زنان معترض خواستار غرامت برای قربانیان کَلَگان از ایران شد
فرخنده: جنبش شنبه‌های ارغوانی، پس از تایید کشته و زخمی شدن مهاجران افغانستانی در منطقه کَلَگان-سراوان ایران، از دولت ایران خواسته است که به خانواده‌های قربانیان غرامت پرداخت کرده و برخورد نژادپرستانه با مهاجران افغانستانی را متوقف کند. این جنبش که اخیراً در نشست‌های اعتراضی در کابل و تهران برگزار کرده، در بیانیه‌ای تاکید کرده است که پرداخت غرامت به خانواده‌های داغدار، گامی در جهت مسئولیت‌پذیری دولت ایران است و می‌تواند نشانه‌ای از پاسخگویی جمهوری اسلامی باشد. در پی تایید کشته و زخمی شدن شماری از مهاجران افغانستان توسط مرزبانان ایرانی، جنبش شنبه‌های ارغوانی در قطعنامهای چهار ماده‌ای خواستار اقدامات فوری از سوی دولت ایران شده است. یکی از اعضای این جنبش گفته است: «ما خواهان پرداخت غرامت فوری به خانواده‌های داغدیده، رسیدگی به مجروحان و انتقال پیکرهای قربانیان به افغانستان از سوی دولت ایران هستیم. هرچند این اقدامات نمی‌تواند عدالت کامل را محقق سازد، اما می‌تواند گامی ضروری در راستای پاسخگویی جمهوری اسلامی محسوب گردد.» جنبش شنبه‌های ارغوانی همچنین از نهادهای حقوق بشری و سازمان ملل خواسته است تا تحقیقات مستقل و بی‌طرفانه‌ای درباره تلفات این حادثه انجام دهند. به گفته اعضای جنبش، طالبان در تلاش است تا با کم جلوه دادن ابعاد این رویداد، امتیازاتی از دولت ایران به‌دست آورد. جنبش تاکید دارد که تنها یک هیات مشترک بین‌المللی می‌تواند حقیقت کشتار مهاجران افغانستان را شفاف‌سازی کند. یکی از اعضای دیگر این جنبش تصریح کرده است: «ما از نهادهای بین‌المللی می‌خواهیم که در تحقیقاتی بی‌طرفانه، ابعاد کامل این حادثه را روشن کنند. همچنان از حکومت ایران خواسته‌ایم که اقدامات جدی برای مقابله با قاچاق انسان در مرزهای خود اتخاذ کند، چرا که قاچاق انسان به یک تجارت سیاه و منبع درآمد برای برخی عناصر در حکومت ایران تبدیل شده است.» همزمان با اعتراضات جنبش شنبه‌های ارغوانی، گزارش‌ها حاکی از آن است که مهاجرستیزی در ایران در حال افزایش است. مهاجران افغانستانی مقیم ایران اذعان دارند که در ماه‌های اخیر، فشارها و تبعیض‌های نژادی علیه آنها شدت یافته است. آنان از دولت ایران خواسته‌اند که به این روند پایان دهد و حقوق انسانی مهاجران افغانستان را رعایت کند. در تاریخ ۱۰ عقرب، پس از تحقیقات هیئت حقیقت‌یاب طالبان که دو هفته به طول انجامید، اعلام شد که در پی تیراندازی مرزبانان ایرانی به گروهی از مهاجران افغانستان در منطقه کَلَگان-سراوان، دو نفر کشته و ۳۴ نفر دیگر زخمی شده‌اند. با این حال، دولت ایران هنوز این حادثه را تایید نکرده و به آمار منتشرشده از سوی طالبان واکنشی نشان نداده است. هیئت طالبان اعلام کرده که تحقیقات در این زمینه همچنان ادامه دارد. این حادثه، واکنش‌های گسترده‌ای را در داخل و خارج از افغانستان برانگیخته و جنبش شنبه‌های ارغوانی تاکید دارد که این واقعه نیازمند شفاف‌سازی و برخورد جدی با مسئولان آن است. مسوول جنبش شنبه‌های ارغوانی، در بیانیه‌ای اعلام کرده که این حرکت اعتراضی ادامه خواهد داشت تا زمانی که مسئولیت‌پذیری و عدالت برای خانواده‌های قربانیان به دست آید. در حالی که چشم‌انداز فوری این جنبش غرامت و رسیدگی به قربانیان است، اعضای آن بر لزوم تغییرات بنیادین در سیاست‌های ایران در قبال مهاجران تاکید دارند.
اعتراض جهانی به نقض حقوق زنان توسط طالبان
فرخنده: دیوید اسپرول، نماینده ویژه کانادا در امور افغانستان، هشدار داد که در صورت ادامه محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های شدید بر حقوق زنان از سوی طالبان، استرالیا، هلند، آلمان و کانادا اقدام به ارجاع پرونده نقض کنوانسیون منع تبعیض علیه زنان به دادگاه بین‌المللی خواهند کرد. این اقدام در پی اعتراضات جهانی به رفتارهای افراطی طالبان و نارضایتی گسترده مردم افغانستان در خصوص حقوق زنان صورت می‌گیرد. اسپرول در مصاحبه‌ای با روزنامه کانادایی گلوب اند میل اظهار داشت که این کشورها موضوع نقض حقوق زنان را با طالبان در میان گذاشته‌اند، اما تاکنون هیچ پاسخی از سوی آنان دریافت نکرده‌اند. او همچنین بیان کرد که با وجود شرایط سخت و “دستورهای خشن طالبان”، هنوز به آینده افغانستان امید دارد. وی با اشاره به رفتارهای طالبان گفت: «این گروه نسبت به دوره قبلی خود هیچ تغییری نکرده و در عین حال در تلاش است تا از سوی جامعه بین‌المللی به رسمیت شناخته شود.» اسپرول رفتارهای طالبان را “افراطی” توصیف کرده و اضافه کرد که این گروه به ارزش‌های جهانی و حقوق بشری توجهی ندارد. در سپتامبر گذشته، در حاشیه نشست مجمع عمومی ملل متحد، کانادا، آلمان، استرالیا و هلند یک کارزار حقوقی را راه‌اندازی کردند تا از طالبان به دلیل تبعیض علیه زنان پاسخ‌خواهی کنند. وزیران خارجه این کشورها طالبان را ناقض کنوانسیون منع هرگونه تبعیض علیه زنان معرفی کردند و اعلام کردند که از آنان به دادگاه بین‌المللی شکایت خواهند کرد. با گذشت سه سال از حاکمیت دوباره طالبان در افغانستان، این گروه با وضع قوانین جدید، محدودیت‌های بیشتری بر حقوق و آزادی‌های زنان اعمال کرده است. به عنوان نمونه، در قانون جدید “امر به معروف و نهی از منکر”، صدا و چهره زنان در اماکن عمومی حرام اعلام شده است. خالد حنفی، وزیر امر به معروف طالبان، اخیراً اعلام کرده که زنان بالغ حق ندارند در برابر زنان دیگر قرائت و یا تسبیح کنند. این موضوع با واکنش‌های شدید و گسترده‌ای از سوی شهروندان افغانستان و علمای دین روبه‌رو شده است. دیوید اسپرول خاطرنشان کرد که در داخل افغانستان نارضایتی‌های زیادی نسبت به رفتار طالبان وجود دارد و معتقد است که این فشارها می‌تواند طالبان را وادار کند تا حمایت مردم افغانستان را جلب کنند.
صدای فعالان افغانستان در تبعید؛ نهادهای بین‌المللی توجهی نمی‌کنند
فرخنده: جمعی از فعالان جامعه مدنی و خبرنگاران افغان مقیم ایران، که خود را اعضای «سازمان حمایت از جامعه مدنی و خبرنگاران» می‌خوانند، در یک نشست مشورتی به بیان مشکلات و چالش‌های خود پرداخته و از بی‌توجهی نهادها و سازمان‌های بین‌المللی به وضعیت خود انتقاد کردند. آنها اعلام کردند که سه سال است در ایران با «هزار درد و رنج» مواجه هستند و از سوی جامعه جهانی هیچ حمایتی دریافت نکرده‌اند. در بیانیه این سازمان آمده است: «زنان نیم از پیکر جامعه هستند؛ اما نهادهای بین‌المللی آنان را به باد فراموشی سپرده‌اند.» این جمله نمایانگر احساس نارضایتی عمیق فعالان نسبت به عدم توجه به مسائل و نیازهای زنان افغان است که در این دوران بحرانی با چالش‌های مضاعفی روبرو هستند. امید پویا، یکی از خبرنگاران و فعالان حقوق بشر، در این نشست گفت: «ما چندین بار به دفاتر سازمان ملل متحد در ایران مراجعه کردیم که صدای خسته و ناامید ما را بشنوند؛ اما نه تنها هیچ یک از مسئولان سازمان ملل و دیگر نهادهای بین‌المللی به وضعیت اسفبار و تبعیدی ما توجهی نکرده‌اند، بلکه ما را به یاد فراموشی سپرده‌اند.» او با انتقاد از نگاه دوگانه نهادهای بین‌المللی نسبت به پناهجویان افغان، خواهان رسیدگی به وضعیت بحرانی هموطنانش شد. این فعالان همچنین از جامعه جهانی خواسته‌اند که خبرنگاران و اعضای جامعه مدنی افغانستان در تبعید را فراموش نکند، زیرا آنها در ایران با خطرات جدی روبرو هستند و مصونیت ندارند. آنها همچنین خواستار رسیدگی به پرونده‌های مهاجرتی خود شدند که پس از ترک افغانستان به دلیل حاکمیت طالبان، هنوز در کشورهای سوم مانند ایران و پاکستان بی‌سرنوشت باقی مانده است. این موضوع در شرایطی مطرح می‌شود که پس از بازگشت طالبان به قدرت، بسیاری از فعالان جامعه مدنی، خبرنگاران، حقوق‌دانان و استادان دانشگاه افغانستان را ترک کرده و به کشورهای غربی پناه برده‌اند. اما روند طولانی و پیچیده‌ی بررسی پرونده‌های پناهندگی این افراد، نگرانی‌های جدی را برای آنها ایجاد کرده است. فعالان و خبرنگاران افغان در این نشست تأکید کردند که بی‌توجهی به وضعیت آنها نه تنها به تبعات انسانی منجر می‌شود، بلکه می‌تواند بر آینده جامعه مدنی و رسانه‌ها در افغانستان تأثیرات منفی بگذارد. آنها از نهادهای بین‌المللی خواسته‌اند تا به این مسائل رسیدگی کنند و صدای آنها را در سطح جهانی به گوش همگان برسانند.
سازمان ملل: وضعیت زنان و کودکان تحت حاکمیت طالبان بحرانی است
فرخنده: ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد برای افغانستان، در گزارشی تازه هشدار داده که زنان بازداشت‌شده توسط طالبان نه تنها با سرکوب مواجه هستند، بلکه در مواردی نیز تحت «تجاوز و آزار جنسی» قرار گرفته‌اند. بنت تأکید کرده که مستندات این خشونت‌ها نشان می‌دهد که زنان به دلیل پوشیدن حجاب “نامناسب” به بازداشتگاه‌های طالبان منتقل و در آنجا با «تحقیر کلامی» و «آزار جنسی» روبه‌رو شده‌اند. او وضعیت زنان را نمونه‌ای از «آپارتاید جنسیتی» خوانده و بیان کرده که این اصطلاح به خوبی ماهیت نهادی طالبان را توصیف می‌کند. بنت در این گزارش اشاره کرده که سیاست‌های طالبان به‌طور جدی با تعهدات بین‌المللی افغانستان در تضاد است و هشدار داده که محروم کردن دختران و زنان از حق تحصیل، زنجیره‌ای از آسیب‌های جنسیتی عمیق به‌جا خواهد گذاشت که با ادامه این وضعیت، به وخامت اوضاع افزوده خواهد شد. در بخش دیگری از گزارش، آقای بنت وضعیت کودکان را نیز «نگران‌کننده» توصیف کرده و به افزایش پدیده «بچه‌بازی» اشاره کرده است. او تأکید کرده که طالبان به جذب کودکان در صفوف خود ادامه می‌دهند و از آنها در ایست‌های بازرسی استفاده می‌کنند. از ژانویه تا جولای سال جاری، بر اثر انفجار مین‌ها، ۱۰۸ نفر از جمله ۹۱ کودک جان خود را از دست داده‌اند. بنت همچنین به تبعیض علیه اقلیت‌ها در افغانستان اشاره کرده و گفته است که حکومت طالبان «فراگیر» و «همه‌شمول» نیست. او تأکید کرده که این گروه عمدتاً از مردان «پشتون» و «سنی» تشکیل شده و اقلیت‌های قومی و مذهبی را به حاشیه رانده است. هزاره‌ها و شیعیان به ویژه تحت تبعیض قرار دارند و در روزهای محرم، تعدادی از آنها به دلیل برگزاری مراسم عزاداری کشته شده‌اند. ریچارد بنت به ادامه کشتار افراد مرتبط با حکومت پیشین و نیروهای جبهه مقاومت اشاره کرده و رفتار طالبان را در راستای بازداشت‌های خودسرانه و ناپدیدسازی مخالفان محکوم کرده است. او همچنین هشدار داده که خبرنگاران، به ویژه زنانی که درباره حقوق بشر و وضعیت زنان گزارش می‌دهند، تحت تهدید قرار دارند. بنت خواستار پاسخگویی طالبان به این اقدامات شده و تأکید کرده که عدم پاسخگویی این گروه، آنها را «جسورتر» می‌کند. او از کشورهای عضو سازمان ملل خواسته تا در صورت عدم بهبود وضعیت حقوق بشر در افغانستان، اقدامات قاطع‌تری اتخاذ کنند. این گزارش در حالی منتشر می‌شود که تا لحظه انتشار، طالبان واکنشی به اظهارات آقای بنت نشان نداده‌اند. 4o mini
کمبود آب آشامیدنی در کابل: چالشی همیشگی برای ساکنان
فرخنده: در دل پایتخت افغانستان، زندگی روزمره با چالشی به نام «کمبود آب» گره خورده است. در حالی که کوچه‌ها و خیابان‌های کابل پر از شلوغی و زندگی‌اند، بسیاری از خانواده‌ها به خاطر نبود منابع پایدار آب، مجبور به خرید آب از تانکرها هستند. صبح زود، در منطقه خیرخانه، صف‌های طولانی از مردم را می‌بینید که به امید پر کردن چند بشکه آب در انتظارند. آنها با چهره‌هایی خسته و نگران به تانکرهای آب نگاه می‌کنند. یکی از ساکنان در حال توضیح وضعیتش می‌گوید: «کمبود آب در کابل بسیار شدید شده است. قبلاً هفته‌ای سه تا چهار بار آب می‌خریدیم، اما حالا با ۵۰۰ افغانی هم نمی‌توانیم نیاز خود را برآورده کنیم.» این مشکلات تنها به کمبود آب ختم نمی‌شود. هزینه خرید آب در شرایط اقتصادی کنونی به شدت فشار بر خانواده‌ها را افزایش داده است. در شرایطی که بسیاری از خانواده‌ها برای تأمین نیازهای روزمره خود با مشکلات مالی مواجه‌اند، هزینه آب به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های زندگی روزمره تبدیل شده است. این مشکل محدود به کابل نیست؛ در ولایت‌های دیگر نیز کمبود آب به معضلی جدی تبدیل شده است. در کندز، یکی از ساکنان می‌گوید: «آب ما قطع شده است. وقتی آب قطع می‌شود، باید از رودخانه آب بیاوریم. کجاست آن دولت دلسوز؟» با وجود مشکلات روزافزون، واکنش مسئولان به این بحران کم‌آبی هنوز ناچیز است. طالبان، که اکنون کنترل حکومت را در دست دارند، تاکنون برنامه‌ای برای حل این بحران ارائه نکرده‌اند. سازمان ملل متحد نیز به‌طور مکرر نسبت به وضعیت آب در افغانستان هشدار داده و اعلام کرده که خشکسالی و کمبود آب یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها برای کشور است. کابل به عنوان پایتخت و قلب افغانستان، نیازمند اقدامات فوری و جدی برای حل بحران آب است. ساکنان این شهر دیگر نمی‌توانند در انتظار تغییرات بمانند. هر روز که می‌گذرد، سایه‌ی کمبود آب بیشتر بر زندگی آنها سنگینی می‌کند و راه‌حل‌های فوری لازم است تا از این بحران عبور کنند.
همبستگی هزاره‌ها: خواهان پایان کشتار هدفمند شدند
فرخنده: در گردهمایی هزاره‌های افغانستان و پاکستان به مناسبت «روز جهانی همبستگی هزاره‌ها» در اسلام‌آباد، شرکت‌کنندگان با ابراز نگرانی از دهه‌ها خشونت و سرکوب، از جامعه بین‌المللی خواستند تا نسل‌کشی هزاره‌ها را به رسمیت شناخته و اقدامات فوری برای حفاظت از این گروه قومی در برابر کشتارهای هدفمند در افغانستان انجام دهد. برگزارکنندگان این گردهمایی به دلیل نگرانی‌های امنیتی، مراسم را با تأخیر برگزار کردند. راحل تلاش، یکی از فعالان حاضر، هدف اصلی این برنامه را تقویت هویت مشترک هزاره‌ها و ایجاد یک جبهه متحد برای مقابله با چالش‌ها و بی‌عدالتی‌های تاریخی دانست. او تأکید کرد که گردهمایی‌های مشابه در سراسر جهان نشان‌دهنده اراده و همبستگی هزاره‌ها برای احقاق حقوق خود و پایان دادن به خشونت‌ها و تبعیض‌های سیستماتیک است. در پایان گردهمایی، قطعنامهای صادر شد که تاریخ و تمدن هزاره‌ها در بلخ و بامیان را یادآوری کرده و بر تلاش‌ها و نقش مؤثر آنان در توسعه و پیشرفت افغانستان تأکید کرد. در این قطع‌نامه تصریح شده است که هزاره‌ها با وجود تحمل انواع ستم و تبعیض، همواره در جهت وحدت ملی و همزیستی مسالمت‌آمیز در افغانستان گام برداشته‌اند، اما به دلیل ویژگی‌های نژادی و مذهبی خاص، هدف نسل‌کشی و سرکوب سیستماتیک قرار گرفته‌اند. شرکت‌کنندگان از سازمان ملل متحد خواستند که نسل‌کشی هزاره‌ها را به رسمیت بشناسد و از این گروه در برابر کشتارهای هدفمند محافظت کند. آنها همچنین از نهادهای بین‌المللی، به‌ویژه سازمان‌های حقوق بشری، خواستند که فشار بیشتری بر شورای امنیت سازمان ملل برای برگزاری یک جلسه فوق‌العاده در خصوص نسل‌کشی هزاره‌ها وارد کنند. شرکت‌کنندگان همچنین از کشورهای همسایه و جامعه بین‌المللی خواستند تا با توجه به نفوذ و تأثیرگذاری خود، از ادامه نسل‌کشی هزاره‌ها جلوگیری کنند. سمیرا خاموش، یکی از شرکت‌کنندگان، تأکید کرد که کشورهای منطقه، به‌ویژه پاکستان و ایران، باید از اخراج اجباری هزاره‌ها خودداری کرده و به تقاضاهای پناهندگی آنان با رویکردی بشردوستانه پاسخ دهند. در همین راستا، عزیزگل افغان بیک بیان داشت که شرایط امنیتی و تهدیدات جدی که هزاره‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، نیازمند توجه فوری و حمایتی کشورهای منطقه است. شرکت‌کنندگان همچنین از نخبگان سیاسی، فرهنگی و اجتماعی هزاره خواستند که برای ایجاد یک مکانیزم واحد تمرکز کنند. این مکانیزم باید به عنوان پلتفرمی برای تقویت مشارکت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه هزاره و دفاع از حقوق این گروه در افغانستان عمل کند. به گفته شرکت‌کنندگان، تنها از طریق همبستگی و ایجاد یک مکانیزم قوی می‌توان از حقوق خود در برابر نسل‌کشی سیستماتیک محافظت کرده و خشونت‌ها و تبعیض‌های جاری علیه هزاره‌ها را کاهش داد. روز پنجم اکتبر هر سال به عنوان «روز جهانی همبستگی هزاره‌ها» در کشورهای مختلف جهان تجلیل می‌شود. این روز به یاد قربانیان هزاره‌ها در طول تاریخ و همچنین برای ایجاد آگاهی و حمایت بین‌المللی از حقوق آنان نام‌گذاری شده است. نخبگان فرهنگی و سیاسی هزاره در سال‌های اخیر با برگزاری مراسمی به مناسبت این روز، تلاش کرده‌اند توجه جهانی را به وضعیت بغرنج هزاره‌ها جلب کنند. این گردهمایی در اسلام‌آباد بار دیگر بر لزوم توجه جامعه بین‌المللی به وضعیت هزاره‌ها و یافتن راه‌حل‌های عملی برای پایان دادن به نقض حقوق این گروه تأکید کرد.
نقض حقوق بشر و خاموشی آزادی بیان در افغانستان زیر حاکمیت طالبان
فرخنده: شهرزاد اکبر، رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر افغانستان و مدیر اجرایی نهاد حقوق بشری «رواداری»، در تازه‌ترین اظهارات خود، به شدت از وضعیت حقوق بشر و آزادی بیان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان انتقاد کرده است. او در بیانیه‌ای که روز جمعه، ۲۷ میزان، در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد، تأکید کرده که کار بر روی مسائل حقوق بشر به یک امر غیرممکن تبدیل شده است. اکبر در گفت‌وگو با اتحاد جهانی فعالان مدنی (CIVICUS)، از لغو قوانین حمایتی طالبان از روزنامه‌نگاران و جامعه مدنی خبر داد و گفت که این گروه برای خاموش کردن رسانه‌های مستقل، به زور و تهدید متوسل شده است. او توضیح داد: «هر کسی که از طالبان انتقاد کند، حتی اگر این انتقاد در قالب یک پست ساده در رسانه‌های اجتماعی درباره قطع برق باشد، احتمالاً با تماس تلفنی از سوی استخبارات این گروه روبرو می‌شود که از او می‌خواهد آن را حذف کند و دیگر در مورد چنین موضوعاتی صحبت نکند.» این فعال حقوق بشر همچنین به سرکوب فعالان جامعه مدنی، روزنامه‌نگاران و شخصیت‌های مذهبی و قومی اشاره کرد و گفت که طالبان به خاطر به چالش کشیدن قوانین این گروه، به‌ویژه پس از تسلط دوباره بر کشور، این افراد را هدف قرار داده‌اند. او افزود: «تنها زنانی بودند که در روزهای نخست تسلط طالبان به سیاست‌های این گروه در خیابان‌ها اعتراض کردند.» اکبر همچنین بر افزایش موارد بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه و ناپدید شدن اجباری به‌طور بی‌سابقه تأکید کرد. این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که طالبان طی سه سال گذشته با صدور فرمان‌های متعدد، به طور سیستماتیک حقوق شهروندان، به‌ویژه زنان و دختران را نقض کرده‌اند. با توجه به اعمال فشار طالبان بر رسانه‌ها، شهروندان به شدت از دسترسی به اطلاعات محروم شده‌اند و این وضعیت نگران‌کننده‌ای را برای جامعه ایجاد کرده است. اکبر در نهایت خواستار توجه و اقدام فوری جامعه جهانی به این وضعیت بحرانی شد.
جنبش زنان خواستار پیگیری فوری کشتار پناهجویان افغانستان در مرز ایران شد
فرخنده: جنبش زنان مقتدر افغانستان با انتشار اعلامیه‌ای، تیرباران شدن پناهجویان افغانستان در مرز ایران را محکوم کرده و خواهان بررسی فوری و دقیق این حادثه از سوی جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری شده است. این جنبش روز چهارشنبه، ۲۵ میزان، در اعلامیه‌ای ابراز کرده است: «ما اعضای جنبش زنان مقتدر افغانستان، با قلبی پر از درد و اندوه، خبر ناگوار کشته شدن هموطنان عزیزمان در مرز ایران را دریافت کردیم. این حادثه دلخراش بار دیگر نشان‌دهنده بی‌رحمی و خشونتی است که بر زنده‌گی انسان‌ها سایه افکنده و جان‌های بی‌گناه را مورد هدف قرار می‌دهد.» این جنبش تأکید کرده که امنیت و حقوق بشر باید در اولویت جهانی قرار گیرد و همه انسان‌ها حق زندگی و آزادی دارند. از نهادهای بین‌المللی و دولت‌ها خواسته شده است که برای جلوگیری از تکرار چنین فجایع، اقدامات جدی انجام دهند. این حادثه که واکنش‌های گسترده‌ای را به همراه داشته است، در حال بررسی توسط هیئتی از طالبان است. حمدالله فطرت، معاون سخنگوی طالبان، اعلام کرد که تحقیقات این هیأت، به رهبری ملا محمدابراهیم صدر، معین امنیتی وزارت داخله طالبان، همچنان ادامه دارد و نتایج آن به‌زودی منتشر خواهد شد.
وخامت وضعیت حقوق بشر در افغانستان؛ ۹۳.۵ درصد زنان از افزایش نقض‌ها خبر می‌دهند
فرخنده: کمیته زنان سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان در گزارشی که شش ماه نخست سال ۱۴۰۳ خورشیدی را بررسی می‌کند، اعلام کرده که وضعیت حقوق بشر در این مدت به شدت وخیم‌تر شده است. این گزارش که روز چهارشنبه، ۱۸ میزان، منتشر شد، بر اساس پرسش‌نامه‌ای آنلاین با مشارکت زنان افغان، چه در داخل و چه خارج از افغانستان، تهیه شده است. طبق این گزارش، ۹۳.۵ درصد از پاسخ‌دهندگان تأیید کرده‌اند که وضعیت حقوق بشر در شش ماه نخست سال بدتر شده است. در این نظرسنجی ۱۰۷ زن شرکت داشتند که از این میان، ۹۱ نفر در ۱۹ ولایت افغانستان و ۱۷ نفر در خارج از کشور زندگی می‌کنند. بر اساس یافته‌های این گزارش، ۶۲.۶ درصد از زنان اعلام کرده‌اند که خود یا اطرافیانشان شاهد خشونت یا نقض حقوق اساسی از سوی طالبان بوده‌اند. با این حال، حدود ۷۰ درصد از افرادی که با این خشونت‌ها مواجه شده‌اند به دلیل ترس و چالش‌های امنیتی از ارائه شواهد خودداری کرده‌اند. همچنین، ۹۲.۵ درصد از پاسخ‌دهندگان پیش‌بینی کرده‌اند که وضعیت حقوق بشر در شش ماه آینده نیز وخیم‌تر خواهد شد. اما در این میان، ۳۷ درصد از شرکت‌کنندگان گفته‌اند که حقوق آنها نقض نشده است. این گزارش تأکید می‌کند که طالبان پس از تسلط مجددشان بر افغانستان، زنان و دختران را از حقوق اساسی مانند حق آموزش و کار محروم کرده‌اند. کمیته زنان سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان همچنین از واکنش محدود جامعه جهانی نسبت به نقض گسترده حقوق بشر در افغانستان انتقاد کرده و خواستار افزایش فشارهای بین‌المللی بر طالبان برای رعایت حقوق زنان شده است. این نهاد تأکید کرده که تنها حمایت مستمر جامعه جهانی می‌تواند به تغییر سیاست‌های طالبان و بهبود وضعیت حقوق بشر در افغانستان کمک کند. پیش از این، نهادهای بین‌المللی مختلف نیز نگرانی‌هایی مشابه درباره وخامت وضعیت حقوق بشر در کشور ابراز کرده بودند، از جمله کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل که ماه گذشته وضعیت حقوق بشر تحت سلطه طالبان را “جدی” خوانده بود.
فعالان زن؛ طالبان تهدیدی جدی برای نسل جوان افغانستان است
فرخنده: جنبش شنبه‌های ارغوانی در بیانیه‌ای اعلام کرد که حاکمیت طالبان به دلیل سیاست‌های سرکوب‌گرانه‌اش، نسل جوان افغانستان را با بحران‌های عمیق مواجه کرده و موجب افزایش فرار مغزها از کشور شده است. این جنبش خواستار توجه جدی جامعه جهانی به وضعیت جوانان و زنان در افغانستان است. جنبش شنبه‌های ارغوانی، در بیانیه‌ای تأکید کرده است که «طالبان تهدید جدی برای نسل جوان» افغانستان هستند و حاکمیت این گروه باعث بحران‌های عمیق در زندگی جوانان، به‌ویژه دختران، شده است. این جنبش بیان می‌کند که میلیون‌ها جوان کشور به‌دلیل سیاست‌های سرکوب‌گرانه طالبان، به‌ویژه در حوزه حقوق بشر، تنها راه نجات خود را در «ترک و فرار از افغانستان» می‌بینند. به گفته این جنبش، نقض گسترده حقوق بشر در بیش از سه سال حاکمیت طالبان تحت عنوان «تطبیق شریعت» و «امر به معروف»، منجر به افزایش فساد، قوم‌گرایی، خویش‌خوری، بیکاری و فقر شده است. همچنین، جاگزینی مدارس جهادی به جای نهادهای آموزشی مدرن و «طالبانیزه کردن جامعه» به وضعیت نگران‌کننده‌ای منجر شده که فرهنگ و اجتماع افغانستان را در خطر نابودی قرار داده است. بیانیه همچنین به فضای ترس و ناامیدی از آینده‌ای مبهم، سلب امنیت فکری و ذهنی، و افزایش بیماری‌های روحی و روانی اشاره کرده و اعلام کرده است که این عوامل سبب افزایش آمار خودکشی در میان جوانان شده و فرار مغزها را تشدید کرده است. جنبش شنبه‌های ارغوانی از جامعه جهانی خواسته است که «حکومت خودخوانده طالبان» را به رسمیت نشناسد و به حفظ تحریم‌ها و فشارها بر این گروه ادامه دهد. این جنبش همچنین از مردم افغانستان خواسته است تا در قبال آینده فرزندان خود و نسل جوان این کشور بی‌تفاوت نباشند و مسئولیت‌های خود را جدی بگیرند.