«تغییر رفتار» با زنان افغانستان شرط به رسمیت‌شناختن طالبان از سوی امریکا
رییس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان کانگرس ایالات متحده می‌گوید تا زمانیکه طالبان به حقوق بشر احترام نگذارند و برخورد شان را در قبال زنان تغییر ندهند، ایالات متحده هرگز آنها را برسمیت نمی‌شناسد. مایکل مک‌کال روز گذشته (چهارشنبه، 27 ثور) در مصاحبه با صدای امریکا گفت: «پیام به طالبان اینست که اگر طالبان می‌خواهند به رسمیت شناخته شوند، باید با زنان به عنوان یک قشر برابر رفتار کنند نه به عنوان مالکیت و دارایی شان. در این مورد ما موقف بسیار قوی داریم.» او افزود که هر دو حزب کانگرس هیچ نوع مشروعیت طالبان را تا زمانیکه آنان به بحران حقوق بشری و رفتار شان با زنان افغان رسیده‌گی نکنند، نمی پذیرند. طالبان پس از حاکمیت دوباره بر افغانستان در ماه اگست ۲۰۲۱ میلادی، به طور مداوم محدودیت‌هایی را بر زنان و دختران اعمال کرده اند. این گروه نه تنها به طور گسترده زنان و دختران را از کار در ادارات حکومتی، سازمان‌های غیرحکومتی و حتا دفاتر ملل متحد منع کرده اند، بلکه مانع آموزش دختران بالاتر از صنف ششم شده اند. رییس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان گفت که افغانستان یگانه کشوری است که زنان و دختران در آن از حق آموزش و سایر حقوق شان محروم شده اند. به گفتهٔ او زنان افغان بخاطر جنسیت شان مورد تبعیض قرار گرفته و در چارچوب خانه‌هایشان زندانی شده اند. مک‌کال از زنان افغان که برای احقاق حقوق خود مبارزه می‌کنند تمجید کرد و تاکید کرد که امریکا در کنار زنان افغانستان ایستاده است. رییس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان در حالی این اظهارات را بیان داشت که گزارشگران ویژه ملل متحد پس از سفر هشت روزه از تاریخ ۲۷ اپریل الی چهارم می به افغانستان گفتند که وضعیت تبعیض جنسیتی در افغانستان نهادینه شده و طالبان با افراطی‌ترین اشکال زن ستیزی حکومت می‌کنند.
گروه هفت با محدودیت‌های طالبان علیه زنان و دختران افغانستان مخالفت کرد
وزیران خارجه هفت اقتصاد بزرگ جهان (جی-۷) در نشستی تحت عنوان «افغانستان و آسیای مرکزی» مخالفت شدید خود را با محدودیت‌های روزافزون طالبان بر حقوق بشر و آزادی‌های بنیادی شهروندان افغانستان به‌ویژه زنان و دختران، ابراز کرده‌اند. وزارت امور خارجه جاپان روز دوشنبه، ۲۸ حمل، با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در این نشست، هایاشی یوشیماسا، وزیر خارجه این کشور، نگرانی‌های جدی خود را در مورد وخامت وضعیت حقوق بشر در افغانستان ابراز داشته است. او تصمیم‌های اخیر طالبان به شمول محدودیت بر حقوق بشری، به‌ویژه حقوق زنان را «قویا تقبیح» کرده است. هایاشی بر لزوم «تعامل مستمر و مستقیم با طالبان» و در عین حال تداوم کمک‌رسانی به مردم افغانستان نیز تاکید کرده است. بر پایه اطلاعات این اعلامیه، وزیران امور خارجه گروه جی-۷ گفته‌اند که باید به طالبان پیام واحد بفرستند تا از مبدل شدن افغانستان به «پناه‌گاه امن تروریستان» جلوگیری شود. به گفته آنان، طالبان باید به کارمندان بشری دسترسی بدون مانع بدهند تا آنان بتوانند کمک‌ها را به نیازمندان توزیع کنند. این در حالی است که طالبان با صدور فرمان‌های پی‌درپی، محدودیت‌های زیادی را بر زنان و دختران وضع کرده‌اند. دختران از رفتن به مکتب و دانشگاه منع شده و زنان نیز اجازه کار کردن در موسسه‌های داخلی و خارجی را ندارند.
ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان خواستار عدم تعامل سازمان‌های بین‌المللی با طالبان شد
اعضای ائتلاف جنبش اعتراضی زنان افغانستان در واکنش به ممنوعیت آموزش زنان خواستار توقف فعالیت‌های سازمان‌های بین‌المللی در کشور و عدم تعامل آنها با حکومت گروه طالبان شده است. این ائتلاف می‌گوید که «ممنوعیت اشتغال زنان باعث گسترش فقر و گرسنگی در افغانستان شده و دوام این وضعیت منجر به بحران بیشتر در کشور خواهد شد.» در قطعنامه این جنبش آمده است: «از سازمان ملل و دیگر نهادهای امداد رسان بین المللی می‌خواهیم که فعالیت های‌شان را در افغانستان توقف دهند و تا زمانی که زنان اجازه کار را نیافته‌اند فعالیت‌های خود را از سر نگیرند.» در اعلامیه همچنین از سازمان‌های بین‌المللی خواسته شده که «تعامل بی‌قید و شرط با طالبان را کنار بگذارند و با استفاده از تمام ابزار و اهرم بالای [طالبان] فشار بیاورند تا در قبال نقض حقوق شهروندان افغانستان پاسخگو باشند.» این جنبش تاکید کرده است، «نهادهای امداد رسان بین المللی به شمول سازمان ملل تعهد خود به ارزش‌های حقوق بشری را در عمل نشان دهند و حقوق بشری زنان را در صدر اولویت‌های خود قرار دهند.» گفتنی است طالبان به تازگی از حضور زنان شاغل در دفاتر سازمان ملل در افغانستان ممانعت کرده است؛ اقدامی که واکنش‌های گسترده داخلی و بین المللی را در پی داشته است.
وست: تا زمانی که طالبان از سرکوب زنان دست برندارد مشروعیت پیدا نخواهند کرد
نماینده ویژه امریکا برای افغانستان می‌گوید، تا زمانیکه طالبان دست از سرکوب زنان بر ندارند، مشروعیت پیدا نخواهند کرد. توماس وست نماینده ویژه امریکا برای افغانستان می‌گوید، تا زمانیکه طالبان دست از سرکوب زنان بر ندارند، مشروعیت پیدا نخواهند کرد. نماینده امریکا روز گذشته در نشستی که در سفارت ایتالیا در واشنگتن به منظور رسیدگی به بحران آموزش دختران و زنان افغانستان برگزار شده بود، تاکید کرده که کشورش هنوز مراقب افغانستان و خواسته‌های زنان این کشور و کسانی است که طی 20 سال گذشته شریک امریکا بوده‌اند. این درحالی است که مسئولان حکومت طالبان می‌گویند حکومت این گروه حقوق زنان را در چارچوب «شریعت اسلامی» رعایت خواهد کرد.
هشدار یونسکو به طالبان در خصوص عدم رفع ممنوعیت آموزش دختران افغانستان
یونسکو هشدار داد که اگر گروه طالبان فورا تصمیم خود را درباره بسته ماندن مکاتب دخترانه در افغانستان تغییر ندهد، یک نسل در این کشور نابود خواهد شد. بخش علمی، آموزشی و فرهنگی سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه در توییتی نوشت زنان آموزش‌دیده و تحصیل کرده برای توسعه یک ملت ضروری هستند. اکنون ۵۴۰ روز می‌شود که طالبان مانع بازگشایی مکاتب دخترانه در افغانستان شده‌اند. افغانستان تنها کشوری در جهان است که دختران و زنان در آن حق تحصیل و کار ندارند.
عفو بین‌الملل خواستار بررسی ادعای تجاوز جنسی طالبان بر یک زن و دخترش در سرپل شد
یک هفته پس از اتهام تجاوز جنسی جنگجویان طالبان بر یک مادر و دو دخترش در ولایت سرپل، سازمان عفو بین‌الملل گفته است که این ادعا باید به گونۀ فوری بررسی شود. این سازمان گفته است که بر اساس اظهارات یکی از این قربانیان که ویدویی آن در رسانه‌های محلی افغانستان به نشر رسیده، دو عضو طالبان به تاریخ ۲۸ فبروری شب‌هنگام به زور وارد خان‌ای در روستای «خانقا» ولسوالی سومه‌قلعه ولایت سرپل شده و بر یک مادر و دو دخترش که آنان کمتر از ۱۸ سال عمر دارند، تجاوز کردند. عفو بین‌الملل ناوقت روز گذشته در اعلامیه‌ای به نقل از زمان سلطانی، پژوهشگر این سازمان در آسیایی جنوبی گفته است: «جزییاتی که از تجاوز گروهی بر یک زن و دخترانش آشکار شده که گفته می‌شود توسط اعضای طالبان انجام شده، وحشت‌ناک‌ترین درجۀ از نقض حقوق بشر در تاریخ آن است که شاهد هستیم.» آقای سلطانی افزوده که مقام‌های طالبان باید این رویداد را نکوهش کرده و فوراً «تحقیقات مستقل، شفاف و بی‌طرفانه» را در مورد این اتهامات انجام دهند. به گفتۀ وی عاملان این تجاوز گروهی بر این مادر و دختران‌اش باید مطابق قوانین و استندردهای بین‌المللی حقوق بشر در محاکمات عادلانه و بدون توسل به مجازات اعدام، تحت تعقیب و مجازات قرار بگیرند. سازمان عفو بین‌الملل تاکید کرده که ادامه خشونت‌های جنسی توسط اعضای طالبان، نگرانی‌ها را افزایش می‌دهد. پژوهشگر این سازمان در آسیایی جنوبی همچنان گفته است که طالبان در بیشتر از یک‌ونیم سال گذشته، حقوق زنان و دختران را زیر پا گذاشته و تمامی نهادهای مربوط به رسیدگی به قضایای خشونت علیه زنان به شمول وزارت امور زنان و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان را از بین برده اند. مقام‌های طالبان تا کنون در مورد این ادعاها ابراز نظر نکرده اند.
وضعیت زنان در افغانستان؛ «موتر طالبان مرا زیر گرفت و فرار کرد»
صبح روز سه شنبه من به خاطر تجلیل از روز جهانی زن و خواستن حق تحصیل، کار و آزادی به جمع بانوان شجاع پیوستم. ساعت ۹:۳۳ قبل از ظهر به ساحه‌ای که همه جمع شده بودند رسیدم و رأس ساعت ده اعتراضات شروع شد. من هم با دوربین دست‌داشته خود از بانوان عکس و فلم می‌گرفتم. اعتراضات حدود ۲۰ تا ۳۰ طول کشید و طالبان هیچ گونه واکنشی نشان نداده و خشونت نکردند؛ به خاطری که اعتراضات در پیش دفتر نمایندگی سازمان ملل برگزار شده بود. بعد از ختم برنامه همه پراکنده شدند و چند نفری به سوی خانه روان شدیم. موتری که در آن آمده بودم منتظرم بود تا مرا به خانه برساند. موتر را از جاده که تظاهرات بود دور کردند و من در راه رفتن به نزدیک موتر بودم. سرک خلوت بود و بزرگ و یک موتر شخصی از نوع کرولای ۲۰۰۰ که حامل طالب بود با سرعت بالا آمد و از مسیر مستقیم و اصلی منحرف شد. مرا زیر گرفت و لینز کمره مرا نیز شکستاند و به سرعت فرار کرد. قبل از زیر گرفتن من دو بانوی دیگر را نیز با موتر زده بودند که هریک آسیب دیده اند. بانوان فریاد زدند که موتر را ایستاد کنید اما طالبان که آنجا بودند با پوزخندی می‌گفت «موتر رفت او را کسی گرفته نمیتانه». بعد من در موتر سوار شده طرف خانه‌ام حرکت کردم. در کارته پروان متوجه شدم یک موتر به تعقیب ما است و ما را تا چهارراهی حاجی نوروز واقع برچی تعقیب کردند. خوشبختانه ما توانستیم از کوچه‌های فرعی خود را به خانه برسانیم. تا موقع که به خانه نرسیده بودم از ترس زیاد به حال خود نمی‌فهمیدم که حالم چطور است. زمانی به خانه رسیدم از موتر نتوانستم پایین شوم و به برادرم تماس گرفتم و مرا به بسیار مشکل داخل خانه آوردند. درد داشتم از ناحیه پاهایم اما نمی‌دانستم دقیقا چه اتقاق افتاده. با خود می‌گفتم آیا پاهایم دوباره حرکت خواهد کرد و هزار فکر شبیه این… ساعت ۳ شد و من همچنان می‌نالیدم از درد. مادرم خانمی را که گویا شکسته بند است آورد که پایم را چک کند. او گفت این پنجه پایت همه بند‌هایش برآمده باید قوی باشی تا اینها را بجا کنم. تحمل کردم خیلی درد داشت اما بند‌ها را یکی یکی بجا کرد و پایم با بنداج بست و پای راستم را گفت باید عکس بیگیری و خودش رفت. من چند تا مُسکن خوردم و دردم کمتر شد و استراحت کردم تا ساعت ۶ بعد از ظهر و باز هم با درد از خواب بیدار شدم. درد غیر قابل تحمل بود تا ساعت ۹ و نیم تحمل کردم و مدام گریه می‌کردم. بعدش از نالیدن و گریه زیاد برادرم با مادرم مرا به شفاخانه بردند اما متاسفانه داکتر اکسری و ارتوپیدی نبود با چند تا پیچکاری دردم را آرام کردند و به خانه آمدیم و شب را استراحت کردم. روز چهارشنبه شنبه به نزد داکتر رفتم داکتر از پایم عکس گرفت گفت شکر خدا استخوان سالم است اما پایت از قسمت عضله شدیدا آسیب دیده و دو جای عضله پاره شده و همچنان سیلی‌های زیر زانو نیز شدیدا آسیب دیده. پایم را بست و گفت هرسه روز باید چک شوی و برای ده روز تعداد قرص و پیچکاری داد و گفت اینها را تزریق کن و بعد از ده روز باید به فیزیوتراپی بیایی تا سیلی به حالت عادی برگردد.
نشریه فارین پالیسی: طالبان افغانستان را به گورستان حقوق زنان تبدیل کرده است
نشریه فارین پالیسی در گزارش تازه خود گفته که طالبان افغانستان را به گورستان حقوق زنان تبدیل کرده‌اند. در گزارش دیروز فارن پالیسی که به مناسبت 8 مارچ (روز جهانی همبستگی زنان) نشر شده، آمده است: «افغانستان دومین روز جهانی زن را از زمان بازگشت طالبان جشن می‌گیرد، نیمی از جمعیت این کشور در خانه‌های خود زندانی شده‌اند و به طور فزاینده‌ای از کار، آموزش، مراقبت‌های صحی و رفع گرسنگی محروم می‌شوند – وضعیتی که برخی ناظران اکنون نگران هستند که کشور را به عقب براند. جنگ، معضل دولت‌های منطقه‌ای که اکنون با بحرانی مواجه شده‌اند که تهدید به سرایت به آن سوی مرزها می‌کند، این است که چگونه با گروهی که مسبب رنج‌های بی‌پایان مردم هستند، بدون اینکه از اقدامات خود چشم پوشی کند، درگیر شوند. در ماه‌های اخیر، طالبان زنان را از ورود به دانشگاه‌ها منع کرده‌اند، سازمان‌های غیردولتی را از استخدام کارمندان زن منع کرده‌اند و بر اساس گزارش‌ها در هفته جاری، شروع به لغو طلاق و وادار کردن زنان به بازگشت به نزد همسران پیشین کرده‌اند. به گفته یک منبع آگاه از کاخ سفید، با تشدید زن ستیزی، گرسنگی و فقر – و با تجاوز خشونت‌های طالبان به مناطق قبایلی مرزی پاکستان – توماس وست، نماینده ویژه ایالات متحده در افغانستان، در حال بررسی دیدار با شخصیت‌های طالبان است. منبعی که خواست نامش فاش نشود، گفت: امید این است که دو طرف بتوانند زمینه‌های مشترکی را برای گفتگوها پیدا کنند که ممکن است به بهبود شرایط برای ۴۱ میلیون جمعیت افغانستان منجر شود – به ویژه برای زنانی که در بازداشت و آزار و اذیت قرار گرفته‌اند و با مصونیت از مجازات کشته شدند، زیرا طالبان در صدد پاکسازی آنها از جامعه هستند. این منبع ناشناس گفت: ما هیچ اهرمی برای تأثیرگذاری بالای طالبان نداریم. در واشنگتن، بررسی عملکرد گذشته دولت بایدن در مورد خروج نیروها، بر دستور کار سیاسی است، در حالی که حال و آینده افغانستان همچنان بی‌ثبات است. «به رسمیت شناختن دیپلماتیک واقع بینانه نیست اما حفظ تماس ضرری ندارد.» سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده گفت: «ما در حال حاضر هیچ دیداری در سطح بالا با طالبان برنامه ریزی نشده است. ما همچنان به سیاست تعامل عملگرایانه با طالبان بر سر منافع خود ادامه می‌دهیم و انتظار داریم در آینده با آنها دیدار کنیم.» ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در افغانستان، این هفته اظهار داشت که رفتار طالبان با زنان و دختران ممکن است جنایت علیه بشریت باشد. او در ارائه دومین گزارش خود به سازمان ملل در روز دوشنبه، پس از سفرهای ممتدش در سال گذشته به افغانستان، طالبان را به دنبال کردن سیاست «آپارتاید جنسیتی» متهم کرد و گفت که «رفتار افتضاح با زنان و دختران به هر دلیلی غیرقابل تحمل و غیرقابل توجیه است.» دور جدید احتمالی مذاکرات ایالات متحده با طالبان در حالی صورت می‌گیرد که یک سازمان بشردوستانه جهانی هشدار می‌دهد که اگر این کشور منزوی بماند، خطر درگیری بار دیگر در افغانستان وجود دارد. یان اگلند، دبیر کل شورای پناهندگان نروژ (NRC)، به فارن پالیسی گفت که جنگ نتیجه «منطقی» سوء استفاده‌های سیستماتیک طالبان خواهد بود که با امتناع کشورهای غربی از تعامل با آنها به هر طریق معنادار ترکیب شده است. از نظر اگلند، تعامل تنها راه اجتناب از بازگشت به جنگ است. طولانی شدن این وضعیت «به معنای جدایی یا جنگ دیگری خواهد بود. ما به تعامل نیاز داریم. ما نیازی به جدایی نداریم.»
زنی در میانه‌ی رنج و امید در خیابان‌های کابل دستفروشی می‌کند!
جنگ‌های اخیر در افغانستان، مادران، زنان و خواهران زیاد افغانستانی را متاثر کرده است. در کنار از دست دادن عزیزان، مشکلات اقتصادی و محدودیت‌های سنتی دامنگیر این زنان است، با این همه، اما می‌توان گفت زنان افغانستان قوی‌ترین انسان‌های جهان است. آنها نماد صبر، تحمل و استقامت هستند و آموخته‌اند چگونه از سخره‌ها به بلندی‌ها برسند و از تنگناهای زندگی روزنه‌ی امید را بیابند. روز جهانی زن و نگاهی به وضعیت زنان افغانستان در آستانه فرا رسیدن هشت مارچ روز جهانی زن ما باز هم روایتی از یک زن افغان را داریم که سال هاست به خاطر لحظه‌ی خوش زندگی نفس می‌کشد، اما دنیا چادر غم را بالای سر او هموارکرده و او را هرازگاهی با سوگ عزیزان و سختی‌های روزگار روبرو کرده است. حکایت پر درد و رنج فریبا؛ زنی که با پسر خرد سال خود در جاده‌های شهر کابل قلم و صافی می‌فروشد. او نشانه‌ای از آواره‌گی و مشکلاتی هزاران زنی است که در افغانستان زندگی می‌کنند. فریبا زن جوانی‌ست از ولایت تخار و در حال حاضر مدت یک سال است که در کابل زندگی می‌کند. او می‌گوید به خاطر کار و پیدا کردن یک لقمه نان با زحمت خودش از ولایت تخار به کابل کوچ کرده اند. او در یکی از چهار راهی‌های شهر کابل مصروف فروش صافی و قلم است. فریبا با تحمل درد و رنج زیاد باز هم امیدش را به آینده از دست نداده و از هفت صبح تا هفت شام در جاده‌ها مصروف فروش صافی و قلم است. از فروش صافی‌ها و قلم‌ها مصارف زندگی فرزندان و کرایه خانه را به سختی در می‌آورد. بماند این که او برای بسیاری از خواسته‌ها و نیازهای فرزندانش رسیدگی نمی‌تواند و به سوال فرزند کوچکش که می‌گوید چرا برایم سامان بازی نمی‌خری و دیگر سوال‌های فرزندانش پاسخ ندارد… فریبا می‌گوید: او بسیار کوچک بوده که مادرش را از دست می‌دهد و خودش هم در سن کم عروسی کرده است. روزهای خوبی در زندگی داشته است که البته بعدا شوهرش معتاد شد و دشواری‌های زندگی او شروع گردید. شوهر اول فریبا بعد معتاد شدن، خانه را ترک کرده و او با فرزندانش به مدت‌های زیادی در انتظار شوهر و پدر فرزندانش بوده است، اما از او خبر و احوالی نشده و تاهنوز ناپدید است. قصه و یادآوری روزهای گذشته فریبا را به گریه آورد و به چشم پر از اشک گفت: هفت سال بیوه بوده و روزها را به سختی سپری می‌کرد. به دلیل فقر و تنگدستی یکی از فرزندانش را به دختر کاکایش در ازای (بدل) پنجاه هزار افغانی در مزار شریف فروخته است. تا پول فروش آن یکی فرزنداش را خرچ مصارف دیگر فرزندانش کند. او همچنین گفت تا کنون دو خانه و دو زندگی را سپری کرده است، پس از هفت سال به دلیل که با دو فرزند باقی مانده از شوهر معتاداش بی‌سرپرست نماند و برای داشتن کسی که دستش را بگیرد با مرد دیگر (یعقوب) عروسی می‌کند. فریبا از شوهر دومش صاحب دو فرزند شده بود که در جنگ‌های اخیر و درگیری‌های نیروهای امنیتی افغانستان و طالبان، با حمله گروه طالبان در محبس ولایت قندوز کشته می‌شود و روزگار باز هم فریبا را با چهار فرزنداش درگیر رنج‌ها و مشکلات می‌کند. فریبا در میدان نبرد زندگی تنها می‌ماند، او قصه‌ها و ناگفته‌های زندگی‌اش را با گریه ادامه می‌دهد و می‌افزاید هفت بار دو گانه‌گی به دنیا آورده ولی از چهارده اولادش فقط پنج فرزنداش زنده مانده است. او می‌گوید: زمانی که شوهر اولم معتاد شد روزها تا ناوقت شب در زمین‌ها (شالی نیال می‌کردم) بیرون از خانه کار می‌کردم، یک روز وقتی از سر کار می‌آیم دختر شیر خواره‌ام در گهواره فوت شده است، فرزند دیگرم را دانه‌ی سرخکان گرفته و از دنیا رفت، او توان خرید کفن برای طفل خورد سالش را نداشت، همسایه‌ها و نزدیکان پسر فریبا را کفن و به خاک می‌سپارند. فریبا سرپرست خانواده پنچ نفری‌اش است که در یک خانه گِلی و عاری از وسایل خانه زندگی‌اش را با هزاران غصه اما به امید آینده‌ی خوب فرزندانش سپری می‌کند. وی از مسولان حکومتی می‌خواهد تا برای زنان کارگر زمینه کار را فراهم کند. فریبا می‌گوید چندین بار از سوی نیروهای حکومت سرپرست طالبان از سر کار در جاده‌ها برده شده و نام و مشخصات‌شان گرفته شده و بایمتریک شده است اما نه کدام کمک دریافت کرده است و نه زمینه کاری برایش از سوی مسئولان فراهم شده است. او می‌گوید به خاطر دو دختر و دو پسرش تمام سختی‌های زندگی را تحمل کرده و کار می‌کند… سهیلا گلستانی ۱۴۰۱/۱۲/۱۲ کابل افغانستان
شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان خواستار اقدام فوری جامعه جهانی در حمایت از زنان کشور شد
شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان به مناسبت فرا رسیدن ۸ مارچ (روز جهانی همبستگی زنان) خواستار اقدام فوری و جدی جامعه جهانی در حمایت از زنان افغانستان شد. این جنبش روز گذشته (یکشنبه، ۵ مارچ) با برپایی تجمع اعتراضی و صدور قطعنامه‌ای در واکنش به «گروگان» گرفته شدن «سرنوشت» بانوان افغانستان از سوی طالبان، خواستار اقدام فوری جامعه جهانی در حمایت از زنان شده است. در قطعنامه این شبکه آمده است: «ما زنان معترض و مبارز افغانستان از وضعیت موجود و ظلم و ستم حاکم در افغانستان به ستوه آمده‌ایم و از جامعه جهانی خواهان یک اقدام فوری و جدی در برابر این نقض علنی حقوق بشر و این جنایات آشکار که طالبان بر زنان افغانستان روا می‌دارند، هستیم. این خواست تمام مردم افغانستان مخصوصا زنان است.» قطعنامه همچنین افزوده است: «سکوت جامعه جهانی در برابر جنایات طالبان مهر تاییدی بر سرکوب زنان و خلاف موازین حقوق بشری است.» گفتنی است گروه طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان وضع کرده است؛ منع کار و تحصیل از محدودیت‌های تازه این گروه بر زنان است.