«جنایات طالبان»؛ مهاجران افغان مقیم پاکستان تظاهرات کردند
ائتلاف گروه های معترض افغانستانی مقیم پاکستان روز گذشته به مناسبت 8 مارچ روز جهانی همبستگی زنان تظاهرات کردند. به گزارش فرخنده نیوز، این ائتلاف با نشر قطع‌نامه‌ای در پیوند به «جنایات طالبان» در کشور خواستار حمایت جامعه جهانی از موقف زنان افغانستان شد. متن کامل قطع‌نامه این ائتلاف به شرح زیر است: به نام خدای عدالت و آزادی قطع‌نامه ایتلاف گروه‌های خودجوش معترض افغانستان مقیم پاکستان: زنان بعد از حاکمیت نامشروع گروه طالب در افغانستان با موارد جدی نقض حقوق بشری، آزادی‌های فردی، حقوق شهروندی و محدودیت‌های اجتماعی و سیاسی فراوان مقابل شدند که در تمامی این دوره زنان بودند که با دستان خالی مقابل یک گروه خودخوانده‌ی تروریستی ایستاده‌گی نموده و از حق و حقوق اکثریت خاموش افغانستان با شعار نان، کار، آزادی دفاع نمودند، طالبان با اعمال زن ستیزانه‌شان همواره تلاش بر حذف زنان از اجتماع دارند؛ آنها با بازداشت‌های خودسرانه و سرکوب زنان در پی امتیاز گیری از جامعه جهانی، سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری بوده و لز نام و جایگاه زنان بحیث ابزار در بازی‌های سیاسی و گفتمان‌های رسمی خویش در ستیژهای بین المللی استفاده میکنند. این دومین هشتم مارچ تحت حاکمیت یک گروه تاریک اندیش و مستبد است که زنان از ابتدایی‌ترین حقوق خویش محروم و به شدت محکوم اند، جهان به خصوص جامعه جهانی باید طالبان را در تمامی موارد نقص حقوق زنان و موارد حذف زنان پاسخگو قرار دهد حالا وقت آن رسیده تا سازمان ملل با قاطعیت و جدیت در قبال سرنوشت مردم افغانستان تصمیم بگیرد با درک نا هنجاری ها، بی‌تفاوتی‌ها و بی‌مهری‌ها ها جهان پیرامون سرنوشت مردم افغانستان یکبار دیگر از جامعه جهانی و سازمان ملل خواسته خویش را از آدرس ایتلاف گروه های خود جوش معترض افغانستان مقیم پاکستان) قرار ذیل بیان می‌داریم. ۱. ایتلاف گروه‌های معترض افغانستان مقیم پاکستان خواهان تشکیل یک حکومت همه شمول بر اساس رای مردم و مشارکت تمام اقوام بخصوص زنان در تمام ساختار سیاسی و اجتماعی افغانستان هستیم. ۲. جهان باید سکوت ننگین و شرم‌آور خود را در قبال جنایات طالبان در افغانستان بشکند، وقت آن فرا رسیده کنار زنان افغانستان بی‌استید و با زنان افغانستان همصدا شوند. ۳. جامعه جهانی باید مدافع حقوق مردم افغانستان باشد، نه باج دهی گروه طالب، ارسال چهل میلیون دالر در هر هفته به گروه نامشروع و متجاوز طالب، جفا در حق زنان مظلوم افغانستان است، لطفا این روند غیر شفاف را توقف دهید. ۴. وضع محدودیت‌های بیشتر مانند بسته کردن دفتر دوحه، قطع کمک‌های مالی، تحریم سفرهای مقامات طالبان، اخراج فامیل‌های رهبران گروه طالبان از کشورهای امن، تنها راه است که طالبان وادار به تمکین نمودن در برابر خواست‌های مردم و مشخصا زنان افغانستان میکند، لطفا از اقدامات فوق الذکر دریغ نکنید. ۵: خواست ما تنها بازشدن درب مکاتب طالبانی، دانشگاه طالبانی و رفتن به وظیفه با پوشش طالبانی نیست، جهان باید بداند که ما زنان افغانستان مشارکت سیاسی برابر با مردان، انتخابات عادلانه و حاکمیت برخواسته از رای مردم و تحقق عدالت میخواهیم، این خواسته هماهنگ با پرنسیپ‌های بین المللی، ارزش‌های حقوق بشری و هنجار‌های دموکراسی است که جهان خود را داعیه دار آن میداند، پس لطفا از موقف زنان افغانستان حمایت کنید. ۶: از مردم افغانستان میخواهیم کنار زنان معترض افغانستان بی‌ایستند و به حرکت‌های خودجوش مردمی بپیوندند و برای اولین بار در تاریخ سیاسی افغانستان تغییر سرنوشت سیاسی خویش را فارغ از نسخه‌های غرب و شرق بحیث شهروندان مسوول با دستان خویش رقم بزنند. ۷: هموطنان آگاه و شرافتمند خطاب بتو میگوییم، بقول نلسون ماندلای بزرگ برای آزاد زیستن لازم نیست زمین و آسمان بخرید، کافیست خود را نفروشید، پنهان شدن پشت پنجره خانه‌ها و زنده دفن شدن در زیر زمینی‌ها برای شما آزادی به ارمغان نمی آورد. بیاید برزمیم، بجنگیم، زنجیر اسارت را بشکنیم و قربانی بدهیم تا خانه مشترک من و تو (افغانستان) سرنوشت من و تو و آینده فرزندان من و تو خوراک بازی‌های سیاسی چند سیاست سوار مزدور نشود. ومن الله التوفیق ایتلاف گروه‌های معترض افغانستان مقیم پاکستان
روزنامه گاردین: پاکستان مهاجرین افغانستانی دارای مدارک معتبر را نیز بازداشت میکند
روزنامه گاردین در تازه‌ترین گزارش خود گفته است که پلیس پاکستان پناهجویان افغان دارای اسناد رسمی از سوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل را نیز بازداشت میکنند. منیزه کاکر، یکی از فعالان حقوق مهاجرین می‌گوید که تاکنون بیش از 450 افغان با وضعیت پناهندگی دستگیر شدهاند. «گاردین» به نقل از وکلای مدافع افغان‌های در بازداشت، گزارش می‌دهد به دنبال سخت‌تر شدن مواضع پاکستان علیه اتباع افغانستان دست‌کم 4 نفر در بازداشت جان خود را از دست داده‌اند و هزاران نفر دیگر از جمله کودکان در زندان‌ها نگهداری می‌شوند. منیزه کاکر به گاردین گفته است بیش از 800 تبعه افغانستان تنها در کراچی و در سراسر ایالت سند در زندان‌ها به سر می‌برند و حداقل 1100 نفر بدون مدرک نیز رد مرز شدهاند. خانم کاکر می‌گوید که با افغان‌های بازداشت شده بدرفتاری می‌شود و روند قضایی به درستی از سوی قاضی‌ها انجام نمی‌شود. پیش از این نیز عکس‌هایی در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده بود که در آن کودکان پناهنده افغان توسط پلیس شهر کراچی با طناب به هم بسته شده بودند. گاردین گزارش می‌دهد که در یکی از جلسات اخراج این پناهجویان شاهد بوده که ده‌ها پناهجوی افغان با دست‌های بسته به زنجیر در سلول‌های تنگ در حالی که منتظر جلسه دادگاه بودند، نگهداری می‌شدند. گاردین می‌نویسد که رویکرد پلیس پاکستان در چند هفته گذشته، صرف نظر از بررسی اسناد و وضعیت اقامتی مهاجران، تهاجمی‌تر شده است. یکی از مقامات امنیتی که نخواست نامش فاش شود به گاردین گفت: «پناهندگان افغان می‌توانند به راحتی جابه‌جا شوند و مدارک هویتی ندارند. بنابراین از آنها در عملیات‌های ستیزه‌جویانه استفاده می‌شود».
اعتراض پناهجویان افغانستانی در پاکستان به‌خاطر تاخیر دریافت ویزه و اسکان مجدد در امریکا
شماری از معترضان افغان که در پاکستان منتظر مصاحبه، دریافت ویزه و اسکان مجدد در ایالات متحده هستند. به نقل از آسوشیتدپرس، صدها پناهجوی افغان روز گذشته به خاطر تاخیر دریافت ویزهٔ ایالات متحده در اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان، مظاهره کردند. این شهروندان افغان به دلیل خطر و تهدیدی که از سوی طالبان متوجه آنان بوده، از طریق برنامهٔ اسکان مجدد افغان‌های معروض به خطر در پاکستان به سر می‌برند و منتظر دریافت ویزهٔ امریکا اند. برنامهٔ اولویت۱ و اولویت ۲ حکومت ایالات متحده که به نام (P1 و P2) معروف اند، برای پیگیری سریع صدور ویزه برای افغان های در معرض خطر از جمله ژورنالستان و فعالان حقوق بشر طراحی شده است. این برنامه پس از مسلط شدن مجدد طالبان در افغانستان ایجاد شد. بر اساس این برنامه، افراد واجد شرایط باید برای حکومت ایالات متحده، یک سازمان رسانه‌ای مستقر در ایالات متحده یا سازمان غیرحکومتی در افغانستان کار کرده باشند و باید از سوی کارفرمای مستقر در ایالات متحده معرفی شوند. درخواست دهندگان در معرض خطر برای بیش از یک سال و شش ماه به خاطر پروسهٔ دریافت ویزهٔ ایالات متحده در پاکستان به سر می‌برند. تاخیر صدور و اسکان مجدد، متقاضیان افغان را در موقعیت بسیار آسیب پذیری قرار داده است، زیرا آنها با مشکلات اقتصادی و عدم دسترسی به خدمات صحی، آموزش و سایر خدمات در پاکستان دست و پنجه نرم می کنند. حسام‌الدین، یکی از معترضان و متقاضی ویزهٔ P2 گفت که مقامات، افغان‌هایی را که برای دریافت ویزهٔ (P1 و P2) درخواست داده اند، باید به یک کشوری انتقال بدهند که مراکز اسکان مجدد به روی آنان باز است و با متقاضیان مصاحبه برای دریافت ویزه انجام شود. بر اساس قوانین ایالات متحده، درخواست دهندگان نخست باید در یک کشور سومی نقل مکان کنند تا به درخواست آنان رسیدگی شود. این روند معمولا بین ۱۴ تا ۱۸ ماه را در بر می‌گیرد. پس از آنکه طالبان در آگست ۲۰۲۱ بار دیگر در افغانستان مسلط شدند، بسیاری از افغان بلافاصله کشور شان را ترک کردند. اما طالبان به سرعت محدودیت سفر به خصوص بالای زنان و دختران را وضع کردند. علاوه بر آن، رهبران این گروه، زنان و دختران را از آموزش محروم کرده اند. دختران فقط تا صنف ششم حق آموزش در مکاتب را دارند. در یکی از شعار‌های که این معترضان با خود حمل می‌کردند، خطاب به مقامات ایالات متحده نوشته شده بود که «ما، دارندگان پرونده های P1/P2، متحدان و همکاران شما، نقش مهمی در گسترش دموکراسی، حقوق بشر و آزادی بیان ایفا کردیم. ما در حال حاضر از شما تقاضای حمایت و همراهی در روزهای بد زندگی را داریم.»