مریم سادات دختر جوان پناهجوی افغان در اسلام آباد خودکشی کرد:
بستگان مریم سادات یک دختر جوان پناهجوی افغان در اسلام‌آباد درگفت‌وگو با رسانه ها تائید کرده‌اند که فرزندشان اقدام به خودکشی کرده و جان باخته است.
دو سرباز مرزبانی ترکیه به اتهام «تجاوز به زن پناهجوی افغان» به ۳۷ و ۳۲ سال زندان محکوم شدند:
پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان یکبار دیگر کابوس وحشتناک شلاق و سنگسار زنان این کشور را ناچار به انتخاب های سخت و اخذ تصمیم های دشوار نمود. یکی از گزینه ها پیش گرفتن راه پرمخاطره مهاجرت های غیرقانونی به آرزوی ساختن زندگی آرامتر در کشورهای دیگر ارزیابی شد، که در این مسیر با مخاطرات بیشمار همچون غرق شدن در آب ها، زندانی شدن، تجاوز، خشونت و بدرفتاری مرزبانان، ترس و اضطراب و دها دشواری دیگر مواجه میشود.
فیلیپین: هنوز توافقی با امریکا برای اسکان مهاجرین افغان صورت نگرفته است
شفقنا افغانستان- رئیس جمهور فیلیپین گفته است که هنوز هیچ توافقی در مورد درخواست امریکا برای اسکان اتباع افغان در فیلیپین صورت نگرفته است و مطالعات در مورد عواقب آن ادامه دارد. به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان به نقل از رسانه‌های خارجی، فردیناند مارکوس امروز پنجشنبه (8 سرطان) تصریح کرد که اگر درخواست ایالات متحده پذیرفته شود، دولت فیلیپین باید مراقب مسایل امنیتی باشد. او گفت: «مسایل زیادی مطرح است… به همین دلیل است که وقتی برخی از گزارش‌های خبری را دیدم که توافقی با ایالات متحده صورت گرفته، کمی متعجب شدم… هیچ توافقی وجود ندارد، ما همچنان به دنبال این هستیم که اگر بتوانیم دقیقاً چگونه آن را عملی کنیم.» وی افزود: «ما به مطالعه آن ادامه خواهیم داد. ببینیم آیا راهی وجود دارد که بتوانیم بدون به خطر انداختن امنیت این کار را انجام دهیم.» پیش از این وزیر خارجه فیلیپین گفته بود که درخواست اسکان مهاجرین افغان توسط جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده، در جریان سفر مارکو به واشنگتن در ماه می مطرح شد.
روز جهانی پناهجو؛ ائتلاف زنان معترض افغانستان: کشورهای مهاجرپذیر روند پذیرش پناهجویان افغانستانی را تسهیل کنند
ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان به مناسبت روز جهانی پناهجو، از کشورهای مهاجرپذیر می‌خواهد روند پذیرش پناهجویان افغانستانی را تسهیل کنند. اعلامیه‌ای که امروز سه‌شنبه (۳۰ جوزا/۲۰ جون) از سوی این ائتلاف نشر شده، به شرح زیر است: به نام خدای عدالت و آزادی “هرانسان آزاده حق دارد در برابر تعقیب، آزار و شکنجه پناهگاهی جستجو کند و به کشورهای دیگر پناهنده شود.” _ ماده 14 اعلامیه جهانی حقوق بشر نقطه آغاز پناهندگی برمیگردد به تاریخ زندگی بشر که برای انسانها در تمام ادوار تاریخی پناهندگی یک آرزو نبوده بلکه همیشه براساس مجبوریت ها و محرومیت ها صورت گرفته است، تمام تمدن ها و ادیان الهی بخصوص دین مقدس اسلام به موضوع پناهندگی به گونه واضح و مشخص پرداخته است. ظلم، شکنجه، استبداد، محرومیت بر اساس نژاد، عقیده، مذهب، تفکر سیاسی مهم ترین عامل پناهجویی و پناهندگی در زندگی بشر بوده است. مردم افغانستان در طول تاریخ سیاسی از این امر مستثنا نبوده بلکه در مقاطع مختلف از تاریخ بنا بر علت های که قبلا تذکر داده شد پدیده پناهنجویی را تجربه کردند، جنگ، فقر، تبعیض، انتقال قدرت سیاسی بگونه خشونت آمیز بخصوص در پنجاه سال آخر سبب بی سرپناهی و فرار از کشور شده است. اکنون هم خشونت و اسبتداد گروه تروریستی طالب سبب متواری شدن مردم افغانستان از کشور و سرزمین آبایی و اجدادی شان شده و تمام ظرفیت ها و کادر های افغانستان که دغدغه ای آزادی، عدالت، برابری و حق شهروندی داشتند از کشور فرار داده شد و در کشورهای جهان در بی سرنوشتی به سر می‌برند. ائتلاف جنبش های اعتراضی زنان افغانستان که دو سال علیه حضور سیاه و حاکمیت نامشروع طالب در سنگر مبارزه و مقاومت بودند از سازمان ملل، جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و کشورهای مهاجر پذیر میخواهند: پناهجویان افغانستان مانند سایر پناهجویان دارای حق بشری و انسانی بوده، بنا هیچ نوع تبعیض و تفاوت میان پناهجویان قایل نشوند. از کشور های مهاجر پذیر میخواهیم پالیسی های کاری شان را منعطف سازند تا روند پذیرش پناهجویان تسهیل شود. از نهادهای حقوق بشری میخواهیم فرصت ارائه خدمات بشری را به پناهجویان افغانستانی در کشورهای میزبان فراهم سازند. از کمیساری عالی سازمان ملل میخواهیم روند بررسی در خواست پناهندگی پناهجویان افغان را تسریع بخشد. از سازمان ملل به‌عنوان یک سازمان مستقل و حامی ملت‌ها میخواهیم برای جهان عاری از جنگ، حفظ و گسترش صلح بر مبنای عدالت و برابری مبتنی بر هنجارهای دموکراسی و مردم‌سالاری تلاش کنند، تا اینکه جنگ، خشونت، بربریت و وحشت سبب ازدیاد پناهجویان در سرتاسر جهان نشود. ومن الله التوفیق به امید جهان عاری از جنگ
تقدیر از فعالان حقوق زن افغانستانی از سوی اتحادیه «دان اِنسیم» در ایتالیا
از فعالیت‌های شماری از فعالان زن افغانستانی از سوی اتحادیه Donne Insieme در شهر لچه ایتالیا تقدیر به عمل آمد. به گزارش فرخنده نیوز، این اتحادیه در بیست و پنجمین سالروز تاسیس این انجمن از چهره های «زن مبارز و آکادمیک افغانستان پس از تحلیل و بررسی فعالیت های این زنان تقدیر کرده و با تقدیم تندیس Renata Fonte (زنی که در راستای مبارزه با مافیا قربانی خشونت شد) از صدیقه مشتاق، دکتر نسا محمدی، دکتر بتول حیدری و راضیه احسانی قدردانی کرد. جایزه Renata Fonte با هدف ترویج قانون منع خشونت به افرادی داده میشود که در جهت مبارزه با خشونت، برابری جنسیتی و آزادی بیان فعالیت می‌کنند. این مراسم در استانداری شهر لچه با حضور مقامات و شخصیت های برجسته ایتالیایی برگزار شده بود. در این مراسم همچنان از خانم Maria Grazia Mazzola بنیانگذار شبکه بشردوستانه جامعه مدنی که سال‌هاست در راستای مبارزه با مافیا در ایتالیا فعالیت می‌کند تقدیر به عمل آمد.
«تغییر رفتار» با زنان افغانستان شرط به رسمیت‌شناختن طالبان از سوی امریکا
رییس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان کانگرس ایالات متحده می‌گوید تا زمانیکه طالبان به حقوق بشر احترام نگذارند و برخورد شان را در قبال زنان تغییر ندهند، ایالات متحده هرگز آنها را برسمیت نمی‌شناسد. مایکل مک‌کال روز گذشته (چهارشنبه، 27 ثور) در مصاحبه با صدای امریکا گفت: «پیام به طالبان اینست که اگر طالبان میخواهند به رسمیت شناخته شوند، باید با زنان به عنوان یک قشر برابر رفتار کنند نه به عنوان مالکیت و دارایی شان. در این مورد ما موقف بسیار قوی داریم.» او افزود که هر دو حزب کانگرس هیچ نوع مشروعیت طالبان را تا زمانیکه آنان به بحران حقوق بشری و رفتار شان با زنان افغان رسیده‌گی نکنند، نمی پذیرند. طالبان پس از حاکمیت دوباره بر افغانستان در ماه اگست ۲۰۲۱ میلادی، به طور مداوم محدودیت‌هایی را بر زنان و دختران اعمال کرده اند. این گروه نه تنها به طور گسترده زنان و دختران را از کار در ادارات حکومتی، سازمان‌های غیرحکومتی و حتا دفاتر ملل متحد منع کرده اند، بلکه مانع آموزش دختران بالاتر از صنف ششم شده اند. رییس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان گفت که افغانستان یگانه کشوری است که زنان و دختران در آن از حق آموزش و سایر حقوق شان محروم شده اند. به گفتهٔ او زنان افغان بخاطر جنسیت شان مورد تبعیض قرار گرفته و در چارچوب خانه‌هایشان زندانی شده اند. مک‌کال از زنان افغان که برای احقاق حقوق خود مبارزه می‌کنند تمجید کرد و تاکید کرد که امریکا در کنار زنان افغانستان ایستاده است. رییس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان در حالی این اظهارات را بیان داشت که گزارشگران ویژه ملل متحد پس از سفر هشت روزه از تاریخ ۲۷ اپریل الی چهارم می به افغانستان گفتند که وضعیت تبعیض جنسیتی در افغانستان نهادینه شده و طالبان با افراطی‌ترین اشکال زن ستیزی حکومت می‌کنند.
انتقال ۱۰۰ کودک یتیم از افغانستان به استرالیا توسط یک زوج افغانستانی
یک زوج افغان ساکن در سیدنی، پایتخت استرالیا، ۱۰۰ کودک بی‌سرپرست افغانستان را در مدت ۱۸ ماه به استرالیا انتقال داده‌اند. رسانه بین المللی “اس‌بی‌اس” روز دوشنبه، ۱۴ حمل، گزارش داده که این تعداد از کودکان یتیم افغان توسط نوید سینا و محبوبه راوی، زوج افغانستانی در سیدنی، با کمک سارا دیل، یک وکیل آسترالیایی، تخلیه شدهاند. به دنبال تسلط طالبان بر افغانستان این جوان ۲۶ ساله افغان و همسرش در پی نجات کودکان یتیم و بی‌سرپرستی شدند که قبل از سقوط حکومت پیشین حامی آنان در افغانستان بودند. براساس این گزارش، پس از آن که سینا از تخلیه کودکان افغان در پی تسلط طالبان ناامید میشود، برای انتقال آنان در ماه مارچ سال ۲۰۲۲ به افغانستان می‌آید و از مسیر‌های دشوار کودکان را ابتدا به پاکستان برده و پس از تهیه پاسپورت، آنان را به سیدنی استرالیا انتقال می‌دهد. سینا گفته است که روند انتقال این تعداد کودکان هجده ماه زمان برده و از این که توانسته جان کودکان یتیم را نجات دهد، مدیون احزاب ایتلاف و کارگر آسترالیا است.
روزنامه گاردین: پاکستان مهاجرین افغانستانی دارای مدارک معتبر را نیز بازداشت می‌کند
روزنامه گاردین در تازه‌ترین گزارش خود گفته است که پلیس پاکستان پناهجویان افغان دارای اسناد رسمی از سوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل را نیز بازداشت می‌کنند. منیزه کاکر، یکی از فعالان حقوق مهاجرین می‌گوید که تاکنون بیش از 450 افغان با وضعیت پناهندگی دستگیر شدهاند. «گاردین» به نقل از وکلای مدافع افغان‌های در بازداشت، گزارش می‌دهد به دنبال سخت‌تر شدن مواضع پاکستان علیه اتباع افغانستان دست‌کم 4 نفر در بازداشت جان خود را از دست داده‌اند و هزاران نفر دیگر از جمله کودکان در زندان‌ها نگهداری می‌شوند. منیزه کاکر به گاردین گفته است بیش از 800 تبعه افغانستان تنها در کراچی و در سراسر ایالت سند در زندان‌ها به سر می‌برند و حداقل 1100 نفر بدون مدرک نیز رد مرز شدهاند. خانم کاکر می‌گوید که با افغان‌های بازداشت شده بدرفتاری میشود و روند قضایی به درستی از سوی قاضی‌ها انجام نمی‌شود. پیش از این نیز عکس‌هایی در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده بود که در آن کودکان پناهنده افغان توسط پلیس شهر کراچی با طناب به هم بسته شده بودند. گاردین گزارش می‌دهد که در یکی از جلسات اخراج این پناهجویان شاهد بوده که ده‌ها پناهجوی افغان با دست‌های بسته به زنجیر در سلول‌های تنگ در حالی که منتظر جلسه دادگاه بودند، نگهداری می‌شدند. گاردین می‌نویسد که رویکرد پلیس پاکستان در چند هفته گذشته، صرف نظر از بررسی اسناد و وضعیت اقامتی مهاجران، تهاجمی‌تر شده است. یکی از مقامات امنیتی که نخواست نامش فاش شود به گاردین گفت: «پناهندگان افغان می‌توانند به راحتی جابه‌جا شوند و مدارک هویتی ندارند. بنابراین از آنها در عملیات‌های ستیزه‌جویانه استفاده میشود».
غرق‌‌شدن کشتی مهاجران در ایتالیا؛ منابع: اکثر جان‌باختگان شهروندان افغان هستند
براساس‌گزارش‌ها، اکثریت جان‌باختگان و آسیب‌ديدگان کشتی غرق‌شده پناهجویان در آب‌های ایتالیا، شهروندان افغانستان هستند. به گزارش فرخنده نیوز، براساس گزارش رسانه‌های خارجی، در اثر غرق شدن کشتی حامل پناهجویان در سواحل ایتالیا ده ها تن جان باختند که گفته میشود ۶۴ نفر از آنان شهروندان افغانستان‌اند. این کشتی چوبی در روز یک‌شنبه گذشته در سواحل ایتالیا در پی برخورد با یک صخره، غرق شده است. گزارش شده که سرنشنیان این کشتی شهروندان افغانستان، ایران و پاکستان بوده‌اند. پیشتر حکومت طالبان اعلام کرد که برای انتقال اجساد این پناهجویان آمادگی دارد و به همین منظور یک طیاره ویژه در نظر گفته است.
طالبان در برابر کشته شدن یک زن کوچی، مردم روستای بهایی ولسوالی ناور ولایت غزنی را مجبور به پرداخت ده میلیون افغانی کردند
از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان زمانی زیادی نمی‌گذشت که در اوایل سال ۱۴۰۱ خورشیدی، بر اساس فیصله کمیسیون طالبان بنابر ادعای کشته شدن یک زن کوچی، مردم روستای بهایی ولسوالی ناور ولایت غزنی مجبور به پرداخت ده میلیون افغانی شدند. عنایت الله یکی از باشندگان این روستا می‌گوید مردم به سختی این پول را از طریق فروختن اموال و مواشی شان جمع آوری کرده و به کمیسیون مربوطه تحویل دادند. در ادعای دیگر کوچی‌ها مبنی بر دزدی اموال‌شان، از ساکنان قریه‌های (واغ و ارچغو) خواهان غرامت شدند. نیروهای امارت اسلامی چند تن از بزرگان این دو قریه را به زور وادار کرده تا به کمیسیونی که از طرف طالبان ایجاد شده اختیار بدهند تا این قضیه را فیصله نمایند. کمیسیون طالبان این ولسوالی فیصله کرد که مردم باید مبلغ دو میلیون افغانی به کوچی ها پرداخت نمایند، اما مردم فیصله این کمسیون را قبول نداشته و حاضر به پرداخت مبلغ متذکره نشدند. نیروهای امارت اسلامی همه روزه مردم این روستا را ازسرزمین ها و کارشان به ولسوالی برده وزندانی می کردند و می گفتند تا زمانی که مقدارپول تایین شده را به کوچی ها ندهند آزاد نخواهند شد. جمعه خان یکی از باشنده های قریه واغ است، او می گوید: طالبان با آنها رفتار خشونت آمیز داشته و آنها را لت و کوب کرده است. مردان این روستا به خاطر نیروهای امارت نمی توانستن به کارهای شان برسند و تمام مسولیت های خانه و مزرعه ها به دوش زنان بود. این روستاها ازجمله مناطق سرد سیر ولایت غزنی است، زنان این روستا ها ازاین که مردان مدت زیاد در حبس بوده و در فصل خزان و سرد شدن هوا نتوانند محصولات شان را به وقت مناسب برداشت کنند نگران بودند و تشویش شان این بود، که حاصلات به خصوص کجالو را در زمین ها یخ بزند، بلاخره مردم بخاطر آزادی مردان این روستا ها مجبور شدند دومیلیون افغانی را به کوچی ها بپردازند تا زندانی ها آزاد و به کارهایشان برسند. درهمین حال کوچی ها با حمایت نظامیان طالب دو خانواده را در روستایی جوشان همجوار با قریه واغ و ارچغو از مربوطات جاغه شیو ولسوالی ناور کوچانده و خانه های شان را قفل انداخته است. کوچی ها مدعی اند که خانه ها و زمین های مامور علی‌حسین و محمد رضا یوسفی مالکیت کوچی ها است، این در حالی است که سال ها است که هیچ فرد کوچی در این روستاها ملکیت ندارد و این قضیه به سی یا چهل سال قبل برمیگردد. اختلافات بین کوچی ها و هزاره ها از دیر زمان وجود داشته که با روی کارآمدن طالبان دامنه ی این اختلافات گسترده تر شده است.