استاد دانشگاه ایندیانای امریکا: سیاست طالبان «خانه‌نشین» کردن زنان است
پروفیسور نظیف شهرانی، استاد بازنشسته دانشگاه ایندیانای امریکا می‌گوید که طالبان می‌خواهد به آداب و رسوم خود توجیه اسلامی بدهد و زنان افغانستان را خانه‌نشین کند. پروفیسور نظیف شهرانی، استاد بازنشسته دانشگاه ایندیانای امریکا در مصاحبه اختصاصی با خبرگزاری آناتولی ترکیه، گفت: ممنوعیت آموزش و اشتغال زنان توسط طالبان، بحث اسلامی و دینی نیست٬ ریشه در فرهنگ این قشر دارد. امیدی نبندیم که سیاست طالبان تغییر کرده یا تغییر خواهد کرد؛ طالبان یک رژیم غیرقابل اصلاح است. وی افزود: چیزی که برای این گروه با ارزش است، قرآن و حدیث نیست٬ بلکه مسائل قومی٬ آداب و رسوم خودشان است، در گذشته نیز در فرهنگ این قشر، بانوان از حقوق اولیه خود محروم بودند. شهرانی تصریح کرد: اعضای طالبان در مدارس کم‌ظرفیت پاکستان آموزش دیده‌اند. این گروه یک رژیم تروریستی است که با حمایت کشورهای خارجی ظهور کرده و اکنون به قدرت رسیده است. وی ضمن ابراز ناامیدی از ادامه این وضعیت در افغانستان٬ گفت: طالبان می‌خواهد به آداب و رسوم خود توجیه اسلامی بدهد و زنان جامعه را خانه‌نشین کند. در حقیقت طالبان برای منافع قشری و قومی خود از دین و اسلام استفاده نادرست میکند. او ضمن انتقاد از رویکرد طالبان اذعان داشت: اعضای رهبری طالبان فکر میکنند که افغانستان را از دست دشمن و خارجی‌ها نجات داده‌اند و این کشور غنیمت آنها است. هر چیزی که با مال غنیمت خود بخواهند می‌توانند انجام بدهند. وی گفت: طالبان دست نشانده چندین کشور خارجی از جمله امریکا و پاکستان است. کمک‌های مالی امریکا به طالبان همچنان ادامه دارد. واشنگتن نیز از طالبان به عنوان ابزاری علیه چین و ایران در منطقه استفاده میکند. شهرانی تاکید کرد: طی 20 سال گذشته طالبان عامل اصلی ناامنی در افغانستان بود. این گروه تاکنون هیچ خدمتی به جامعه افغانستان انجام نداده است. برقراری امنیت در اوایل روی کار آمدن این گروه ساختگی و نمایشی بود. وی تصریح کرد: طالبان از ارزش‌های واقعی اسلامی فاصله دارد. به این شکل نخواهند توانست حکومت‌داری کنند. خیزش‌های مردمی در برابر طالبان آغاز خواهد شد و مقاومت در مناطق مختلف افغانستان با فرارسیدن بهار شدت خواهد گرفت. نظام سیاسی در افغانستان دیر یا زود تغییر خواهد کرد.
سیگار: طالبان نیمی از جمعیت افغانستان را در «حبس خانگی» قرار داده‌اند
بازرس ویژه امریکا برای افغانستان یا «سیگار» به تازگی گفته است که طالبان نیم از جمعیت افغانستان را در «حبس خانگی» قرار داده‌اند. سیگار روز ناوقت روز گذشته طی گزارشی گفت با وجودی که رژیم طالبان ۵۰ درصد جمعیت افغانستان را در «حبس خانگی» قرار داده است، امریکا هشت میلیارد دالر را برای مردم افغانستان و مهاجران افغان فراهم کرده است. دفتر سرمفتش ایالات متحده برای بازسازی افغانستان در گزارش تجدید شده‌ی خود که به کانگرس امریکا ارسال کرده، گفته است پس از مسلط شدن مجدد طالبان در آگست ۲۰۲۱ میلادی، بخش اعظم «دست‌آوردهای زنان و دختران که در ۲۰ سال گذشته به دست آمده بود، کاملا از بین رفته» است. به گفته منبع، طالبان از طریق فرامین به گونه‌ی هدفمند حضور زنان را از «زندگی عمومی حذف» کرده اند، زیرا دختران تنها تا صنف ششم می‌توانند به مکتب بروند و از ادامه تحصیل بالاتر از آن، محروم شده اند. در گزارش سیگار آمده است که «حالا افغانستان یگانه کشوری در جهان است که رفتن دختران به مکتب متوسطه و پوهنتون غیرقانونی است.» گزارش تاکید کرده است که طالبان از طریق صدور فرامین زنان و دختران را از بخش اعظم اشتغالزایی در بیرون خانه محروم کرده اند.
هشدار یونسکو به طالبان در خصوص عدم رفع ممنوعیت آموزش دختران افغانستان
یونسکو هشدار داد که اگر گروه طالبان فورا تصمیم خود را درباره بسته ماندن مکاتب دخترانه در افغانستان تغییر ندهد، یک نسل در این کشور نابود خواهد شد. بخش علمی، آموزشی و فرهنگی سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه در توییتی نوشت زنان آموزش‌دیده و تحصیل کرده برای توسعه یک ملت ضروری هستند. اکنون ۵۴۰ روز می‌شود که طالبان مانع بازگشایی مکاتب دخترانه در افغانستان شده‌اند. افغانستان تنها کشوری در جهان است که دختران و زنان در آن حق تحصیل و کار ندارند.
تاکید وزیر خارجه پاکستان بر رفع ممنوعیت آموزش زنان در افغانستان
وزیر خارجه پاکستان بار دیگر به ممنوعیت آموزش زنان افغانستان واکنش نشان داد بلاول بوتو زرداری، وزیر خارجه پاکستان بار دیگر به ممنوعیت آموزش دختران و زنان در افغانستان واکنش نشان داد. بلاول بوتو زرداری پس از نشست سازمان ملل متحد در نیویارک به مناسبت روز جهانی مبارزه با اسلام هراسی، گفت که هیچ گروهی در جهان و در افغانستان نمی‌تواند ادعا کند که ممنوعیت کار و تحصیل زنان از نظر اسلام قابل توجیه است. بوتو زرداری ابراز امیدواری کرد که طالبان گام‌هایی را برای برداشتن ممنوعیت کار وآموزش زنان و دختران بردارد. به گفته وی، ممنوعیت کار و تحصیل زنان توسط گروه طالبان قدرت دفاع از آنها را در سطوح بین‌المللی گرفته است. بوتو زرداری گفت: «ممنوعیت کار و تحصیل زنان درافغانستان توسط حکومت سرپرست (امارت اسلامی) پاکستان را در دفاع از این کشور دربرابر جامعه جهانی در یک موقف دشوارقرار داده است. اگر طالبان به تعهدات شان عمل نکنند وزمینه های کار و تحصیل را برای زنان فراهم نسازند، ما نمی‌توانیم از آنها در نشست‌های بزرگ سیاسی دفاع کنیم.» گفتنی است با گذشت بیش از یک سال از تسلط طالبان بر افغانستان تاهنوز هیچ کشوری به شمول پاکستان حکومت این گروه را به رسمیت نشناخته است.
کتابخانه زن در کابل مسدود شد
مسئولان «کتابخانه زن» در کابل می‌گویند این کتابخانه به دلیل افزایش تهدیدات امنیتی مسدود شده است. ژولیا پارسی مسئول این کتابخانه امروز گفت: به دلیل این که تهدیدات امنیتی بیشتر شده بود امروز مجبور شدیم دروازه این کتابخانه را ببندیم. بانو پارسی افزود: نیروهای طالبان قبلا به کتابخانه آمده بودند و درباره دخترانی که آنجا به مطالعه می‌آمدند می‌پرسیدند که اینها اینجا چه کار میکنند برای چه می‌آیند. وی همچنین گفت: آنها حتی یک بار برای بازداشت کردن ما هم آنجا آمده بودند که خوشبختانه ما آن روز نبودیم. گفتنی است این کتابخانه حدود شش ماه پیش در ساحه پل سرخ کابل تاسیس شده بود.
عفو بین‌الملل خواستار بررسی ادعای تجاوز جنسی طالبان بر یک زن و دخترش در سرپل شد
یک هفته پس از اتهام تجاوز جنسی جنگجویان طالبان بر یک مادر و دو دخترش در ولایت سرپل، سازمان عفو بین‌الملل گفته است که این ادعا باید به گونۀ فوری بررسی شود. این سازمان گفته است که بر اساس اظهارات یکی از این قربانیان که ویدویی آن در رسانه‌های محلی افغانستان به نشر رسیده، دو عضو طالبان به تاریخ ۲۸ فبروری شب‌هنگام به زور وارد خان‌ای در روستای «خانقا» ولسوالی سومه‌قلعه ولایت سرپل شده و بر یک مادر و دو دخترش که آنان کمتر از ۱۸ سال عمر دارند، تجاوز کردند. عفو بین‌الملل ناوقت روز گذشته در اعلامیه‌ای به نقل از زمان سلطانی، پژوهشگر این سازمان در آسیایی جنوبی گفته است: «جزییاتی که از تجاوز گروهی بر یک زن و دخترانش آشکار شده که گفته می‌شود توسط اعضای طالبان انجام شده، وحشت‌ناک‌ترین درجۀ از نقض حقوق بشر در تاریخ آن است که شاهد هستیم.» آقای سلطانی افزوده که مقام‌های طالبان باید این رویداد را نکوهش کرده و فوراً «تحقیقات مستقل، شفاف و بی‌طرفانه» را در مورد این اتهامات انجام دهند. به گفتۀ وی عاملان این تجاوز گروهی بر این مادر و دختران‌اش باید مطابق قوانین و استندردهای بین‌المللی حقوق بشر در محاکمات عادلانه و بدون توسل به مجازات اعدام، تحت تعقیب و مجازات قرار بگیرند. سازمان عفو بین‌الملل تاکید کرده که ادامه خشونت‌های جنسی توسط اعضای طالبان، نگرانی‌ها را افزایش می‌دهد. پژوهشگر این سازمان در آسیایی جنوبی همچنان گفته است که طالبان در بیشتر از یک‌ونیم سال گذشته، حقوق زنان و دختران را زیر پا گذاشته و تمامی نهادهای مربوط به رسیدگی به قضایای خشونت علیه زنان به شمول وزارت امور زنان و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان را از بین برده اند. مقام‌های طالبان تا کنون در مورد این ادعاها ابراز نظر نکرده اند.
وضعیت زنان در افغانستان؛ «موتر طالبان مرا زیر گرفت و فرار کرد»
صبح روز سه شنبه من به خاطر تجلیل از روز جهانی زن و خواستن حق تحصیل، کار و آزادی به جمع بانوان شجاع پیوستم. ساعت ۹:۳۳ قبل از ظهر به ساحه‌ای که همه جمع شده بودند رسیدم و رأس ساعت ده اعتراضات شروع شد. من هم با دوربین دست‌داشته خود از بانوان عکس و فلم می‌گرفتم. اعتراضات حدود ۲۰ تا ۳۰ طول کشید و طالبان هیچ گونه واکنشی نشان نداده و خشونت نکردند؛ به خاطری که اعتراضات در پیش دفتر نمایندگی سازمان ملل برگزار شده بود. بعد از ختم برنامه همه پراکنده شدند و چند نفری به سوی خانه روان شدیم. موتری که در آن آمده بودم منتظرم بود تا مرا به خانه برساند. موتر را از جاده که تظاهرات بود دور کردند و من در راه رفتن به نزدیک موتر بودم. سرک خلوت بود و بزرگ و یک موتر شخصی از نوع کرولای ۲۰۰۰ که حامل طالب بود با سرعت بالا آمد و از مسیر مستقیم و اصلی منحرف شد. مرا زیر گرفت و لینز کمره مرا نیز شکستاند و به سرعت فرار کرد. قبل از زیر گرفتن من دو بانوی دیگر را نیز با موتر زده بودند که هریک آسیب دیده اند. بانوان فریاد زدند که موتر را ایستاد کنید اما طالبان که آنجا بودند با پوزخندی می‌گفت «موتر رفت او را کسی گرفته نمیتانه». بعد من در موتر سوار شده طرف خانه‌ام حرکت کردم. در کارته پروان متوجه شدم یک موتر به تعقیب ما است و ما را تا چهارراهی حاجی نوروز واقع برچی تعقیب کردند. خوشبختانه ما توانستیم از کوچه‌های فرعی خود را به خانه برسانیم. تا موقع که به خانه نرسیده بودم از ترس زیاد به حال خود نمی‌فهمیدم که حالم چطور است. زمانی به خانه رسیدم از موتر نتوانستم پایین شوم و به برادرم تماس گرفتم و مرا به بسیار مشکل داخل خانه آوردند. درد داشتم از ناحیه پاهایم اما نمی‌دانستم دقیقا چه اتقاق افتاده. با خود می‌گفتم آیا پاهایم دوباره حرکت خواهد کرد و هزار فکر شبیه این… ساعت ۳ شد و من همچنان می‌نالیدم از درد. مادرم خانمی را که گویا شکسته بند است آورد که پایم را چک کند. او گفت این پنجه پایت همه بند‌هایش برآمده باید قوی باشی تا اینها را بجا کنم. تحمل کردم خیلی درد داشت اما بند‌ها را یکی یکی بجا کرد و پایم با بنداج بست و پای راستم را گفت باید عکس بیگیری و خودش رفت. من چند تا مُسکن خوردم و دردم کمتر شد و استراحت کردم تا ساعت ۶ بعد از ظهر و باز هم با درد از خواب بیدار شدم. درد غیر قابل تحمل بود تا ساعت ۹ و نیم تحمل کردم و مدام گریه می‌کردم. بعدش از نالیدن و گریه زیاد برادرم با مادرم مرا به شفاخانه بردند اما متاسفانه داکتر اکسری و ارتوپیدی نبود با چند تا پیچکاری دردم را آرام کردند و به خانه آمدیم و شب را استراحت کردم. روز چهارشنبه شنبه به نزد داکتر رفتم داکتر از پایم عکس گرفت گفت شکر خدا استخوان سالم است اما پایت از قسمت عضله شدیدا آسیب دیده و دو جای عضله پاره شده و همچنان سیلی‌های زیر زانو نیز شدیدا آسیب دیده. پایم را بست و گفت هرسه روز باید چک شوی و برای ده روز تعداد قرص و پیچکاری داد و گفت اینها را تزریق کن و بعد از ده روز باید به فیزیوتراپی بیایی تا سیلی به حالت عادی برگردد.
نشریه فارین پالیسی: طالبان افغانستان را به گورستان حقوق زنان تبدیل کرده است
نشریه فارین پالیسی در گزارش تازه خود گفته که طالبان افغانستان را به گورستان حقوق زنان تبدیل کرده‌اند. در گزارش دیروز فارن پالیسی که به مناسبت 8 مارچ (روز جهانی همبستگی زنان) نشر شده، آمده است: «افغانستان دومین روز جهانی زن را از زمان بازگشت طالبان جشن می‌گیرد، نیمی از جمعیت این کشور در خانه‌های خود زندانی شده‌اند و به طور فزاینده‌ای از کار، آموزش، مراقبت‌های صحی و رفع گرسنگی محروم می‌شوند – وضعیتی که برخی ناظران اکنون نگران هستند که کشور را به عقب براند. جنگ، معضل دولت‌های منطقه‌ای که اکنون با بحرانی مواجه شده‌اند که تهدید به سرایت به آن سوی مرزها میکند، این است که چگونه با گروهی که مسبب رنج‌های بی‌پایان مردم هستند، بدون اینکه از اقدامات خود چشم پوشی کند، درگیر شوند. در ماه‌های اخیر، طالبان زنان را از ورود به دانشگاه‌ها منع کرده‌اند، سازمان‌های غیردولتی را از استخدام کارمندان زن منع کرده‌اند و بر اساس گزارش‌ها در هفته جاری، شروع به لغو طلاق و وادار کردن زنان به بازگشت به نزد همسران پیشین کرده‌اند. به گفته یک منبع آگاه از کاخ سفید، با تشدید زن ستیزی، گرسنگی و فقر – و با تجاوز خشونت‌های طالبان به مناطق قبایلی مرزی پاکستان – توماس وست، نماینده ویژه ایالات متحده در افغانستان، در حال بررسی دیدار با شخصیت‌های طالبان است. منبعی که خواست نامش فاش نشود، گفت: امید این است که دو طرف بتوانند زمینه‌های مشترکی را برای گفتگوها پیدا کنند که ممکن است به بهبود شرایط برای ۴۱ میلیون جمعیت افغانستان منجر شود – به ویژه برای زنانی که در بازداشت و آزار و اذیت قرار گرفته‌اند و با مصونیت از مجازات کشته شدند، زیرا طالبان در صدد پاکسازی آنها از جامعه هستند. این منبع ناشناس گفت: ما هیچ اهرمی برای تأثیرگذاری بالای طالبان نداریم. در واشنگتن، بررسی عملکرد گذشته دولت بایدن در مورد خروج نیروها، بر دستور کار سیاسی است، در حالی که حال و آینده افغانستان همچنان بی‌ثبات است. «به رسمیت شناختن دیپلماتیک واقع بینانه نیست اما حفظ تماس ضرری ندارد.» سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده گفت: «ما در حال حاضر هیچ دیداری در سطح بالا با طالبان برنامه ریزی نشده است. ما همچنان به سیاست تعامل عملگرایانه با طالبان بر سر منافع خود ادامه می‌دهیم و انتظار داریم در آینده با آنها دیدار کنیم.» ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در افغانستان، این هفته اظهار داشت که رفتار طالبان با زنان و دختران ممکن است جنایت علیه بشریت باشد. او در ارائه دومین گزارش خود به سازمان ملل در روز دوشنبه، پس از سفرهای ممتدش در سال گذشته به افغانستان، طالبان را به دنبال کردن سیاست «آپارتاید جنسیتی» متهم کرد و گفت که «رفتار افتضاح با زنان و دختران به هر دلیلی غیرقابل تحمل و غیرقابل توجیه است.» دور جدید احتمالی مذاکرات ایالات متحده با طالبان در حالی صورت می‌گیرد که یک سازمان بشردوستانه جهانی هشدار می‌دهد که اگر این کشور منزوی بماند، خطر درگیری بار دیگر در افغانستان وجود دارد. یان اگلند، دبیر کل شورای پناهندگان نروژ (NRC)، به فارن پالیسی گفت که جنگ نتیجه «منطقی» سوء استفاده‌های سیستماتیک طالبان خواهد بود که با امتناع کشورهای غربی از تعامل با آنها به هر طریق معنادار ترکیب شده است. از نظر اگلند، تعامل تنها راه اجتناب از بازگشت به جنگ است. طولانی شدن این وضعیت «به معنای جدایی یا جنگ دیگری خواهد بود. ما به تعامل نیاز داریم. ما نیازی به جدایی نداریم.»
«جنایات طالبان»؛ مهاجران افغان مقیم پاکستان تظاهرات کردند
ائتلاف گروه های معترض افغانستانی مقیم پاکستان روز گذشته به مناسبت 8 مارچ روز جهانی همبستگی زنان تظاهرات کردند. به گزارش فرخنده نیوز، این ائتلاف با نشر قطع‌نامه‌ای در پیوند به «جنایات طالبان» در کشور خواستار حمایت جامعه جهانی از موقف زنان افغانستان شد. متن کامل قطع‌نامه این ائتلاف به شرح زیر است: به نام خدای عدالت و آزادی قطع‌نامه ایتلاف گروه‌های خودجوش معترض افغانستان مقیم پاکستان: زنان بعد از حاکمیت نامشروع گروه طالب در افغانستان با موارد جدی نقض حقوق بشری، آزادی‌های فردی، حقوق شهروندی و محدودیت‌های اجتماعی و سیاسی فراوان مقابل شدند که در تمامی این دوره زنان بودند که با دستان خالی مقابل یک گروه خودخوانده‌ی تروریستی ایستاده‌گی نموده و از حق و حقوق اکثریت خاموش افغانستان با شعار نان، کار، آزادی دفاع نمودند، طالبان با اعمال زن ستیزانه‌شان همواره تلاش بر حذف زنان از اجتماع دارند؛ آنها با بازداشت‌های خودسرانه و سرکوب زنان در پی امتیاز گیری از جامعه جهانی، سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری بوده و لز نام و جایگاه زنان بحیث ابزار در بازی‌های سیاسی و گفتمان‌های رسمی خویش در ستیژهای بین المللی استفاده میکنند. این دومین هشتم مارچ تحت حاکمیت یک گروه تاریک اندیش و مستبد است که زنان از ابتدایی‌ترین حقوق خویش محروم و به شدت محکوم اند، جهان به خصوص جامعه جهانی باید طالبان را در تمامی موارد نقص حقوق زنان و موارد حذف زنان پاسخگو قرار دهد حالا وقت آن رسیده تا سازمان ملل با قاطعیت و جدیت در قبال سرنوشت مردم افغانستان تصمیم بگیرد با درک نا هنجاری ها، بی‌تفاوتی‌ها و بی‌مهری‌ها ها جهان پیرامون سرنوشت مردم افغانستان یکبار دیگر از جامعه جهانی و سازمان ملل خواسته خویش را از آدرس ایتلاف گروه های خود جوش معترض افغانستان مقیم پاکستان) قرار ذیل بیان می‌داریم. ۱. ایتلاف گروه‌های معترض افغانستان مقیم پاکستان خواهان تشکیل یک حکومت همه شمول بر اساس رای مردم و مشارکت تمام اقوام بخصوص زنان در تمام ساختار سیاسی و اجتماعی افغانستان هستیم. ۲. جهان باید سکوت ننگین و شرم‌آور خود را در قبال جنایات طالبان در افغانستان بشکند، وقت آن فرا رسیده کنار زنان افغانستان بی‌استید و با زنان افغانستان همصدا شوند. ۳. جامعه جهانی باید مدافع حقوق مردم افغانستان باشد، نه باج دهی گروه طالب، ارسال چهل میلیون دالر در هر هفته به گروه نامشروع و متجاوز طالب، جفا در حق زنان مظلوم افغانستان است، لطفا این روند غیر شفاف را توقف دهید. ۴. وضع محدودیت‌های بیشتر مانند بسته کردن دفتر دوحه، قطع کمک‌های مالی، تحریم سفرهای مقامات طالبان، اخراج فامیل‌های رهبران گروه طالبان از کشورهای امن، تنها راه است که طالبان وادار به تمکین نمودن در برابر خواست‌های مردم و مشخصا زنان افغانستان میکند، لطفا از اقدامات فوق الذکر دریغ نکنید. ۵: خواست ما تنها بازشدن درب مکاتب طالبانی، دانشگاه طالبانی و رفتن به وظیفه با پوشش طالبانی نیست، جهان باید بداند که ما زنان افغانستان مشارکت سیاسی برابر با مردان، انتخابات عادلانه و حاکمیت برخواسته از رای مردم و تحقق عدالت میخواهیم، این خواسته هماهنگ با پرنسیپ‌های بین المللی، ارزش‌های حقوق بشری و هنجار‌های دموکراسی است که جهان خود را داعیه دار آن میداند، پس لطفا از موقف زنان افغانستان حمایت کنید. ۶: از مردم افغانستان میخواهیم کنار زنان معترض افغانستان بی‌ایستند و به حرکت‌های خودجوش مردمی بپیوندند و برای اولین بار در تاریخ سیاسی افغانستان تغییر سرنوشت سیاسی خویش را فارغ از نسخه‌های غرب و شرق بحیث شهروندان مسوول با دستان خویش رقم بزنند. ۷: هموطنان آگاه و شرافتمند خطاب بتو میگوییم، بقول نلسون ماندلای بزرگ برای آزاد زیستن لازم نیست زمین و آسمان بخرید، کافیست خود را نفروشید، پنهان شدن پشت پنجره خانه‌ها و زنده دفن شدن در زیر زمینی‌ها برای شما آزادی به ارمغان نمی آورد. بیاید برزمیم، بجنگیم، زنجیر اسارت را بشکنیم و قربانی بدهیم تا خانه مشترک من و تو (افغانستان) سرنوشت من و تو و آینده فرزندان من و تو خوراک بازی‌های سیاسی چند سیاست سوار مزدور نشود. ومن الله التوفیق ایتلاف گروه‌های معترض افغانستان مقیم پاکستان
تجلیل از ۸ مارچ با شعار «نان، کار و آزادی» از سوی جنبش زنان افغانستان
جنبش زنان افغانسنتان برای عدالت و آزادی از «۸ مارچ» روز جهانی زن امروز در کابل تجلیل کرد. به گزارش فرخنده نیوز، این جنبش امروز (چهارشنبه، ۱۷ حوت/۸ مارچ) با اهدای گل به «زنان مبارز افغانستان» از روز جهانی زن در کابل تجلیل کرد. این جنبش با نشر اعلامیه‌ای، ۸ مارچ را «روز ایستادگی در برابر ظلم و بی‌عدالتی» خواند. اعضای این جنبش امروز در خیابان‌ها و کوچه‌های کابل به «خانم‌های مبارز افغانستان که در این یک و نیم سال با مشکلات زیادی دست و پنجره نرم کردند» یک دسته گل اعطا کردند. جنبش زنان افغانسنتان برای عدالت و آزادی همچنین با سر دادن شعار «نان، کار و آزادی» خواستار «ایستادگی دوامدار» زنان افغانستان در برابر «جهل و بی‌عدالتی» شد. + گفتنی است در یک و نیم سال گذشته گروه طالبان بر زنان افغانستان محدودیت‌های زیادی وضع کرده است؛ محدودیت‌هایی که واکنش‌های گسترده داخلی و بین المللی را نیز در پی داشته است.