افزایش سرکوب رسانه‌ها در افغانستان؛ ثبت ۲۰۵ مورد نقض آزادی خبرنگاران در سال ۲۰۲۵
فرخنده: مرکز خبرنگاران افغانستان در گزارش سالانه ۲۰۲۵ خود اعلام کرده است که وضعیت آزادی رسانه‌ها و امنیت خبرنگاران در کشور به‌گونه بی‌سابقه‌ای وخیم شده و فضای رسانه‌ای بیش از هر زمان دیگر زیر فشار، سانسور و کنترل قرار دارد. این نهاد، با نشر این گزارش گفته است که طی یک سال گذشته دست‌کم ۲۰۵ رویداد مرتبط با خشونت و نقض آزادی رسانه‌ها در افغانستان ثبت شده است؛ آماری که در مقایسه با سال ۲۰۲۴، حدود ۱۳ درصد افزایش را نشان می‌دهد. بر بنیاد یافته‌های گزارش، این رویدادها شامل کشته‌شدن دو خبرنگار، زخمی‌شدن سه خبرنگار دیگر، ۱۶۶ مورد تهدید و ۳۴ مورد بازداشت خبرنگاران است که از میان بازداشت‌شدگان، پنج تن همچنان در زندان به‌سر می‌برند. مرکز خبرنگاران افغانستان تأکید کرده است که فشارهای فزاینده طالبان طی ۱۲ ماه گذشته، به گسترش فضای خفقان، سانسور سیستماتیک و محدودسازی شدید فعالیت رسانه‌ها انجامیده است. به گفته این نهاد، نشر اعتراف‌های اجباری خبرنگاران زندانی، جلوگیری از حضور زنان خبرنگار در نشست‌های خبری مقام‌های ارشد طالبان و قطع یا سانسور صدای زنان در برنامه‌های زنده، نمونه‌های آشکار سیاست ارعاب و تبعیض جنسیتی گسترده در کشور است. در بخش دیگری از گزارش آمده است که ممنوعیت نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌ها در سال ۲۰۲۵ به ۱۷ ولایت دیگر گسترش یافته و در مجموع به ۲۳ ولایت رسیده است؛ محدودیتی که به تعطیلی دست‌کم ۲۰ شبکه تلویزیونی منجر شده است. همچنان این گزارش می‌افزاید که در یک سال گذشته، دو شبکه تلویزیونی و دو ایستگاه رادیویی به دلایل سیاسی یا امنیتی بسته شده‌اند و رسانه‌های محدود باقی‌مانده ویژه زنان نیز با خطر جدی توقف فعالیت روبه‌رو هستند. مرکز خبرنگاران افغانستان مسئولیت تقریباً تمامی این رویدادها را متوجه نهادها و مقام‌های طالبان دانسته و گفته است که به‌جز موارد کشته و زخمی‌شدن خبرنگاران در حمله‌های منتسب به نظامیان پاکستانی، عامل سایر موارد نقض آزادی رسانه‌ها طالبان بوده‌اند. این نهاد در پایان هشدار داده است که تداوم سیاست «تک‌صدایی»، تبدیل رسانه‌های دولتی و وابسته به ابزار تبلیغاتی و سرکوب رسانه‌های مستقل، نه‌تنها آزادی بیان و حقوق خبرنگاران، بلکه آینده توسعه رسانه‌ای و دسترسی شهروندان به اطلاعات آزاد در افغانستان را با تهدیدی جدی مواجه کرده است.
شلاق بر پیکر زنان و مردان در چند ولایت؛ ادامه اجرای مجازات‌های علنی توسط طالبان
فرخنده: طالبان در جریان یک هفته، دست‌کم ۳۳ نفر، از جمله دو زن را به اتهام‌های مختلف در ولایت‌های کنر، کابل و فاریاب در ملاءعام شلاق زده‌اند؛ اقدامی که نشان‌دهنده تداوم اجرای مجازات‌های بدنی در نظام قضایی این گروه است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، اتهام‌های واردشده بر این افراد شامل استعمال مواد نشه‌آور، رابطه جنسی میان دو مرد، خرید و فروش و قاچاق مواد مخدر و مشروبات الکلی، رابطه خارج از ازدواج و تجاوز به حریم خصوصی بوده است. روز یک‌شنبه، ۳۰ قوس، ۱۷ تن در ولایت کنر به اتهام استعمال مواد نشه‌آور و رابطه جنسی میان دو مرد، در برابر دید عموم بین ۱۰ تا ۳۹ ضربه شلاق زده شدند. این افراد علاوه بر شلاق، به حبس تنفیذی از یک تا دو سال نیز محکوم شده‌اند. در ادامه، روز دوشنبه، ۱ جدی، ۱۱ تن دیگر در شهر کابل به اتهام خرید و فروش و قاچاق تابلیت‌های نشه‌آور، مشروبات الکلی و چرس، در ملاءعام شلاق زده شدند. دادگاه ابتدایی طالبان برای این افراد احکام حبس از هفت ماه تا سه سال صادر کرده است. همچنین روز سه‌شنبه، ۲ جدی، چهار نفر از جمله دو زن به اتهام رابطه جنسی خارج از ازدواج در شهر کابل، بین ۲۵ تا ۳۰ ضربه شلاق خورده و به دو سال زندان محکوم شدند. در تازه‌ترین مورد، روز چهارشنبه، ۳ جدی، یک نفر در ولسوالی پشتون‌کوت ولایت فاریاب به اتهام تجاوز به حریم خصوصی، در ملاءعام ۳۰ ضربه شلاق زده شد و حکم یک سال حبس تنفیذی نیز برای او صادر شده است. طالبان پیش از این نیز بارها از اجرای مجازات‌های مشابه در ولایت‌های مختلف خبر داده‌اند؛ روندی که همواره با واکنش‌های گسترده نهادهای حقوق بشری مواجه بوده است.
اجبار به تغییر مذهب و فسخ نکاح‌ها؛ نقض سیستماتیک حقوق اسماعیلیان افغانستان توسط طالبان
گزارش رواداری نشان می‌دهد طالبان از طریق شکنجه، تهدید و جریمه‌های نقدی، بیش از ۳۰۰ اسماعیلی را به ترک مذهب وادار کرده‌اند فرخنده: یک تحقیق جامع درباره وضعیت حقوق بشری شیعیان اسماعیلی در افغانستان نشان می‌دهد که این اقلیت مذهبی طی چهار سال گذشته در معرض آزار مذهبی سیستماتیک و جنایت علیه بشریت قرار گرفته‌اند. بر اساس گزارش رواداری که حاصل مصاحبه با ۲۵ نفر از قربانیان و اعضای خانواده‌های آنان است، طالبان به‌ویژه در والیت بدخشان کودکان اسماعیلی را به اجبار به مدارس دینی خود برده و فقه حنفی را به آنان تحمیل می‌کنند. خانواده‌هایی که مخالفت کرده‌اند با جریمه‌های نقدی تا ۲۰۰ هزار افغانی، شکنجه و تهدید به آتش‌زدن خانه‌هایشان مواجه شده‌اند. مصاحبه‌شوندگان گزارش دادند که بیش از ۳۰۰ نفر از اسماعیلیان در ولسوالی‌های مختلف بدخشان از شغنان تا واخان، تحت فشار، تهدید و اجبار مذهب خود را تغییر داده‌اند. یکی از مصاحبه‌شوندگان روایت کرد که افراد مسلح شبانه به خانه‌اش آمدند و او را از خانه بیرون کشیدند: “با قنداق تفنگ و چوب تا توانستند مرا لت و کوب کردند… می‌گفتند تو کافر هستی، مذهب شما حق نیست و باید کلمه بخوانید و مسلمان شوید.” تمامی ۲۵ مصاحبه‌شونده تأکید کردند که اسماعیلیان به‌طور کامل از مشارکت سیاسی و حضور در ادارات دولتی حذف شده‌اند. یکی از آنان گفت: “از ریاست الوزرا گرفته تا ۳۴ والی، ۳۶۴ ولسوال… هیچ جوان اسماعیلی و هیچ یک از اعضای این جامعه حضور ندارد.” شش نفر از مصاحبه‌شوندگان گفتند که به‌دلیل هویت مذهبی خود از کار اخراج شده‌اند. در یک مورد، رئیس اداره به یک کارمند اسماعیلی گفته بود: “اصل اول در امارت اسلامی این است که تمام کارمندان باید مسلمان باشد… اسماعیلیان مسلمان نیستند.” ۲۴ مصاحبه‌شونده اظهار داشتند که تبلیغات منفی و تکفیر علنی اسماعیلیان به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای افزایش یافته است. در مضمون «ثقافت اسلامی» دانشگاه‌ها، مذهب اسماعیلیه به‌عنوان «ساخته و پرداخته استعمار بریتانیا» معرفی شده و ادعا می‌شود که «پیروان این مذهب گمراه اند و از زمانی که حضرت علی را خدای خود خواندند، مورد نفرین خداوند قرار گرفتند.» امام مسجد جامع کارته اتفاق پلخمری در خطبه نماز جمعه گفته است: “هرکس دختر خود را به یک فرد اسماعیلیه مذهب بدهد، به مثابه آن است که هفت نسل خود را به آتش جهنم کشیده است.” ۱۱ نفر از مصاحبه‌شوندگان گزارش دادند که طالبان و روحانیون وابسته به آنان به‌صورت علنی در مورد ممنوعیت ازدواج با خانواده‌های اسماعیلی تبلیغ می‌کنند. در موارد متعددی، دادگاه‌های طالبان به فسخ ازدواج یا نامزدی مردان اسماعیلی با زنان اهل سنت حکم کرده‌اند. در یک مورد، یک مرد اسماعیلی که با یک دختر اهل سنت نامزد شده بود، به‌مدت یک ماه در زندان انداخته و آن‌قدر شکنجه شد که مجبور به فسخ نامزدی‌اش شد. ۲۳ مصاحبه‌شونده به دست‌کم چهار مورد مشخص از قتل‌های فراقضایی مربوط به اعضای جامعه اسماعیلیه اشاره کردند. یکی از بارزترین موارد، قتل قنسول آقاخان در بدخشان بود که پیش از آن بارها توسط طالبان محلی تهدید شده بود. ۱۵ مصاحبه‌شونده گفتند که شماری از خانواده‌های اسماعیلی به‌دلیل تبعیض، تهدید و ترس خانه‌های خود را ترک کرده‌اند. در ولسوالی تاله و برفک بغلان که قبلاً حدود ۴۰۰۰ خانواده اسماعیلی زندگی می‌کردند، اکنون کمتر از ۱۰۰۰ خانواده مانده‌اند. همچنین ۱۲ نفر گزارش دادند که ملکیت‌های متعلق به اسماعیلیان بدون مجوز رسمی غصب شده است. در بدخشان، به‌خاطر معدن طلا، زمین‌های زراعتی و چراگاه‌های متعلق به اسماعیلیان تخریب شده‌اند. ۱۸ مصاحبه‌شونده گفتند که زنان اسماعیلی در مقایسه با سایر زنان افغانستان، در معرض تبعیض مضاعف قرار دارند. علاوه بر محدودیت‌های عمومی بر زنان، آنان از دسترسی به آموزش‌های مذهبی محروم شده‌اند و نمی‌توانند آزادانه مناسک مذهبی خود را اجرا کنند. در یک مورد، یک دختر اسماعیلی در کابل پس از آنکه به‌خاطر نوع پوشش‌اش در ملاءعام شلاق خورد و به اداره امر به معروف برده شد، یک هفته بعد خودکشی کرد. گزارش تأکید می‌کند که آنچه نسبت به اسماعیلیان افغانستان روا داشته می‌شود، می‌تواند مصداق جنایت علیه بشریت محسوب شود. سازمان ملل و جامعه جهانی فراخوانده شده‌اند که با فعال‌سازی سازوکارهای نظارتی از تداوم سرکوب این اقلیت مذهبی جلوگیری کنند. این تحقیق که بین ۳ اکتبر تا ۲۰ نوامبر ۲۰۲۵ انجام شده، دوره زمانی آگست ۲۰۲۱ تا دسامبر ۲۰۲۵ را پوشش می‌دهد و مستندی جامع از نقض سیستماتیک حقوق بشر علیه جامعه اسماعیلیه در افغانستان ارائه می‌کند.
زنان معترض افغانستان: شب یلدا نماد همبستگی و ایستادگی در برابر تبعیض است
فرخنده: هم‌زمان با شب یلدا، شماری از شبکه‌ها و جنبش‌های زنان افغانستان در ایران و پاکستان با انتشار بیانیه‌ای مشترک، این مناسبت را فرصتی برای تاکید بر تداوم مبارزه زنان افغانستان علیه تبعیض، خشونت و حذف سیستماتیک دانستند و بر ادامه ایستادگی و همبستگی با زنان داخل افغانستان تأکید کردند. در این بیانیه که از سوی شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان، جنبش زنان پنجره امید، جنبش راه آزادی زنان افغانستان، کنفدراسیون جهانی زنان افغانستان و جمعی از زنان نخبه افغانستان منتشر شده، آمده است که شب یلدا برای آنان تنها یک آیین سنتی نیست، بلکه نمادی از پایداری نور در برابر تاریکی و یادآور مسئولیت جمعی در قبال رنج‌ها و مطالبات زنان افغانستان است. این زنان با اشاره به وضعیت دشوار زنان و مردم افغانستان، تأکید کرده‌اند که با وجود فشارها و محدودیت‌های گسترده، ایمان به آینده‌ای روشن، عادلانه و انسانی همچنان زنده است و صدای زنان خاموش‌شدنی نیست. در بخش دیگری از این بیانیه، امضاکنندگان خود را صدای زنانی دانسته‌اند که در افغانستان زیر سایه تبعیض و خشونت، برای حق آموزش، آزادی و کرامت انسانی مبارزه می‌کنند و تصریح کرده‌اند که سکوت نخواهند کرد و در کنار زنان سرزمین‌شان باقی می‌مانند. این جنبش‌ها و شبکه‌ها همچنین از زنان، مردان و وجدان‌های بیدار جهان خواسته‌اند که در کنار زنان افغانستان و دیگر زنان تحت ستم بایستند و بر تعهد خود برای ادامه راه آزادی، عدالت و برابری تا رسیدن به «سپیده روشن فردا» تأکید کرده‌اند.
نخستین برد دختران والیبالیست افغانستان در میدان آسیای مرکزی
فرخنده: تیم ملی والیبال زنان افغانستان در سومین بازی خود در رقابت‌های والیبال مرکز آسیا توانست با نتیجه سه بر یک از سد تیم بنگلادش بگذرد و اولین پیروزی‌اش را در این مسابقات به ثبت برساند. این دیدار روز دوشنبه، اول جدی، در شهر ماله پایتخت مالدیف برگزار شد؛ جایی که والیبالیست‌های افغانستان پس از دو شکست پیاپی، با بازی منسجم‌تر و تمرکز بالاتر، عملکرد متفاوتی از خود نشان دادند. ملی‌پوشان افغانستان پیش از این در برابر تیم‌های قیرقیزستان و مالدیف نتیجه را واگذار کرده بودند، اما پیروزی برابر بنگلادش امیدها را برای حضور آبرومندانه در ادامه رقابت‌ها زنده نگه داشت. رقابت‌های والیبال زنان مرکز آسیا با حضور چهار تیم افغانستان، بنگلادش، مالدیف و قیرقیزستان از ۱۹ دسامبر آغاز شده و تا ۲۵ دسامبر در مالدیف ادامه دارد.
یلدا به‌مثابه اعتراض مدنی؛ پیام زنان افغانستان از تبعید
فرخنده: جنبش زنان مقتدر افغانستان در ایران هم‌زمان با فرارسیدن شب یلدا، با برگزاری برنامه‌ای نمادین، بر ادامه ایستادگی زنان در برابر تبعیض، حذف فرهنگی و بی‌عدالتی تأکید کرد و این مناسبت را پیامی از امید در دل تاریکی دانست. اعضای این جنبش در سخنرانی‌ها و بیانیه‌ای که به همین مناسبت منتشر شد، اعلام کردند که با وجود فشارها و محدودیت‌ها، به آگاهی‌بخشی، همبستگی و توانمندسازی زنان پایبند خواهند ماند. آنان تأکید کردند که حتی طولانی‌ترین شب‌ها نیز پایدار نیست و سرانجام به روشنایی می‌انجامد. شب یلدا به عنوان یکی از کهن‌ترین آیین‌های فرهنگی، قرن‌هاست در افغانستان و شماری از کشورهای منطقه گرامی داشته می‌شود. این شب با گردهمایی خانواده‌ها، خواندن شعر، قصه‌گویی و انتظار برای سپیده‌دم، نمادی از پیوند فرهنگی و امید جمعی به شمار می‌رود. با این حال، طالبان پس از بازگشت به قدرت، برگزاری بسیاری از آیین‌های فرهنگی از جمله یلدا، نوروز و چهارشنبه‌سوری را ممنوع اعلام کرده‌اند. وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان پیش‌تر، بزرگداشت شب یلدا را «حرام» و «گناه» خوانده و از مردم خواسته بود از تجلیل آن خودداری کنند. جنبش زنان مقتدر افغانستان در بیانیه خود، این آیین را «میراث مشترک فرهنگی» توصیف کرده و گفته است که یلدا یادآور صبر و مقاومت مردمانی است که در طول تاریخ، سخت‌ترین شرایط را با امید به فردا پشت سر گذاشته‌اند. به باور اعضای این جنبش، شب یلدا برای زنان افغانستان تنها یک جشن نیست، بلکه نمادی عمیق از ایستادگی در برابر تبعیض و بی‌عدالتی است؛ نمادی که نشان می‌دهد تلاش برای کرامت انسانی و آزادی، حتی در تاریک‌ترین شب‌ها نیز خاموش نخواهد شد.
جنبش زنان افغانستان برای عدالت و برابری: شب یلدا نماد مقاومت زنان در برابر سرکوب و تبعیض است
فرخنده: جنبش زنان افغانستان برای عدالت و برابری با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت شب یلدا، این آیین باستانی را نمادی از امید، پایداری و مقاومت زنان در برابر سرکوب و تبعیض ساختاری دانست و تأکید کرد که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان، نه موقتی بلکه بخشی از یک سیاست هدفمند حذف اجتماعی است. در این بیانیه آمده است که هم‌زمان با بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران افغانستان به‌گونه‌ی سیستماتیک از حقوق اساسی خود، از جمله آموزش، کار، حضور اجتماعی و مشارکت در زندگی عمومی، محروم شده‌اند؛ روندی که به گفته این جنبش، نقض آشکار حقوق بشر و عدالت اجتماعی محسوب می‌شود. جنبش زنان افغانستان برای عدالت و برابری با اشاره به نقش فرهنگ در مقاومت مدنی، زنده‌نگه‌داشتن آیین‌هایی چون شب یلدا را بخشی از مبارزه فرهنگی در برابر افراط‌گرایی و تحمیل سکوت بر زنان عنوان کرده و گفته است که پاسداری از هویت فرهنگی، جدایی‌ناپذیر از مطالبه حقوق انسانی زنان است. در ادامه بیانیه تأکید شده که حقوق زنان، از جمله حق آموزش، کار، آزادی بیان و مشارکت اجتماعی، حقوقی بنیادین و غیرقابل مذاکره‌اند و زنان افغانستان با وجود فشارها و تهدیدها، به مبارزه مسالمت‌آمیز خود ادامه خواهند داد. این جنبش در پایان خاطرنشان کرده است که همان‌گونه که شب یلدا به پایان می‌رسد، تاریکی نیز ماندگار نخواهد بود، اما مقاومت زنان افغانستان ادامه دارد و بدون حضور برابر و معنادار زنان، دستیابی به آینده‌ای عادلانه و پایدار برای این کشور ممکن نخواهد بود.
فروریختن سقف خانه در قندهار جان یک زن و دو کودک را گرفت
فرخنده: در پی فروریختن سقف یک خانه مسکونی در ولایت قندهار، یک زن و دو کودک جان باخته‌اند. این رویداد روز شنبه، ۲۹ قوس، در یکی از مناطق روستایی این ولایت رخ داده است. عبدالسلام عمری، رییس آمادگی مبارزه با حوادث طبیعی طالبان، گفته است که حادثه در منطقه «دومندوی برمه» ولسوالی خاکریز به وقوع پیوسته و علت آن بارنده‌گی‌های اخیر بوده است. به گفته او، باران سبب سست‌شدن سازه خانه شده و در نهایت سقف آن فرو ریخته است. منابع محلی می‌گویند قربانیان در زمان حادثه داخل خانه حضور داشته‌اند و فرصت نجات نیافته‌اند. این حادثه بار دیگر آسیب‌پذیری خانه‌های غیرمعیاری را در مناطق مختلف کشور برجسته می‌سازد. هر سال با آغاز فصل بارنده‌گی، گزارش‌هایی از فروریختن سقف خانه‌ها منتشر می‌شود که شماری از شهروندان، به‌ویژه زنان و کودکان، قربانی آن می‌شوند. کارشناسان می‌گویند نبود امکانات، فقر گسترده و استفاده از مصالح غیراستاندارد، خطر تکرار چنین رویدادهایی را افزایش داده و نیاز به اقدامات پیشگیرانه و حمایت‌های فوری را پررنگ‌تر کرده است.
تصویر یک دختر افغانستان عکس سال ۲۰۲۵ یونیسف شد
فرخنده: صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) اعلام کرده است که تصویر یک دختر ۱۰ ساله افغانستان به‌عنوان «عکس سال ۲۰۲۵» این نهاد انتخاب شده؛ عکسی که به گفته داوران، روایت‌گر ایستادگی دختران افغانستان در برابر محرومیت آموزشی است. هیات داوران یونیسف در مراسم اهدای جوایز در شهر برلین گفته‌اند این تصویر، فراتر از یک عکس هنری، بازتاب‌دهنده واقعیتی تلخ از زندگی میلیون‌ها دختر افغانستان است که با وجود محدودیت‌های گسترده، امید به آموزش را زنده نگه داشته‌اند. این عکس را الیز بلانشار، عکاس حرفه‌ای فرانسوی، در ولایت ننگرهار ثبت کرده است. در این تصویر، دختری ۱۰ ساله دیده می‌شود که در فضای ساده خانه‌اش مشغول خواندن کتاب است؛ صحنه‌ای آرام که در دل خود، اعتراض خاموش به ممنوعیت آموزش دختران را حمل می‌کند. الکه بودن‌بندر، حامی یونیسف در آلمان، در سخنانی گفته است این تصویر نشان می‌دهد که دختران افغانستان چگونه با امکانات اندک و در شرایط محدود، برای حق آموزش تلاش می‌کنند. او تأکید کرده که جامعه جهانی نباید در برابر سرنوشت این دختران بی‌تفاوت بماند. بر اساس آمار یونیسف، در حال حاضر بیش از ۲.۲ میلیون دختر در افغانستان از رفتن به مکتب محروم‌اند؛ محرومیتی که پیامد مستقیم سیاست‌های طالبان به‌شمار می‌رود. طالبان در بیش از چهار سال گذشته با صدور بیش از ۱۰۰ فرمان، حضور زنان و دختران را در آموزش، تحصیل، کار و سایر عرصه‌های زندگی عمومی به‌شدت محدود کرده‌اند. این تحولات در حالی ادامه دارد که پیش‌تر دادگاه کیفری بین‌المللی، حکم بازداشت هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، و عبدالحکیم حقانی، رییس دادگاه عالی این گروه را به اتهام ارتکاب جنایت علیه بشریت صادر کرده بود؛ اقدامی که نشان‌دهنده افزایش فشارهای حقوقی بین‌المللی بر طالبان است.
شورای امنیت: محدودیت‌های طالبان بر زنان، اقتصاد افغانستان را میلیاردها دالر تضعیف کرده است
فرخنده: شورای امنیت سازمان ملل متحد اعلام کرده است که سیاست‌ها و محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی طالبان علیه زنان، هر سال بیش از یک میلیارد دالر به اقتصاد افغانستان خسارت وارد می‌کند. این شورا در گزارش تازه‌ای، وضعیت زنان و دختران در افغانستان را «وخیم» توصیف کرده و گفته است که اکثریت زنان افغان از حق آموزش، اشتغال و آموزش‌های حرفه‌ای محروم مانده‌اند. بر بنیاد این گزارش، حدود هشت نفر از هر ده زن در افغانستان امکان دسترسی به آموزش و کار را ندارند؛ موضوعی که پیامدهای گسترده اقتصادی و اجتماعی به‌همراه داشته است. شورای امنیت هشدار داده است که زنان افغان در دسترسی به خدمات صحی نیز با موانع جدی روبه‌رو هستند و نرخ بیکاری در میان آنان به‌گونه چشمگیری بالاتر از مردان گزارش شده است. سازمان ملل همچنین ابراز نگرانی کرده که فشارهای اقتصادی و محدودیت‌های اجتماعی می‌تواند خانواده‌ها را به‌سوی ازدواج‌های زودهنگام و اجباری دختران سوق دهد؛ روندی که پیامدهای درازمدت انسانی و اقتصادی برای کشور خواهد داشت. در همین حال، نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) پیش‌تر با استناد به یافته‌های بانک جهانی اعلام کرده بود که ممنوعیت آموزش و کار زنان، سالانه تا ۱.۴ میلیارد دالر به اقتصاد افغانستان آسیب می‌زند. یوناما افزوده است که اجرای قانون امر به‌معروف طالبان، بحران اقتصادی موجود را پیچیده‌تر و عمیق‌تر کرده است. در گزارش شورای امنیت تأکید شده که محدودیت‌های شدید بر مشارکت زنان در بازار کار، یکی از عوامل اصلی تضعیف ظرفیت اقتصادی افغانستان به‌شمار می‌رود و ادامه منع آموزش دختران، چشم‌انداز رشد و ثبات اقتصادی کشور را بیش از پیش محدود می‌سازد. این نهاد هشدار داده است که تا زمانی که زنان از آموزش و کار محروم بمانند، اقتصاد افغانستان همچنان با زیان‌های سنگین و پیامدهای پایدار روبه‌رو خواهد بود.