Skip to main content

Farkhundanews

تقدیر از فعالان حقوق زن افغانستانی از سوی اتحادیه «دان اِنسیم» در ایتالیا

از فعالیت‌های شماری از فعالان زن افغانستانی از سوی اتحادیه Donne Insieme در شهر لچه ایتالیا تقدیر به عمل آمد. به گزارش فرخنده نیوز، این اتحادیه در بیست و پنجمین سالروز تاسیس این انجمن از چهره های «زن مبارز و آکادمیک افغانستان پس از تحلیل و بررسی فعالیت های این زنان تقدیر کرده و با تقدیم تندیس Renata Fonte (زنی که در راستای مبارزه با مافیا قربانی خشونت شد) از صدیقه مشتاق، دکتر نسا محمدی، دکتر بتول حیدری و راضیه احسانی قدردانی کرد. جایزه Renata Fonte با هدف ترویج قانون منع خشونت به افرادی داده می‌شود که در جهت مبارزه با خشونت، برابری جنسیتی و آزادی بیان فعالیت می‌کنند. این مراسم در استانداری شهر لچه با حضور مقامات و شخصیت های برجسته ایتالیایی برگزار شده بود. در این مراسم همچنان از خانم  Maria Grazia Mazzola بنیانگذار شبکه بشردوستانه جامعه مدنی که سال‌هاست در راستای مبارزه با مافیا در ایتالیا فعالیت می‌کند تقدیر به عمل آمد.

دیدبان حقوق بشر می‌گوید «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد»

هیدر بار، معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر در واکنش به دیدارهای دبیرکل شورای پناهندگان ناروی با مقام‌های طالبان می‌گوید که «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد». یان ایگلند، دبیرکل شورای پناهندگان ناروی پس از دیدار با شماری از مقام‌های طالبان در قندهار گفته بود که آنان رهنمود بازگشت زنان به کار و تحصیل را «تقریبا» تکمیل کرده‌اند. ایگلند افزوده بود که گروه طالبان مایل به تطبیق راه‌حل «کار زنان برای زنان» برای پاسخ‌گویی به بحران بشری در کشور است. معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر  روز گذشته (دوشنبه، ۸ جوزا) با همرسانی خبری در این مورد در صفحه‌ی رسمی توییتر خود نوشته است که «بسیار امیدوارم که طالبان این کار را انجام دهند». خانم بار افزوده که «اما آنان بیش از یک‌ونیم سال می‌شود که وعده داده‌اند که به دختران اجازه می‌دهند به مکتب بروند»، در حالی‌که ما هیچ نشانه‌ای از پیشرفت در این زمینه نمی‌بینیم و برعکس، سرکوب زنان و دختران بیشتر شده است. به‌گفته‌ی خانم بار، طالبان در دور اول حاکمیت شان در افغانستان بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ میلادی نیز وعده‌های مشابه داده بودند و به آن عمل نکردند. معاون بخش امور زنان دیدبان حقوق بشر در پایان توییت خود تأکید کرده است که «وعده‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد».    

سازمان ملل: محدودیت‌های طالبان بر زنان به مثابه «جنایت علیه بشریت» توسط دادگاه لاهه بررسی شود

کارشناسان سازمان ملل متحد از دیوان بین‌المللی کیفری خواسته‌اند که محدودیت‌های وضع شده توسط طالبان بر زنان افغان را از منظر جنایت ضد بشری بررسی کند. دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) این مطلب را روز دوشنبه، ۸ جوزا، به نقل از کارشناسان این سازمان گزارش داده است. در گزارش آمده است که محدودیت‌ها و قوانین وضع شده از سوی طالبان پس از ۱۵ آگست سال ۲۰۲۱، زنده‌گی زنان در افغانستان را هدف قرار داده و مردان از این محدودیت‌ها مستثنا بوده‌اند. براساس این گزارش، کارشناسان سازمان ملل متحد در اوایل ماه می سال ۲۰۲۳ ارزیابی‌های‌شان از محدودیت‌های وضع شده طالبان بر زنان افغان را همگانی کرده‌اند. یافته‌های آنان نشان می‌دهد که اقدامات طالبان، حقوق زنان و دختران افغان در بخش‌های تحصیل، آموزش، کار، آزادی حرکت، سلامت، استقلال بدنی و تصمیم‌گیری، اجتماعات و انجمن‌های مسالمت‌آمیز و دسترسی زنان به عدالت را نقض می‌کند. یک تن از کارشناسان سازمان ملل متحد از دادگاه بین‌المللی کیفری خواسته است تا بررسی کند که آیا جنایت علیه بشریت و آزار جنسی در افغانستان زیر تسلط طالبان اتفاق افتاده است یا خیر؟ دو کارشناس مستقل سازمان ملل متحد از جمله ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای حقوق‌ بشر این سازمان و دوروتی استرادا تانک، رییس گروه کاری تبعیض علیه زنان و دختران، محدودیت‌های وضع شده بر زنان توسط طالبان در ۲۱ ماه تسلط این گروه را بررسی کرده‌اند. پیش از این، سازمان عفو بین‌الملل در پایان یک پژوهش از محدودیت‌های وضع شده توسط طالبان بر زنان افغان، از دادگاه بین‌المللی کیفری خواست که آنچه بر زنان افغانستان زیر تسلط طالبان گذشته است را از منظر جنایت ضد بشری بررسی کند.

کمیسیون حقوق بشر افغانستان خواستار بکارگیری روش‌های ‌ تازۀ فشار بر طالبان شد

کمیسیون حقوق بشر افغانستان خواستار بررسی، تشخیص و تعیین روش‌های جدی و تازۀ فشار از سوی جامعه جهانی و نهادهای معتبر بین‌المللی بر طالبان شده است. این کمیسیون ناوقت شب گذشته با نشر اعلامیه‌ای از پیشنهاد عفو بین‌الملل و کمیسیون بین المللی حقوقدانان در مورد ایجاد یک مکانیزم جهانی برای پاسخگویی به تخلفات طالبان علیه زنان نیز حمایت کرده است. کمیسیون حقوق بشر که فعالیت‌هایش را از بیرون افغانستان به پیش می‌برد، در اعلامیه‌ای گفت که باید در جریان رایزنی با فعالان حقوق بشر و مدنی، چنین مکانیزمی ایجاد شود. در اعلامیه آمده است: «کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان…از نهادهای معتبر جهانی و دولت‌های اثرگذار در امور افغانستان می‌خواهد تا در مشوره با نهادهای حقوق بشری و فعالان مدنی، روش‌های جدی و جدید فشار بر طالبان را بررسی، تشخیص و تعین کنند.» به گفته این کمیسیون، سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان به تاریخ ۲۵ می با نشر گزارشی، رفتار طالبان با زنان را مصداق جنایت علیه بشریت پنداشته از جامعه جهانی خواست تا با شناسایی این جنایات، میکانیزم‌های حسابدهی را بر طالبان وضع کنند. منبع افزوده است، «کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در این راستا حاضر به همکاری بوده و زمینه را برای ایجاد گفت‌وشنود سازنده با ساختارها و شخصیت‌های مدنی و حقوق بشری مساعد می‌گرداند.» پیشتر سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان نیز به ادامه محدودیت‌های طالبان در برابر زنان واکنش نشان داده بود. عفو بین‌الملل روز جمعه ۲۶ می (پنجم جوزا) در گزارشی گفت که ادامه محدودیت‌ها و سرکوب غیرقانونی زنان باید شامل خشونت‌های ضد بشری و جنسیتی باشد و بر اساس قوانین بین‌المللی مورد بررسی قرار گیرد.

عفو بین‌الملل: برخورد طالبان با زنان باید به عنوان جنایت بشری مورد بررسی قرار گیرد

سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان با نشر گزارشی اعلام کرده‌اند، برخورد طالبان با زنان باید به عنوان جنایت بشری مورد بررسی قرار گیرد در گزارش تازه منتشر شدهٔ سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان تأکید شده که رویکرد طالبان با زنان و دختران افغان باید به اساس قوانین بین‌المللی به عنوان جنایت ضد بشری و آزار و اذیت جنسیتی تحت بررسی گرفته شود. این گزارش که صبح امروز جمعه منتشر شده است، «جنگ طالبان در برابر زنان: جنایت ضد بشری و آزار و اذیت جنستی در افغانستان» نام‌گذاری شده است. در این گزارش آمده است، برعلاوهٔ نقض حقوق زنان و دختران، زندانی کردن آن‌ها، آزار و اذیت، ناپدید کردن به گونه اجباری و رویکرد نادرست با آن‌ها، باید بر اساس اساسنامه روم محکمهٔ جزایی بین‌المللی، جنایت ضد بشری و آزار و اذیت جنسیتی تلقی شود. سازمان عفو بین‌الملل و کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان در این گزارش خواسته اند که سارنوالان محکمهٔ جزایی بین‌المللی باید در بررسی‌های جاری خود در مورد وضعیت افغانستان آزار و اذیت جنسیتی را به عنوان جنایت ضد بشری نیز اضافه کنند.  

زنان در تخار بار دیگر علیه سیاست‌های طالبان تظاهرات کردند

شماری از زنان معترض تخار  بار دیگر به خیابان آمدند و علیه سیاست‌های طالبان اعتراض کردند. ویدیوهای منتشر شده در شبکه های اجتماعی نشان می دهد که معترضان روز گذشته از منع تحصیل و کار زنان توسط طالبان انتقاد کردند و شعار «زنان حذف‌شدنی نیستند» سر دادند. این زنان محرومیت دختران از دانشگاه و مکتب توسط طالبان را «جهالت» خواندند. معترضان زن بار دیگر تاکید کردند که «زنان نیم ستون جامعه»‌ را تشکیل می‌دهند و نباید فراموش شوند. زنان معترض تخار همچنین شعار «نان، کار، آزادی» سر دادند. طالبان در نزدیک به دو سال گذشته، محدودیت‌های شدیدی علیه زنان در حوزه‌های کار، آموزش و حضور در اجتماع وضع کرده است. در ماه‌های گذشته، زنان افغان در شهرهای مختلف کشور دست به اعتراض علیه سیاست‌های طالبان زده‌اند. با این حال، پاسخ طالبان به این اعتراضات، بازداشت، سرکوب و خشونت بوده است. به رغم اعتراضات پی‌هم زنان در شهرهای افغانستان و اصرار نهادهای حقوق بشری بین‌المللی بر رعایت حقوق زنان، طالبان از اعمال سیاست‌های محدودکننده خود دست برنداشته است.  

نگرانی ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان از «شرایط وحشتناک» زندانیان زن در زندان‌های طالبان

ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان با نشر اعلامیه‌ای در خصوص گزارش اخیر روزنامه «۸ صبح» در مورد وضعیت زندانیان زن در زندان‌های طالبان اظهار نگرانی کرده است. در اعلامیه ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان آمده است که این ائتلاف «به شدت نگران شرایط وحشتناکی است که زندانیان زن در زندان‌های طالبان در ولایت‌های جوزجان، فاریاب و سمنگان با آن روبرو هستند.» بر اساس گزارش اخیر روزنامه هشت صبح، این زنان در معرض نقض شدید حقوق بشر از جمله شکنجه جسمی، تجاوز جنسی و تحقیر قرار گرفته اند. ائتلاف زنان معترض افزوده است: «متاسفانه، به دلیل خطرات امنیتی وعدم وجود میکانیزم‌های حفاظتی، قربانیان قادر به شکایت مستقیم در مورد این سوء استفاده‌ها نیستند.» به گفته منبع، «بر اساس گزارش روزنامه هشت صبح حدود ۹۰ زن توسط طالبان در این ولایت‌ها زندانی شده‌اند و مورد بدرفتاری و سوء استفاده جنسی قرار گرفته اند. ۱۶ نفر از زندانیان زن در نتیجه تجاوز جنسی مکرر باردار شده و از سوی طالبان مجبور به سقط جنین شده اند. . علاوه بر این، خانواده‌های این زندانیان به دلیل‌عدم اجازه ملاقات با آن‌ها از اوضاع آن‌ها آگاهی ندارند.» این ائتلاف همچنان گفته که «کارمندان صحی در ولایت‌های فاریاب، سمنگان و جوزجان زنان متعددی را که به دلیل شکنجه و تجاوز جنسی دچار اسیب‌های شدید جسمی و روانی شده اند، درمان کرده اند. این نمونه‌ی از نقض فاحش حقوق بشر و نقض صریح ارزش‌های حقوق بشری بین المللی است که نیاز به رسیدگی فوری دارد.» ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان از هیات معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) خواسته است تا فورا تحقیقات کاملی را در مورد نقض حقوق بشر و خشونت‌های مبتنی بر جنسیت در زندان‌های طالبان انجام دهد و طالبان را در برابر این جنایات پاسخگو قرار بدهد. ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان همچنان خواسته‌اند: «ما همچنان از شورای حقوق بشر سازمان ملل و میکانیزم‌های حقوق بشری سازمان ملل میخواهیم به یافته‌های تکاندهنده گزارش هشت صبح رسیدگی کنند و این قضیه را به صورت جدی پیگیری کنند.» در اخیر اعلامیه تاکید شده است: «اقدام سریع و پاسخگویی برای حفاظت از حقوق، کرامت و رفاه زنان افغانستان به خصوص زنانی که در زندان‌های طالبان مورد شکنجه و تجاوز قرار میگیرند باید در اولویت کاری جامعه بین المللی در افغانستان باشد. جامعه بین المللی باید در محکوم کردن این جنایات از سوی طالبان و تضمین اجرای عدالت برای قربانیان متحد باشد.»

واکنش سران «گروه 7» به «نقض سیستماتیک حقوق بشر توسط طالبان» در افغانستان

سران «گروه 7» به «نقض سیستماتیک حقوق بشر توسط طالبان» در افغانستان واکنش نشان داده است. در اطلاعیه سران گروه جی-۷ آمده است: «ما نگرانی عمیق را در مورد افزایش تهدیدات به ثبات و وضعیت وخیم بشری و اقتصادی در افغانستان ابراز می‌کنیم.» این گروه گفته است که از طالبان می‌خواهند تا تصامیم «غیرقابل پذیرش» خود را فوراً فسخ کنند، به ویژه تصامیمی که در مقابل زنان و دختران اتخاذ کرده اند. در این اطلاعیه از طالبان نیز خواسته شده است تا برات خود را در مبارزه با تروریزوم عمل کند و مطمئن باشد که قلمرو افغانستان به منظور تهدید یا حمله به کشوری دیگر استفاده نمی‌شود. اقدامات تروریستی برنامه‌ریزی و تمویل نمی‌شود و به تروریست‌ها پناهگاه و آموزش داده نمی‌شود. طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان بر زنان محدودیت‌های شدیدی را وضع کرده اند، به شمول منع دختران از رفتن به مکاتب متوسطه و لیسه و پوهنتون‌ها، منع زنان از کار در ادارات دولتی و سازمان‌های غیر دولتی داخلی و خارجی، به شمول ملل متحد، منع زنان از رفتن به پارک‌ها، کلب‌های ورزشی و حمام‌ها و منع سفر زنان بدون داشتن محرم. در اطلاعیهٔ گروه جی-۷ آمده است: «تمامی افغان‌ها باید به گونهٔ معنادار، برابر و کامل در تمامی بخش‌های زندگی عامه مشارکت داشته و به معاونت‌های بشری و خدمات ابتدایی دسترسی داشته باشند.» سران گروه جی-۷ همچنان از طالبان خواسته اند تا به فیصله‌نامهٔ سال ۲۰۲۳ و مادهٔ هشتم منشور ملل متحد احترام گذاشته و فعالیت غیرمحدود ملل متحد در افغانستان را تضمین کند. پیش از این، وزرای خارجهٔ گروه جی-۷ نیز مخالفت شدید خود را با وضع محدودیت‌های روز افزون طالبان به حقوق بشر و آزادی‌های بنیادی شهروندان افغانستان، به ویژه زنان و دختران، ابراز کرده بودند. اما حکومت طالبان منع کار زنان در افغانستان را موضوع «داخلی» عنوان کرده است. رهبران هفت اقتصاد بزرگ جهان بار دیگر از حکومت طالبان خواستند تا گام‌هایی را در راستای ایجاد مذاکرات ملی، همه‌شمول و معتبر به رهبری افغان‌ها بردارند. در اطلاعیهٔ گروه جی-۷ همچنان از طالبان خواسته شده است تا به تعهدات خویش عمل کرده و تضمین کنند که از خاک افغانستان علیه هیچ کشور دیگر استفاده نشود، در آن اقدامات تروریستی طرح و تمویل نشده و به تروریست‌ها پناه داده نشود. گفتنی است در گروه جی-۷، فرانسه، ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، جاپان، ایتالیا و کانادا شامل اند.

«سرکوب زنان» توسط طالبان؛ همسر سابق نلسون ماندلا: این «آپارتاید جنسیتی» است

گراسا مشل، همسر پیشین قهرمان مبارزه با آپارتاید نژادی، سرکوب زنان افغانستان توسط طالبان را آپارتاید جنسیتی خواند. این فعال برجسته حقوق زنان به روزنامه تلگراف گفت که رفتار جهان در برابر طالبان نرم است و جامعه جهانی راه‌های جدیدی برای افزایش فشار بر این گروه پیدا کند. او از جهان خواست با همان عزمی که با حکومت سفیدپوستان در آفریقای جنوبی مبارزه کرد، با طالبان نیز مبارزه کند. آفریقای جنوبی برای ۴۰ سال تحت حاکمیت نژادپرستانه اقلیت سفیدپوست قرار داشت. سیاهپوستان که اکثریت این کشور را تشکیل می‌دادند، از بسیاری حقوق سیاسی و اجتماعی خود محروم بودند. آنها باید در محلات و منازل جداگانه زندگی می‌کردند و حق ازدواج با سفیدپوستان و زندگی در محلات آنان را نداشتند. بسیاری از فعالان حقوق زن افغان با توجه به حذف زنان از عرصه‌های اجتماعی می‌گویند که طالبان آپارتاید جنسیتی را در افغانستان حاکم کرده است. خانم مشل راجع به محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان افغانستان گفت: «این آپارتاید جنسیتی است. من با این تعریف موافقم. اما فراتر از تعریف، می‌خواهم بگویم همان قدرت و اصراری را که [جهان] در مبارزه با آپارتاید[آفریقای جنوبی] داشت، باید در مورد افغانستان نیز داشته باشد.» هدر بار، از دیده‌بان حقوق بشر، توصیف رژیم طالبان به عنوان یک نظام آپارتاید جنسیتی توسط گراسا مشل را یک «حرف بزرگ» خواند. او گفت که فعالان افغان از دیرباز بر آپارتاید خواندن رژیم طالبان تاکید دارند و حالا «بزرگترین کنشگر حقوق زنان و همسر سابق نلسون ماندلا به مبارزه آنان پیوسته است. مشل گفت:‌«جامعه جهانی نمی‌تواند تصمیم‌گیری در مورد ۵۰ درصد جمعیت [افغانستان] را فقط به طالبان واگذار کند. ما باید راه‌ خلاقانه‌ای برای درگیرشدن با آن‌ها پیدا کنیم و طالبان را با این نظر به چالش بکشیم که از نظر انسانی، قایل شدن تبعیض با کسانی صرفاً به دلیل زن بود قابل قبول نیست.» او واکنش جامعه جهانی به عملکرد طالبان را خیلی نرم خواند و گفت که بر طالبان باید فشار بیشتر آورده شود تا آن‌ها «بفهمند که خانواده انسانی به آن‌ها اجازه نمی‌دهد به رفتارشان ادامه دهند.»

ادامه ممنوعیت کار زنان افغانستان؛ بخش زنان سازمان ملل: با گروه‌های مردانه کار نخواهیم کرد

بخش زنان سازمان ملل در افغانستان، می‌گوید که این نهاد بیش‌تر از دیگر دفترهای سازمان ملل متحد در افغانستان، از فرمان بازداشتن کار زنان از سوی طالبان متأثر شده است. این نهاد افزوده که زنان حاضر نیست با گروه‌های مردانه کار کنند. بخش زنان سازمان ملل، امروز (دوشنبه، ۱ جوزا) در بیانیه‌‎ای، گفته که در هیچ کجای جهان، به‌ جز افغانستان، مأموریت سازمان ملل به چالش کشیده نشده و زیر تأثیر قرار نگرفته است. بخش زنان سازمان ملل متحد، بازداشتن زنان از کار در دفترهای این سازمان را آخرین تجاوز به حقوق زنان خوانده است. به گفته این نهاد، «ممنوعیت کار زنان، ارزش‌هایی که ما بر آن باور داریم و جامعه‌ی بین‌المللی بر اساس آن‌ها بنا شده را نقض می‌کند.» بخش زنان سازمان ملل افزوده که ۷۰ درصد کارکنان این بخش و پنج درصد کارکنان همه دفترهای سازمان ملل را زنان تشکیل می‌دهند. در بیانیه‌ی زنان سازمان ملل، آمده است: «زنان سازمان ملل به‌ طور منحصربه‌فردی تحت تأثیر این محدودیت‌های وضع‌شده روی زنان قرار گرفته است؛ اما ما با گروه‌های مردانه کار نخواهیم کرد. ما از روی‌کرد اصولی خود در کار با زنان، دست نخواهیم کشید.» این نهاد، هم‌چنان گفته که هر کاری انجام خواهد داد تا اطمینان حاصل کند که ارائه‌ی کمک‌ها، بر زندگی زنان و دختران مؤثر است. گفتنی است طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان وضع کرد؛ منع تحصیل و کار از محدودیت‌های عمده این گروه بر زنان کشور است.