فرخنده: در حالیکه دختران افغانستان حتی اجازه عبور از دروازه مکتب و دانشگاه را ندارند، و زنان از حق کار، تحصیل و زندگی عادی محروم شدهاند، مقامات بلندپایه طالبان با لبخند و احترام دستبهسینه در صف ایستادند تا از یک وزیر زن خارجی استقبال کنند؛ گویا “زن” فقط وقتی مورد احترام است که از مرز افغانستان گذشته باشد!
روز چهارشنبه، داکتر مریم بنت علی المسند، معاون وزیر در امور همکاریهای بینالمللی قطر، در رأس یک هیئت بلندپایه وارد کابل شد تا کمکهای بشردوستانه کشورش را برای زلزلهزدگان برساند. در میدان هوایی کابل، محمد نعیم، معین وزارت خارجه طالبان و شماری از مقامات این گروه، با آدابی خاص و تشریفاتی منظم، از این زن باصلاحیت قطری استقبال کردند.
تصاویر رسمی منتشرشده از این دیدار، یک تضاد تلخ و خندهدار را به تصویر کشید: مردانی که در کشور خود صدای زن را “عورت” و گناه میدانند، به یک زن خارجی دست به سینه تعظیم میکنند و سر خم مینمایند. معلوم نیست “عورت بودن” در قاموس طالبان، تابع تابعیت است یا جنسیت!
خانم المسند، در این سفر بر روند توزیع کمکهای بشردوستانه قطر نظارت میکند؛ کمکهایی شامل مواد غذایی، وسایل طبی، چادر و دو شفاخانه صحرایی برای مناطق زلزلهزده. این اقدام قطر در چارچوب «پل هوایی بشری» تعریف شده که گفته میشود زندگی بیش از ۱۱ هزار تن را پوشش میدهد.
نکته جالب اینجاست که طالبان، که تاکنون زنان افغان را حتی از حق نفس کشیدن در فضای عمومی محروم ساخته، حالا پای صحبت با یک مقام زن خارجی مینشیند و با او درباره وضعیت اضطراری کشور گفتوگو میکند. شاید اگر دختران افغان هم پاسپورت قطری داشتند، امروز در مکتب و شفاخانه حضور مییافتند!
سیاست دوگانه طالبان در برابر زنان، دیگر پوشیده نیست. در داخل، دروازه تعلیم، کار و حتی خدمات صحی به روی زنان بسته شده، اما وقتی یک زن خارجی با صلاحیت و اقتدار وارد کابل میشود، همه «علما» ناگهان به احترام علم و تخصص زن خم میشوند. البته، بهشرطی که او افغان نباشد.