مؤسسه حقوق بشر و دموکراسی: طالبان در چهار سال ۲۷۴۵ نفر را در ملأعام شلاق زده‌اند
فرخنده: مؤسسه حقوق بشر و دموکراسی افغانستان AHRDO در گزارش تازه‌ای اعلام کرده است که طالبان از فبروری ۲۰۲۲ تا اپریل ۲۰۲۶، دست‌کم ۶۳۴ مورد شلاق‌زنی در ملأعام را در افغانستان اجرا کرده‌اند که در مجموع ۲۷۴۵ نفر را شامل می‌شود. این نهاد در گزارش خود با عنوان تازیانه‌های قدرت و نمایش کنترل گفته است که بخش بزرگی از این موارد مربوط به اتهام‌های مرتبط با جرایم جنسی، آنچه طالبان جرایم اخلاقی می‌خوانند و محدودیت‌های مربوط به رفت‌وآمد زنان بوده است. به گفته مؤسسه حقوق بشر و دموکراسی افغانستان AHRDO، شلاق‌زنی‌های علنی در حضور تماشاگران انجام می‌شود و افزون بر مجازات بدنی، با تحقیر عمومی، انگ اجتماعی و آسیب‌های روانی قربانیان همراه است. این نهاد این مجازات‌ها را ابزاری برای ارعاب، کنترل اجتماعی و تحمیل برداشت سخت‌گیرانه طالبان از هنجارهای دینی و اجتماعی دانسته است. این گزارش همچنین از مواردی چون بازداشت خودسرانه، اعتراف‌های اجباری و محرومیت متهمان از دسترسی به وکیل، مدارک و شاهدان به‌عنوان نمونه‌هایی از نقض اصول دادرسی عادلانه یاد کرده است. مؤسسه حقوق بشر و دموکراسی افغانستان AHRDO در بخش حقوقی گزارش گفته است که شلاق‌زنی در ملأعام با نقض حقوق بنیادین، از جمله منع شکنجه و رفتار غیرانسانی، آزادی رفت‌وآمد و حق برخورداری از محاکمه عادلانه، همراه است. این نهاد همچنین گفته است برخی از این موارد ممکن است با جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی در چارچوب اساسنامه رم مرتبط باشد. این گزارش بر داده‌های ثبت‌شده از موارد شلاق‌زنی و ۲۳ شهادت مستقیم قربانیان استوار است. مؤسسه حقوق بشر و دموکراسی افغانستان از دولت‌ها، نهادهای بین‌المللی حقوق بشر و سازمان‌های مربوط خواسته است نظارت مستقل بر وضعیت حقوق بشر در افغانستان را تقویت کنند، درباره این موارد تحقیق کنند، از قربانیان حمایت کنند و برای پاسخ‌گو ساختن عاملان اقدام کنند.
والی طالبان: زنان بی‌عقل و ناقص‌العقل است
بی‌بی‌سی در گزارشی نوشته است که عبدالله سرحدی، والی طالبان در جوزجان، در جریان رسیدگی به درخواست طلاق یک زن جوان، زنان را بی‌عقل و ناقص‌العقل خوانده است. فرخنده: بر اساس این گزارش، زن ۱۸ سالهای که به گفته خودش ماه‌ها از سوی شوهرش مورد لت‌وکوب قرار گرفته بود، برای جدایی از او نزد والی طالبان مراجعه کرده و گفته است که دیگر حاضر نیست به زندگی مشترک ادامه دهد. این زن به عبدالله سرحدی گفته است: اگر حتی یک احتمال برای ادامه زندگی مشترک وجود داشت، اینجا نمی‌آمدم… من تصمیمم را گرفته‌ام. او گفته است که هشت ماه با شوهرش زندگی کرده و در این مدت، زندگی‌اش برای او مانند جهنم بوده است. این زن در پاسخ به تلاش والی طالبان برای منصرف‌کردن او از طلاق گفته است: هرگز نمی‌خواهم با او دوباره زندگی کنم. بر اساس این گزارش، عبدالله سرحدی پس از تلاش برای منصرف‌کردن این زن از طلاق، زنان را بی‌عقل و ناقص‌العقل توصیف کرده است. مقام‌های مرد، محافظان و ریش‌سفیدان حاضر در محل نیز پس از این اظهارات خندیده‌اند. این گزارش در حالی منتشر می‌شود که زنان افغانستان طی پنج سال حاکمیت طالبان با محدودیت‌های گسترده در زمینه آموزش، اشتغال، رفت‌وآمد و حضور در عرصه عمومی روبه‌رو بوده‌اند و دسترسی آنان به برخی حقوق خانوادگی و قضایی نیز با محدودیت‌های بیشتری مواجه شده است. بی‌بی‌سی این ویدیو را تصویری کم‌سابقه از نحوه برخورد مقام‌های طالبان با زنان و مسائل خانوادگی آنان توصیف کرده است.
دختر سنی مذهب پس از فسخ نکاحش با پسر شیعه از سوی طالبان به زندگی‌اش پایان داد
فرخنده: منابع محلی می‌گویند زهرا، دختر سنی‌مذهب در هرات، پس از آن‌که طالبان نکاح او با یک پسر شیعه‌مذهب را فسخ کردند، به زندگی خود پایان داده است. به گفته منابع، زهرا پس از آگاه‌شدن از فسخ ازدواجش، تمام شب را نخوابید و در ساعات ابتدایی بامداد به زندگی خود پایان داد. خانواده او که به دلیل صبح زود متوجه نبودنش نشده بودند، حدود یک تا دو ساعت بعد به جست‌وجوی او پرداختند و پیکر بی‌جانش را در یکی از اتاق‌های خانه پیدا کردند. منابع می‌گویند خانواده پس از پیدا کردن پیکر زهرا، طالبان را در جریان گذاشتند. جسد او برای بررسی به طب عدلی منتقل شد و سپس در قبرستانی در منطقه جاده ابریشم شهر هرات به خاک سپرده شد. بر اساس اطلاعات منابع، تفاوت مذهبی میان زهرا و همسرش از عوامل اصلی دخالت طالبان در این ازدواج بوده است. طالبان در این پرونده تاج‌محمد، همسر زهرا، را بازداشت کرده و ملای برگزارکننده نکاح را نیز احضار کرده بودند. به گفته منابع، طالبان با اعمال فشار، زمینه فسخ این ازدواج را فراهم کردند؛ موضوعی که پس از آن، به مرگ زهرا انجامید. مسئولان طالبان در هرات حاضر نشده‌اند درباره بازداشت تاج‌محمد، احضار ملای نکاح، فشار برای فسخ ازدواج به دلیل تفاوت مذهبی و مرگ زهرا به رسانه‌ها توضیح دهند.
سازمان ملل: ۸۰ درصد زنان جوان افغانستان از آموزش و کار محروم‌اند
فرخنده: بخش زنان سازمان ملل متحد می‌گوید محدودیت‌های طالبان باعث شده است حدود ۸۰ درصد زنان جوان در افغانستان از آموزش، اشتغال و آموزش‌های حرفه‌ای محروم شوند؛ این نهاد تأکید کرده است که زنان و دختران افغانستان باید حق انتخاب درباره آموزش و آینده خود را داشته باشند. بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) از ادامه محرومیت زنان و دختران افغانستان از آموزش و فرصت‌های کاری ابراز نگرانی کرده و خواستار حمایت از حق آنان برای تحصیل و اشتغال شده است. این نهاد ناوقت سه‌شنبه، ۲۷ اسد، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرده است که نزدیک به ۸۰ درصد زنان جوان در افغانستان به دلیل محدودیت‌های طالبان به آموزش، کار و برنامه‌های آموزش حرفه‌ای دسترسی ندارند. بخش زنان سازمان ملل متحد گفته است که زنان و دختران افغانستان خواهان فرصت‌هایی برای یادگیری، کار کردن و تصمیم‌گیری درباره زندگی و آینده خود هستند. این نهاد همچنین با اشاره به دیدگاه مردم افغانستان درباره آموزش دختران گفته است که از هر ۱۰ نفر در این کشور، ۹ نفر از آموزش دختران حمایت می‌کنند. سازمان ملل تأکید کرده است که آینده زنان و دختران افغانستان باید به خود آنان واگذار شود و آنان باید بتوانند درباره مسیر زندگی، آموزش و کارشان تصمیم بگیرند. محرومیت زنان از آموزش در حالی ادامه دارد که دختران بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب منع شده‌اند و زنان و دختران از تحصیل در دانشگاه‌ها نیز محروم هستند. هفته گذشته نیز سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو اعلام کرد که در پنج سال حاکمیت طالبان، حدود ۲.۴ میلیون دختر در افغانستان از آموزش محروم شده‌اند. یونسکو گفته است ادامه ممنوعیت آموزش دختران، پیشرفت‌هایی را که افغانستان طی سالهای گذشته در زمینه گسترش دسترسی به آموزش به دست آورده بود، متوقف کرده است.
انفجار در نزدیکی مکتب شمع دانش در دشت برچی؛ ده‌ها دانش‌آموز زخمی شدند
فرخنده: منابع صحی در دشت برچی کابل می‌گویند در پی انفجار عصر روز دوشنبه، ۲۶ اسد، در نزدیکی مکتب خصوصی شمع دانش در شهرک مهدیه، دست‌کم ۱۷ دانش‌آموز زخمی به شفاخانه امام زمان منتقل شده‌اند. شاهدان و منابع محلی از افزایش شمار زخمی‌ها خبر می‌دهند. منابع صحی در غرب کابل تأیید کرده‌اند که در پی انفجار عصر روز دوشنبه، ۲۶ اسد، در نزدیکی مکتب خصوصی شمع دانش در شهرک مهدیه دشت برچی، دست‌کم ۱۷ دانش‌آموز زخمی به شفاخانه امام زمان منتقل شده‌اند. بر اساس فهرستی که در اختیار رسانه‌ها قرار گرفته، زخمیان شامل ۱۳ دختر و چهار پسر بین سنین ۹ تا ۱۴ سال هستند که برای دریافت خدمات درمانی به این مرکز صحی انتقال یافته‌اند. منابع محلی می‌گویند شمار زخمیان بیشتر از آمار ثبت‌شده در شفاخانه امام زمان است. منابع آگاه به رسانه‌ها گفته است که طالبان از نشر جزئیات و آمار دقیق تلفات این رویداد جلوگیری می‌کنند. به گفته شاهدان عینی حدود ۳۵ زخمی پس از وقوع انفجار به شفاخانه‌های مختلف انتقال داده شده‌اند. به گفته او، انفجار زمانی رخ داد که دانش‌آموزان پس از پایان درس در حال ترک مکتب بودند. این شاهد افزوده است که با توجه به زمان وقوع انفجار و حضور شمار زیادی از دانش‌آموزان در محل، احتمال افزایش شمار تلفات و زخمیان وجود دارد. در همین حال، تلویزیون طلوع‌نیوز به نقل از یک منبع امنیتی گزارش داده است که در نتیجه این انفجار ۵۲ دانش‌آموز زخمی شده‌اند. تاکنون مقام‌های طالبان جزئیات رسمی درباره علت انفجار و شمار دقیق قربانیان منتشر نکرده‌اند. این انفجار حوالی ساعت ۴:۳۰ عصر در نزدیکی مکتب خصوصی «شمع دانش» در شهرک مهدیه، واقع در حوزه هجدهم امنیتی کابل، رخ داده است. دشت برچی در غرب کابل در سالهای گذشته بارها شاهد حملات مرگبار علیه مراکز آموزشی، مذهبی و غیرنظامیان بوده است؛ حملاتی که در بسیاری موارد دانش‌آموزان و کودکان را هدف قرار داده‌اند.
شهروندان افغانستان در چندین کشور جهان در همبستگی با زنان افغانستان علیه آپارتاید جنسیتی طالبان تجمع کردند
فرخنده: همزمان با پنجمین سالگرد بازگشت طالبان به قدرت، شماری از شهروندان، فعالان مدنی و حقوق بشری افغانستان در ایالات متحده، کانادا و چند کشور اروپایی با برگزاری گردهمایی‌های اعتراضی، خواستار به‌رسمیت‌شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان، پاسخ‌گو ساختن طالبان در قبال نقض حقوق بشر و حمایت بیشتر جامعه جهانی از زنان و دختران افغانستان شدند. همزمان با فرارسیدن پنجمین سالگرد بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، شهروندان و فعالان افغانستان در چندین کشور جهان با برگزاری گردهمایی‌ها و برنامه‌های اعتراضی، توجه جامعه جهانی را به وضعیت زنان و دختران افغانستان جلب کردند. در یکی از این برنامه‌ها، شماری از فعالان، هنرمندان و شهروندان افغانستان مقیم واشنگتن دی‌سی، روز یک‌شنبه ۲۵ اسد، با تجمع در این شهر خواستار به‌رسمیت‌شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان شدند. آنان تأکید کردند که طالبان طی پنج سال گذشته زنان و دختران را به‌صورت سازمان‌یافته از آموزش، اشتغال، فعالیت‌های اجتماعی و حضور در عرصه عمومی محروم کرده‌اند. اشتراک‌کنندگان این گردهمایی گفتند جامعه جهانی نباید در برابر آنچه نظام سازمان‌یافته تبعیض و محرومیت علیه زنان خواندند، سکوت کند. آنان خواستار اقدامات عملی و مؤثر برای پایان‌دادن به آپارتاید جنسیتی در افغانستان شدند و تأکید کردند هرگونه تعامل سیاسی یا دیپلماتیک با طالبان باید با رعایت معیارهای حقوق بشری و تضمین حقوق زنان و دختران همراه باشد. معترضان همچنین از سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری بین‌المللی خواستند سازوکارهای مستقل و مؤثری برای مستندسازی نقض حقوق بشر در افغانستان و پاسخ‌گو ساختن عاملان این نقض‌ها ایجاد کنند. در همین حال، شماری از فعالان و شهروندان افغانستان در برابر دفتر سازمان ملل متحد در ژنو نیز گردهم آمدند. اشتراک‌کنندگان این برنامه اعلام کردند که هدف آنان رساندن صدای زنان و دختران افغانستان به جامعه جهانی و جلوگیری از فراموش شدن بحران حقوق بشری در این کشور است. آنان با اشاره به محدودیت‌های گسترده طالبان علیه زنان و دختران، بر ادامه مبارزات مدنی مردم افغانستان، به‌ویژه زنان، در برابر سیاست‌های سرکوبگرانه این گروه تأکید کردند و از جامعه جهانی خواستند توجه بیشتری به وضعیت افغانستان داشته باشد. در کانادا نیز شماری از شهروندان افغانستان در شهر تورنتو به مناسبت پنجمین سال حاکمیت طالبان تجمع اعتراضی برگزار کردند. اشتراک‌کنندگان این گردهمایی، محدودیت‌های طالبان علیه زنان و دختران را نقض آشکار حقوق بشر دانسته و خواستار اقدام جدی جامعه جهانی برای حمایت از حقوق اساسی مردم افغانستان شدند. همچنین روز گذشته در شهر هلسینکی فنلند، گروهی از فعالان مدنی و سیاسی افغانستان همراه با نمایندگان برخی احزاب و نهادهای فنلندی و افغانستانی، راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند. این برنامه از میدان کامپی آغاز شد و تا ساختمان پارلمان فنلند ادامه یافت. برگزارکنندگان این حرکت اعتراضی اعلام کردند که هدف از برگزاری آن، بازتاب صدای دادخواهی مردم افغانستان و جلب توجه دولت فنلند و جامعه جهانی به وضعیت کنونی این کشور است. این برنامه با اجرای یک نمایش اعتراضی آغاز شد و سپس فعالان مدنی، سیاسی و نمایندگان نهادهای اشتراک‌کننده درباره وضعیت حقوق بشر، محدودیت‌های طالبان و ضرورت حمایت از مردم افغانستان سخنرانی کردند. این گردهمایی‌ها در حالی برگزار می‌شود که با گذشت پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت، محدودیت‌ها علیه زنان و دختران افغانستان همچنان ادامه دارد و فعالان حقوق بشر بارها نسبت به عادی‌سازی روابط با طالبان بدون بهبود وضعیت حقوق بشر هشدار داده‌اند. معترضان در کشورهای مختلف تأکید کردند که صدای زنان افغانستان نباید نادیده گرفته شود و جامعه جهانی مسئولیت دارد برای حمایت از حقوق و آزادی‌های اساسی آنان اقدامات عملی انجام دهد.
نهادهای مدنی و سیاسی افغانستان در پاریس خواستار عدم مشروعیت‌بخشی به طالبان شدند
فرخنده: شماری از نهادهای مدنی، سیاسی و حقوق بشری افغانستان در پایان یک گردهمایی اعتراضی در پاریس، با صدور قطعنامه‌ای مشترک خواستار عدم عادی‌سازی روابط با طالبان، به‌رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی و حمایت از حق مردم افغانستان برای تعیین سرنوشت سیاسی کشور شدند. شرکت‌کنندگان در تظاهرات مدنی و نمایندگان شماری از نهادهای سیاسی، مدنی، حقوق بشری و فرهنگی افغانستان روز یک‌شنبه، ۱۶ اوت ۲۰۲۶، در پاریس قطعنامه‌ای مشترک را تحت عنوان دفاع از آزادی، عدالت و حق تعیین سرنوشت صادر کردند. در این قطعنامه آمده است که پنج سال حاکمیت طالبان با نقض گسترده حقوق بشر، سرکوب آزادی‌های اساسی و محرومیت شهروندان، به‌ویژه زنان و دختران، همراه بوده است. امضاکنندگان با استناد به گزارش‌های سازمان ملل متحد و نهادهای بین‌المللی حقوق بشری، وضعیت کنونی افغانستان را فاجعه‌بار توصیف کرده‌اند. شرکت‌کنندگان تأکید کرده‌اند که حق تعیین سرنوشت سیاسی افغانستان تنها متعلق به مردم این کشور است و هیچ گروه مسلح، قدرت منطقه‌ای یا دولت خارجی نباید نظام سیاسی را بدون رضایت شهروندان بر آنان تحمیل کند. آنان از جامعه جهانی خواسته‌اند از یک روند سیاسی فراگیر، آزاد و عادلانه برای تعیین آینده افغانستان حمایت کند. در بخشی از قطعنامه، سیاست‌های طالبان در قبال زنان و دختران به‌شدت محکوم شده و حذف نظام‌مند زنان از عرصه‌های آموزشی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مصداق آپارتاید جنسیتی دانسته شده است. امضاکنندگان از جامعه جهانی خواسته‌اند این وضعیت را به‌عنوان آپارتاید جنسیتی به‌رسمیت بشناسد. این نهادها همچنین هرگونه عادی‌سازی و مشروعیت‌بخشی سیاسی یا دیپلماتیک به طالبان را رد کرده و از سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و دولت‌ها خواسته‌اند از گسترش روابط سیاسی و مالی با این گروه خودداری کنند. در قطعنامه بر حمایت از مقاومت مدنی و سیاسی مردم افغانستان در برابر آنچه استبداد و سرکوب طالبان خوانده شده، تأکید شده است. در عین حال، رعایت حقوق بین‌الملل بشردوستانه و حفاظت از غیرنظامیان در هرگونه اقدام مقاومتی مورد تأکید قرار گرفته است. امضاکنندگان همچنین از دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) و دیگر نهادهای قضایی بین‌المللی خواسته‌اند عاملان و آمران مواردی چون قتل‌های فراقضایی، شکنجه، بازداشت‌های خودسرانه، کوچ اجباری، غصب املاک و سرکوب اقلیت‌های قومی و مذهبی را مورد پیگرد قرار دهند. در بخش دیگری از این سند، محرومیت دختران از آموزش و ادامه بسته‌بودن مکاتب و دانشگاه‌ها به روی زنان، نقض آشکار حقوق بشر توصیف شده و از جامعه جهانی خواسته شده است از حق آموزش کودکان و نوجوانان افغانستان حمایت کند. قطعنامه همچنین بر ضرورت حمایت از پناهجویان افغان و رعایت اصل عدم بازگرداندن اجباری تأکید کرده است. امضاکنندگان از دولت‌های اروپایی خواسته‌اند هیچ شهروند افغانستان را به کشوری که جان، آزادی و امنیت او در معرض خطر است، بازنگردانند. شرکت‌کنندگان تأکید کرده‌اند که طالبان نماینده مردم افغانستان نیست و مشروعیت سیاسی تنها از اراده آزاد شهروندان سرچشمه می‌گیرد. آنان از سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و دولت‌های جهان خواسته‌اند در کنار مردم افغانستان بایستند و از روندی حمایت کنند که به شکل‌گیری یک نظام مشروع، فراگیر و مبتنی بر حقوق بشر منجر شود. این قطعنامه به امضای شماری از نهادها و جنبش‌های مدنی و حقوق بشری افغانستان، از جمله شبکه حرکت زنان، جنبش زنان عدالت‌خواه، جنبش زنان مقتدر، جنبش تحول‌خواهان زنان افغانستان، انقلاب زنان افغانستان، جنبش پناهجویان و چندین نهاد دیگر رسیده است.
پنج سال حاکمیت طالبان با سرکوب نظام‌مند و نقض گسترده حقوق بشر همراه بوده است
فرخنده: نهاد حقوق بشری رواداری همزمان با پنجمین سال‌روز بازگشت طالبان به قدرت اعلام کرد که افغانستان در پنج سال گذشته شاهد نقض گسترده حقوق بشر، سرکوب آزادی‌های اساسی، بازداشت‌های خودسرانه و محرومیت نظام‌مند زنان و دختران از حقوق بنیادی‌شان بوده است. نهاد حقوق بشری رواداری روز شنبه، ۲۴ اسد، با نشر اعلامیه‌ای به مناسبت پنجمین سال‌روز حاکمیت طالبان بر افغانستان، گفته است که این دوره پیامدهای گسترده و ویرانگری بر وضعیت حقوق بشر و زندگی شهروندان کشور برجا گذاشته است. این نهاد تأکید کرده که طالبان در پنج سال گذشته با وضع و اجرای قوانین و دستورالعمل‌هایی که با موازین حقوق بشر و تعهدات بین‌المللی افغانستان در تضاد است، محدودیت‌های گسترده‌ای را بر حقوق و آزادی‌های اساسی شهروندان، به‌ویژه زنان و دختران، اعمال کرده‌اند. رواداری در عین حال از مبارزات و دادخواهی زنان، فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر یاد کرده و گفته است که این تلاش‌ها به فعال‌شدن سازوکارهای بین‌المللی عدالت و پاسخ‌گویی، افزایش همبستگی جهانی و جلب توجه جامعه جهانی به وضعیت حقوق بشر در افغانستان کمک کرده است. به گفته این نهاد، علاوه بر محرومیت زنان و دختران از آموزش، کار و سایر حقوق اساسی، موارد گسترده‌ای از سرکوب آزادی بیان و رسانه‌ها، بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی اجباری، شکنجه و قتل‌های هدفمند و فراقضایی نیز در کشور ثبت شده است. رواداری افزوده است که این اقدامات بخشی از یک سیاست سازمان‌یافته برای سرکوب جامعه مدنی، خاموش‌کردن صداهای منتقد و از میان بردن زمینه‌های مشارکت مسالمت‌آمیز شهروندان در امور عمومی بوده است. این نهاد قانون امر به معروف و نهی از منکر» و «اصول‌نامه جزایی طالبان را از مهم‌ترین ابزارهای تشدید سرکوب و محدودسازی آزادی‌های اساسی شهروندان دانسته است. براساس آمار منتشرشده از سوی رواداری، در فاصله ۱۵ آگست ۲۰۲۱ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، دست‌کم شش هزار و ۹۲۹ غیرنظامی در نتیجه رویدادهای مختلف، از جمله قتل‌های هدفمند، حملات انفجاری و انتحاری، مهمات باقی‌مانده از جنگ و حملات نظامی پاکستان، کشته یا زخمی شده‌اند. این نهاد همچنین گفته است که در همین دوره دست‌کم ۳۹۹ کارمند حکومت پیشین و اعضای خانواده‌های آنان توسط طالبان یا افراد مسلح ناشناس به‌گونه هدفمند، مرموز و فراقضایی کشته شده‌اند. در اعلامیه آمده است که دست‌کم ۴۷ معترض، از جمله هشت زن، به دلیل شرکت در تجمعات اعتراضی مسالمت‌آمیز جان خود را از دست داده‌اند. رواداری افزوده است که از زمان بازگشت طالبان به قدرت تا پایان سال ۲۰۲۵، دست‌کم شش هزار و ۴۳ شهروند، از جمله ۷۸ زن معترض، عمدتاً توسط نهادهای استخباراتی و اداره امر به معروف طالبان به‌صورت خودسرانه بازداشت شده‌اند. به گفته این نهاد، در میان بازداشت‌شدگان ۶۴۶ کارمند حکومت پیشین، ۶۴۳ فعال مدنی، خبرنگار و مدافع حقوق بشر و یک‌هزار و ۳۶۶ نفر دیگر به اتهام همکاری یا ارتباط با گروه‌های مخالف طالبان بازداشت شده‌اند. رواداری همچنین گزارش داده است که در این مدت دست‌کم ۵۱ زندانی در نتیجه شکنجه در بازداشت‌گاه‌های طالبان جان باخته و دست‌کم ۱۷۱ نفر به‌صورت اجباری ناپدید شده‌اند. این نهاد افزوده است که دادگاه‌های طالبان طی این دوره دست‌کم دو هزار و ۴۲۳ نفر را با مجازات‌هایی که فراقانونی، ظالمانه و غیرانسانی توصیف شده، مجازات کرده‌اند. رواداری بر ضرورت ادامه و تقویت روند مستندسازی نقض حقوق بشر در افغانستان تأکید کرده و گفته است که برای تحقق عدالت و پاسخ‌گو ساختن عاملان نقض حقوق بشر به دادخواهی خود ادامه خواهد داد.
تیک‌تاکر پاکستانی با بیش از یک میلیون دنبال‌کننده در راولپندی ترور شد
فرخنده: شمسو بی‌بی، تیک‌تاکر ۲۸ ساله پاکستانی مشهور به عایشه و گیله‌منه، در حمله افراد مسلح موتورسایکل‌سوار در شهر راولپندی کشته شد. در این حمله خواهر ۱۵ ساله او نیز زخمی شده و پولیس تحقیقات درباره انگیزه و عاملان رویداد را آغاز کرده است. پولیس راولپندی اعلام کرده است که این رویداد پس از چاشت روز جمعه، ۲۳ اسد، در منطقه تیکسلا رخ داده است. به گفته پولیس، شمسو بی‌بی همراه با خواهر و برادرش با موتر شخصی از خانه خارج شده بود که هدف تیراندازی افراد مسلح قرار گرفت. براساس اطلاعات پولیس، مهاجمان پس از تیراندازی از محل فرار کرده‌اند و تحقیقات برای شناسایی و بازداشت آنان ادامه دارد. پدر شمسو بی‌بی با ثبت شکایت رسمی گفته است که خانواده‌اش اصالتاً از ایالت خیبرپختونخوا هستند و در حال حاضر در منطقه فیصل هیلز، نزدیک اسلام‌آباد، زندگی می‌کنند. او افزوده است که دخترش حدود سه تا چهار سال در شبکه اجتماعی تیک‌تاک فعالیت داشت و بیش از ۱.۳ میلیون دنبال‌کننده را جذب کرده بود. براساس شکایت ثبت‌شده، نام دو نفر به عنوان مظنون در پرونده درج شده است. پدر مقتول گفته که دخترش با افرادی به نام‌های جاوید و کوثر معاملات مالی داشته و پیش از این در پی اختلاف بر سر بازپرداخت پول، تهدید به مرگ شده بود. این قتل در حالی رخ می‌دهد که در ماه‌های اخیر چندین چهره شناخته‌شده شبکه‌های اجتماعی در پاکستان هدف حملات مرگبار قرار گرفته‌اند. پولیس راولپندی گفته است که در ماه جولای نیز یک تیک‌تاکر دیگر به نام علی‌رضا در نزدیکی همین منطقه کشته شده بود. همچنین در رویدادی مشابه، ثنا جاوید، تیک‌تاکر پاکستانی مشهور به آوت لوفره، در دوم حمل سال جاری در اسلام‌آباد به ضرب گلوله کشته شد. پولیس در آن زمان اعلام کرده بود که محمد صادق، همسر او، مظنون اصلی قتل بوده و پس از تیراندازی در محل رویداد خودکشی کرده است.
جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی: پنج سال سرکوب نتوانسته اراده زنان برای آزادی را خاموش کند
فرخنده: جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی در آستانه پنجمین سالگرد بازگشت طالبان به قدرت، با انتشار قطعنامه‌ای اعتراضی گفته است که پنج سال محرومیت، سرکوب و تبعیض نتوانسته اراده زنان افغانستان برای دستیابی به آزادی و عدالت را از بین ببرد. این جنبش از جامعه جهانی خواسته است حقوق زنان افغانستان را قربانی ملاحظات سیاسی و تعاملات دیپلماتیک با طالبان نکند و در برابر نقض حقوق بشر در افغانستان اقدام عملی انجام دهد. جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی در قطعنامه‌ای به مناسبت پانزدهم آگست ۲۰۲۶، پنج سال حاکمیت طالبان را دوره‌ای از سرکوب، تبعیض، حذف و محرومیت توصیف کرده و گفته است که زنان افغانستان همچنان برای دستیابی به حقوق اساسی خود مبارزه می‌کنند. این جنبش گفته است پانزدهم آگست برای زنان افغانستان تنها یک تاریخ در تقویم نیست، بلکه یادآور فروپاشی آزادی‌های مدنی و حقوق اساسی مردم و آغاز دوره‌ای است که در آن زنان و دختران به‌گونه سیستماتیک از آموزش، کار، مشارکت اجتماعی و سیاسی و حضور در عرصه عمومی محروم شده‌اند. در قطعنامه آمده است که طی پنج سال گذشته میلیون‌ها زن و دختر افغانستان از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود محروم شده‌اند؛ درهای مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران بسته شده، زنان از بسیاری از فرصت‌های کاری و اجتماعی کنار زده شده و صدای آنان در جامعه سرکوب شده است. این جنبش وضعیت موجود را نقض آشکار و سیستماتیک حقوق انسانی زنان دانسته و تأکید کرده است که چنین وضعیتی را نمی‌پذیرد. در قطعنامه آمده است که زنان افغانستان نمی‌پذیرند نیمی از جامعه از حق آموزش و کار محروم باشد یا زنان تنها به دلیل جنسیت خود از آزادی رفت‌وآمد، مشارکت اجتماعی و سیاسی و تصمیم‌گیری درباره آینده‌شان محروم شوند. اعضای جنبش همچنین گفته‌اند که نمی‌پذیرند ترس و سرکوب جای عدالت، قانون و کرامت انسانی را بگیرد. جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی تأکید کرده است که اعتراض آن تنها مربوط به حقوق زنان نیست، بلکه برای افغانستانی است که در آن همه شهروندان، بدون توجه به جنسیت، قومیت، مذهب، زبان و دیدگاه سیاسی، از حقوق برابر برخوردار باشند. این جنبش افغانستان را خانه مشترک همه مردم این کشور دانسته و گفته است هیچ گروهی حق ندارد کشور را ملک انحصاری خود بداند. در بخش دیگری از قطعنامه، نسبت به بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، تهدید، تبعیض قومی و مذهبی و خشونت علیه غیرنظامیان اعتراض شده است. اعضای این جنبش خواهان پایان سیاست‌ها و اقداماتی شده‌اند که به گفته آنان، امنیت، آزادی و کرامت مردم افغانستان را تهدید می‌کند. جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی حقوق بشر و دولت‌های جهان خواسته است افغانستان را به یک بحران فراموش‌شده تبدیل نکنند. این جنبش تأکید کرده است که حقوق زنان افغانستان نباید قربانی ملاحظات سیاسی و تعاملات دیپلماتیک شود. در قطعنامه آمده است که تعامل با طالبان نباید به معنای مشروعیت‌بخشی به سرکوب و نقض حقوق بشر باشد. این جنبش همچنین خواهان پاسخ‌گویی در برابر نقض حقوق بشر و ایجاد سازوکارهای مؤثر برای مستندسازی و پیگیری این موارد شده است. آنان از جامعه جهانی خواسته‌اند در کنار مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دخترانی که در برابر محدودیت‌ها و سرکوب ایستادگی کرده‌اند، قرار گیرد. جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی گفته است اعتراض‌های خود را به شیوه‌ای مدنی، مسالمت‌آمیز و مسئولانه ادامه خواهد داد و تهدید و سرکوب نمی‌تواند مطالبات زنان و مردم افغانستان را از بین ببرد. این جنبش در پایان از زنان، جوانان، مدافعان حقوق بشر، فعالان مدنی و دیگر آزادی‌خواهان افغانستان خواسته است صدای خود را برای دستیابی به عدالت، زندگی انسانی و حفظ کرامت انسانی بلند کنند. در قطعنامه آمده است: ما سکوت را انتخاب نمی‌کنیم و ما تسلیم نمی‌شویم؛ برای عدالت، برای آزادی، برای برابری و برای افغانستانی که متعلق به همه مردم آن باشد.