جنبش زنان افغانستان برای برابری: حقوق زنان نباید قربانی مصلحت‌های سیاسی شود
عکس: جنبش زنان افغانستان برای برابری فرخنده: اعضای «جنبش زنان افغانستان برای برابری» با تأکید بر ادامه مبارزات مدنی و مسالمت‌آمیز خود، از سازمان ملل متحد و دولت‌های جهان خواسته‌اند که حقوق زنان و دختران افغانستان را قربانی مصلحت‌های سیاسی نکنند و برای تأمین عدالت، آزادی و کرامت انسانی آنان اقدامات عملی انجام دهند. این جنبش اعتراضی روز سه‌شنبه، ۱۲ عقرب، با انتشار قطع‌نامه‌ای اعلام کرده است که مبارزه برای حقوق اساسی زنان و دختران افغانستان را ادامه خواهد داد. در این قطع‌نامه آمده است: مبارزه مدنی، حق آموزش و آزادی زنان، بنیاد یک افغانستان آزاد و عادلانه است. اعضای این جنبش گفته‌اند که در بیش از پنج سال گذشته، در برابر محدودیت‌ها و سیاست‌های طالبان علیه زنان و دختران اعتراض کرده و به مبارزات مدنی خود ادامه داده‌اند. آنان خواستار بازگشایی فوری مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران و پایان محدودیت‌های آموزشی وضع‌شده از سوی طالبان شده‌اند. این زنان معترض همچنین بر پایان تبعیض علیه زنان و تأمین حقوق برابر آنان در حوزه‌های آموزش، کار، مشارکت سیاسی و زندگی اجتماعی تأکید کرده‌اند. در بخش دیگری از قطع‌نامه، از سازمان ملل متحد و دولت‌های جهان خواسته شده است که حقوق زنان افغانستان را در تعاملات سیاسی نادیده نگیرند و برای تضمین عدالت، آزادی و کرامت انسانی زنان و دختران افغانستان اقدامات عملی انجام دهند. «جنبش زنان افغانستان برای برابری» در پایان بر تداوم مبارزات مسالمت‌آمیز خود تأکید کرده و گفته است تا زمانی که زنان و دختران افغانستان به حقوق انسانی و اساسی خود دست نیابند، به طرح مطالبات خود ادامه خواهد داد.
بازداشت دست‌کم پنج زن به دلیل پوشش در هرات توسط طالبان
شبکه‌های اجتماعی فرخنده: منابع محلی در هرات می‌گویند محتسبان اداره امر به معروف و نهی از منکر طالبان در جریان هفته جاری دست‌کم پنج زن و دختر را در جاده لیلامی شهر هرات بازداشت کرده‌اند. به گفته منابع، این زنان روز سه‌شنبه، ۲۸ میزان، هنگام خرید لباس از سوی نیروهای امر به معروف طالبان بازداشت و به دلیل آنچه «رعایت نکردن پوشش مورد نظر» این گروه خوانده شده، با خود برده شده‌اند. منابعی از اداره طالبان نیز بازداشت این زنان را تایید کرده‌اند. آنان گفته‌اند که زنان بازداشت‌شده به زندان طالبان منتقل شده‌اند؛ اما درباره محل نگهداری، وضعیت آنان و سرنوشت‌شان اطلاعات بیشتری در دست نیست. در همین حال، ویدیوهایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، رفتار خشونت‌آمیز و بدرفتاری نیروهای طالبان با شماری از زنان در هرات را نشان می‌دهد. دو منبع دیگر نیز گفته‌اند که شماری از زنان خانواده یکی از آمران طالبان نیز به اتهام رعایت نکردن پوشش مورد نظر این گروه بازداشت شده‌اند. بر اساس این اطلاعات، این مقام طالبان پس از درگیری با نیروهای امر به معروف، اعضای زن خانواده‌اش را از آنان گرفته و به خانه منتقل کرده است. ادامه بازداشت زنان در هرات با واکنش و نگرانی شهروندان این ولایت روبه‌رو شده است. شماری از زنان می‌گویند که طالبان در ماه‌های اخیر فشار بر زنان، به‌ویژه در زمینه پوشش و رفت‌وآمد، را افزایش داده‌اند. این نخستین بار نیست که اجرای محدودیت‌های پوششی طالبان در هرات به تنش و اعتراض عمومی منجر می‌شود. در ماه جوزا، بازداشت زنان به دلیل پوشش در شهرک جبرئیل هرات به اعتراضات گسترده انجامید که در جریان آن دست‌کم دو نفر جان باختند. بر اساس تازه‌ترین گزارش سازمان ملل متحد، نیروهای طالبان در جریان سه ماه، دست‌کم ۵۲ زن را در کابل و هرات بازداشت کرده‌اند؛ موضوعی که دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نسبت به آن ابراز نگرانی کرده است.
زنان معترض: طالبان با قانون تازه راه بردگی دختران را هموار می‌کند
فرخنده: شبکه حرکت زنان و جنبش متحد زنان افغانستان برای آزادی در واکنش به توشیح اصول‌نامه تفریق زوجین از سوی طالبان، این سند را شرم‌آور خوانده و گفته‌اند که این قانون برای مشروعیت‌بخشی به برده‌سازی دختران افغانستان طراحی شده است. این دو جنبش اعتراضی امروز یک‌شنبه، ۲ ثور با نشر اعلامیه‌ای گفته‌اند که توشیح این اصول‌نامه نشان می‌دهد ساختار حکومت طالبان بر سرکوب، زن‌ستیزی و نابودی حقوق کودکان استوار شده است. در اعلامیه آمده است که طالبان اکنون به‌گونه رسمی در تلاش‌اند تا به گفته آنان، فروش کودکان را زیر نام شریعت قانونی سازند. اعضای این جنبش‌ها هشدار داده‌اند که این گروه دختران افغانستان را از صنف‌های درسی به اتاق‌های اجباری ازدواج و از رؤیاهای کودکی به خاموشی و خشونت سوق می‌دهد. این زنان معترض کودک‌همسری را جنایت علیه کودکان، انسانیت و آینده افغانستان توصیف کرده و افزوده‌اند که طالبان با این اصول‌نامه، بدن و زندگی دختران را به ابزار اهداف ایدئولوژیک خود تبدیل کرده‌اند. آنان همچنین مدعی‌اند که توشیح این سند، دختران افغانستان را قربانی تجاوز قانونی و بردگی مدرن می‌کند و تاکید کرده‌اند که جهان نباید چنین اقداماتی را با توجیه‌های فرهنگی، مذهبی یا سنتی نادیده بگیرد. این جنبش‌ها از سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و دولت‌های جهان خواسته‌اند طالبان را به‌عنوان عامل آپارتاید جنسیتی و جنایت علیه کودکان محکوم کرده و زمینه پیگرد بین‌المللی مسئولان این سیاست‌ها را فراهم کنند. اصول‌نامه تفریق زوجین هفته گذشته از سوی طالبان توشیح شد؛ اقدامی که نگرانی نهادهای حقوق بشری و فعالان حقوق زنان و کودکان را در پی داشته است. منتقدان می‌گویند این سند می‌تواند زمینه افزایش محدودیت‌ها و آسیب‌های بیشتر علیه زنان و کودکان را فراهم کند، هرچند طالبان تاکنون به این انتقادها واکنش رسمی نشان نداده‌اند.
صندوق امانی افغانستان: در چهار سال گذشته از حدود چهار میلیون زن و دختر حمایت کرده‌ایم
فرخنده: صندوق امانی افغانستان اعلام کرده است که در بیش از چهار سال گذشته و در دوره حاکمیت طالبان، از حدود چهار میلیون زن و دختر در افغانستان از طریق برنامه‌ها و پروژه‌های مختلف حمایتی پشتیبانی کرده است. این صندوق روز پنج‌شنبه، ۲۱ حوت، در خبرنامه‌ای نوشت که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، از زنانی که برای ایجاد تغییر در جوامع خود طرح و ابتکار دارند حمایت کرده است. در این خبرنامه تأکید شده که مشارکت زنان در روند توسعه پایدار اهمیت اساسی دارد و باید مورد پشتیبانی قرار گیرد. به گفته صندوق امانی افغانستان، بخش قابل توجهی از پروژه‌های حمایتی این نهاد بر توانمندسازی زنان، تقویت نقش اجتماعی آنان و ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای زنان در مناطق مختلف کشور متمرکز بوده است. در همین حال، انوارالحق احدی، عضو این صندوق در سوئیس، پیش‌تر گفته بود که صندوق امانی افغانستان تاکنون بیش از نیم میلیارد دالر سود به دست آورده است. او افزوده بود که دارایی‌های این صندوق که در آغاز حدود سه‌ونیم میلیارد دالر بود، اکنون به حدود چهار میلیارد و ۲۰ میلیون دالر افزایش یافته است. این صندوق همچنین پیش‌تر اعلام کرده بود که تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی به حدود یک میلیون نفر در افغانستان کمک کرده است که نیمی از آنان را زنان تشکیل می‌دهند. صندوق امانی افغانستان با استفاده از بخشی از دارایی‌های بانک مرکزی افغانستان که پس از تحولات سیاسی این کشور به خارج منتقل شد، ایجاد شده است. ایالات متحده امریکا حدود سه‌ونیم میلیارد دالر از دارایی‌های بانک مرکزی افغانستان را به این صندوق در سوئیس منتقل کرد تا از آن برای حمایت از اقتصاد و مردم افغانستان استفاده شود.
ویدیوی استنطاق نوریه؛ موج محکومیت علیه طالبان را همراه شد
فرخنده: اتحاد فعالان حقوق بشر با انتشار بیانیه‌ای، نشر ویدیوی بازجویی از دختری موسوم به «نوریه» در بازداشت طالبان را به‌شدت محکوم کرده و آن را نقض آشکار کرامت انسانی و نمونه‌ای از خشونت مبتنی بر جنسیت خوانده است. این اتحادیه روز گذشته در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که در ویدیوی منتشرشده، نوریه — که به‌دلیل فقر و سرپرستی خانواده ناچار شده بود با لباس پسرانه در یک کافه کار کند — در شرایط بازداشت مورد بازجویی قرار گرفته و از او فلم‌برداری شده است. به گفته فعالان حقوق بشر، شیوه برخورد طالبان با این دختر «تحقیرآمیز، ارعاب‌آمیز و مصداق اعتراف‌گیری اجباری» بوده است. در این بیانیه تأکید شده که چنین رفتارهایی در هیچ نظام حقوقی قابل قبول نیست و با اصول اولیه دادرسی عادلانه و حقوق بشری مغایرت دارد. اتحاد فعالان حقوق بشر همچنین طالبان را «گروهی غیرمشروع و تروریستی» توصیف کرده و گفته است که این گروه صلاحیت قانونی برای بازداشت و بازجویی شهروندان را ندارد. به باور این اتحادیه، عملکرد طالبان بیش از آن‌که روند تحقیق باشد، به «گروگان‌گیری و ایجاد فضای وحشت» شباهت دارد. این نهاد حقوق بشری ریشه ماجرای موسوم به «دختران پسرانه‌پوش» را فقر ساختاری، بیکاری گسترده و محدودیت‌های شدید اقتصادی علیه زنان پس از تسلط طالبان دانسته و تأکید کرده است که این پدیده «جرم اخلاقی» نیست. در بیانیه آمده است که سرنوشت نوریه نماد وضعیت میلیون‌ها زن و دختر افغان است که زیر فشار اقتصادی و ممنوعیت‌های کاری قرار دارند. اتحاد فعالان حقوق بشر در پایان از طالبان خواسته است نوریه را فوراً و بدون قید و شرط آزاد کند، روند اعتراف‌گیری اجباری را متوقف سازد و اجازه دهد این پرونده به‌عنوان نقض جدی حقوق بشر مستندسازی شود. این اتحادیه همچنین از جامعه جهانی خواسته است در نحوه توزیع کمک‌های بشردوستانه به افغانستان تجدیدنظر کند تا فشار اقتصادی بر خانواده‌های آسیب‌پذیر کاهش یابد.
انتقاد نمایندگان پارلمان استرالیا از تبعیض ساختاری علیه هزاره‌ها در افغانستان
فرخنده: در پارلمان استرالیا، چند تن از نمایندگان با ابراز نگرانی از وضعیت اقلیت‌ها در افغانستان، طرحی را برای به‌رسمیت‌شناسی تبعیض و آزار سیستماتیک علیه هزاره‌ها مطرح کرده‌اند. این اقدام پس از ماه‌ها تلاش و دادخواهی جامعه هزاره‌های جیلانگ در ایالت ویکتوریا انجام شده است. لیبی کوکر، نماینده ارائه‌کنندۀ طرح، در سخنرانی خود تأکید کرده که تحت حاکمیت طالبان، اقلیت‌های قومی و مذهبی—به‌ویژه هزاره‌ها—با تبعیض سازمان‌یافته، تهدیدهای امنیتی و محدودیت‌های گسترده مواجه‌اند. او گفته است که «هیچ بخش افغانستان از خشونت و سرکوب در امان نیست» و حمایت از زنان، دختران و اقلیت‌ها باید در اولویت سیاست خارجی استرالیا قرار گیرد. در بخش دیگری از طرح، سهم جامعه هزاره در اجتماع و فرهنگ استرالیا ستوده شده و بر ضرورت حمایت از آنان در برابر خطرهایی که در افغانستان متوجه‌شان است، تأکید شده است. نمایندگان دیگری نیز در این بحث پارلمانی سخن گفتند. تیم ویلسون یادآور شد که تصاویر فرار شهروندان افغان پس از سقوط کابل هنوز از ذهن مردم جهان پاک نشده است. او گفت که «نگرانی از فجایع حقوق بشری پس از بازگشت طالبان، دلیل آن تلاش‌های desesperate بود.» نهادهای بین‌المللی نیز در ماه‌های اخیر گزارش‌هایی منتشر کرده‌اند که نشان می‌دهد جامعه هزاره با کشتار هدفمند، کوچ اجباری، محرومیت و حذف فرهنگی روبه‌رو است—و این روند پس از سال ۲۰۲۱ شدت گرفته است. فعالان هزاره در استرالیا بر این باورند که تصویب این طرح می‌تواند توجه جهانی را دوباره به وضعیت وخیم اقلیت‌ها در افغانستان جلب کند. آنها می‌گویند رسمیت‌بخشی پارلمان استرالیا به این تبعیض‌ها، هم زمینه فشار دیپلماتیک را تقویت می‌کند و هم مسیر بررسی‌های حقوقی در سطح بین‌المللی—از جمله احتمال ارزیابی موارد جنایت علیه بشریت یا نسل‌کشی—را هموار می‌سازد.
حذف ضمیر «زن» و تصاویر زنان از کتاب‌های درسی توسط طالبان
فرخنده: منابع معتبر در دانشگاه کابل می‌گویند که طالبان به استادان دیپارتمنت زبان و ادبیات انگلیسی دستور داده‌اند تا تصاویر زنان و واژگانی چون «she» را از مواد درسی حذف کنند؛ اقدامی که نشانه‌ای دیگر از محدودیت‌های رو‌به‌گسترش در بخش آموزش عالی به شمار می‌رود. به گزارش آمو نیوز، این دستور از سوی هیئت بازنگری کتب و مفردات درسی صادر شده است؛ هیئتی که تحت اداره حکومت طالبان فعالیت می‌کند و مسئولیت بازنگری محتوای آموزشی دانشگاه‌ها را به دوش دارد. یک عضو هیئت علمی دانشگاه کابل، که به دلیل ترس از پیگرد نخواست نامش فاش شود، به آمو گفت: «به ما گفته شده است که تصاویر و مطالب مربوط به زنان در کتاب‌های آموزش زبان انگلیسی باید حذف شود، زیرا به باور آنان با ارزش‌های اسلامی مطابقت ندارد.» طالبان پیش از این نیز محدودیت‌هایی را بر نشر، تدریس و فروش کتاب‌هایی که «مغایر با شریعت اسلامی» تلقی می‌شوند، وضع کرده بودند. اما تازه‌ترین تصمیم آنها فراتر از ممنوعیت‌های گذشته است و شامل حذف کامل کتاب‌های نوشته‌شده توسط زنان از برنامه درسی دانشگاه‌ها نیز می‌شود. بر پایه اطلاعاتی که به آمو رسیده، تاکنون دست‌کم ۶۷۹ عنوان کتاب از سوی اداره تحصیلات عالی تحت حاکمیت طالبان ممنوع اعلام شده‌اند. این آثار عمدتاً شامل موضوعات مرتبط با حقوق بشر، مطالعات جنسیتی، نظریه‌های مدرن سیاسی، و اندیشه‌های غربی هستند. یکی از استادان دانشگاه، این تصمیم طالبان را «گامی نگران‌کننده به سوی تحمیل یک‌دست‌سازی فکری» در نظام آموزش عالی توصیف کرده و افزوده است که «با حذف صدای زنان از فضای آکادمیک، آموزش از محتوا تهی و از پویایی باز خواهد ماند.» طالبان تاکنون به‌صورت رسمی در این زمینه اظهار نظری نکرده‌اند، اما روندهای اخیر نشان می‌دهد که کنترل محتوای آموزشی و فرهنگی به یکی از ابزارهای کلیدی این گروه برای اعمال سیاست‌های خود در نهادهای علمی تبدیل شده است.
اتحادیه اروپا: دختران افغانستان سزاوار فرصت‌اند، نه محدودیت
فرخنده: هم‌زمان با ۱۵ جولای، روز جهانی مهارت‌های جوانان، نمایندگی اتحادیه اروپا در افغانستان با نشر پیامی حمایتی، بر اهمیت دسترسی دختران افغانستان به آموزش، اشتغال و رشد فردی تأکید کرد. این نهاد اروپایی گفته است که «دختران افغانستان شایسته فرصت‌های بیشتر هستند؛ نه محدودیت‌هایی که آنان را از آموختن، کار کردن و پیشرفت باز می‌دارد.» این موضع‌گیری در شرایطی صورت می‌گیرد که جوانان افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، زیر فشار شدید محدودیت‌های اجتماعی و سیاسی قرار دارند. طالبان با وضع قوانین سخت‌گیرانه، حضور زنان را از بیشتر نهادهای آموزشی و شغلی حذف کرده‌اند؛ اقدامی که آینده میلیون‌ها دختر را در هاله‌ای از ابهام فرو برده است. اتحادیه اروپا با اشاره به برنامه‌های مهارت‌آموزی برای جوانان افغانستان، گفته است که از مهارت‌هایی چون برنامه‌نویسی، خیاطی و زراعت حمایت می‌کند؛ مهارت‌هایی که می‌توانند فرصت‌های شغلی، استقلال اقتصادی و تاب‌آوری اجتماعی را در میان نسل جوان افزایش دهند. در این بیانیه آمده است: «با حمایت از کارآفرینان، شرکت‌های کوچک و متوسط و مشاغل محلی، ما به جوانان افغانستان کمک می‌کنیم تا ایده‌های خود را به شغل و درآمد تبدیل کنند.» اتحادیه اروپا همچنین با تأکید بر نقش زنان در توسعه، اعلام کرده است که به‌طور مشخص روی توانمندسازی زنان و دختران جوان افغانستان کار می‌کند تا مهارت‌های لازم برای تحصیل، کار و پیشرفت را به‌دست آورند و جوامع‌شان را به سمت آینده‌ای بهتر هدایت کنند. این حمایت‌ها در شرایطی بیان می‌شود که زنان افغانستان نه‌تنها از حق آموزش و کار در نهادهای دولتی محروم شده‌اند، بلکه در بخش خصوصی نیز با محدودیت‌های فزاینده مواجه‌اند. سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر بارها هشدار داده‌اند که تداوم این شرایط می‌تواند منجر به یک فاجعه انسانی و فرهنگی شود. حمایت نمایندگی اتحادیه اروپا از جوانان افغانستان، به‌ویژه زنان، پیامی است روشن به جامعه جهانی و به طالبان: توسعه بدون حضور زنان ممکن نیست. سرمایه‌گذاری روی مهارت‌های دختران و پسران جوان افغانستان، تنها راه نجات این کشور از بحران‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی‌ست. درحالی‌که میلیون‌ها دختر در افغانستان از حضور در مکتب و دانشگاه محروم‌اند، این نوع ابتکارات بین‌المللی می‌تواند روزنه‌ای از امید برای نسلی باشد که هنوز در آرزوی آموختن و ساختن آینده‌ای بهتر است.
آخرین پرواز محمدامیر؛ سقوط در آتشِ بی‌سرنوشتی
فرخنده: در یکی از کوچه‌های ساکت و بی‌صدا در گلشهر مشهد، بوی تلخ سوخته‌گی هنوز هم در هوا مانده است؛ نه فقط از جسدی که خاکستر شد، بل از امیدی که در آتش خشم، بی‌عدالتی و بی‌سرنوشتی خاکستر گشت. محمدامیر توسلی، خلبان پیشین ارتش افغانستان، که روزگاری آسمان‌ها را با پروازش می‌درنوردید، حالا نامش با خاک هم‌سطح شده، نه در میدان جنگ، که در غربت، در اتاقی بی‌پنجره، جایی که دیگر حتی سایه‌ای از آینده نمی‌تابید. او نیامده بود تا بمیرد، بلکه آمده بود تا بماند. آمده بود تا کارت اقامتش را تمدید کند، امیدی نازک و شکننده در برابر موج اخراج‌هایی که بی‌وقفه مهاجران افغان را از خاک ایران بیرون می‌رانند؛ اما پاسخ دفتر کفالت ساده و سرد بود: تمدید نمی‌شود. هیچ‌کس نگفت چرا. شاید برای‌شان او تنها یک عدد بود، یک چهره دیگر در صف‌های بلند و بی‌پایان بی‌سرنوشتی. اما محمدامیر، برای خودش دنیایی بود؛ با خاطرات یونیفورم نظامی‌اش، با سال‌هایی که برای دفاع از وطنش پرواز کرده بود، با ترسِ هرروزه از بازگشت به کشوری که امروز نامش برای او مترادف با شکنجه و مرگ است. طالبان، که امروز بر افغانستان سایه انداخته‌اند، در بیش از دو سال حکومت خون‌بار خود صدها نظامی پیشین را بازداشت، شکنجه یا تیرباران کرده‌اند. توسلی این را خوب می‌دانست. شاید بارها در خواب دیده بود که در فرودگاهی دور، دوباره نامش خوانده می‌شود، نه برای پرواز، که برای محاکمه‌ای بدون قاضی و دادیار. بازگشت برای او تنها یک معنا داشت: مرگ، اما این بار آهسته‌تر، با توهین، با زخم، با شلاق، با گلوله‌ای در شب. اما مرگ در سکوت غربت نیز آسان نبود. خودسوزی، فریاد خاموشی بود که شنیده نشد. او خودش را آتش زد، شاید تا برای یک لحظه، نگاه جهان را به سوختن آینده هزاران افغان در خاک بیگانه جلب کند. مقامات ایرانی چیزی در مورد او نگفتند. رییس آتش‌نشانی مشهد گفت: «مردی ۴۰ ساله در گلشهر خودسوزی کرده و پیش از رسیدن نیروهای امدادی، جان باخته است.» نه نامی، نه پیشینه‌ای، نه شرحی از رنج‌هایش. و این‌گونه بود که محمدامیر، مانند بسیاری از هم‌قطارانش، در سکوت مرد. در کشوری که میلیون‌ها افغان در آن به‌جای پناه، تحقیر و تهدید یافته‌اند. در حالی که فرزندان‌شان نمی‌دانند آیا فردا به مکتب خواهند رفت یا به اردوگاه مهاجران اخراجی. و در حالی که آن‌سوی مرز، طالبان هنوز هم منتظر بازگشت کسانی‌اند که روزگاری سرباز جمهوریت بودند. در نهایت، او نه توسط گلوله دشمن، نه در سقوط هواپیما، که در شعله‌های بی‌پناهی جان داد. قربانی دو ظلم: یکی از سرنیزه، و دیگری از بی‌تفاوتی. این داستان محمدامیر توسلی است؛ اما می‌توانست نامش عبدالله باشد، فاطمه، یا هر افغان دیگری که میان چنگال طالبان و تیغ تبعیض سرگردان مانده‌اند. گزارش: ش ج
صدای موسیقی و طعم سنت؛ کانادا میزبان جشن جهانی فرهنگ هزاره
فرخنده: جشن جهانی فرهنگ هزاره با حضور گرم خانواده‌ها، هنرمندان، و علاقه‌مندان به فرهنگ هزاره‌گی، روز شنبه در شهر کلگری کانادا برگزار شد. این برنامه فرهنگی با میزبانی مشترک انجمن فرهنگی هزاره‌های کلگری و ادمونتون، جلوه‌ای از وحدت، تنوع، و پویایی فرهنگی در دیاسپورای افغان را به نمایش گذاشت. در این رویداد، موسیقی زنده، رقص‌های سنتی هزاره‌گی و اجرای برنامه‌های هنری دیگر، فضای پرنشاطی را برای شرکت‌کنندگان فراهم کرد. افزون بر اجراهای هنری، غرفه‌هایی ویژه برای معرفی غذاهای محلی، صنایع دستی و محصولات فرهنگی ایجاد شده بود که مورد استقبال گسترده شرکت‌کنندگان قرار گرفت. برگزارکننده‌گان هدف از برگزاری این جشن را گرامی‌داشت میراث فرهنگی مردم هزاره، تقویت همبستگی اجتماعی، و حفظ هویت قومی در میان مهاجران افغان عنوان کردند. به گفته‌ی آنان، چنین برنامه‌هایی فرصتی فراهم می‌سازد تا نسل‌های جوان با ریشه‌های فرهنگی خود پیوند برقرار کرده و در محیط‌های چندفرهنگی مانند کانادا، هویت‌شان را زنده نگه دارند. حضور پررنگ مهاجران افغان و استقبال شهروندان غیرافغان از این جشن، به‌گفته‌ی برگزارکننده‌گان، نشان‌دهنده کنجکاوی و علاقه جامعه کانادایی نسبت به فرهنگ‌های متنوع و چندگانه است. شهرداری کلگری نیز با استقبال از این رویداد فرهنگی، اعلام کرد که از برنامه‌هایی که در راستای معرفی فرهنگ‌های گوناگون و تقویت تفاهم میان‌فرهنگی برگزار می‌شود، پشتیبانی می‌کند. جشن جهانی فرهنگ هزاره در کلگری، بخشی از تلاش گسترده جامعه مهاجر برای حفظ و انتقال سنت‌ها، زبان و ارزش‌های فرهنگی به نسل‌های نو در کشور میزبان خوانده شده است.