نمایندگی سازمان ملل: با روی کار آمدن طالبان 3744 غیرنظامی در افغانستان کشته و زخمی شده‌اند
دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان از افزایش چشم‌گیر حملات هدفمند و ناشی از مواد انفجاری تعبیه شده علیه غیرنظامیان خبر داده است. این سازمان گفت از آغاز تسلط طالبان، سه هزار و ۷۷۴ غیرنظامی در اثر این رویدادها کشته و زخمی شده‌اند. طبق این گزارش که امروز سهشنبه (ششم سرطان) منتشر شد، در پی این حملات، هزار و ۹۵ نفر کشته و دو هزار ۶۷۹ نفر زخمی شده‌اند. یوناما افزود که سه چهارم تلفات غیرنظامی برخاسته از حملات بدون تفکیک مواد انفجاری تعبیه شده بوده است. یوناما گفته است که عبادتگاه‌های شیعیان و هزاره‌ها، مراکز آموزشی و محل‌های پرجمعیت در افغانستان اصلی‌ترین هدف حملات بوده است. به گفته یوناما، با تسلط طالبان بر افغانستان، حملات داعش و «دیگر بازیگران» بیشتر شده است. فیونا فریز، مسئول بخش حقوق بشر یوناما از طالبان خواست که با بررسی شفاف، مستقل و بی‌طرفانه این رویدادها، تعهد خود نسبت به حفاظت از حق زندگی شهروندان را نشان دهد. یوناما از طالبان همچنین خواست که تدابیر لازم را برای جلوگیری از تلفات غیرنظامیان ناشی از مواد انفجاری تعبیه‌شده روی دست گیرد. دفتر نمایندگی سازمان ملل همچنین گفته است که پیش از این نیز، قربانیان حملات خشونت‌بار در افغانستان به خدمات و حمایت‌های لازم بهداشتی دسترسی نداشتند و با تسلط طالبان، این نوع حمایت‌ها کمتر شده است. در ماه‌های گذشته، داعش مسئولیت حملات خونینی را در بخش‌های مختلف افغانستان به عهده گرفته است. با این حال، مقامات طالبان بارها ادعا کرده‌اند که در افغانستان «امنیت» حاکم است و داعش توانایی عملیات در این کشور را ندارد.
یونیسف: از هر 3 کودک افغان یکی آن از رفتن به مکتب محروم مانده است
صندوق وجهی ملل متحد برای کودکان (یونیسف) گفته است که در حال حاضر از هر سه کودک افغان که در سن مکتب قرار دارند، یکی آن از رفتن به مکتب باز مانده است. یونیسف روز دوشنبه ۲۶ جون (پنجم سرطان) با نشر ویدیویی در مورد فعالیت‌های این نهاد در افغانستان گفت که ۶۰ درصد کودکان افغان محروم از رفتن به مکتب، دختران اند. با آنکه یونیسف شمار دقیق کودکان افغان را که از رفتن به مکتب بازمانده اند مشخص نکرده و نیز در سال‌های اخیر آمارگیری دقیق در این مورد صورت نگرفته است، این نهاد ملل متحد تخمین زده است که حدود ۳.۵ میلیون کودک افغان قادر به رفتن به مکتب نیستند. یونیسف گفته است که در سال ۲۰۲۳ میلادی برای شش میلیون کودک در افغانستان کتابچه،قلم و مواد ممد درسی را فراهم و توزیع کرده است. همچنین این نهاد گفته است که از جنوری ۲۰۲۲ به اینسو، ۵۶۶۱ خیمهٔ عصری را که برای مکاتب از آن کار گرفته شده می‌تواند، برای بخش معارف در افغانستان مهیا کرده است.
نامه‌ی ائتلاف زنان معترض افغانستان در باره ارزیابی قطعنامه ۲۶۷۹ شورای امنیت سازمان ملل
ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان با نشر نامه‌ای در خصوص خصوص ارزیابی مستقل مندرج قطعنامه ۲۶۷۹ شورای امنیت واکنش نشان داده و انتظارات خود را بیان کرده است. به گزارش فرخنده نیوز، متن کامل نامه ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان به شرح زیر است: ما اعضای ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان این نامه را می‌نویسیم تا انتظارات خود را از ارزیابی مستقل مندرج قطعنامه ۲۶۷۹ شورای امنیت ابراز کنیم. ما عمیقا از وضعیت روبه وخامت زنان و گروه‌های قومی و مذهبی به حاشیه رانده شده در افغانستان نگران هستیم. حملات مداوم طالبان به حقوق زنان برای اموزش، اشتغال و گشت و گذار زنان، عملا زنان را از فضاهای عمومی حذف کرده است. علاوه بر این، گروه‌های قومی و مذهبی به حاشیه رانده شده و همچنین کارمندان دولتی و نظامیان اسبق، تحت حکومت طالبان با دستگیری‌های خودسرانه، شکنجه، زندان و مرگ روبرو هستند و در معرض خطرقرار دارند. طالبان به اجرای مجازات‌هایی مانند شلاق، سنگسار و به دار آویختن مردم بازگشته اند. امتناع طالبان از احترام به حقوق مردم افغانستان و پابندی به ارزش‌های بین المللی حقوق بشر یک نگرانی جدی است. با توجه به شرایط بحرانی ارزیابی مستقل از وضعیت افغانستان بسیار مهم است و ما از انتصاب فریدون سینیرلی اوغلو به عنوان هماهنگ کننده ویژه ارزیابی مستقل، استقبال می‌کنیم. همانطور که در قطعنامه ۲۶۷۹ مشخص شده است ما انتظار داریم که این ارزیابی (توصیه‌های آینده‌نگر) را که منجر به یک «رویکرد یک‌پارچه و منسجم» ذی‌نفعان کلید بین المللی در افغانستان گردد را تسهیل میکند. با توجه به بحران حقوق بشری در افغانستان، ما جداً توقع داریم که این ارزیابی بر حملات مداوم طالبان به حقوق زنان و گروه‌های قومی و مذهبی به حاشیه رانده شده تاکید کند و جامعه بین المللی را وادار به به اقدام فوری، قوی و متحدانه نماید. بنابراین ما از فریدون سینیرلی اوغلو هماهنگ کننده ویژه و تیم او میخواهیم که در طول ارزیابی و در توسعه و ارائه گزارش خود موارد زیر را در نظر بگیرند: • بحران فعلی حقوق بشر در افغانستان را در اولویت قرار دهد. وضعیت ناگوار حقوق بشری بحران بشری را تشدید میکند و دسترسی به خدمات بشردوستانه را با چالش مواجه میسازد. • درک عمیق از وضعیت حقوق بشر در کشور از جمله دستور کار سرکوبگرانه طالبان، سیاست‌های قومی وعدم تحمل نسبت به مخالفت و انتقاد در تهیه یگ گزارش دقیق و بی‌طرفانه الزامیست. • اطمینان از برقراری ارتباط شفاف با کسانی که بیشترین آسیب را از جنایات طالبان دیده‌اند از جمله زنان، گروه‌های قومی و مذهبی به حاشیه رانده شده، روزنامه نگاران، فعالان و خانواده‌های قربانیان نقض حقوق بشرضروری است که این گزارش به طور مستقل و واقعیت‌هایی را که افغانستان با ان مواجه است، منعکس کند. • مشورت و مصاحبه با زنان معترض و جامعه مدنی افغانستان هم در داخل کشور و هم در تبعید، منتقدان سیاست‌های طالبان و جنبش‌های مستقل زنان برای جمع آوری معلومات دقیق و معتبر برای گزارش صورت گیرد. • انجام بازدید از پنجشیر و سایر ولایت‌هایی که طالبان متهم به آسیب رساندن به غیرنظامیان هستند. • گفتگو با قربانیان کوچ اجباری، سرکوب قومی و تبعیض طالبان همچنان درج روایت‌های آنان در گزارش نهایی. • متعهد به شفافیت کامل در مورد نتایج ارزیابی و اطمینان از اینکه مردم افغانستان به تمام یافته‌های ارزیابی دسترسی دارند. • تاکید بر اهمیت به رسمیت نشناختن یا تعامل بدون قید و شرط با طالبان. جامعه بین المللی باید طالبان را تحت فشار قرار دهد و آنها را برای نقض شدید حقوق بشر پاسخگو کند. ما انتظار داریم که نتایج این ارزیابی منعکس کننده خواسته‌های مردم افغانستان برای ایجاد یک دولت فراگیر که از تنوع قومی و مذهبی مملکت ما نمایندگی کند، باشد و مشارکت برابر و معنی‌دار زنان در فرایندهای تصمیم گیری را تضمین کند. ما تاکید می‌کنیم که ادامه تعامل بی‌قید و شرط با طالبان به بهانه ارائه کمک‌های بشردوستانه یک راه حل دائمی برای بحرانِ که افغانستان با ان مواجه است، نیست.
کمک 12 میلیون یورویی اتحادیه اروپا برای رسیدگی به بحران بشری در افغانستان
اتحادیه اروپا ۱۲ میلیون یورو برای حمایت از افغان‌های آسیب‌پذیر اختصاص داد. این کمک در بخش تولید مواد غذایی، کشاورزی مقاوم در برابر خطرات طبیعی، ایجاد زیرساخت‌های انعطاف‌پذیر، درآمدزایی و توسعه کسب‌وکار مبتنی بر بازار به مصرف می‌رسد. این کمک مالی از طریق بنیاد آغاخان، شورای پناهندگان دنمارک و انجمن توانبخشی و توسعه زراعت برای رسیدگی به بحران بشردوستانه در افغانستان به مصرف می‌رسد. هیئت اتحادیه اروپا برای افغانستان در خبرنامه‌ای نوشت که بودجه اختصاص داده شده برای حمایت از آسیب پذیرترین اقشار جامعه ارائه می‌شود. خبرنامه به نقل از رافائلا آیودیس، کاردار اتحادیه اروپا برای افغانستان نوشت در حالی که میلیون‌ها نفر در افغانستان، گرسنه می‌مانند، انتظار می‌رود تغییرات اقلیمی پیچیدگی وضعیت را برای بسیاری از افغان‌ها، به‌ویژه زنان، تشدید کند. او گفته که با سرمایه‌گذاری در تولید مواد غذایی پایدار، کشاورزی هوشمند مقاوم در برابر خطرات طبیعی و آب‌وهوایی و زیرساخت‌های انعطاف‌پذیر، تفاوت واقعی در زندگی امروز و آینده افغان‌ها ایجاد میکند. نجم‌الدین نجم، مدیر اجرایی بنیاد آغا خان نیز گفته «این پروژه از تلاش‌ها برای محافظت از معیشت برخی از به حاشیه‌رفته‌ترین جوامع در افغانستان و ایجاد انعطاف‌پذیری آنها در برابر شاک و عوامل استرس‌زا حمایت میکند.» به گفته او این کمک مالی مستقیماً به بهبود امنیت غذایی و درآمد خانواده‌های آسیب‌پذیر و ارتقای خوداتکایی آنها کمک خواهد کرد. براساس خبرنامه این کمک مالی برای یک دوره ۳۶ ماهه در مناطق روستایی محروم در شمال، ارتفاعات مرکزی و غرب افغانستان در نظر گرفته شده است. اتحادیه اروپا و شرکایش در نظر دارند تا با این پروژه ۷۰ هزار نفر که ۶۲ درصد آنان را زنان تشکیل می‌دهند تحت پوشش قرار دهند. نزدیک به ۵۰۰ هزار خانواده در هفت ولایت؛ بامیان، بغلان، سمنگان، بدخشان، تخار، هرات و فراه از برنامه‌های حمایتی بهره‌مند خواهند شد.
سازمان جهانی غذا: بیش از 2 میلیون نفر در افغانستان در سطح اضطراری گرسنگی قرار دارند
سازمان جهانی غذا می‌گوید، ۲.۸ میلیون تن در افغانستان در سطح اضطراری گرسنگی قرار دارند. سازمان جهانی غذای ملل متحد (WFP)، در اعلامیه‌ای گفته است که کارل سکاو، معاون رییس اجرایی و مدیر عملیاتی این برنامه، هفته‌ی گذشته برای دیدن عملیات کمک‌رسانی سازمان جهانی غذا در یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشری جهان، به افغانستان سفر کرد. در اعلامیه آمده است که تخمین زده می‌شود بیش از ۱۵ میلیون تن در افغانستان به شدت در ناامنی غذایی و ۲.۸ میلیون تن در سطح اضطراری گرسنگی قرار دارند. در اعلامیه نوشته شده است که کارل سکاو شاهد تأثیر محدودیت‌ها بر کار زنان و کاهش شدید بودجه بود که اخیراً سازمان جهانی غذا را مجبور کرد تا مقدار بسته‌های غذایی و شمار افرادی را که برای به‌دست‌آوردن کمک‌های غذایی اضطراری برای نجات جان افراد در نظر گرفته شده بود، کاهش دهد. کارل سکاو، گفته است: «واضح است که فعالیت‌های سازمان جهانی غذا در افغانستان هر روز جان انسانها را نجات می‌دهد. خانم‌های بیوه در مراکز توزیع مواد غذایی برایم گفت که چه گونه کمک مواد غذایی WFP برای آنان و اطفال شان مهم است. کشاورزان به من نشان دادند که چه گونه پروژه‌های عام‌المنفعه در سطح جامعه که با حمایت سازمان جهانی غذا ساخته اند، می‌تواند زمین‌های آنها را از سیلاب و خشک‌سالی ویران‌گر نجات دهد. زنان نیرومندی را در مراکز حرفه‌آموزی دیدم که اکنون می‌توانند با کسب درآمد، از خانواده‌ی خود حمایت و برای آنها غذا تهیه کنند.» بر اساس اعلامیه، کارل سکاو در جریان سفر پنج‌روزه‌ی خود از ولسوالی بگرامی کابل و شهر چاریکار، مرکز پروان، برای بازدید از پروژه‌های در حال تطبیق سازمان جهانی غذا دیدن و در کابل با رهبری سازمان ملل متحد در افغانستان، دیپلمات‌ها و انجوها دیدار کرده است. سکاو، در دیدار با حاکمان کنونی افغانستان بر نقش حیاتی زنان در رساندن کمک‌های سازمان جهانی غذا به نیازمندترین زنان و دختران، تأکید کرده است. کارل سکاو افزوده است: «کارمندان زن و مرد WFP و سازمان‌های غیردولتی (انجوها) که من با ایشان ملاقات کردم، همگی عمیقاً به کار خود و هدف ما برای نجات جان مردم و ایجاد تغییر در زندگی مردم متعهد هستند. ما به تلاش خود برای مشارکت کامل کارمندان زن ادامه می‌دهیم تا اطمینان حاصل شود که دختران، پسران، زنان و مردان افغان به کمک‌های سازمان جهانی غذا دسترسی مساوی داشته باشند.» سازمان جهانی غذا، در این اعلامیه تأکید کرده است که این برنامه برای ادامه‌ی کمک‌رسانی در سراسر افغانستان، به ۹۱۸ میلیون دالر امریکایی برای شش ماه آینده نیاز دارد.
روز جهانی پناهجو؛ ائتلاف زنان معترض افغانستان: کشورهای مهاجرپذیر روند پذیرش پناهجویان افغانستانی را تسهیل کنند
ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان به مناسبت روز جهانی پناهجو، از کشورهای مهاجرپذیر می‌خواهد روند پذیرش پناهجویان افغانستانی را تسهیل کنند. اعلامیه‌ای که امروز سهشنبه (۳۰ جوزا/۲۰ جون) از سوی این ائتلاف نشر شده، به شرح زیر است: به نام خدای عدالت و آزادی “هرانسان آزاده حق دارد در برابر تعقیب، آزار و شکنجه پناهگاهی جستجو کند و به کشورهای دیگر پناهنده شود.” _ ماده 14 اعلامیه جهانی حقوق بشر نقطه آغاز پناهندگی برمی‌گردد به تاریخ زندگی بشر که برای انسانها در تمام ادوار تاریخی پناهندگی یک آرزو نبوده بلکه همیشه براساس مجبوریت ها و محرومیت ها صورت گرفته است، تمام تمدن ها و ادیان الهی بخصوص دین مقدس اسلام به موضوع پناهندگی به گونه واضح و مشخص پرداخته است. ظلم، شکنجه، استبداد، محرومیت بر اساس نژاد، عقیده، مذهب، تفکر سیاسی مهم ترین عامل پناهجویی و پناهندگی در زندگی بشر بوده است. مردم افغانستان در طول تاریخ سیاسی از این امر مستثنا نبوده بلکه در مقاطع مختلف از تاریخ بنا بر علت های که قبلا تذکر داده شد پدیده پناهنجویی را تجربه کردند، جنگ، فقر، تبعیض، انتقال قدرت سیاسی بگونه خشونت آمیز بخصوص در پنجاه سال آخر سبب بی سرپناهی و فرار از کشور شده است. اکنون هم خشونت و اسبتداد گروه تروریستی طالب سبب متواری شدن مردم افغانستان از کشور و سرزمین آبایی و اجدادی شان شده و تمام ظرفیت ها و کادر های افغانستان که دغدغه ای آزادی، عدالت، برابری و حق شهروندی داشتند از کشور فرار داده شد و در کشورهای جهان در بی سرنوشتی به سر می‌برند. ائتلاف جنبش های اعتراضی زنان افغانستان که دو سال علیه حضور سیاه و حاکمیت نامشروع طالب در سنگر مبارزه و مقاومت بودند از سازمان ملل، جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و کشورهای مهاجر پذیر میخواهند: پناهجویان افغانستان مانند سایر پناهجویان دارای حق بشری و انسانی بوده، بنا هیچ نوع تبعیض و تفاوت میان پناهجویان قایل نشوند. از کشور های مهاجر پذیر میخواهیم پالیسی های کاری شان را منعطف سازند تا روند پذیرش پناهجویان تسهیل شود. از نهادهای حقوق بشری میخواهیم فرصت ارائه خدمات بشری را به پناهجویان افغانستانی در کشورهای میزبان فراهم سازند. از کمیساری عالی سازمان ملل میخواهیم روند بررسی در خواست پناهندگی پناهجویان افغان را تسریع بخشد. از سازمان ملل به‌عنوان یک سازمان مستقل و حامی ملت‌ها میخواهیم برای جهان عاری از جنگ، حفظ و گسترش صلح بر مبنای عدالت و برابری مبتنی بر هنجارهای دموکراسی و مردم‌سالاری تلاش کنند، تا اینکه جنگ، خشونت، بربریت و وحشت سبب ازدیاد پناهجویان در سرتاسر جهان نشود. ومن الله التوفیق به امید جهان عاری از جنگ
زنان معترض خواستار عدم حمایت جهان از طالبان شدند
زنان معترض افغانستان گفتند که نهادهای بین‌المللی و کشورها با مسایل حقوق بشری در افغانستان براساس دیپلماسی و منافع زودگذر رفتار کرده‌اند. آنان به تازگی در نامه‌ای به شورای حقوق بشر نوشته‌اند که شماری زیادی از نهادهای بین‌المللی به حقایق جاری در افغانستان چشم بسته‌اند. در نامه زنان معترض آمده است: «جهانیان نباید به‌خاطر منافع مقطعی خویش از یک گروه تروریستی حمایت کنند و آنان را به یک نیروی سیاسی تقلیل دهند.» زنان معترض افغانستان از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، خواسته‌اند تا در کنار زنان افغان بایستد و بر مبنای ارزش‌های حقوق بشری، منشور سازمان ملل متحد، فشارهای بیشتر را بر طالبان وارد کنند. آنان خاطرنشان کرده‌اند که طالبان پس از تسلط دوباره‌شان بر افغانستان، آزادی‌های مدنی و ارزش‌های انسانی را از مردم گرفته‌اند و معترضان را شکنجه، زندانی و در مواردی به قتل می‌رسانند. در نامه آمده است: «رژیم سرکوب‌گر، مستبد و تروریست طالبان، در نزدیک به دو سال گذشته، مرتکب انواع جنایت‌های بشری شده‌اند. آپارتاید جنیستی، جنایت جنگی، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی، کار روزمره این گروه در افغانستان است.» گفتنی است طالبان پس از بازگشت به قدرت در افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان افغانستان وضع کرد؛ منع آموزش و کار از محدودیت‌های عمده این گروه بر زنان است.
برخورد طالبان با خبرنگاران زن؛«اجازه پوشش برخی از نشست‌های خبری را نداریم»
برخی از خبرنگاران زن می‌گویند که گاه گاهی اجازه پوشش برخی از نشست‌های خبری نهادهای دولتی برای‌شان داده نمی‌شود. این خبرنگاران از آن‌چه که تبعیض جنسینی در برابر خبرنگاران زن می‌دانند انتقاد دارند. نیلاب نوری، خبرنگار به طلوع‌نیوز گفت: «در چند برنامه‌ها که اشتراک کردیم متاسفانه از کنفرانس‌های مطبوعاتی رانده شدیم. خواست من از دولت این است که بیایین دست به دست هم بدهیم خانم‌ها را هم سهم بدهیم تا آنها هم بتوانند در پهلوی برادران شان کار کنند.» فتانه بیات، خبرنگار دیگر، گفت: «چند وقت پیش هم این مشکلات وجود داشت در چند نمایشگاه که می‌خواستند از خاطر گزارش بروند بیرون شان می‌کردند اجازه نداشتند.» همزمان با این، شماری از نهادهای پشتیبان رسانه‌ها می‌گویند که پس از تحولات سیاسی در کشور، ۹۴ درصد خبرنگاران زن، به علت وضع محدودیت‌ها، بی‌کار شده‌اند. عبدالقدیم ویار، سرپرست کمیته مصوونیت خبرنگاران افغانستان، گفت: «یک راه خوبی برای آزادی مطبوعات و دسترسی به اطلاعات نیست و این خود به گونه‌ی محدودیت است و نباید در کار اطلاع‌رسانی تبعیض صورت بگیرد.» با این حال، طالبان می‌گوید که زنان خبرنگار با نظر داشت قوانین اسلامی می‌توانند، در رسانه‌ها کار کنند و هیچ ممانعتی در این باره وجود ندارد. ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان گفت: «قانون رسانه‌ها که به رهبری رفته فعلا به توشیح منتظر است، چنین چیزی را ندارد، ما کدام محدودیتی در این راستا نداریم، البته قوانین اسلامی، ارزش‌های اسلامی، حجاب بخاطر خانم‌ها و همچنان حفظ منافع اولیای کشور چیزی در آن یادآور شده است که همه‌ی ما مکلف استیم آن را رعایت بکنیم.» بر بنیاد آمار‌های برخی از نهادهای پشتیبان رسانه‌ها پس از تحولات سیاسی در کشور، ۹۴ درصد خبرنگاران زن، به علت وضع محدودیت‌ها، بر کار خبرنگاران زن، بی‌کار شده‌اند.
نماینده اتحادیه اروپا: برای حفظ حقوق زنان در افغانستان به گفتمان ملی نیاز است
توماس نیکلاسن، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان پس از دیدار با رهبران زن افغانستان گفته است که برای حفظ حقوق زنان و مشارکت آنان در این کشور به گفتمان ملی نیاز است. توماس نیکلاسن، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان و ستیلا رونر، سفیر جنسیت و تنوع اتحادیه اروپا از ۱۲ تا ۱۴ جون میزبان ۶۰ تن از رهبران زن در لاحه بوده است تا آنان در مورد ایده‌های شان برای رسیدگی به برخی از چالش های کلیدی در افغانستان گفتگو کنند. بر اساس اعلامیه‌ای که نیکلاسن نشر کرده است، این نشست به عنوان ادامه تلاش‌های ساختاریافته برای فراهم‌کردن بستری برای مشارکت زنان افغان و در نظر گرفتن نظرات آنها در گفتگوهای سیاست بین‌المللی در مورد افغانستان برگزار شد. اعلامیه گفته است که اشتراک‌کنندگان نگرانی‌های شان را در مورد بدترشدن مداوم وضعیت در افغانستان بدون نشانه‌ای از تغییر وضعیت و آیندۀ قابل پیش‌بینی در این نشست بیان کردند. به گفته زنان حاضر در این نشست، علاوه بر فقر، کوچک شدن فضای مدنی، نقض گسترده حقوق بشر و نتایج سیستماتیک، کمبودهای جدی حاکمیتی باعث تقویت نابرابری‌ها و تضعیف دسترسی به خدمات اولیه اجتماعی می‌شود، در حالی که آموزش زنان و دختران همچنان به حالت تعلیق باقی مانده است. همچنان رهبران زن در این نشست، بر اهمیت پروسه گفتمان ملی در افغانستان و بر اهمیت تضمین فراگیری و مشارکت برابر به ویژه برای زنان تاکید کرده اند. پس از پایان این نشست، توماس نیکلاسن ناوقت پنجشنبه با نشر تویتی گفته است: “گفتمان ملی و راه‌‌های حل خلاقانه برای فراهم‌کردن فضا، مشارکت و حفظ حقوق زنان افغانستان نیاز است”. بر اساس اعلامیه، رهبران زن از اتحادیه اروپا و جامعه بین‌المللی خواسته اند تا زمینه‌های را فراهم کنند که در آن بدیل‌های سیاسی بتوانند با هدف تعیین مسیر آینده برای افغانستان، مبتنی بر حقوق اساسی بشر و ارزش‌های دموکراتیک از جمله عدالت اجتماعی، برابری و آزادی بیان، بحث کنند. همچنان این زنان گفته اند که تضمین نقش مرکزی زنان افغان در سیاست بین‌المللی و تصمیم‌گیری در مورد افغانستان مهم است و نیز آنان خواستار حمایت اتحادیه اروپا و جامعه جهانی از جامعه مدنی در سیاست‌گذاری‌های شان در مورد افغانستان و منطقه شدند. حکومت طالبان در نزدیک به دو سال گذشته، محدودیت‌های فراوانی را بر کار، آموزش و فعالیت‌های اجتماعی زنان در افغانستان وضع کرده اند. طالبان نه تنها زنان را از کار در دفاتر دولتی، سازمان‌های غیرحکومتی و دفاتر ملل متحد، بلکه از رفتن به مکتب و دانشگاه نیز منع کرده اند. این گروه فقط دختران را تا صنف ششم اجازه رفتن به مکتب می‌دهند. علاوه بر آن، زنان از رفتن به پارک‌های تفریحی، حمام عمومی و کلپ‌های ورزشی، نیز منع شده اند.
گزارشگر سازمان ملل: دختران نوجوان در افغانستان از افسردگی و افکار خودکشی رنج می‌برند
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان در گزارشی تازه از افزایش افسردگی و افکار خودکشی بین دختران نوجوان بازمانده از آموزش خبر داده است. در این گزارش آمده که ازدواج‌های اجباری و کودک‌همسری، فروش و قاچاق کودکان نیز افزایش یافته است. ریچارد بنت و گروه کاری او این گزارش را در مورد تبعیض علیه زنان و دختران افغانستان تهیه کرده‌اند. بر پایه این گزارش، در هیچ گوشه جهان حقوق زنان و دختران مانند افغانستان مورد حمله گسترده، نظام‌مند و فراگیر قرار نگرفته است. این گزارش می‌افزاید که تمام ابعاد زندگی زنان افغانستان «به بهانه‌های اخلاقی و از طریق استفاده ابزاری از دین» با محدودیت روبه‌رو شده است. در گزارش آمده است که فضای تبعیض‌آمیز و محدود کننده، محیط ترسناک و نبود حسابدهی در برابر سیلی از موارد نقض حقوق بشر، تحقق حقوق زنان و دختران را ناممکن ساخته و تمام افراد یا نهادهای ذیربط را از دفاع از آنها باز می‌دارد و زمینه را برای سرپیچی‌های بیشتر فراهم میسازد. گزارش با اشاره به گزارشات فروان موارد افسردگی و خودکشی به ویژه در میان دختران نوجوان که از ادامه تحصیل منع شده‌اند، آورده است که این در واقع برخلاف ادعاهای طالبان است، که می‌گویند از آگست ۲۰۲۱ تا کنون قضایای خودکشی کاهش یافته و صحت روانی بهبود یافته است. در سروی که برای سنجیدن میزان مشکلات روحی روانی زنان و دختران افغان در ماه مارچ ۲۰۲۳ انجام شده ۴۷.۶ درصد پاسخ دهندگان که ۱۰۰۵ تن بوده‌اند اظهار داشته‌اند که حداقل یک زن یا دختر را می‌شناختند که از اگست ۲۰۲۱ بدین‌سو از اضطراب یا افسردگی رنج می‌برد. در همین حال حدود ۷.۸ درصد از پاسخ دهندگان گفته‌اند که یک زن یا دختر را می‌شناختند که اقدام به خودکشی کرده است. همچین طبق این گزارش محیط محدود کننده توام با بحران اقتصادی و افزایش میزان فقر و بی‌باوری به آینده سبب شده است تا زنان و خانواده‌های آنان با فشارهای شدید روبرو شوند. افرادی که با آنها مصاحبه صورت گرفته است بر روی روابط متقابل بین زنان و دختران در خانه، از دست دادن وظایف زنان و مردان و افزایش تنش‌ها در خانه و خشونت خانگی تأکید ورزیده‌اند. طبق این گزارش تا سال ۲۰۲۱، تقریباً از میان ۳ تن دختران یک تن آنها چیزی معادل با ۳۵ درصد قبل از رسیدن به سن ۱۸ سالگی و از میان هر پنج دختر یک تن آنها (۱۷ درصد قبل از رسیدن به سن ۱۵ سالگی) ازدواج می‌کردند. سازمان بین‌المللی مهاجرت تنها بین دسامبر ۲۰۲۲ و فبروری ۲۰۲۳، حدود ۵۷۸ گزارش جداگانه ازدواج اجباری را دریافت نموده است، که ۳۶۱ مورد آنرا ازدواج در سنین کودکی تشکیل می‌دهد. این گزارش افزوده است که طالبان بین سپتامبر ۲۰۲۱ و می ۲۰۲۳، بیش از ۵۰ فرمان علیه زنان صادر کرده است.