاند که خبرنگاران و فعالان رسانهای در خطر دائمی بازداشت، شکنجه یا ناپدید شدن قرار دارند.
در چهار سال گذشته، رژیم طالبان با استفاده از زور، دهها تن از مخالفان، نظامیان پیشین و فعالان مدنی را یا کشته و یا شکنجه کرده است. هیچ نهاد قضایی مستقلی برای رسیدگی به این تخلفات وجود ندارد و قربانیان اغلب بدون دسترسی به وکیل یا تماس با خانواده، ناپدید میشوند.
در تازهترین مورد، یک عالم سلفی در ولسوالی شهدای بدخشان توسط طالبان کشته شده است، رویدادی که بار دیگر نگرانیها درباره حذف فیزیکی صداهای منتقد را افزایش داده است. نهادهای حقوق بشری اما همچنان خواهان مستندسازی این جنایات و فشار بینالمللی برای پاسخگویی طالبان هستند.