نشست «مبارزه با آپارتاید جنسیتی» درباره وضعیت زنان افغانستان در ملل متحد برگزار شد
روز گذشته نشست «مبارزه با آپارتاید جنسیتی» درباره وضعیت زنان افغانستان در ملل متحد برگزار شد. ریچارد بنت گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد برای حقوق بشر در اظهارات بیان داشت که به رسمیت شناسی یا عادی سازی طالبان بزرگترین ترس زنان در افغانستان است.
دیدبان حقوق بشر خواستار بررسی رفتار طالبان با زنان به‌عنوان «جنایت علیه بشریت» شد
دیدبان حقوق بشر خواستار بررسی «آزار و اذیت جنسیتی» زنان و دختران افغانستان توسط طالبان به‌عنوان «جنایت علیه بشریت» از سوی دادگاه کیفری بین‌المللی شده است.
محرومیت بانوان از آموزش در افغانستان؛ فعالان آموزشی خواستار اِعمال فشار بر طالبان شدند
فعالان آموزشی از جامعه جهانی می‌خواهند برای بازگشایی مکاتب و مراکز آموزشی در افغانستان بر طالبان اعمال فشار کنند. به گزارش فرخنده نیوز، دادخواهان آموزش دختران، در یک نامۀ سرگشاده به ملل متحد و کشورهای عضو این سازمان، خواستار واردکردن فشار دپلماتیک بر طالبان شده اند. ۳۰ شبکه و سازمان حقوق بشری و ۳۱۴ تن از فعالان مدنی، معترضان، خبرنگاران و دانش‌آموزان این نامه را امضا کرده اند. آنان در این نامه گفته‌اند که تداوم ممنوعیت آموزش دختران توسط طالبان، منجر به ناامیدی و سرخوردگی دختران شده است، بنابرین نیاز است که جامعه جهانی بر اساس مسوولیت، جایگاه سیاسی و تعهداتش، از حقوق دختران افغانستان حمایت کند. این مدافعان آموزش دختران با تاکید بر اینکه خواست‌شان فراتر از اعلامیه‌های مبنی بر محکومیت عملکرد طالبان است، در این نامه گفته اند: نیاز است تا رهبران جهان به سطح بین‌المللی فشارهای دپلوماتیک بر مقامات طالبان اعمال کنند و به گونۀ جدی از بازگشایی فوری مکاتب دختران و دسترسی آنان به آموزش با کیفیت در دورۀ متوسطه، لیه و دانشگاه در افغانستان و حمایت و اطمینان حاصل نمایند. آنان خطاب به رهبران جهان گفته‌اند که برای رفع ممنوعیت آموزش دختران جسورانه و هماهنگ امروز اقدام کنند و فردا دیر خواهد بود. دادخواهان بر اساس ماده هفتم اساسنامه روم، ممنوع‌شدن زنان از تمامی حقوق ذاتی و قانونی‌شان توسط طالبان را «تبعیض و نقض حقوق بشر مبتنی برجنیست» خوانده و آن را مصداق «آپارتاید جنیستی» دانسته اند.
وزیران خارجه زن 6 کشور خواستار لغو فوری محدودیت‌ها بر زنان در افغانستان شد
شفقناافغانستان- وزیران خارجه شش کشور پس از یک نشست دوروزه در مغولستان، طی یک اعلامیه مشترک خواهان برداشتن فوری محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان توسط طالبان شده‌اند. به گزارش خبرگزاری شفقناافغانستان، وزیران خارجه کشورهای آلمان، اندونزیا، آفریقای جنوبی، فرانسه، لختن‌اشتاین و مغولستان روز گذشته (جمعه ۹ سرطان) در اعلامیه مشترک که از سوی وزارت خارجه مغولستان منتشر شد، از طالبان خواسته‌اند تا برای دختران و زنان افغان زمینه مشارکت معنادار را در جامعه مهیا کنند. این نشست ۸ و ۹ سرطان، در شهر اولانباتور مغلوستان برگزار شد. در اعلامیه مشترک وزیران خارجه زن شش کشور آمده است: «ما خواستار مشارکت کامل، برابر، معنادار و ایمن زنان و دختران در افغانستان هستیم، از طالبان می‌خواهیم تا به سرعت از سیاست‌ها و اقداماتی را که بهره‌مندی زنان و دختران از حقوق بشر و آزادی‌های اساسی‌شان را محدود می‌کند، دست بردارند.» آنان همچنان خواهان دسترسی دختران به آموزش، تحصیل و کار در افغانستان شده‌اند. وزیران خارجه شش کشور از نهادهای بین‌المللی و کشورهای جهان خواستند تا از نفوذشان در مطابقت با منشور سازمان ملل متحد علیه گروه طالبان استفاده کنند. گفتنی است طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان وضع کرد؛ منع آموزش و کار از محدودیت‌های عمده این گروه بر زنان است.
نماینده اتحادیه اروپا: برای حفظ حقوق زنان در افغانستان به گفتمان ملی نیاز است
توماس نیکلاسن، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان پس از دیدار با رهبران زن افغانستان گفته است که برای حفظ حقوق زنان و مشارکت آنان در این کشور به گفتمان ملی نیاز است. توماس نیکلاسن، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور افغانستان و ستیلا رونر، سفیر جنسیت و تنوع اتحادیه اروپا از ۱۲ تا ۱۴ جون میزبان ۶۰ تن از رهبران زن در لاحه بوده است تا آنان در مورد ایده‌های شان برای رسیدگی به برخی از چالش های کلیدی در افغانستان گفتگو کنند. بر اساس اعلامیه‌ای که نیکلاسن نشر کرده است، این نشست به عنوان ادامه تلاش‌های ساختاریافته برای فراهم‌کردن بستری برای مشارکت زنان افغان و در نظر گرفتن نظرات آنها در گفتگوهای سیاست بین‌المللی در مورد افغانستان برگزار شد. اعلامیه گفته است که اشتراک‌کنندگان نگرانی‌های شان را در مورد بدترشدن مداوم وضعیت در افغانستان بدون نشانه‌ای از تغییر وضعیت و آیندۀ قابل پیش‌بینی در این نشست بیان کردند. به گفته زنان حاضر در این نشست، علاوه بر فقر، کوچک شدن فضای مدنی، نقض گسترده حقوق بشر و نتایج سیستماتیک، کمبودهای جدی حاکمیتی باعث تقویت نابرابری‌ها و تضعیف دسترسی به خدمات اولیه اجتماعی می‌شود، در حالی که آموزش زنان و دختران همچنان به حالت تعلیق باقی مانده است. همچنان رهبران زن در این نشست، بر اهمیت پروسه گفتمان ملی در افغانستان و بر اهمیت تضمین فراگیری و مشارکت برابر به ویژه برای زنان تاکید کرده اند. پس از پایان این نشست، توماس نیکلاسن ناوقت پنجشنبه با نشر تویتی گفته است: “گفتمان ملی و راههای حل خلاقانه برای فراهم‌کردن فضا، مشارکت و حفظ حقوق زنان افغانستان نیاز است”. بر اساس اعلامیه، رهبران زن از اتحادیه اروپا و جامعه بین‌المللی خواسته اند تا زمینه‌های را فراهم کنند که در آن بدیل‌های سیاسی بتوانند با هدف تعیین مسیر آینده برای افغانستان، مبتنی بر حقوق اساسی بشر و ارزش‌های دموکراتیک از جمله عدالت اجتماعی، برابری و آزادی بیان، بحث کنند. همچنان این زنان گفته اند که تضمین نقش مرکزی زنان افغان در سیاست بین‌المللی و تصمیم‌گیری در مورد افغانستان مهم است و نیز آنان خواستار حمایت اتحادیه اروپا و جامعه جهانی از جامعه مدنی در سیاست‌گذاری‌های شان در مورد افغانستان و منطقه شدند. حکومت طالبان در نزدیک به دو سال گذشته، محدودیت‌های فراوانی را بر کار، آموزش و فعالیت‌های اجتماعی زنان در افغانستان وضع کرده اند. طالبان نه تنها زنان را از کار در دفاتر دولتی، سازمان‌های غیرحکومتی و دفاتر ملل متحد، بلکه از رفتن به مکتب و دانشگاه نیز منع کرده اند. این گروه فقط دختران را تا صنف ششم اجازه رفتن به مکتب می‌دهند. علاوه بر آن، زنان از رفتن به پارک‌های تفریحی، حمام عمومی و کلپ‌های ورزشی، نیز منع شده اند.
گزارشگر سازمان ملل: دختران نوجوان در افغانستان از افسردگی و افکار خودکشی رنج می‌برند
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان در گزارشی تازه از افزایش افسردگی و افکار خودکشی بین دختران نوجوان بازمانده از آموزش خبر داده است. در این گزارش آمده که ازدواج‌های اجباری و کودک‌همسری، فروش و قاچاق کودکان نیز افزایش یافته است. ریچارد بنت و گروه کاری او این گزارش را در مورد تبعیض علیه زنان و دختران افغانستان تهیه کرده‌اند. بر پایه این گزارش، در هیچ گوشه جهان حقوق زنان و دختران مانند افغانستان مورد حمله گسترده، نظام‌مند و فراگیر قرار نگرفته است. این گزارش می‌افزاید که تمام ابعاد زندگی زنان افغانستان «به بهانه‌های اخلاقی و از طریق استفاده ابزاری از دین» با محدودیت روبه‌رو شده است. در گزارش آمده است که فضای تبعیض‌آمیز و محدود کننده، محیط ترسناک و نبود حسابدهی در برابر سیلی از موارد نقض حقوق بشر، تحقق حقوق زنان و دختران را ناممکن ساخته و تمام افراد یا نهادهای ذیربط را از دفاع از آنها باز می‌دارد و زمینه را برای سرپیچی‌های بیشتر فراهم می‌سازد. گزارش با اشاره به گزارشات فروان موارد افسردگی و خودکشی به ویژه در میان دختران نوجوان که از ادامه تحصیل منع شده‌اند، آورده است که این در واقع برخلاف ادعاهای طالبان است، که می‌گویند از آگست ۲۰۲۱ تا کنون قضایای خودکشی کاهش یافته و صحت روانی بهبود یافته است. در سروی که برای سنجیدن میزان مشکلات روحی روانی زنان و دختران افغان در ماه مارچ ۲۰۲۳ انجام شده ۴۷.۶ درصد پاسخ دهندگان که ۱۰۰۵ تن بوده‌اند اظهار داشته‌اند که حداقل یک زن یا دختر را می‌شناختند که از اگست ۲۰۲۱ بدین‌سو از اضطراب یا افسردگی رنج می‌برد. در همین حال حدود ۷.۸ درصد از پاسخ دهندگان گفته‌اند که یک زن یا دختر را می‌شناختند که اقدام به خودکشی کرده است. همچین طبق این گزارش محیط محدود کننده توام با بحران اقتصادی و افزایش میزان فقر و بی‌باوری به آینده سبب شده است تا زنان و خانواده‌های آنان با فشارهای شدید روبرو شوند. افرادی که با آنها مصاحبه صورت گرفته است بر روی روابط متقابل بین زنان و دختران در خانه، از دست دادن وظایف زنان و مردان و افزایش تنش‌ها در خانه و خشونت خانگی تأکید ورزیده‌اند. طبق این گزارش تا سال ۲۰۲۱، تقریباً از میان ۳ تن دختران یک تن آنها چیزی معادل با ۳۵ درصد قبل از رسیدن به سن ۱۸ سالگی و از میان هر پنج دختر یک تن آنها (۱۷ درصد قبل از رسیدن به سن ۱۵ سالگی) ازدواج می‌کردند. سازمان بین‌المللی مهاجرت تنها بین دسامبر ۲۰۲۲ و فبروری ۲۰۲۳، حدود ۵۷۸ گزارش جداگانه ازدواج اجباری را دریافت نموده است، که ۳۶۱ مورد آنرا ازدواج در سنین کودکی تشکیل می‌دهد. این گزارش افزوده است که طالبان بین سپتامبر ۲۰۲۱ و می ۲۰۲۳، بیش از ۵۰ فرمان علیه زنان صادر کرده است.
برخورد طالبان با زنان؛ عفو بین‌الملل: صدای زنان افغان خاموش و آرزوهای‌شان از بین رفت
سازمان عفو بین‌الملل با بیان این که حذف زنان از جامعه «جنایت ضد بشری» است، افزوده است، «صدای زنان افغان خاموش و آرزوهای‌شان از بین رفت.» این سازمان امروز شنبه (۱۳ جوزا) در توئیترش نوشت که حذف زنان از جامعه جنایت ضد بشری است و طالبان باید به‌دلیل جنگ‌شان علیه زنان پاسخ‌گو شوند. عفو بین الملل همچنان افزود که زنان در افغانستان به‌دلیل جنسیت‌شان مورد آزار و اذیت و شکنجه قرار می‌گیرند. به گفته این سازمان، «صدای زنان افغان خاموش و آرزوهای‌شان از بین رفت.» عفو بین‌الملل در ادامه از جامعه بین‌المللی خواسته در کنار زنان افغانستان بایستد. گفتنی است طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان کشور وضع کرد؛ منع آموزش و کار از محدودیت‌های عمده این گروه بر زنان است.
دیدبان حقوق بشر: طالبان همچنان به سرکوب زنان و دختران ادامه می‌دهد
مسوول بخش زنان دیدبان حقوق بشر اعلام کرد، طالبان سرکوب زنان و دختران را تشدید کرده‌اند و در عین حال همچنان برای دریافت کمک‌های خارجی و به رسمیت شناخته شدن اصرار دارند. به گزارش فرخنده نیوز، هیدربار، مسوول بخش زنان دیدبان حقوق بشر شب گذشته با اشاره به گزارش دیدار نخست وزیر قطر با رهبر طالبان گفته که این دیدار نشانه‌ای از تمایل طالبان برای ادامه گفتگو با جامعه بین‌المللی نیست. به گفته وی، طالبان از یک‌سو پیوسته خواستار به رسمیت شناخته‌شدن اداره خود و دریافت کمک خارجی هستند و از سوی دیگر، سرکوب زنان را تشدید کرده‌اند. خبرگزاری رویترز گزارشی را چهارشنبه به دنبال دیدار محرمانه نخست وزیر قطر با هبت‌الله آخندزاده رهبر طالبان در قندهار در ماه ثور سال جاری منتشر کرد. افغانستان اکنون با محدودیت‌های شدید برای زنان و دختران و سایر در عرصه‌های زندگی مواجه است که بسیاری از کارشناسان بر این باورند که طالبان این محدودیت‌ها را به عنوان یک ابزار چانه زنی با جامعه جهانی استفاده می‌کنند.
سازمان ملل: محدودیت‌های طالبان بر زنان به مثابه «جنایت علیه بشریت» توسط دادگاه لاهه بررسی شود
کارشناسان سازمان ملل متحد از دیوان بین‌المللی کیفری خواسته‌اند که محدودیت‌های وضع شده توسط طالبان بر زنان افغان را از منظر جنایت ضد بشری بررسی کند. دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) این مطلب را روز دوشنبه، ۸ جوزا، به نقل از کارشناسان این سازمان گزارش داده است. در گزارش آمده است که محدودیت‌ها و قوانین وضع شده از سوی طالبان پس از ۱۵ آگست سال ۲۰۲۱، زنده‌گی زنان در افغانستان را هدف قرار داده و مردان از این محدودیت‌ها مستثنا بوده‌اند. براساس این گزارش، کارشناسان سازمان ملل متحد در اوایل ماه می سال ۲۰۲۳ ارزیابی‌های‌شان از محدودیت‌های وضع شده طالبان بر زنان افغان را همگانی کرده‌اند. یافته‌های آنان نشان می‌دهد که اقدامات طالبان، حقوق زنان و دختران افغان در بخش‌های تحصیل، آموزش، کار، آزادی حرکت، سلامت، استقلال بدنی و تصمیم‌گیری، اجتماعات و انجمن‌های مسالمت‌آمیز و دسترسی زنان به عدالت را نقض می‌کند. یک تن از کارشناسان سازمان ملل متحد از دادگاه بین‌المللی کیفری خواسته است تا بررسی کند که آیا جنایت علیه بشریت و آزار جنسی در افغانستان زیر تسلط طالبان اتفاق افتاده است یا خیر؟ دو کارشناس مستقل سازمان ملل متحد از جمله ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر این سازمان و دوروتی استرادا تانک، رییس گروه کاری تبعیض علیه زنان و دختران، محدودیت‌های وضع شده بر زنان توسط طالبان در ۲۱ ماه تسلط این گروه را بررسی کرده‌اند. پیش از این، سازمان عفو بین‌الملل در پایان یک پژوهش از محدودیت‌های وضع شده توسط طالبان بر زنان افغان، از دادگاه بین‌المللی کیفری خواست که آنچه بر زنان افغانستان زیر تسلط طالبان گذشته است را از منظر جنایت ضد بشری بررسی کند.
«سرکوب زنان» توسط طالبان؛ همسر سابق نلسون ماندلا: این «آپارتاید جنسیتی» است
گراسا مشل، همسر پیشین قهرمان مبارزه با آپارتاید نژادی، سرکوب زنان افغانستان توسط طالبان را آپارتاید جنسیتی خواند. این فعال برجسته حقوق زنان به روزنامه تلگراف گفت که رفتار جهان در برابر طالبان نرم است و جامعه جهانی راههای جدیدی برای افزایش فشار بر این گروه پیدا کند. او از جهان خواست با همان عزمی که با حکومت سفیدپوستان در آفریقای جنوبی مبارزه کرد، با طالبان نیز مبارزه کند. آفریقای جنوبی برای ۴۰ سال تحت حاکمیت نژادپرستانه اقلیت سفیدپوست قرار داشت. سیاهپوستان که اکثریت این کشور را تشکیل می‌دادند، از بسیاری حقوق سیاسی و اجتماعی خود محروم بودند. آنها باید در محلات و منازل جداگانه زندگی می‌کردند و حق ازدواج با سفیدپوستان و زندگی در محلات آنان را نداشتند. بسیاری از فعالان حقوق زن افغان با توجه به حذف زنان از عرصه‌های اجتماعی می‌گویند که طالبان آپارتاید جنسیتی را در افغانستان حاکم کرده است. خانم مشل راجع به محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان افغانستان گفت: «این آپارتاید جنسیتی است. من با این تعریف موافقم. اما فراتر از تعریف، می‌خواهم بگویم همان قدرت و اصراری را که [جهان] در مبارزه با آپارتاید[آفریقای جنوبی] داشت، باید در مورد افغانستان نیز داشته باشد.» هدر بار، از دیده‌بان حقوق بشر، توصیف رژیم طالبان به عنوان یک نظام آپارتاید جنسیتی توسط گراسا مشل را یک «حرف بزرگ» خواند. او گفت که فعالان افغان از دیرباز بر آپارتاید خواندن رژیم طالبان تاکید دارند و حالا «بزرگترین کنشگر حقوق زنان و همسر سابق نلسون ماندلا به مبارزه آنان پیوسته است. مشل گفت:«جامعه جهانی نمی‌تواند تصمیم‌گیری در مورد ۵۰ درصد جمعیت [افغانستان] را فقط به طالبان واگذار کند. ما باید راه خلاقانه‌ای برای درگیرشدن با آنها پیدا کنیم و طالبان را با این نظر به چالش بکشیم که از نظر انسانی، قایل شدن تبعیض با کسانی صرفاً به دلیل زن بود قابل قبول نیست.» او واکنش جامعه جهانی به عملکرد طالبان را خیلی نرم خواند و گفت که بر طالبان باید فشار بیشتر آورده شود تا آنها «بفهمند که خانواده انسانی به آنها اجازه نمی‌دهد به رفتارشان ادامه دهند.»