دیده‌بان حقوق بشر: ملل متحد باید حقوق بشر را در افغانستان در اولویت قرار دهد
دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید، شورای امنیت سازمان ملل متحد در ارزیابی مستقلی که قرار است از وضعیت افغانستان انجام دهد، باید حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان و دختران را در اولویت قرار دهد. این نهاد روز گذشته (چهارشنبه، ۴ اسد) با ارسال نامه‌ای به فریدون سینیرلی اوغلو، هماهنگ‌کننده‌ی ویژه سازمان ملل متحد در امور افغانستان گفته است که در این ارزیابی باید اطمینان حاصل شود که دیدگاه قربانیان نقض حقوق بشر شنیده می‌شود. شورای امنیت سازمان ملل متحد در ماه مارچ با صدور قطع‌نامه‌ای، از این سازمان خواست که تا ۱۷ ماه نوامبر سال جاری میلادی ارزیابی یکپارچه و مستقل از وضعیت افغانستان انجام دهد و به این شورا ارائه کند. دبیرکل سازمان ملل متحد در ماه اپریل ۲۰۲۳ میلادی، فریدون سینیرلی اوغلو را به‌عنوان هماهنگ‌کننده‌ی ویژه در امور افغانستان منصوب کرد و او را مؤظف نمود تا روند ارزیابی را انجام دهد. هدر بار، معاون بخش زنان دیده‌بان حقوق بشر در نامه‌ای به آقای سینیرلی اوغلو نوشته است که «وضعیت افغانستان در حال حاضر جدی‌ترین بحران حقوق زنان در جهان است». او افزوده است: «ارزیابی مستقل می‌تواند واکنش بین‌المللی مؤثر‌تر به این وضعیت را هدایت کند، اما برای انجام این کار باید به زنان و دختران و سایر بازماندگان نقض حقوق بشر اولویت داده شود.» دیده‌بان حقوق بشر در این نامه با اشاره به مسدودشدن آرایشگاه‌های زنانه گفته است که سرکوب حقوق زنان و دختران توسط طالبان در حال عمیق‌ترشدن است و بحران حقوق زنان در افغانستان در چارچوب بک بحران حقوق بشری گسترده انجام می‌شود. خانم بار در این نامه گفته است: «بحران در افغانستان بیش از حد است و سوءاستفاده‌های طالبان در حال عمیق‌ترکردن آن چیزی است که قبلا یک بحران انسانی ویرانگر بود.» او افزوده که «هدف ارزیابی مستقل باید تغییر فوری واکنش جامعه‌ی جهانی به وضعیت افغانستان باشد که تا اکنون ناسازگار و ناکارآمد بوده است و به اندازه‌ی کافی بر حقوق بشر تمرکز نکرده است». دیده‌بان حقوق بشر از هماهنگ‌کننده‌ی ویژه سازمان ملل متحد خواسته است که باید اطمینان حاصل کند که تیم او شامل کارشناسانی در زمینه‌ی حقوق بشر، از جمله حقوق زنان و دختران است و آنان در هر جنبه‌ای از ارزیابی مشارکت دارند. این نهاد افزوده که فرایند ارزیابی باید شفاف باشد و به همه طرف‌ها فرصت ابراز نظر فراهم شود و تیم ارزیابی‌کننده باید اطمینان حاصل کند که دیدگاه همه‌ی قربانیان نقض حقوق بشر را می‌شنود. دیده‌بان حقوق بشر گفته است که تیم ارزیابی‌کننده‌ی سازمان ملل متحد باید فعالانه به‌دنبال مشوره با مدافعان حقوق زنان، از جمله زنان معترض باشد و همچنین باید دیدگاه دختران، هزاره‌ها، شیعیان، سایر اقلیت‌ها، دگرباشان جنسی، روزنامه‌نگاران و گروه‌های بشردوستانه‌ی محلی را بشنود.
محرومیت بانوان از آموزش در افغانستان؛ فعالان آموزشی خواستار اِعمال فشار بر طالبان شدند
فعالان آموزشی از جامعه جهانی می‌خواهند برای بازگشایی مکاتب و مراکز آموزشی در افغانستان بر طالبان اعمال فشار کنند. به گزارش فرخنده نیوز، دادخواهان آموزش دختران، در یک نامۀ سرگشاده به ملل متحد و کشورهای عضو این سازمان، خواستار واردکردن فشار دپلماتیک بر طالبان شده اند. ۳۰ شبکه و سازمان حقوق بشری و ۳۱۴ تن از فعالان مدنی، معترضان، خبرنگاران و دانش‌آموزان این نامه را امضا کرده اند. آنان در این نامه گفته‌اند که تداوم ممنوعیت آموزش دختران توسط طالبان، منجر به ناامیدی و سرخوردگی دختران شده است، بنابرین نیاز است که جامعه جهانی بر اساس مسوولیت، جایگاه سیاسی و تعهداتش، از حقوق دختران افغانستان حمایت کند. این مدافعان آموزش دختران با تاکید بر اینکه خواست‌شان فراتر از اعلامیه‌های مبنی بر محکومیت عملکرد طالبان است، در این نامه گفته اند: نیاز است تا رهبران جهان به سطح بین‌المللی فشارهای دپلوماتیک بر مقامات طالبان اعمال کنند و به گونۀ جدی از بازگشایی فوری مکاتب دختران و دسترسی آنان به آموزش با کیفیت در دورۀ متوسطه، لیه و دانشگاه در افغانستان و حمایت و اطمینان حاصل نمایند. آنان خطاب به رهبران جهان گفته‌اند که برای رفع ممنوعیت آموزش دختران جسورانه و هماهنگ امروز اقدام کنند و فردا دیر خواهد بود. دادخواهان بر اساس ماده هفتم اساسنامه روم، ممنوع‌شدن زنان از تمامی حقوق ذاتی و قانونی‌شان توسط طالبان را «تبعیض و نقض حقوق بشر مبتنی برجنیست» خوانده و آن را مصداق «آپارتاید جنیستی» دانسته اند.
زنان معترض در کابل از جامعه جهانی خواستند حکومت طالبان را به رسمیت نشناسد
زنان معترض در کابل از جامعه جهانی خواستند حکومت «زن‌ستیز» طالبان را به رسمیت نشناسد. جنبش اعتراضی «اتحاد وهمبستگی زنان» در واکنش به سخنان اخیر جو بایدن، رییس جمهور ایالات متحده، مبنی بر کمک این گروه در سرکوب القاعده در افغانستان گفتند که طالبان با حذف زنان افغانستان را به قهقرا سوق می‌دهند. این جنبش اعتراضی با راه‌اندازی همایشی در یک مکان سربسته در کابل، شعارهای «زنان خانه‌نشین، کینه‌های آتشین»، «ما در مقابل شما می‌ایستیم، شرایط تان را نمی‌پذیریم»، «به رسمیت شناختن طالبان، ضایع کردن حق زنان»، «ما می‌میریم، ما می‌جنگیم، اما طالبان را نمی‌پذیریم» را سر دادند. این زنان معترض همچنان با بلندکردن تابلوهایی مدعی شدند که حمایت مالی امریکا از طالبان، منجر به تقویت تروریستان می‌شود و امریکا منحیث کشور بانی حقوق بشر به جای حمایت از طالبان، زنان محروم‌شدۀ افغانستان را حمایت کنند. همچنان در خصوص آموزش این معترضان گفتند: ما کسب علم و دانش را همسان با کشورهای اسلامی دنیا می‌خواهیم، نه نصاب مدرسه‌ای طالبان، طالبان تروریست، دشمنان علم و دانش. به گفتۀ معترضان، طالبان با خانه‌نشین کردن زنان، کینه‌های آنان را شعله‌ور ساخته که این امر باعث قدرتمند شدن اعتراضات علیه طالبان خواهد شد. گفتنی است طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان وضع کرد. محدودیت‌هایی که واکنش‌های گسترده داخلی و بین المللی را در پی داشته است.
وزیران خارجه زن 6 کشور خواستار لغو فوری محدودیت‌ها بر زنان در افغانستان شد
شفقناافغانستان- وزیران خارجه شش کشور پس از یک نشست دوروزه در مغولستان، طی یک اعلامیه مشترک خواهان برداشتن فوری محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان توسط طالبان شده‌اند. به گزارش خبرگزاری شفقناافغانستان، وزیران خارجه کشورهای آلمان، اندونزیا، آفریقای جنوبی، فرانسه، لختن‌اشتاین و مغولستان روز گذشته (جمعه ۹ سرطان) در اعلامیه مشترک که از سوی وزارت خارجه مغولستان منتشر شد، از طالبان خواسته‌اند تا برای دختران و زنان افغان زمینه مشارکت معنادار را در جامعه مهیا کنند. این نشست ۸ و ۹ سرطان، در شهر اولانباتور مغلوستان برگزار شد. در اعلامیه مشترک وزیران خارجه زن شش کشور آمده است: «ما خواستار مشارکت کامل، برابر، معنادار و ایمن زنان و دختران در افغانستان هستیم، از طالبان می‌خواهیم تا به سرعت از سیاست‌ها و اقداماتی را که بهره‌مندی زنان و دختران از حقوق بشر و آزادی‌های اساسی‌شان را محدود میکند، دست بردارند.» آنان همچنان خواهان دسترسی دختران به آموزش، تحصیل و کار در افغانستان شده‌اند. وزیران خارجه شش کشور از نهادهای بین‌المللی و کشورهای جهان خواستند تا از نفوذشان در مطابقت با منشور سازمان ملل متحد علیه گروه طالبان استفاده کنند. گفتنی است طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان وضع کرد؛ منع آموزش و کار از محدودیت‌های عمده این گروه بر زنان است.
نامه‌ی ائتلاف زنان معترض افغانستان در باره ارزیابی قطعنامه ۲۶۷۹ شورای امنیت سازمان ملل
ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان با نشر نامه‌ای در خصوص خصوص ارزیابی مستقل مندرج قطعنامه ۲۶۷۹ شورای امنیت واکنش نشان داده و انتظارات خود را بیان کرده است. به گزارش فرخنده نیوز، متن کامل نامه ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان به شرح زیر است: ما اعضای ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان این نامه را می‌نویسیم تا انتظارات خود را از ارزیابی مستقل مندرج قطعنامه ۲۶۷۹ شورای امنیت ابراز کنیم. ما عمیقا از وضعیت روبه وخامت زنان و گروه‌های قومی و مذهبی به حاشیه رانده شده در افغانستان نگران هستیم. حملات مداوم طالبان به حقوق زنان برای اموزش، اشتغال و گشت و گذار زنان، عملا زنان را از فضاهای عمومی حذف کرده است. علاوه بر این، گروه‌های قومی و مذهبی به حاشیه رانده شده و همچنین کارمندان دولتی و نظامیان اسبق، تحت حکومت طالبان با دستگیری‌های خودسرانه، شکنجه، زندان و مرگ روبرو هستند و در معرض خطرقرار دارند. طالبان به اجرای مجازات‌هایی مانند شلاق، سنگسار و به دار آویختن مردم بازگشته اند. امتناع طالبان از احترام به حقوق مردم افغانستان و پابندی به ارزش‌های بین المللی حقوق بشر یک نگرانی جدی است. با توجه به شرایط بحرانی ارزیابی مستقل از وضعیت افغانستان بسیار مهم است و ما از انتصاب فریدون سینیرلی اوغلو به عنوان هماهنگ کننده ویژه ارزیابی مستقل، استقبال می‌کنیم. همانطور که در قطعنامه ۲۶۷۹ مشخص شده است ما انتظار داریم که این ارزیابی (توصیه‌های آینده‌نگر) را که منجر به یک «رویکرد یکپارچه و منسجم» ذی‌نفعان کلید بین المللی در افغانستان گردد را تسهیل میکند. با توجه به بحران حقوق بشری در افغانستان، ما جداً توقع داریم که این ارزیابی بر حملات مداوم طالبان به حقوق زنان و گروه‌های قومی و مذهبی به حاشیه رانده شده تاکید کند و جامعه بین المللی را وادار به به اقدام فوری، قوی و متحدانه نماید. بنابراین ما از فریدون سینیرلی اوغلو هماهنگ کننده ویژه و تیم او می‌خواهیم که در طول ارزیابی و در توسعه و ارائه گزارش خود موارد زیر را در نظر بگیرند: • بحران فعلی حقوق بشر در افغانستان را در اولویت قرار دهد. وضعیت ناگوار حقوق بشری بحران بشری را تشدید میکند و دسترسی به خدمات بشردوستانه را با چالش مواجه میسازد. • درک عمیق از وضعیت حقوق بشر در کشور از جمله دستور کار سرکوبگرانه طالبان، سیاست‌های قومی وعدم تحمل نسبت به مخالفت و انتقاد در تهیه یگ گزارش دقیق و بی‌طرفانه الزامیست. • اطمینان از برقراری ارتباط شفاف با کسانی که بیشترین آسیب را از جنایات طالبان دیده‌اند از جمله زنان، گروه‌های قومی و مذهبی به حاشیه رانده شده، روزنامه نگاران، فعالان و خانواده‌های قربانیان نقض حقوق بشرضروری است که این گزارش به طور مستقل و واقعیت‌هایی را که افغانستان با ان مواجه است، منعکس کند. • مشورت و مصاحبه با زنان معترض و جامعه مدنی افغانستان هم در داخل کشور و هم در تبعید، منتقدان سیاست‌های طالبان و جنبش‌های مستقل زنان برای جمع آوری معلومات دقیق و معتبر برای گزارش صورت گیرد. • انجام بازدید از پنجشیر و سایر ولایت‌هایی که طالبان متهم به آسیب رساندن به غیرنظامیان هستند. • گفتگو با قربانیان کوچ اجباری، سرکوب قومی و تبعیض طالبان همچنان درج روایت‌های آنان در گزارش نهایی. • متعهد به شفافیت کامل در مورد نتایج ارزیابی و اطمینان از اینکه مردم افغانستان به تمام یافته‌های ارزیابی دسترسی دارند. • تاکید بر اهمیت به رسمیت نشناختن یا تعامل بدون قید و شرط با طالبان. جامعه بین المللی باید طالبان را تحت فشار قرار دهد و آنها را برای نقض شدید حقوق بشر پاسخگو کند. ما انتظار داریم که نتایج این ارزیابی منعکس کننده خواسته‌های مردم افغانستان برای ایجاد یک دولت فراگیر که از تنوع قومی و مذهبی مملکت ما نمایندگی کند، باشد و مشارکت برابر و معنی‌دار زنان در فرایندهای تصمیم گیری را تضمین کند. ما تاکید می‌کنیم که ادامه تعامل بی‌قید و شرط با طالبان به بهانه ارائه کمک‌های بشردوستانه یک راه حل دائمی برای بحرانِ که افغانستان با ان مواجه است، نیست.
نماینده اتحادیه اروپا: برای حفظ حقوق زنان در افغانستان به گفتمان ملی نیاز است
توماس نیکلاسن، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان پس از دیدار با رهبران زن افغانستان گفته است که برای حفظ حقوق زنان و مشارکت آنان در این کشور به گفتمان ملی نیاز است. توماس نیکلاسن، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان و ستیلا رونر، سفیر جنسیت و تنوع اتحادیه اروپا از ۱۲ تا ۱۴ جون میزبان ۶۰ تن از رهبران زن در لاحه بوده است تا آنان در مورد ایده‌های شان برای رسیدگی به برخی از چالش های کلیدی در افغانستان گفتگو کنند. بر اساس اعلامیه‌ای که نیکلاسن نشر کرده است، این نشست به عنوان ادامه تلاش‌های ساختاریافته برای فراهم‌کردن بستری برای مشارکت زنان افغان و در نظر گرفتن نظرات آنها در گفتگوهای سیاست بین‌المللی در مورد افغانستان برگزار شد. اعلامیه گفته است که اشتراک‌کنندگان نگرانی‌های شان را در مورد بدترشدن مداوم وضعیت در افغانستان بدون نشانه‌ای از تغییر وضعیت و آیندۀ قابل پیش‌بینی در این نشست بیان کردند. به گفته زنان حاضر در این نشست، علاوه بر فقر، کوچک شدن فضای مدنی، نقض گسترده حقوق بشر و نتایج سیستماتیک، کمبودهای جدی حاکمیتی باعث تقویت نابرابری‌ها و تضعیف دسترسی به خدمات اولیه اجتماعی می‌شود، در حالی که آموزش زنان و دختران همچنان به حالت تعلیق باقی مانده است. همچنان رهبران زن در این نشست، بر اهمیت پروسه گفتمان ملی در افغانستان و بر اهمیت تضمین فراگیری و مشارکت برابر به ویژه برای زنان تاکید کرده اند. پس از پایان این نشست، توماس نیکلاسن ناوقت پنجشنبه با نشر تویتی گفته است: “گفتمان ملی و راههای حل خلاقانه برای فراهم‌کردن فضا، مشارکت و حفظ حقوق زنان افغانستان نیاز است”. بر اساس اعلامیه، رهبران زن از اتحادیه اروپا و جامعه بین‌المللی خواسته اند تا زمینه‌های را فراهم کنند که در آن بدیل‌های سیاسی بتوانند با هدف تعیین مسیر آینده برای افغانستان، مبتنی بر حقوق اساسی بشر و ارزش‌های دموکراتیک از جمله عدالت اجتماعی، برابری و آزادی بیان، بحث کنند. همچنان این زنان گفته اند که تضمین نقش مرکزی زنان افغان در سیاست بین‌المللی و تصمیم‌گیری در مورد افغانستان مهم است و نیز آنان خواستار حمایت اتحادیه اروپا و جامعه جهانی از جامعه مدنی در سیاست‌گذاری‌های شان در مورد افغانستان و منطقه شدند. حکومت طالبان در نزدیک به دو سال گذشته، محدودیت‌های فراوانی را بر کار، آموزش و فعالیت‌های اجتماعی زنان در افغانستان وضع کرده اند. طالبان نه تنها زنان را از کار در دفاتر دولتی، سازمان‌های غیرحکومتی و دفاتر ملل متحد، بلکه از رفتن به مکتب و دانشگاه نیز منع کرده اند. این گروه فقط دختران را تا صنف ششم اجازه رفتن به مکتب می‌دهند. علاوه بر آن، زنان از رفتن به پارک‌های تفریحی، حمام عمومی و کلپ‌های ورزشی، نیز منع شده اند.
دیدبان حقوق بشر می‌گوید «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد»
هیدر بار، معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر در واکنش به دیدارهای دبیرکل شورای پناهندگان ناروی با مقام‌های طالبان می‌گوید که «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد». یان ایگلند، دبیرکل شورای پناهندگان ناروی پس از دیدار با شماری از مقام‌های طالبان در قندهار گفته بود که آنان رهنمود بازگشت زنان به کار و تحصیل را «تقریبا» تکمیل کرده‌اند. ایگلند افزوده بود که گروه طالبان مایل به تطبیق راه‌حل «کار زنان برای زنان» برای پاسخگویی به بحران بشری در کشور است. معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر روز گذشته (دوشنبه، ۸ جوزا) با همرسانی خبری در این مورد در صفحه‌ی رسمی توییتر خود نوشته است که «بسیار امیدوارم که طالبان این کار را انجام دهند». خانم بار افزوده که «اما آنان بیش از یک‌ونیم سال می‌شود که وعده داده‌اند که به دختران اجازه می‌دهند به مکتب بروند»، در حالی‌که ما هیچ نشانه‌ای از پیشرفت در این زمینه نمی‌بینیم و برعکس، سرکوب زنان و دختران بیشتر شده است. به‌گفته‌ی خانم بار، طالبان در دور اول حاکمیت شان در افغانستان بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ میلادی نیز وعده‌های مشابه داده بودند و به آن عمل نکردند. معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر در پایان توییت خود تأکید کرده است که «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد».
کمیسیون حقوق بشر افغانستان خواستار بکارگیری روش‌های تازۀ فشار بر طالبان شد
کمیسیون حقوق بشر افغانستان خواستار بررسی، تشخیص و تعیین روش‌های جدی و تازۀ فشار از سوی جامعه جهانی و نهادهای معتبر بین‌المللی بر طالبان شده است. این کمیسیون ناوقت شب گذشته با نشر اعلامیه‌ای از پیشنهاد عفو بین‌الملل و کمیسیون بین المللی حقوقدانان در مورد ایجاد یک مکانیزم جهانی برای پاسخگویی به تخلفات طالبان علیه زنان نیز حمایت کرده است. کمیسیون حقوق بشر که فعالیت‌هایش را از بیرون افغانستان به پیش می‌برد، در اعلامیه‌ای گفت که باید در جریان رایزنی با فعالان حقوق بشر و مدنی، چنین مکانیزمی ایجاد شود. در اعلامیه آمده است: «کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان…از نهادهای معتبر جهانی و دولت‌های اثرگذار در امور افغانستان می‌خواهد تا در مشوره با نهادهای حقوق بشری و فعالان مدنی، روش‌های جدی و جدید فشار بر طالبان را بررسی، تشخیص و تعین کنند.» به گفته این کمیسیون، سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان به تاریخ ۲۵ می با نشر گزارشی، رفتار طالبان با زنان را مصداق جنایت علیه بشریت پنداشته از جامعه جهانی خواست تا با شناسایی این جنایات، میکانیزم‌های حسابدهی را بر طالبان وضع کنند. منبع افزوده است، «کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در این راستا حاضر به همکاری بوده و زمینه را برای ایجاد گفت‌وشنود سازنده با ساختارها و شخصیت‌های مدنی و حقوق بشری مساعد می‌گرداند.» پیشتر سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان نیز به ادامه محدودیت‌های طالبان در برابر زنان واکنش نشان داده بود. عفو بین‌الملل روز جمعه ۲۶ می (پنجم جوزا) در گزارشی گفت که ادامه محدودیت‌ها و سرکوب غیرقانونی زنان باید شامل خشونت‌های ضد بشری و جنسیتی باشد و بر اساس قوانین بین‌المللی مورد بررسی قرار گیرد.
عفو بین‌الملل: برخورد طالبان با زنان باید به عنوان جنایت بشری مورد بررسی قرار گیرد
سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان با نشر گزارشی اعلام کرده‌اند، برخورد طالبان با زنان باید به عنوان جنایت بشری مورد بررسی قرار گیرد در گزارش تازه منتشر شدهٔ سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان تأکید شده که رویکرد طالبان با زنان و دختران افغان باید به اساس قوانین بین‌المللی به عنوان جنایت ضد بشری و آزار و اذیت جنسیتی تحت بررسی گرفته شود. این گزارش که صبح امروز جمعه منتشر شده است، «جنگ طالبان در برابر زنان: جنایت ضد بشری و آزار و اذیت جنستی در افغانستان» نام‌گذاری شده است. در این گزارش آمده است، برعلاوهٔ نقض حقوق زنان و دختران، زندانی کردن آنها، آزار و اذیت، ناپدید کردن به گونه اجباری و رویکرد نادرست با آنها، باید بر اساس اساسنامه روم محکمهٔ جزایی بین‌المللی، جنایت ضد بشری و آزار و اذیت جنسیتی تلقی شود. سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان در این گزارش خواسته اند که سارنوالان محکمهٔ جزایی بین‌المللی باید در بررسی‌های جاری خود در مورد وضعیت افغانستان آزار و اذیت جنسیتی را به عنوان جنایت ضد بشری نیز اضافه کنند.
«سرکوب زنان» توسط طالبان؛ همسر سابق نلسون ماندلا: این «آپارتاید جنسیتی» است
گراسا مشل، همسر پیشین قهرمان مبارزه با آپارتاید نژادی، سرکوب زنان افغانستان توسط طالبان را آپارتاید جنسیتی خواند. این فعال برجسته حقوق زنان به روزنامه تلگراف گفت که رفتار جهان در برابر طالبان نرم است و جامعه جهانی راههای جدیدی برای افزایش فشار بر این گروه پیدا کند. او از جهان خواست با همان عزمی که با حکومت سفیدپوستان در آفریقای جنوبی مبارزه کرد، با طالبان نیز مبارزه کند. آفریقای جنوبی برای ۴۰ سال تحت حاکمیت نژادپرستانه اقلیت سفیدپوست قرار داشت. سیاهپوستان که اکثریت این کشور را تشکیل می‌دادند، از بسیاری حقوق سیاسی و اجتماعی خود محروم بودند. آنها باید در محلات و منازل جداگانه زندگی می‌کردند و حق ازدواج با سفیدپوستان و زندگی در محلات آنان را نداشتند. بسیاری از فعالان حقوق زن افغان با توجه به حذف زنان از عرصه‌های اجتماعی می‌گویند که طالبان آپارتاید جنسیتی را در افغانستان حاکم کرده است. خانم مشل راجع به محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان افغانستان گفت: «این آپارتاید جنسیتی است. من با این تعریف موافقم. اما فراتر از تعریف، می‌خواهم بگویم همان قدرت و اصراری را که [جهان] در مبارزه با آپارتاید[آفریقای جنوبی] داشت، باید در مورد افغانستان نیز داشته باشد.» هدر بار، از دیده‌بان حقوق بشر، توصیف رژیم طالبان به عنوان یک نظام آپارتاید جنسیتی توسط گراسا مشل را یک «حرف بزرگ» خواند. او گفت که فعالان افغان از دیرباز بر آپارتاید خواندن رژیم طالبان تاکید دارند و حالا «بزرگترین کنشگر حقوق زنان و همسر سابق نلسون ماندلا به مبارزه آنان پیوسته است. مشل گفت:«جامعه جهانی نمی‌تواند تصمیم‌گیری در مورد ۵۰ درصد جمعیت [افغانستان] را فقط به طالبان واگذار کند. ما باید راه خلاقانه‌ای برای درگیرشدن با آنها پیدا کنیم و طالبان را با این نظر به چالش بکشیم که از نظر انسانی، قایل شدن تبعیض با کسانی صرفاً به دلیل زن بود قابل قبول نیست.» او واکنش جامعه جهانی به عملکرد طالبان را خیلی نرم خواند و گفت که بر طالبان باید فشار بیشتر آورده شود تا آنها «بفهمند که خانواده انسانی به آنها اجازه نمی‌دهد به رفتارشان ادامه دهند.»