مرکز حقوق بشر افغانستان: رفتار طالبان با زنان یک بحران جهانی است
فرخنده: یک نهاد ناظر بر وضعیت حقوق بشر در افغانستان موسوم به «مرکز حقوق بشر افغانستان» هشدار داده است که برخورد طالبان با زنان تنها یک مسئله داخلی نیست، بلکه بحرانی جهانی است که اصول حقوق بشر بین‌المللی را تهدید می‌کند. این مرکز روز دوشنبه (۲۲ دلو) با نشر اعلامیه‌ای از ارائه گزارش خود به کمیته کنوانسیون رفع هر نوع تبعیض علیه زنان خبر داده و تأکید کرده است که زنان افغانستان در معرض شدیدترین تبعیض‌ها و محرومیت‌های گسترده و سیستماتیک قرار دارند. در این گزارش، بر ضرورت اقدام فوری جامعه بین‌المللی برای مسئول شناختن طالبان به‌دلیل نقض جدی و گسترده کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان و دیگر تعهدات حقوق بشری بین‌المللی تأکید شده است. مرکز حقوق بشر افغانستان همچنین از به‌رسمیت‌شناختن آپارتاید جنسیتی به‌عنوان جنایت علیه بشریت حمایت کرده است. این مرکز از جامعه بین‌المللی خواسته است که تحریم‌های هدفمندی را علیه رهبران طالبان که مسئول سیاست‌های سرکوبگرانه علیه زنان هستند، اعمال کند. همچنین، بر گسترش راهکارهای پناهندگی برای زنان افغانستان و تضمین حضور حقوق زنان در مذاکرات دیپلماتیک و کمک‌های بشردوستانه مرتبط با افغانستان تأکید شده است. در کنار این، مرکز حقوق بشر افغانستان از دولت‌ها و نهادهای سازمان ملل خواسته است تا از طریق آموزش آنلاین و برنامه‌های بورسیه تحصیلی از آموزش دختران و زنان افغانستان حمایت کنند. این نهاد حقوق بشری هشدار داده است که عدم اقدام قاطع جامعه بین‌المللی نه‌تنها میلیون‌ها زن افغانستان را بی‌پناه رها می‌کند، بلکه تعهد جهانی به برابری جنسیتی و عدالت را نیز تضعیف خواهد کرد. در همین حال، دادستان دادگاه کیفری بین‌المللی، کریم خان، به‌تازگی برای هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، و عبدالحکیم حقانی، رییس دادگاه عالی طالبان، درخواست صدور حکم بازداشت به‌دلیل جنایت علیه بشریت مبتنی بر جنسیت ثبت کرده است. او همچنین اعلام کرده که به‌زودی درخواست‌های مشابهی برای دیگر مقام‌های ارشد طالبان ارائه خواهد کرد. این اقدام از سوی فعالان حقوق زن و نهادهای حقوق بشری مورد استقبال قرار گرفته و به‌عنوان گامی در راستای تأمین عدالت در افغانستان توصیف شده است. پس از تسلط طالبان بر افغانستان، این گروه محدودیت‌های شدیدی را علیه زنان و دختران وضع کرده است. در حال حاضر، زنان از حق تحصیل و کار محروم هستند و سیاست‌های طالبان به‌عنوان آپارتاید جنسیتی و آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت محکوم شده است. در همین حال، کارشناسان سازمان ملل از تلاش‌ها برای آغاز پرونده علیه طالبان در دادگاه بین‌المللی حمایت کرده‌اند و آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، از طالبان خواسته است که تمام محدودیت‌های تبعیض‌آمیز علیه زنان و دختران را فوراً حذف کنند. مرکز حقوق بشر افغانستان تأکید کرده است که جامعه بین‌المللی باید برای مقابله با این چالش برخیزد و اطمینان حاصل کند که صدای زنان افغانستان شنیده شده و از حقوق آنان حفاظت می‌شود.
زندگی در سایه ترس: افغان‌هایی که به ارتش امریکا کمک کردند و حالا در بلاتکلیفی به سر می‌برند
فرخنده: بسیاری از افغان‌هایی که در طول جنگ افغانستان به ارتش ایالات متحده کمک کرده‌اند، اکنون در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارند. این افغان‌ها که در حملات هوایی علیه جنگ‌جویان طالبان و داعش نقش مهمی ایفا کردند و در مشاغلی چون رانندگی و مترجمی برای نیروهای امریکایی کار کرده‌اند، انتظار داشتند که پس از پایان جنگ، زندگی جدیدی در ایالات متحده آغاز کنند. روشن‌گر، یکی از این افغان‌ها، در گفت‌وگو با خبرگزاری اسوشیتدپرس بیان کرد: “شوکه شدم. هنوز هم در شوک هستم، چون چهار سال برای این روند منتظر مانده‌ام، تا از این جهنم خارج شوم، به یک مکان امن برسم، در صلح زندگی کنم و شروعی تازه داشته باشم.” او که در مصاحبه‌ای از افغانستان صحبت کرده است، خواستار استفاده از تنها نام کوچک خود شد چرا که از انتقام‌جویی طالبان می‌ترسد. روشن‌گر به همراه خانواده‌اش در حال حاضر در شرایط پنهانی زندگی می‌کند و از مجازات و حتی اعدام توسط طالبان نگرانی دارد. روشن‌گر، که بیش از یک دهه با نیروهای امریکایی همکاری داشته، به عنوان مشاور حقوقی نیروی هوایی افغانستان فعالیت می‌کرد. او در فرآیند تأیید و بررسی بسته‌های حملات هوایی علیه طالبان و داعش که از سال ۲۰۰۷ تا سقوط کابل در ۲۰۲۱ صورت گرفت، نقش داشت. این داستان تنها یکی از ده‌ها هزار داستان مشابه است. از زمان آغاز جنگ در افغانستان، بسیاری از افغان‌ها با ارتش ایالات متحده همکاری کرده‌اند و در زمینه‌هایی چون ترجمه، راننده‌گی، مشاوره حقوقی و دیگر وظایف مهم به نیروهای امریکایی کمک کرده‌اند. اکنون، پس از خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، این افراد به دلیل ترس از انتقام طالبان و بلاتکلیفی در وضعیت سختی قرار دارند.
تأثیر محدود شدن کمک‌های خارجی بر بحران انسانی در افغانستان
فرخنده؛ کاهش و محدود شدن کمک‌های خارجی، که افغانستان را نیز در بر گرفته، پیامدهای ناگواری بر وضعیت اقتصادی و اجتماعی این کشور بر جا گذاشته است. توقف برخی پروژه‌های کمک‌رسانی، به‌ویژه در بخش‌های معیشتی و بهداشتی، باعث تشدید بحران انسانی شده و میلیون‌ها نفر را در شرایط دشواری قرار داده است. با کاهش حمایت‌های بین‌المللی، بسیاری از مشاغل وابسته به این کمک‌ها از بین رفته‌اند. شماری از زنان در افغانستان می‌گویند که این وضعیت دسترسی آنان به مواد غذایی، دارویی و فرصت‌های کاری را به‌شدت محدود کرده است. یکی از زنان که پیش‌تر در یک مؤسسه خیاطی فعالیت داشت، می‌گوید: «در آنجا لباس می‌دوختیم و در برابرش پول دریافت می‌کردیم. زندگی‌مان خوب بود، اما با بسته شدن این مؤسسه، از لحاظ اقتصادی و روحی آسیب دیدیم، چون دیگر کاری برای انجام دادن نداریم.» همچنین برخی خانواده‌ها که پیش از این از کمک‌های بشردوستانه بهره‌مند می‌شدند، اکنون در شرایط بحرانی قرار گرفته‌اند. زنی دیگر که سرپرستی خانواده‌ای پرجمعیت را بر عهده دارد، می‌گوید: «شوهرم مریض است و خودم امکان کار کردن ندارم. کمک‌هایی که دریافت می‌کردیم خرج زندگی ما را تأمین می‌کرد. اما حالا من و شش دخترم گرسنه مانده‌ایم و حتی نان امروز را نداریم.» طبق گزارش جدید یک نهاد پژوهشی بین‌المللی، سازمان ملل متحد در سال جاری میلادی برای کمک به حدود ۱۷ میلیون نیازمند در افغانستان به ۲.۴۲ میلیارد دلار بودجه نیاز دارد. اما تاکنون تنها ۲۷۹ میلیون دلار از این مبلغ تأمین شده است. شهروندان افغانستان از نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های بشردوستانه می‌خواهند که فعالیت‌های خود را ادامه دهند و نگذارند که بحران انسانی عمیق‌تر شود. کاهش منابع مالی و توقف پروژه‌های امدادرسانی، علاوه بر گسترش فقر، پیامدهای اجتماعی گسترده‌ای از جمله افزایش سوءتغذیه و بیکاری را نیز در پی دارد. با ادامه این روند، نگرانی‌ها از تشدید بحران انسانی در افغانستان افزایش یافته و نیاز به اقدام فوری جامعه جهانی بیش از پیش احساس می‌شود.
یونیسف: درمان بیش از ۲۰۰ کودک افغانستان مبتلا به سوءتغذیه در یک ماه
فرخنده: حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) اعلام کرد که در ماه جنوری سال جاری میلادی، ۲۱۳ کودک افغان مبتلا به سوءتغذیه تحت درمان قرار گرفتند. تاجودین اویواله، نماینده یونیسف در افغانستان، روز شنبه با انتشار یادداشتی در اکس (توییتر سابق) تأکید کرد که تمامی این کودکان زیر پنج سال بودند و با همکاری بانک توسعه آسیایی تحت درمان قرار گرفتند. اویواله همچنین با انتشار تصویری از سفر خود به ولایت هلمند و بازدید از یک اردوگاه مهاجرین خبر داد. وی در این یادداشت نوشت: «هر کودکی سزاوار یک زندگی سالم است.» سازمان‌های بین‌المللی نسبت به افزایش بحران سوءتغذیه در افغانستان هشدار داده‌اند. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA) اخیراً اعلام کرد که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه در این کشور ممکن است تا سال ۲۰۲۵ به ۳.۵ میلیون نفر برسد. این در حالی است که طی پنج سال گذشته، این آمار حدود ۳ میلیون کودک زیر پنج سال بوده است. کارشناسان معتقدند که گسترش فقر و گرسنگی، وضعیت بهداشت و تغذیه کودکان افغان را وخیم‌تر کرده و نیاز به حمایت‌های فوری بین‌المللی بیش از پیش احساس می‌شود. یونیسف در سال‌های اخیر با همکاری نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های بشردوستانه تلاش کرده است تا با ارائه خدمات درمانی و تأمین مواد غذایی، از افزایش سوءتغذیه در میان کودکان افغان جلوگیری کند. با این حال، ادامه بحران انسانی در افغانستان، این تلاش‌ها را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.
نگرانی جهانی از افزایش موارد فلج اطفال در افغانستان و پاکستان
فرخنده: ابتکار جهانی ریشه‌کنی فلج اطفال در بیانیه‌ای که روز جمعه، ۱۹ دلو منتشر شد، از نگرانی کشورهای مختلف جهان نسبت به افزایش موارد فلج اطفال در افغانستان و پاکستان خبر داد. این ائتلاف اعلام کرد که در نشست هیئت اجرایی سازمان بهداشت جهانی در ژنو، به‌طور جدی بر لزوم اقدامات مؤثر برای مقابله با این بیماری تأکید شده است. کشورهای عضو سازمان بهداشت جهانی در این نشست به ضرورت تقویت فعالیت‌های نظارتی نه‌تنها در مناطق پرخطر بلکه در سایر مناطق، از جمله مرزها، اشاره کردند. دکتر حنان بلخی، رئیس بخش منطقه‌ای سازمان بهداشت جهانی، در این نشست تأکید کرد که تعهد به ریشه‌کن کردن ویروس فلج اطفال از هر زمان دیگری قوی‌تر است. او افزود: «ما باید به هر کودک دسترسی پیدا کنیم و او را واکسینه کنیم و همچنین جست‌وجو برای شناسایی مبتلایان به ویروس پولیو را ادامه دهیم تا از گسترش بیشتر آن جلوگیری کنیم.» بلخی همچنین مشکلات ژئوپلیتیکی، زیرساختی، محیطی و امنیتی در افغانستان و پاکستان را عامل اصلی افزایش موارد فلج اطفال دانست. در این نشست، مقامات بهداشتی کشورهای مختلف بر اهمیت اجرای حداکثری واکسیناسیون پولیو و تقویت سیستم‌های بهداشتی تأکید کردند. همچنین، در بیانیه ابتکار جهانی ریشه‌کنی فلج اطفال آمده است که کشورهای عضو سازمان بهداشت جهانی خواستار پاسخ‌های قوی‌تر برای ریشه‌کن کردن این بیماری در منطقه هستند. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، در سال 2024، افغانستان با 25 مورد و پاکستان با بیش از 70 مورد ابتلا به فلج اطفال روبه‌رو بوده است. این افزایش موارد فلج اطفال در دو کشور باعث نگرانی‌های جدی در سطح جهانی شده است و نیاز به اقدامات فوری و مؤثر را به‌طور جدی مطرح می‌کند.
طالبان در کمتر از سه هفته، بیش از۴۴ زن و مرد مجازات علنی کرده اند
فرخنده: اطلاعات دادگاه عالی طالبان نشان می‌دهد که در کمتر از سه هفته اخیر، 44 نفر، از جمله شش زن، در ولایت‌های مختلف افغانستان از سوی دادگاه‌های طالبان به اتهام‌های مختلف در ملاءعام شلاق زده شده‌اند. این مجازات‌ها به اتهام‌های «زنا، لواط، دزدی و قتل» اعمال شده و در ده ولایت کشور، از جمله کابل، ارزگان، کاپیسا و کندز، اجرا گردیده است. این اقدامات همچنان در شرایطی ادامه دارد که هشدارهای جهانی و نگرانی‌های نهادهای حقوق بشری نسبت به نقض حقوق بشر در افغانستان افزایش یافته است. همزمان با مجازات‌های بدنی، محتسبان وزارت امر به معروف طالبان در سه هفته گذشته 18 نفر را بازداشت کرده‌اند. این افراد شامل سه روحانی منتقد طالبان، دو کارمند رادیو بیگم، سه گردشگر خارجی و چندین نفر دیگر هستند. یکی از بازداشت‌شدگان یک باشنده دایکندی به جرم تحریف اعراب قرآن‌کریم و چند نفر دیگر به اتهام‌های مختلف، از جمله خشونت و قماربازی، بازداشت شده‌اند. شهروندان افغانستان به شدت از این نوع مجازات‌ها انتقاد کرده و آن‌ها را نقض آشکار حقوق بشر می‌دانند. یکی از شهروندان بادغیس گفت: «روز به روز تعداد شلاق‌زدن‌ها افزایش می‌یابد و مخصوصاً برای زنان هیچ حمایتی وجود ندارد. این ظلم بزرگی است که باید متوقف شود.» یک شهروند هرات نیز گفت که «بدون وجود دستگاه قضائی عادلانه، شلاق زدن مردم غیر انسانی و اشتباه است.» نهادهای بین‌المللی مانند ملل متحد و عفو بین‌الملل بارها نگرانی خود را از فقدان دسترسی به سیستم قضائی عادلانه و نقض حقوق بشر در افغانستان ابراز کرده‌اند و از طالبان خواسته‌اند که مجازات‌های بدنی را متوقف کنند. با این حال، طالبان به ادامه این مجازات‌ها در حضور عمومی ادامه داده‌اند و جامعه جهانی از آن‌ها خواسته است تا به حقوق بشر احترام گذاشته و مجازات‌های غیر انسانی را متوقف کنند.
گزارشگران بدون مرز: یورش طالبان به رادیو بیگم نقض آشکار آزادی رسانه‌ها است
ییی فرخنده: گزارشگران بدون مرز با ابراز نگرانی از یورش طالبان به ایستگاه رادیو بیگم در افغانستان، خواهان آزادی فوری این رادیو و لغو ممنوعیت فعالیت آن شدند. سلیا مرسیه، رئیس میز جنوب آسیای این سازمان، هدف قرار دادن رادیو بیگم توسط طالبان را «حمله‌ای شرم‌آور» به آزادی رسانه‌ها توصیف کرده است. به گفته وی، این اقدام تنها بخشی از سیاست گسترده‌تر طالبان برای سرکوب رسانه‌ها است. رادیو بیگم که منبعی حیاتی برای اطلاع‌رسانی به زنان تحت فشار طالبان در افغانستان محسوب می‌شود، در تاریخ چهارم فبروری اعلام کرد که مأموران استخبارات و اعضای وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان به دفتر این رادیو یورش برده‌اند. طبق گزارش‌ها، طالبان کارمندان این رادیو را بازجویی کرده، کامپیوترها، هارد دیسک‌ها و تلفن‌های همراه روزنامه‌نگاران زن این ایستگاه را ضبط کرده و دو کارمند مرد را بازداشت کردند. رادیو بیگم متعلق به سازمان بیگم برای زنان است که در سال 2020 تأسیس شده و در افغانستان و فرانسه فعالیت می‌کند. این سازمان علاوه بر رادیو بیگم، در سال 2023 پلتفرم آموزشی آنلاین و در مارس 2024 شبکه بیگم تی‌وی را راه‌اندازی کرده است. فعالیت‌های این سازمان به خصوص در زمینه ارائه اطلاعات به زنان در شرایط دشوار افغانستان، حائز اهمیت است. سلیا مرسیه تأکید کرد که طالبان با استفاده از مقررات مبهم، به ساکت کردن رسانه‌هایی که به زنان اختصاص دارند، اقدام می‌کند. او افزود این نوع رفتارها نشان‌دهنده تمایل طالبان به سانسور بی‌رحمانه است و آزادی رسانه‌ها در افغانستان را تهدید می‌کند. گزارشگران بدون مرز از جامعه بین‌المللی خواسته‌اند که به این وضعیت رسیدگی کرده و از آزادی رسانه‌ها و حقوق زنان در افغانستان حمایت کنند.
اسناد فاش شده: طالبان یک هزار و ۴۰۰ زن و ۱۶ هزار مرد را زندانی کرده اند
فرخنده: در تازه‌ترین افشاگری‌ها، گروهی از هکرها اسنادی از نهادهای دولتی زیر اداره طالبان را منتشر کرده‌اند که نشان‌دهنده بازداشت گسترده افراد و محدودیت‌های جدید بر سفرهای خارجی است. بر اساس این اسناد، طالبان دست‌کم ۱٬۴۰۰ زن و بیش از ۱۶٬۰۰۰ مرد را در بازداشت نگه داشته‌اند. همچنین ۸۰ شهروند خارجی، از جمله ۶ زن، در زندان‌های این گروه به سر می‌برند. افشاگری‌ها نشان می‌دهد که رهبر طالبان، هبت‌الله آخندزاده، سفرهای تحصیلی به خارج از کشور را ممنوع کرده و بیش از ۸٬۰۰۰ کارمند دولت پیشین را از خروج از افغانستان منع کرده است. اسناد منتشرشده از ۲۱ وزارت و اداره‌های طالبان همچنین نشان می‌دهد که وزارت امر به معروف این گروه، در میزان ۱۴۰۲ خورشیدی، از هزاران نفر در ۱۲ ولایت درباره حجاب و امر به معروف و نهی از منکر تحقیق کرده است. این وزارت ادعا کرده که برخی مؤسسات خارجی در بامیان به ترویج فرهنگ غربی پرداخته‌اند. افشای این اسناد در شرایطی صورت می‌گیرد که منابع مختلف از افزایش اختلافات داخلی میان رهبران طالبان خبر می‌دهند. گزارش‌ها حاکی است که هبت‌الله آخندزاده با استقرار نیروهای ویژه خود در فرودگاه کابل و دیگر نقاط شهر، سفر مقامات طالبان را بدون اجازه خود ممنوع کرده است. منابع آگاه نیز گفته‌اند که کابل چهره‌ای نظامی به خود گرفته است. با ادامه این افشاگری‌ها، مشخص نیست که واکنش طالبان چه خواهد بود و چه تأثیری بر وضعیت امنیتی و سیاسی افغانستان خواهد گذاشت.
افشای اسناد طالبان؛ بازداشت و زندانی شدن صدها زن افغان در سال ۱۴۰۲
فرخنده: به تازگی اسنادی از پایگاه‌های اطلاعاتی طالبان در اینترنت منتشر شده که نشان می‌دهد این گروه در سال ۱۴۰۲ دست‌کم ۳۵۲ زن افغان را زندانی و ۱۰۸۱ زن دیگر را بازداشت کرده است. این اسناد که توسط یک گروه ناشناس در وبسایتی به نام طالب لیکس افشا شده‌اند، شامل اطلاعات مهمی از چندین وزارتخانه و نهادهای مستقل طالبان، از جمله اداره مستقل زندان‌های افغانستان، هستند. آمار بازداشت‌ها و زندانیان بر اساس این اطلاعات، مجموع کل افراد زندانی و بازداشتی در زندان‌ها و توقیف‌گاه‌های طالبان حدود ۱۸ هزار نفر است که شامل ۱۶ هزار و ۵۰۷ مرد و بیش از ۱۳۰۰ زن از شهروندان افغانستان می‌شود. در میان این افراد، ۶۳ مرد و ۶ زن خارجی نیز حضور دارند. مجموع زندانی‌ها و بازداشتی‌های زن شامل ۱۳۷۴ زن افغان و ۶ زن خارجی است. از میان شهروندان خارجی، ۳۱ مرد زندانی و ۳۲ مرد دیگر بازداشت شده‌اند. همچنین، دو زن خارجی زندانی و چهار زن خارجی بازداشت شده‌اند. آمار زندانیان در ولایت‌های مختلف بیشترین تعداد زندانیان طالبان در کابل بوده‌اند، به طوری که در زندان پلچرخی ۱۳۷۲ مرد نگهداری شده و در بازداشتگاه کابل نیز ۱۸۱۷ نفر به ثبت رسیده‌اند. در مورد زنان، بیشترین تعداد زندانی‌ها در ولایت‌های زیر بوده است: هرات: ۹۶ زندانی زن کابل: ۷۰ زندانی زن سمنگان: ۳۶ زندانی زن همچنین، بیشترین تعداد بازداشتی‌های زن نیز در این ولایت‌ها گزارش شده است: کابل: ۲۰۹ زن بازداشتی هرات: ۱۲۶ زن بازداشتی بلخ: ۱۱۲ زن بازداشتی بر اساس این فهرست، در برخی از ولایت‌های دیگر نیز زنان زندانی یا بازداشت شده‌اند: پروان: ۱۹ زندانی و ۲۵ بازداشتی زن سرپل: ۱۸ زندانی و ۱۷ بازداشتی زن جوزجان: ۱۸ زندانی و ۵۵ بازداشتی زن قندهار: ۱۴ زندانی و ۴۵ بازداشتی زن تخار: ۳۵ بازداشتی زن فراه: ۱۹ زندانی زن غزنی: ۱۳ زندانی و ۳۶ بازداشتی زن خوست: ۲۶ بازداشتی زن حضور اتباع خارجی در زندان‌های طالبان بر اساس این فهرست، تعدادی از شهروندان خارجی نیز در بازداشت یا زندان‌های طالبان هستند. به عنوان مثال: هرات: سه مرد و دو زن خارجی زندانی هستند. ننگرهار: ۱۱ مرد و یک زن خارجی بازداشت شده‌اند. کنر: پنج نفر بازداشت شده‌اند. قندهار: یک مرد خارجی زندانی و هشت نفر دیگر بازداشت شده‌اند. با این حال، در این اسناد هیچ اشاره‌ای به هویت و ملیت بازداشت‌شدگان نشده است. ضربه‌ای به امنیت اطلاعاتی طالبان انتشار این اسناد، که بخشی از هزاران سند و مکتوب افشاشده است، ضربه‌ای جدی به امنیت اطلاعاتی طالبان محسوب می‌شود. این گروه در سال‌های اخیر تلاش کرده دسترسی به اطلاعات را محدود کند و رسانه‌ها را سانسور نماید. این افشاگری، چالش جدیدی را برای طالبان ایجاد کرده و نشان‌دهنده وضعیت نگران‌کننده بازداشت‌ها و زندانی شدن زنان در افغانستان است. هنوز مشخص نیست که چه کسانی پشت این افشاگری قرار دارند و آیا اسناد بیشتری در آینده منتشر خواهد شد یا نه.
توقف نشرات رادیو بیگم؛ ادامه فشار بر رسانه‌های مستقل در افغانستان
فرخنده: سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان توقف نشرات رادیو بیگم از سوی وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان را محکوم کرده و این اقدام را بخشی از فشار مداوم بر رسانه‌های مستقل در این کشور دانسته است. این سازمان هشدار داده که چنین اقدامات، آزادی بیان را سرکوب کرده و گردش آزاد اطلاعات را محدود می‌سازد. این سازمان در بیانیه‌ای که (سه‌شنبه، ۱۶ دلو) منتشر شد، تأکید کرد که رادیو بیگم با داشتن مجوز رسمی نشراتی، به شکل غیرشفاف و ناعادلانه تعطیل شده است. در این بیانیه از طالبان خواسته شده است تا به اصل آزادی بیان احترام گذاشته و از تعطیلی رسانه‌ها خودداری کنند. همچنین، این سازمان از نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های حامی رسانه‌ها درخواست کرده است که در برابر این اقدام سکوت نکنند و برای حمایت از رسانه‌های مستقل و روزنامه‌نگاران افغان، اقدامات لازم را انجام دهند. در مقابل، وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان اعلام کرده است که نشرات رادیو بیگم به دلیل “نقض مقررات نشراتی” متوقف شده است. به گفته این وزارت، این رادیو علاوه بر تخلفات رسانه‌ای، اقدام به پخش برنامه‌هایی برای تلویزیون‌های مستقر در خارج از افغانستان کرده است. مرکز خبرنگاران افغانستان نیز این اقدام را بخشی از سیاست سرکوب رسانه‌های آزاد در کشور دانسته و تأکید کرده است که این تصمیم برخلاف قانون رسانه‌های همگانی افغانستان است. این مرکز از طالبان خواسته است تا در تصمیم خود تجدید نظر کرده و اجازه دهند که این رادیو مطابق با قوانین به فعالیت خود ادامه دهد. رادیو بیگم که در ۱۸ حوت ۱۳۹۹، همزمان با روز جهانی زن، با تمرکز بر آگاهی‌بخشی به زنان آغاز به کار کرده بود، اکنون با دستور طالبان تعطیل شده است. این در حالی است که بر اساس آمار مرکز خبرنگاران افغانستان، در ۱۲ ماه گذشته، دست‌کم ۱۸ رسانه خبری، از جمله ۱۴ رادیو و تلویزیون، به دلیل محدودیت‌های اعمال‌شده توسط طالبان تعطیل شده‌اند. این اقدامات نگرانی‌ها درباره آینده آزادی بیان و فعالیت رسانه‌ها در افغانستان را افزایش داده است. نهادهای مدافع حقوق بشر و رسانه‌ها بارها از اداره حاکم خواسته‌اند تا به تعهدات خود در قبال حقوق بشر و آزادی رسانه‌ها پایبند بماند. اما در شرایط کنونی، فشارها بر رسانه‌های مستقل همچنان ادامه دارد.