فرخنده: جنبش تحول تاریخ زنان افغانستان، همزمان با فرارسیدن ۱۵ آگست، سالروز سقوط حکومت جمهوری و بازگشت طالبان به قدرت، با نشر بیانیهای نسبت به ادامه سرکوب، نقض گسترده حقوق بشر و محدودیتهای شدید علیه زنان، دختران و اقلیتها در کشور هشدار داد.
این بیانیه ۱۵ آگست را «یادآور آغاز دور تازهای از تاریکی و نابودی آزادی» توصیف کرده و گفته است که افغانستان به «گورستان خاموش آزادی، کرامت انسانی و حقوق اساسی میلیونها شهروند» تبدیل شده است. جنبش تأکید کرده که محرومیت زنان از تحصیل، کار، مشارکت سیاسی و اجتماعی، آشکارا مغایر با اسناد معتبر بینالمللی از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر (۱۹۴۸)، کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان (CEDAW)، میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) و قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل است.
در بیانیه آمده است که «سرکوب سیستماتیک آزادی بیان، بازداشت و شکنجه فعالان مدنی، اعمال تبعیض علیه اقلیتها و تحمیل قوانین افراطی» مصداق جنایت علیه بشریت بر اساس اساسنامه رم دادگاه کیفری بینالمللی (ICC) محسوب میشود. این جنبش، سکوت و بیعملی جامعه جهانی را «شرمآور» خوانده و آن را نقض تعهدات بینالمللی کشورها تحت اصل «مسئولیت حمایت (R2P)» دانسته است.
جنبش تحول تاریخ زنان افغانستان در بخش خواستههای خود اعلام کرده است:
-
محکومیت رسمی نقض سیستماتیک حقوق بشر توسط طالبان؛
-
بازگشایی فوری مکاتب و دانشگاهها برای دختران و بازگشت زنان به عرصه کار و اجتماع؛
-
اقدام شورای امنیت برای تصویب قطعنامه الزامآور، وضع تحریمهای هدفمند و محدودیت بر رهبران طالبان؛
-
اعزام گزارشگران ویژه و تشکیل کمیسیون حقیقتیاب مستقل برای مستندسازی جنایات طالبان؛
-
خلع سلاح طالبان و اجرای عدالت انتقالی؛
-
تشکیل حکومت عبوری فراگیر و منتخب مردم برای بازسازی نهادهای دموکراتیک؛
-
خودداری جامعه جهانی از ترک مردم افغانستان در برابر افراطگرایی و تروریزم.
این بیانیه در پایان تاکید کرده: «خاموشی در برابر ظلم، همدستی با ظالم است و تاریخ این سکوت را فراموش نخواهد کرد.»