تهدید و اذیت کردن زنان پولیس پیشین توسط طالبان
فرخنده: دیدبان حقوق بشر در گزارشی تازه اعلام کرده است که زنان پولیس در حکومت پیشین افغانستان با آزار و اذیت جنسی مواجه بوده‌اند و پس از تسلط طالبان بر این کشور، با تهدیدات این گروه و همچنین خشونت خانوادگی روبه‌رو هستند. براساس این گزارش، بسیاری از زنان پولیس به دلیل ترس از شناسایی‌شدن توسط طالبان، مجبور به پنهان‌شدن شده‌اند. برخی از این زنان از تماس‌های تهدیدآمیز طالبان خبر داده‌اند که در آن، از آن‌ها در مورد کار سابقشان پرسیده و تهدید به پی‌آمدهای نامشخص شده‌اند. همچنین، گزارش‌هایی مبنی بر قتل برخی از زنان پولیس توسط بستگانشان به دلیل شرمساری از شغل آنان در زمان حکومت پیشین منتشر شده است. دیدبان حقوق بشر تأکید کرده که زنان پولیس به دلیل فروپاشی اقتصادی افغانستان، با مشکلاتی از جمله خشونت خانوادگی مواجه شده‌اند. برخی از آنان به ایران و پاکستان پناهنده شده‌اند و بسیاری از این زنان به حمایت‌های روانی مناسب دسترسی ندارند. گزارش دیدبان حقوق بشر همچنین به آزارهای جنسی گسترده علیه زنان پولیس در زمان حکومت پیشین پرداخته است. این زنان با تجاوز جنسی و سوءاستفاده‌های جنسی از سوی مافوق‌های خود مواجه بوده‌اند. با وجود اینکه این موارد از سال ۲۰۱۳ میلادی به خوبی شناخته شده بود، دولت و کشورهای حامی دولت پیشین هیچ‌گاه افسران مسئول این سوءاستفاده‌ها را پاسخگو نکردند. دیدبان حقوق بشر از کشورهای حامی سابق برنامه‌های استخدام زنان در پولیس افغانستان، به‌ویژه امریکا، خواسته است که از این زنان حمایت کرده و آنان را برای اسکان مجدد در اولویت قرار دهند. این نهاد از طالبان نیز خواسته است که تهدید و آزار زنان پولیس پیشین را متوقف کرده و خشونت‌های مرتبط را بررسی کنند. تاکنون، طالبان به این گزارش واکنشی نشان نداده‌اند، اما این گروه پیشتر گزارش‌های مشابه در مورد قتل‌های انتقام‌جویانه و فراقانونی مقام‌ها و نظامیان حکومت پیشین را رد کرده است.
طالبان سه نفر را در تخار در محضر عام شلاق زدند
فرخنده: در ادامه سیاست‌های مجازات بدنی طالبان، سه تن در ولایت تخار واقع در شمال‌شرق افغانستان در برابر همگان شلاق زده شدند. طبق اعلامیه دادگاه عالی تحت اداره طالبان، این مجازات روز چهارشنبه، ۱۸ میزان، در ولسوالی فرخار به اتهام «زنا» اجرا شده است. بر اساس بیانیه منتشر شده، این افراد هرکدام «۳۹ دره» شلاق خورده‌اند. این رویداد در حالی رخ می‌دهد که طالبان در سه هفته اخیر نزدیک به ۲۰ نفر را در ولایت‌های مختلف در «محضر عام» شلاق زده‌اند. بررسی‌های انجام شده توسط آمو نشان می‌دهد که در سه سال گذشته، حداقل ۷۰۰ نفر در ولایت‌های مختلف افغانستان از سوی طالبان مجازات بدنی شده‌اند. در گزارش‌های اخیر ملل متحد نیز آمده است که با وجود انتقادات به مجازات بدنی افراد، طالبان به این سیاست ادامه می‌دهند. سازمان‌های جهانی و نهادهای حقوق بشری بارها خواستار توقف مجازات بدنی توسط طالبان شده‌اند، اما به نظر می‌رسد که این درخواست‌ها تاکنون تأثیر چندانی نداشته است. این مجازات‌ها نه تنها انتقادات بین‌المللی را برانگیخته بلکه نگرانی‌های جدی درباره نقض حقوق بشر در افغانستان را نیز افزایش داده است.
وخامت وضعیت حقوق بشر در افغانستان؛ ۹۳.۵ درصد زنان از افزایش نقض‌ها خبر می‌دهند
فرخنده: کمیته زنان سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان در گزارشی که شش ماه نخست سال ۱۴۰۳ خورشیدی را بررسی می‌کند، اعلام کرده که وضعیت حقوق بشر در این مدت به شدت وخیم‌تر شده است. این گزارش که روز چهارشنبه، ۱۸ میزان، منتشر شد، بر اساس پرسش‌نامه‌ای آنلاین با مشارکت زنان افغان، چه در داخل و چه خارج از افغانستان، تهیه شده است. طبق این گزارش، ۹۳.۵ درصد از پاسخ‌دهندگان تأیید کرده‌اند که وضعیت حقوق بشر در شش ماه نخست سال بدتر شده است. در این نظرسنجی ۱۰۷ زن شرکت داشتند که از این میان، ۹۱ نفر در ۱۹ ولایت افغانستان و ۱۷ نفر در خارج از کشور زندگی می‌کنند. بر اساس یافته‌های این گزارش، ۶۲.۶ درصد از زنان اعلام کرده‌اند که خود یا اطرافیانشان شاهد خشونت یا نقض حقوق اساسی از سوی طالبان بوده‌اند. با این حال، حدود ۷۰ درصد از افرادی که با این خشونت‌ها مواجه شده‌اند به دلیل ترس و چالش‌های امنیتی از ارائه شواهد خودداری کرده‌اند. همچنین، ۹۲.۵ درصد از پاسخ‌دهندگان پیش‌بینی کرده‌اند که وضعیت حقوق بشر در شش ماه آینده نیز وخیم‌تر خواهد شد. اما در این میان، ۳۷ درصد از شرکت‌کنندگان گفته‌اند که حقوق آن‌ها نقض نشده است. این گزارش تأکید می‌کند که طالبان پس از تسلط مجددشان بر افغانستان، زنان و دختران را از حقوق اساسی مانند حق آموزش و کار محروم کرده‌اند. کمیته زنان سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان همچنین از واکنش محدود جامعه جهانی نسبت به نقض گسترده حقوق بشر در افغانستان انتقاد کرده و خواستار افزایش فشارهای بین‌المللی بر طالبان برای رعایت حقوق زنان شده است. این نهاد تأکید کرده که تنها حمایت مستمر جامعه جهانی می‌تواند به تغییر سیاست‌های طالبان و بهبود وضعیت حقوق بشر در افغانستان کمک کند. پیش از این، نهادهای بین‌المللی مختلف نیز نگرانی‌هایی مشابه درباره وخامت وضعیت حقوق بشر در کشور ابراز کرده بودند، از جمله کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل که ماه گذشته وضعیت حقوق بشر تحت سلطه طالبان را “جدی” خوانده بود.
طالبان مهدی انصاری، خبرنگار افغان‌نیوز را در کابل بازداشت کرد
فرخنده: منابع تأییدشده از بازداشت مهدی انصاری، خبرنگار آژانس خبری افغان‌نیوز توسط طالبان در کابل خبر می‌دهند. انصاری دو روز پیش هنگام بازگشت به خانه در منطقه «پل‌خشک» توسط نیروهای طالبان دستگیر شده است و تاکنون هیچ دلیلی برای این اقدام ارائه نشده است. براساس گزارش‌ها، انصاری پس از بازداشت به زندان منتقل شده و خانواده‌اش به تازگی از بازداشت او مطلع شده‌اند. طالبان در ابتدا از این موضوع اظهار بی‌خبری کرده بودند، اما پس از دو روز به خانواده او اطلاع داده‌اند که وی در بند این گروه است. این حادثه در شرایطی رخ می‌دهد که طالبان به‌طور سیستماتیک رسانه‌ها و خبرنگاران را تحت فشار قرار داده و به اتهامات مختلف، صدها نفر را بازداشت کرده‌اند. اخیراً حکمت آرین، مدیر مسوول رادیو خوشحال، نیز توسط استخبارات طالبان در غزنی دستگیر و هنوز در زندان به‌سر می‌برد. نزدیکان مهدی انصاری نگران وضعیت او هستند و می‌گویند که هنوز از سرنوشت وی خبری ندارند. همچنین، اطلاعاتی در مورد محل دقیق نگهداری او در اختیار نیست و طالبان هیچ توضیحی در این زمینه ارائه نکرده‌اند.
فعالان زن؛ طالبان تهدیدی جدی برای نسل جوان افغانستان است
فرخنده: جنبش شنبه‌های ارغوانی در بیانیه‌ای اعلام کرد که حاکمیت طالبان به دلیل سیاست‌های سرکوب‌گرانه‌اش، نسل جوان افغانستان را با بحران‌های عمیق مواجه کرده و موجب افزایش فرار مغزها از کشور شده است. این جنبش خواستار توجه جدی جامعه جهانی به وضعیت جوانان و زنان در افغانستان است. جنبش شنبه‌های ارغوانی، در بیانیه‌ای تأکید کرده است که «طالبان تهدید جدی برای نسل جوان» افغانستان هستند و حاکمیت این گروه باعث بحران‌های عمیق در زندگی جوانان، به‌ویژه دختران، شده است. این جنبش بیان می‌کند که میلیون‌ها جوان کشور به‌دلیل سیاست‌های سرکوب‌گرانه طالبان، به‌ویژه در حوزه حقوق بشر، تنها راه نجات خود را در «ترک و فرار از افغانستان» می‌بینند. به گفته این جنبش، نقض گسترده حقوق بشر در بیش از سه سال حاکمیت طالبان تحت عنوان «تطبیق شریعت» و «امر به معروف»، منجر به افزایش فساد، قوم‌گرایی، خویش‌خوری، بیکاری و فقر شده است. همچنین، جاگزینی مدارس جهادی به جای نهادهای آموزشی مدرن و «طالبانیزه کردن جامعه» به وضعیت نگران‌کننده‌ای منجر شده که فرهنگ و اجتماع افغانستان را در خطر نابودی قرار داده است. بیانیه همچنین به فضای ترس و ناامیدی از آینده‌ای مبهم، سلب امنیت فکری و ذهنی، و افزایش بیماری‌های روحی و روانی اشاره کرده و اعلام کرده است که این عوامل سبب افزایش آمار خودکشی در میان جوانان شده و فرار مغزها را تشدید کرده است. جنبش شنبه‌های ارغوانی از جامعه جهانی خواسته است که «حکومت خودخوانده طالبان» را به رسمیت نشناسد و به حفظ تحریم‌ها و فشارها بر این گروه ادامه دهد. این جنبش همچنین از مردم افغانستان خواسته است تا در قبال آینده فرزندان خود و نسل جوان این کشور بی‌تفاوت نباشند و مسئولیت‌های خود را جدی بگیرند.
جنبش صدای زنان: اخراج اجباری مهاجران افغانستان تهدیدی برای زندگی آن‌هاست
فرخنده: جنبش صدای زنان افغانستانستان در واکنش به اخراج اجباری مهاجران افغانستان از ایران، در اعلامیه‌ای هشدار داد که این اقدام تهدیدی جدی برای زندگی و امنیت آن‌هاست. در این اعلامیه آمده است: «بسیاری از این افراد به دلایل سیاسی، اجتماعی و داشتن وظایف نظامی در دولت پیشین از کشور فرار کرده‌اند و بازگشت اجباری آن‌ها به افغانستانستان که همچنان با چالش‌های جدی امنیتی و انسانی مواجه است، عواقب وخیمی خواهد داشت.» این جنبش از سازمان ملل متحد و کمیساریای عالی این سازمان در امور مهاجران مقیم ایران خواسته است که به وضعیت بحرانی پناهندگان افغانستان در این کشور رسیدگی کنند. آن‌ها تأکید کرده‌اند که نمایندگان ملل متحد باید با دولت ایران برای توقف روند «اخراج اجباری» مذاکراتی انجام دهند تا مهاجران افغانستان بتوانند در شرایطی امن و با کرامت انسانی زندگی کنند. جنبش صدای زنان همچنین از ملل متحد خواسته است که به وضعیت درخواست پناهندگی افرادی که با بازگشت به کشور تحت حاکمیت طالبان با خطرات جدی مواجه‌اند، رسیدگی کند. آن‌ها بر این باورند که جامعه جهانی باید به مسئولیت‌های خود در قبال پناهندگان عمل کند و به حفظ کرامت انسانی آن‌ها توجه ویژه‌ای داشته باشد. این جنبش همچنین از نهادهای بین‌المللی و فعالان حقوق بشر خواسته است که برای حمایت از پناهندگان افغانستانستان و هم‌صدا شدن با این جنبش اقدام کنند.
نیمی از کمک‌های برنامه جهانی غذا به زنان افغان اختصاص یافته است
فرخنده: برنامه جهانی غذا (WFP) اعلام کرد که در سال جاری به نزدیک به چهار میلیون نفر در افغانستان کمک کرده است که نیمی از این افراد را زنان تشکیل می‌دهند. این کمک‌ها به شکل پول نقد توزیع شده و هدف آن بهبود وضعیت معیشتی زنان، بسیاری از آن‌ها نان‌آوران خانواده‌ها، در شرایط دشوار اقتصادی است. این گزارش در حالی منتشر شده که برنامه جهانی غذا پیشتر تأکید کرده بود که زنان در افغانستان به دلیل محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های طالبان فرصت‌های اندکی برای کسب درآمد دارند. طبق این گزارش، هزاران زن در کشور به عنوان نان‌آور خانواده‌های خود شناخته می‌شوند. از زمان بازگشت طالبان به قدرت، این گروه کار زنان در نهادهای داخلی و خارجی را ممنوع کرده است. در طی سه سال اخیر، طالبان با صدور بیش از ۷۰ فرمان، حقوق و آزادی‌های اساسی زنان را سلب کرده‌اند. در آخرین اقدام، طالبان قانونی تحت عنوان «قانون امر به معروف و نهی از منکر» را تصویب کرده‌اند که صدای زنان را در مکان‌های عمومی که مردان حضور دارند، ممنوع می‌کند. این قانون با واکنش‌های گسترده داخلی و بین‌المللی مواجه شده و نگرانی‌ها درباره وضعیت حقوق زنان در افغانستان را افزایش داده است.
یونیسف شبکه آب‌رسانی آشامیدنی برای ۱۳۰۰ دانش‌آموز در پروان ساخت
فرخنده: صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) اعلام کرده است که برای ۱۳۰۰ دانش‌آموز در ولایت پروان یک شبکه آب‌رسانی آشامیدنی ایجاد کرده است. این پروژه با هدف تأمین آب صحی برای دانش‌آموزان و ارتقای بهداشت در مناطق محروم اجرا شده است. یونیسف در حساب اکس خود اعلام کرد که این شبکه آب‌رسانی به‌منظور رفع نیازهای اساسی دانش‌آموزان در پروان راه‌اندازی شده است. این در حالی است که در بسیاری از مناطق روستایی افغانستان، شهروندان همچنان با کمبود آب آشامیدنی صحی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و این مسأله به یکی از مشکلات اساسی زندگی روزمره مردم تبدیل شده است. بسیاری از شهروندان مناطق دورافتاده افغانستان گزارش داده‌اند که برای تأمین آب آشامیدنی سالم با چالش‌های زیادی مواجه هستند. این وضعیت به‌ویژه در مناطق روستایی که دسترسی به منابع آب محدود است، شدیدتر است. از سوی دیگر، پزشکان در کشور هشدار داده‌اند که استفاده از آب‌های غیر صحی یکی از عوامل اصلی شیوع بیماری‌هایی نظیر کولرا، اسهالات و دیگر بیماری‌های مربوط به آب است. آنان تأکید می‌کنند که دسترسی به آب آشامیدنی سالم می‌تواند از گسترش این بیماری‌ها جلوگیری کند و سلامت عمومی را بهبود بخشد. این اقدام یونیسف می‌تواند به‌عنوان گامی مهم در بهبود وضعیت بهداشتی و آموزشی مناطق محروم افغانستان تلقی شود، اما نیاز به تأمین آب آشامیدنی صحی برای دیگر مناطق همچنان پابرجاست.
اعتراض فعالان افغانستان در فرانسه: نسل‌کشی هزاره‌ها به‌رسمیت شناخته شود
فرخنده: شهروندان افغانستان در شهر تولوز فرانسه گردهم آمدند تا اعتراض خود را علیه «نسل‌کشی» هزاره‌ها در افغانستان اعلام کنند و خواستار به‌رسمیت‌شناخته‌شدن این جنایت شدند. معترضان در قطع‌نامه‌ای که منتشر کردند، از سازمان ملل متحد و نهادهای بین‌المللی خواستند تا اقدامات فوری برای حفاظت از این گروه قومی و رسیدگی به جنایات صورت‌گرفته علیه آن‌ها انجام دهند. در این گردهمایی، معترضان تأکید کردند که سازمان ملل متحد باید یک کمیسیون حقیقت‌یاب برای بررسی و تحقیق درباره‌ی «نسل‌کشی» هزاره‌ها در افغانستان تشکیل دهد. آن‌ها همچنین خواهان آغاز تحقیقات از سوی دادگاه کیفری بین‌المللی برای شناسایی، پیگرد و مجازات مرتکبان این جنایات شدند. یکی دیگر از مطالبات معترضان، ایجاد یک سیستم حفاظتی برای مردم هزاره با کمک و نظارت بین‌المللی بود. آنان از جامعه جهانی و کشورهای پناهنده‌پذیر نیز درخواست کردند که توجه بیشتری به آسیب‌پذیری این جامعه داشته باشند و برنامه‌های اسکان مجدد هزاره‌ها را در اولویت قرار دهند. در سال‌های اخیر، هزاره‌ها به‌طور مداوم هدف حملات هدفمند و خشونت‌های سیستماتیک قرار گرفته‌اند. یکی از جدیدترین این حملات در ۲۲ سنبله سال جاری رخ داد، زمانی که ۱۴ نفر از باشندگان روستای «قریودال» در ولسوالی سنگ‌تخت‌وبندر ولایت دایکندی توسط افراد مسلح به قتل رسیدند. گروه تروریستی داعش مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. این رویداد واکنش‌های گسترده‌ای را در پی داشت. کشورهای مختلف و سازمان‌های بین‌المللی این کشتار را محکوم کردند. از دید فعالان حقوق بشری، این حملات ادامه‌ی روند کشتار هدفمند هزاره‌ها و نشانه‌ی آشکاری از «نسل‌کشی» این گروه قومی-مذهبی در افغانستان است. هزاره‌ها یکی از کتله‌های قومی و مذهبی افغانستان هستند که در طول تاریخ هدف تبعیض و خشونت‌های گسترده قرار گرفته‌اند. طی دو دهه گذشته، این حملات به‌ویژه از سوی گروه‌های تروریستی مانند داعش و طالبان افزایش یافته است. کشتارهای دسته‌جمعی، انفجارها در مراکز آموزشی و مذهبی هزاره‌ها بخشی از این خشونت‌ها بوده‌اند. با وجود محکومیت‌های بین‌المللی، تاکنون اقدام جدی و مؤثری از سوی دولت‌ها و نهادهای جهانی برای پایان‌دادن به این جنایات صورت نگرفته است. گردهمایی اعتراضی شهروندان افغانستان در تولوز، بازتاب‌دهنده‌ی خواست جامعه‌ی هزاره برای توجه بیشتر جهانیان به وضعیت بحرانی این گروه و تلاش برای پایان‌دادن به کشتار هدفمند آن‌ها است.
دادگستری اروپا: پذیرش پناهندگی زنان افغانستان تنها با در نظر گرفتن جنسیت و ملیت کافی است
فرخنده: دیوان دادگستری اتحادیه اروپا اعلام کرده است که برای پذیرش پناهندگی زنان افغانستان، فقط در نظر گرفتن جنسیت و ملیت آن‌ها کافی است. این حکم امروز (جمعه، ۱۳ میزان) صادر شده و مربوط به دو زن افغان است که درخواست پناهندگی آن‌ها از سوی دولت اتریش رد شده بود. در این حکم آمده است که اثبات آزار و اذیت متقاضی در صورت بازگشت به افغانستان الزامی نیست. دولت اتریش در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۲۰ درخواست پناهندگی این دو زن را رد کرده بود. این زنان پس از رد درخواست خود، تصمیم به چالش قانونی در دادگاه عالی اتریش گرفتند و این دادگاه نیز درخواست صدور حکم از دیوان دادگستری اروپا را مطرح کرد. تا کنون، دولت اتریش واکنشی به این حکم نداشته است. این تصمیم در شرایطی گرفته شده که پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، زنان و دختران افغانستان با محدودیت‌های شدیدی در حق آموزش و کار مواجه شده‌اند. طالبان در قانون «امر به معروف و نهی از منکر» خود، پوشاندن تمام بدن زنان را الزامی دانسته و شنیده‌شدن صدای زنان در خارج از منزل را منع کرده‌اند.