راضیه جان، فعال آموزش دختران افغانستان و یکی از چهرههای شناختهشده در عرصه تعلیم و تربیت، در سن ۸۱ سالگی در ایالت کالیفرنیای آمریکا چشم از جهان فروبست. به گزارش نیویارکتایمز، علت درگذشت این بانوی پرکار، مشکلات قلبی عنوان شده است.
راضیه جان که در افغانستان به دنیا آمده و تابعیت آمریکایی داشت، پس از حملات یازدهم سپتامبر، تصمیم گرفت برای حمایت از دختران محروم از آموزش به کشور زادگاهش بازگردد. او در سال ۲۰۰۵ میلادی به کابل سفر کرد و در منطقه دهسبز، مکتبی را بهنام «مکتب امید» برای دختران راهاندازی کرد؛ مکتبی که در دل محدودیتها، درهای آموزش را بهروی صدها دختر گشود.
این مکتب با تمرکز بر آموزش ابتدایی، در محیطی امن، برای صدها کودک دختر زمینه تحصیل را فراهم کرد. راضیه جان با وجود مشکلات امنیتی و فشارهای فرهنگی، توانست اعتماد خانوادهها را جلب کند و آموزش را به گوشهای از کابل ببرد که پیش از آن، بسیاری از دختران حتی رؤیای مکتب رفتن را هم نداشتند.
با بازگشت طالبان به قدرت در سال ۱۴۰۰ خورشیدی، راضیه جان مجبور شد صنفهای متوسطه و لیسه مکتب خود را تعطیل کند. با این حال، تلاش او بینتیجه نماند؛ مکتب تحت سرپرستیاش هنوز هم به ۸۱۰ دختر، از کودکستان تا صنف ششم، خدمات آموزشی ارائه میدهد.
راضیه جان نه تنها آموزگار، بلکه الهامبخشی برای نسل جدیدی از زنان افغانستان بود. او همواره تأکید میکرد که «آموزش حق هر انسان است، نه امتیاز.» تلاشهای او مورد تقدیر نهادهای بینالمللی قرار گرفته بود و از جمله، از سوی CNN و نهادهای آموزشی جهانی به عنوان یکی از چهرههای الهامبخش شناخته شده بود.
درگذشت راضیه جان، ضایعهای بزرگ برای جامعه مدنی افغانستان و حامیان آموزش زنان در سراسر جهان بهشمار میرود. میراث او اما در چشمان دخترانی که امروز در مکتب او هنوز قلم به دست دارند، زنده خواهد ماند.