تأکید بر حقوق زنان و آزادی بیان: ریچارد بنت با مهاجران افغانستان مقیم کانادا دیدار کرد
فرخنده: ریچارد بنت، گزارشگر ویژه ملل متحد در امور افغانستان، به‌منظور بررسی وضعیت حقوق بشر در این کشور و گفتگو با شهروندان افغانستان مقیم کانادا به این کشور سفر کرده است. در روز سه‌شنبه، او در نشست‌های جداگانه با فعالان حقوق بشر، اعضای پیشین پارلمان، استادان دانشگاه، خبرنگاران و دیگر شهروندان افغانستان دیدار کرد. موضوعات اصلی این دیدارها شامل وضعیت حقوق بشری به‌ویژه حقوق زنان و آزادی بیان در افغانستان بود. نرگس نهان، فعال حقوق زنان و رهبر انجمن فمینیست‌های کانادا برای افغانستان، در اظهارات خود بر چالش‌های اسکان مجدد زنان افغان تاکید کرد و گفت: «این زنان همچنان به کار برای افغانستان ادامه می‌دهند و صدای خواهران خود را تقویت می‌کنند.» آقای بنت در این سفر هدف خود را دیدار با مقام‌های کانادایی و گفتگو درباره بحران حقوق بشر در افغانستان عنوان کرد. پیش‌تر، ملل متحد اعلام کرده بود که او به‌منظور گفتگو با دولت کانادا درباره این بحران به این کشور سفر می‌کند. در این سفر، آقای بنت به تورنتو نیز سفر خواهد کرد و با تعدادی از مدافعان حقوق بشر و خبرنگاران افغان دیدار خواهد کرد. شبکه پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان افغانستان در بیانیه‌ای اعلام کرد که در این گفتگوها ده‌ها نفر از فعالان حقوق زن، نمایندگان پیشین پارلمان، استادان دانشگاه و خبرنگاران زن حضور داشتند. در همین حال، گروهی از خبرنگاران افغانستان مقیم کانادا در نشستی جداگانه با آقای بنت به چالش‌های فزاینده خبرنگاران در افغانستان اشاره کردند و وضعیت آزادی بیان را زیر حکومت طالبان «ناگوار» توصیف کردند. دیوید سپرول، نماینده ویژه کانادا برای افغانستان و نور جهان موانی، سفیر پیشین بنیاد آغا خان در افغانستان نیز در این نشست‌ها حضور داشتند. خانه آزادی بیان در بیانیه‌ای اعلام کرد که حدود چهل خبرنگار و مسئول رسانه‌ها در این نشست شرکت کرده‌اند. این در حالی است که طالبان به تازگی تصویربرداری را در برخی از ولایت‌ها ممنوع کرده‌اند و حداقل سه تلویزیون محلی در ولایت تخار فعالیت خود را متوقف کرده‌اند. این دیدار تنها یک هفته پس از تمدید ماموریت ریچارد بنت توسط شورای حقوق بشر ملل متحد برای یک سال دیگر انجام می‌شود. آقای بنت پیش‌تر در بیانیه‌ای بر تعهد خود به اجرای مستقل و بی‌طرفانه نقش خود تاکید کرده و متعهد شده است که نقض حقوق بشر در افغانستان را مستند و گزارش کند.
تأثیرات حاکمیت طالبان بر حقوق زنان: ناامیدی و محدودیت‌های جدید
فرخنده: نهاد تحکیم رفاه زنان و کودکان افغانستان تحت رهبری مریم معروف آروین، با انتشار گزارشی به تأثیرات منفی حاکمیت طالبان بر زنان و دختران افغانستان پرداخته است. این نهاد اعلام کرده که پس از بازگشت طالبان، زندگی زنان و دختران به شدت تحت تأثیر محدودیت‌ها قرار گرفته و آنان از امید به آینده ناامید شده‌اند. طبق این گزارش، یکی از نخستین و جدی‌ترین تبعات حاکمیت دوباره طالبان، منع آموزش و تحصیل برای زنان است. این نهاد تأکید کرده که آموزش دختران نه‌تنها به‌عنوان یک فرصت شغلی، بلکه به عنوان ابزاری برای توانمندسازی و خودشناسی آنان حیاتی است. علاوه بر این، نهاد تحکیم رفاه زنان و کودکان افغانستان اشاره کرده است که بازگشت طالبان زنان را از فعالیت‌های شغلی نیز محروم کرده است، به‌گونه‌ای که زنانی که پیش از این نان‌آور خانواده‌های خود بودند، اکنون در وضعیت بحرانی و بی‌چاره‌گی قرار دارند. این نهاد همچنین نسبت به افزایش خشونت‌های خانگی، ازدواج‌های اجباری و قتل‌های ناموسی هشدار داده و بیان کرده که این موارد ناشی از اجرای هنجارهای اجتماعی سخت‌گیرانه توسط طالبان است. زنانی که به دنبال احقاق حقوق خود هستند، با تهدیدات جدی از جمله خشونت و زندان روبرو هستند. در نهایت، نهاد تحکیم رفاه زنان خاطرنشان کرده است که طالبان با به‌کارگیری ادعای تطبیق شریعت، حداکثر حقوق شهروندان، به ویژه زنان، را سلب کرده و اخیراً نیز صدای زنان در مکان‌های عمومی را ممنوع کرده است.
نماینده افغانستان در سازمان ملل: آپارتاید جنسیتی باید به رسمیت شناخته شود
فرخنده: نصیر احمد فایق، نماینده افغانستان در نشست ششم حقوقی مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از جامعه بین‌المللی خواست تا آپارتاید جنسیتی را در قوانین جهانی به رسمیت بشناسند. او با اشاره به شرایط حاکم در افغانستان، بر نیاز فوری به یک رویکرد جهانی برای مقابله با نقض گسترده حقوق بشر تأکید کرد. فایق در سخنان خود گفت که شواهد معتبر نشان از نقض گسترده حقوق بشر در افغانستان دارد، مواردی که می‌توانند تحت عنوان جرایم علیه بشریت قرار گیرند. این اظهارات در حالی مطرح شد که برخی کشورها در حال مذاکره برای تشکیل یک کنوانسیون جهانی درباره جرایم علیه بشریت بودند. در این نشست، نماینده مکزیک به همراه گامبیا و ۸۶ کشور دیگر، پیش‌نویس قطعنامه‌ای را برای برگزاری کنفرانس نمایندگان در سال ۲۰۲۶ پیشنهاد دادند. هدف این کنفرانس، تدوین کنوانسیونی جامع برای مقابله با جرایم علیه بشریت است. مکزیک تأکید کرد که وقت آن رسیده تا اقدامات عملی در این زمینه صورت گیرد. نمایندگان کشورهای مختلف دیدگاه‌های متفاوتی درباره این کنوانسیون داشتند. نماینده پرو با تأکید بر نیاز به وجود یک کنوانسیون بین‌المللی برای مقابله با جرایم علیه بشریت، این موضوع را وظیفه‌ای اخلاقی خواند. از سوی دیگر، نماینده قطر معتقد بود که صلاحیت‌های ملی برای پیگیری این جرایم کافی است، اما تدوین یک سند بین‌المللی می‌تواند به بهبود قوانین جهانی کمک کند. با وجود اختلاف نظرها، نماینده اسپانیا اشاره کرد که نبود قوانین داخلی در بسیاری از کشورها برای جرم‌انگاری این تخلفات، ایجاد یک کنوانسیون جهانی را ضروری می‌سازد. برخی کشورها، نظیر ایرلند، از آمادگی برای تدوین نهایی کنوانسیون حمایت کردند، در حالی که دیگران، مانند اریتره و نامیبیا، نسبت به نقص‌ها و انتخابی بودن مفاد پیش‌نویس معترض بودند. در نهایت، نماینده گامبیا تأکید کرد که ادامه مذاکرات تنها راه حل رفع نواقص پیش‌نویس کنوانسیون و دستیابی به یک توافق معنادار است.
ملاله یوسفزی طالبان را «افراطی و ضد زنان» خواند
فرخنده: ملاله یوسفزی، فعال حقوق زن و برنده جایزه نوبل، در یک نوشتار در اکس، ساختار طالبان در افغانستان را به شدت محکوم کرده و آن را «افراطی، ضد زنان، بی‌رحمانه و ظالمانه» توصیف کرده است. او با تأکید بر اینکه طالبان هر روز سلاح‌های مختلفی را به سمت زنان و دختران نشانه می‌گیرند، خاطرنشان می‌کند که این رفتارها شامل ضرب و شتم عمومی و فرمان‌های بی‌رحمانه‌ای است که زنان را از یادگیری، کار و زندگی آزاد منع می‌کند. یوسفزی این وضعیت را آپارتاید جنسیتی نامیده و تصریح کرده است که زنان و دختران افغانستان به چیزی فراتر از ابراز همدردی نیاز دارند. او از دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی خواسته است که از قدرت خود استفاده کرده و طالبان را تحت قوانین بین‌المللی پاسخگو قرار دهند. ملاله همچنین خواستار اقدامات جدی از سوی رهبران کشورهای مسلمان در مقابله با سوءاستفاده طالبان از دین و فرهنگ شده است و ابراز امیدواری کرده که مردم افغانستان در همبستگی با زنان و دختران بایستند. از زمان بازگشت طالبان به قدرت، این گروه اکثر حقوق اساسی شهروندان به‌ویژه زنان را سلب کرده و آنان را از ادامه تحصیل و فعالیت‌های اجتماعی منع کرده است. اخیراً، طالبان با توشیح قانون جدید تحت عنوان «قانون امر به معروف و نهی از منکر»، حتی صدا و چهره زنان را جزو عورت تعریف کرده و حضور آنان در اماکن عمومی را ممنوع کرده است. در همین راستا، انستیتوت لاوی استرالیا در گزارشی ممنوعیت هنر و شعرخوانی زنان و دختران را «بی‌رحمانه» توصیف کرده و تأکید می‌کند که این ممنوعیت نمی‌تواند کم‌اهمیت جلوه داده شود. این انستیتوت به‌ویژه به ارزش شعر در تاریخ سیاسی افغانستان و تأثیر آن بر زنان اشاره کرده و می‌گوید که این هنر به زنان افغانستان کمک می‌کند تا تجربیات خود را بیان کنند و با جهان ارتباط برقرار کنند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که طالبان از ماه گذشته زنان را از سرودن شعر منع کرده‌اند، در حالی که زنان افغانستان تاریخچه‌ای غنی از شعر و ادبیات دارند. شعر، به‌ویژه نوع خاصی از آن به نام «لنډۍ»، در فرهنگ پشتون‌ها برای بیان عشق و اندوه استفاده می‌شود و به‌عنوان ابزاری برای مقاومت شناخته می‌شود. انستیتوت لاوی تأکید می‌کند که با ممنوعیت دسترسی زنان به شعر، طالبان در تضاد با ادعای خود مبنی بر احترام به فرهنگ افغانستان عمل کرده‌اند و به‌طور سیستماتیک زنان را از ابزارهای بیان و ابراز هویت‌شان محروم می‌کنند. این وضعیت نشان‌دهنده چالش‌های جدی است که زنان افغان با آن مواجه هستند و نیاز به حمایت بین‌المللی و همبستگی داخلی را بیشتر از همیشه حس می‌کند.
فراخوان عفو بین‌الملل: زنان افغانستان به حمایت جهانی نیاز دارند
فرخنده: عفو بین‌الملل در گزارشی تأکید می‌کند که زنان افغانستان در سایه محدودیت‌های شدید طالبان، همچنان با چالش‌های بی‌نظیری در عرصه حقوق بشری مواجه هستند. این سازمان از شورای حقوق بشر ملل متحد خواسته است تا با ایجاد یک سازوکار مستقل برای پاسخگویی به نقض‌های حقوق بشر، امید به عدالت و حمایت از زنان و دختران افغانستان را زنده نگه دارد. همچنان عفو بین‌الملل در این گزارش خود اعلام کرده است که قطعنامه اخیر شورای حقوق بشر ملل متحد نتوانسته است یک روش مستقل بین‌المللی برای پاسخگویی به نقض‌های حقوق بشری در افغانستان ایجاد کند. سمیرتی سینگ، مدیر منطقه‌ای عفو بین‌الملل در جنوب آسیا، این قطعنامه را با وجود تمدید مأموریت گزارشگر ویژه ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان «حیاتی» دانسته، اما از ناکامی در ایجاد یک سازوکار جهانی برای پاسخگویی انتقاد کرده است. خانم سینگ در بیانیه‌ای تصریح کرد: «شورای حقوق بشر بار دیگر از حمایت کافی از عدالت برای مردم افغانستان که امید خود را به جامعه جهانی بسته‌اند، شانه خالی کرده است.» او افزود که این شورا نیاز به تحقیق، جمع‌آوری، حفظ و تحلیل شواهد مربوط به جنایات تحت قوانین بین‌المللی و سایر نقض‌های جدی حقوق بشر در افغانستان را به رسمیت شناخته، اما از ایجاد یک روش مستقل بین‌المللی برای پاسخگویی که بتواند این وظایف را انجام دهد، کوتاهی کرده است. در روز پنج‌شنبه، شورای حقوق بشر ملل متحد قطعنامه‌ای درباره افغانستان تصویب کرد که به وضعیت وخیم حقوق بشر و نقض‌های صورت‌گرفته توسط طالبان اشاره دارد. این قطعنامه همچنین خواستار پاسخگو قرار دادن عاملان نقض حقوق بشر در افغانستان شده است. با این حال، خانم سینگ تأکید کرد که این شورا بار دیگر فرصت ارائه پاسخی مناسب و پیشبرد یک رویکرد پاسخگویی و عدالت را از دست داده است. سینگ همچنین به تشدید نقض‌های حقوق بشری توسط طالبان، به‌ویژه محدودیت‌های سخت‌گیرانه بر حقوق زنان و دختران، اشاره کرد و اظهار داشت که نیاز به یک سازوکار مستقل بین‌المللی برای شناسایی عاملان نقض‌های حقوق بشری و رسیدگی به آنها، یک ضرورت حیاتی است. او همچنین بیان کرد که این قطعنامه فعالان حقوق بشر، به‌ویژه مدافعان حقوق زنان و خبرنگاران را که با وجود خطرات شخصی به کار خود ادامه می‌دهند، ناامید کرده است. سینگ افزود: «این بالاترین حدی است که شورای حقوق بشر تاکنون در راستای به رسمیت شناختن اهمیت رویکردی جامع به پاسخگویی برای نقض‌های حقوق بشری در گذشته و اکنون دست یافته است.» در همین راستا، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه ملل متحد برای افغانستان، در حساب کاربری خود در اکس از شورای حقوق بشر ملل متحد برای تصویب این قطعنامه بدون رأی‌گیری تشکر کرده و وعده داده است که مأموریتش را به‌طور مستقل و بی‌طرفانه انجام خواهد داد. با توجه به شرایط بحرانی حقوق بشر در افغانستان و انتقادات عفو بین‌الملل، نیاز به اقدام مؤثر و پایدار در راستای پاسخگویی به نقض‌های حقوق بشر و حمایت از مردم افغانستان به‌ویژه زنان و دختران بیش از پیش احساس می‌شود.
تهدید و اذیت کردن زنان پولیس پیشین توسط طالبان
فرخنده: دیدبان حقوق بشر در گزارشی تازه اعلام کرده است که زنان پولیس در حکومت پیشین افغانستان با آزار و اذیت جنسی مواجه بوده‌اند و پس از تسلط طالبان بر این کشور، با تهدیدات این گروه و همچنین خشونت خانوادگی روبه‌رو هستند. براساس این گزارش، بسیاری از زنان پولیس به دلیل ترس از شناسایی‌شدن توسط طالبان، مجبور به پنهان‌شدن شده‌اند. برخی از این زنان از تماس‌های تهدیدآمیز طالبان خبر داده‌اند که در آن، از آنها در مورد کار سابقشان پرسیده و تهدید به پی‌آمدهای نامشخص شده‌اند. همچنین، گزارش‌هایی مبنی بر قتل برخی از زنان پولیس توسط بستگانشان به دلیل شرمساری از شغل آنان در زمان حکومت پیشین منتشر شده است. دیدبان حقوق بشر تأکید کرده که زنان پولیس به دلیل فروپاشی اقتصادی افغانستان، با مشکلاتی از جمله خشونت خانوادگی مواجه شده‌اند. برخی از آنان به ایران و پاکستان پناهنده شده‌اند و بسیاری از این زنان به حمایت‌های روانی مناسب دسترسی ندارند. گزارش دیدبان حقوق بشر همچنین به آزارهای جنسی گسترده علیه زنان پولیس در زمان حکومت پیشین پرداخته است. این زنان با تجاوز جنسی و سوءاستفاده‌های جنسی از سوی مافوق‌های خود مواجه بوده‌اند. با وجود اینکه این موارد از سال ۲۰۱۳ میلادی به خوبی شناخته شده بود، دولت و کشورهای حامی دولت پیشین هیچ‌گاه افسران مسئول این سوءاستفاده‌ها را پاسخگو نکردند. دیدبان حقوق بشر از کشورهای حامی سابق برنامه‌های استخدام زنان در پولیس افغانستان، به‌ویژه امریکا، خواسته است که از این زنان حمایت کرده و آنان را برای اسکان مجدد در اولویت قرار دهند. این نهاد از طالبان نیز خواسته است که تهدید و آزار زنان پولیس پیشین را متوقف کرده و خشونت‌های مرتبط را بررسی کنند. تاکنون، طالبان به این گزارش واکنشی نشان نداده‌اند، اما این گروه پیش‌تر گزارش‌های مشابه در مورد قتل‌های انتقام‌جویانه و فراقانونی مقام‌ها و نظامیان حکومت پیشین را رد کرده است.
طالبان سه نفر را در تخار در محضر عام شلاق زدند
فرخنده: در ادامه سیاست‌های مجازات بدنی طالبان، سه تن در ولایت تخار واقع در شمال‌شرق افغانستان در برابر همگان شلاق زده شدند. طبق اعلامیه دادگاه عالی تحت اداره طالبان، این مجازات روز چهارشنبه، ۱۸ میزان، در ولسوالی فرخار به اتهام «زنا» اجرا شده است. بر اساس بیانیه منتشر شده، این افراد هرکدام «۳۹ دره» شلاق خورده‌اند. این رویداد در حالی رخ می‌دهد که طالبان در سه هفته اخیر نزدیک به ۲۰ نفر را در ولایت‌های مختلف در «محضر عام» شلاق زده‌اند. بررسی‌های انجام شده توسط آمو نشان می‌دهد که در سه سال گذشته، حداقل ۷۰۰ نفر در ولایت‌های مختلف افغانستان از سوی طالبان مجازات بدنی شده‌اند. در گزارش‌های اخیر ملل متحد نیز آمده است که با وجود انتقادات به مجازات بدنی افراد، طالبان به این سیاست ادامه می‌دهند. سازمان‌های جهانی و نهادهای حقوق بشری بارها خواستار توقف مجازات بدنی توسط طالبان شده‌اند، اما به نظر می‌رسد که این درخواست‌ها تاکنون تأثیر چندانی نداشته است. این مجازات‌ها نه تنها انتقادات بین‌المللی را برانگیخته بلکه نگرانی‌های جدی درباره نقض حقوق بشر در افغانستان را نیز افزایش داده است.
وخامت وضعیت حقوق بشر در افغانستان؛ ۹۳.۵ درصد زنان از افزایش نقض‌ها خبر می‌دهند
فرخنده: کمیته زنان سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان در گزارشی که شش ماه نخست سال ۱۴۰۳ خورشیدی را بررسی می‌کند، اعلام کرده که وضعیت حقوق بشر در این مدت به شدت وخیم‌تر شده است. این گزارش که روز چهارشنبه، ۱۸ میزان، منتشر شد، بر اساس پرسش‌نامه‌ای آنلاین با مشارکت زنان افغان، چه در داخل و چه خارج از افغانستان، تهیه شده است. طبق این گزارش، ۹۳.۵ درصد از پاسخ‌دهندگان تأیید کرده‌اند که وضعیت حقوق بشر در شش ماه نخست سال بدتر شده است. در این نظرسنجی ۱۰۷ زن شرکت داشتند که از این میان، ۹۱ نفر در ۱۹ ولایت افغانستان و ۱۷ نفر در خارج از کشور زندگی می‌کنند. بر اساس یافته‌های این گزارش، ۶۲.۶ درصد از زنان اعلام کرده‌اند که خود یا اطرافیانشان شاهد خشونت یا نقض حقوق اساسی از سوی طالبان بوده‌اند. با این حال، حدود ۷۰ درصد از افرادی که با این خشونت‌ها مواجه شده‌اند به دلیل ترس و چالش‌های امنیتی از ارائه شواهد خودداری کرده‌اند. همچنین، ۹۲.۵ درصد از پاسخ‌دهندگان پیش‌بینی کرده‌اند که وضعیت حقوق بشر در شش ماه آینده نیز وخیم‌تر خواهد شد. اما در این میان، ۳۷ درصد از شرکت‌کنندگان گفته‌اند که حقوق آنها نقض نشده است. این گزارش تأکید می‌کند که طالبان پس از تسلط مجددشان بر افغانستان، زنان و دختران را از حقوق اساسی مانند حق آموزش و کار محروم کرده‌اند. کمیته زنان سازمان حمایت از خبرنگاران افغانستان همچنین از واکنش محدود جامعه جهانی نسبت به نقض گسترده حقوق بشر در افغانستان انتقاد کرده و خواستار افزایش فشارهای بین‌المللی بر طالبان برای رعایت حقوق زنان شده است. این نهاد تأکید کرده که تنها حمایت مستمر جامعه جهانی می‌تواند به تغییر سیاست‌های طالبان و بهبود وضعیت حقوق بشر در افغانستان کمک کند. پیش از این، نهادهای بین‌المللی مختلف نیز نگرانی‌هایی مشابه درباره وخامت وضعیت حقوق بشر در کشور ابراز کرده بودند، از جمله کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل که ماه گذشته وضعیت حقوق بشر تحت سلطه طالبان را “جدی” خوانده بود.
گزارش ملل متحد از تلاش طالبان برای حذف نظام‌مند زنان افغانستان
فرخنده: بخش زنان ملل متحد در گزارشی تازه اعلام کرده است که سیاست‌های طالبان علیه زنان، برنامه‌ای دقیق و هدفمند برای حذف کامل آنها از فضای عمومی است. این گزارش به بررسی بحران شدید حقوق زنان و دختران افغانستان در زیر حاکمیت طالبان پرداخته و هم‌زمان از استقامت سازمان‌های زنان‌محور در حفظ حقوق زنان کشور خبر داده است. این گزارش به نام «مبارزه با حذف: همکاری بخش زنان ملل متحد با سازمان‌های زنان در افغانستان» به تفصیل اقدامات طالبان برای نابودی حقوق زنان را بررسی کرده و تاکید کرده است که طالبان از زمان تصرف افغانستان در آگست ۲۰۲۱ مجموعه‌ای از قوانین محدودکننده را به اجرا گذاشته‌اند. از جمله این اقدامات می‌توان به ممنوعیت تحصیل دختران بالاتر از صنف ششم و محدودیت‌های شدید در اشتغال اشاره کرد. بخش زنان ملل متحد این اقدامات را «برنامه‌ای دقیقاً طراحی‌شده» برای حذف زنان از جامعه توصیف کرده است. در این گزارش آمده است که با وجود محدودیت‌های شدید، نزدیک به ۲۰۰ سازمان زنان‌محور همچنان به حمایت از زنان و دختران ادامه می‌دهند. یکی از زنانی که در این گزارش به او اشاره شده، با افتخار گفته است: «فهمیدم که زنان افغانستان هنوز می‌جنگند و من هم انتخاب کردم که یکی از آنان باشم.» بخش زنان ملل متحد با حمایت مالی انعطاف‌پذیر از ۱۱۳ سازمان در ۱۹ ولایت افغانستان و پرداخت منظم حقوق ۶۲۶ زن فعال، به تداوم خدمات این سازمان‌ها کمک کرده است. این کمک‌ها به سازمان‌های زنان اجازه می‌دهد تا در شرایط دشوار کنونی به ارائه خدمات مهم به زنان و دختران افغانستان ادامه دهند. گزارش بخش زنان ملل متحد با درخواست از جامعه جهانی برای حمایت از زنان افغانستان به پایان می‌رسد و تاکید دارد که زنان این کشور تنها قربانیان شرایط کنونی نیستند؛ بلکه رهبران آینده افغانستان هستند.
حمایت کمیته مدافعان حقوق بشر افغانستان از اعتصاب غذایی مهره بارکزی
فرخنده: کمیته مدافعان حقوق بشر افغانستان در بیانیه‌ای از اعتصاب غذایی و خواست‌های مهره بارکزی، فعال حقوق بشر افغانستان، حمایت کرده است. خانم بارکزی از هشت روز پیش به منظور به رسمیت شناختن «اپارتاید جنسیتی»، پایان نسل‌کشی هزاره‌ها و تأمین حقوق دگرباشان در افغانستان، در برلین آلمان دست به اعتصاب غذایی زده است. بر اساس گزارش‌ها، مهره بارکزی به دلیل وخامت اوضاع جسمانی‌اش به بیمارستان منتقل شده بود، اما پس از بهبودی مجدداً به محل اعتصاب خود بازگشته و اعلام کرده است که تا تحقق خواست‌هایش به اعتصاب ادامه خواهد داد. کمیته مدافعان حقوق بشر افغانستان با تأکید بر احترام به اصول اساسی حقوق بشر و حقوق تمامی اقشار جامعه، حمایت خود را از اعتراضات و مطالبات مشروع خانم بارکزی و سایر زنان کشور که برای احیای حقوق انسانی‌شان ایستادگی می‌کنند، اعلام کرده است. در این بیانیه آمده است: «مطالبات مشروع، انسانی و برحق زنان افغانستان باید مورد احترام، صیانت و حمایت قرار گیرد.» این کمیته همچنین از جامعه جهانی، به‌ویژه ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و دولت آلمان خواسته است که با تمام توان از اعتراضات مهره بارکزی حمایت کنند و در زمینه تأمین این حقوق در افغانستان تلاش نمایند. فعالیت‌های خانم بارکزی و حمایت‌های بین‌المللی از وی، توجه‌ها را به چالش‌های حقوق بشری و اجتماعی در افغانستان جلب کرده و ضرورت اقدامات فوری برای حمایت از حقوق زنان و اقلیت‌ها در این کشور را بیشتر از پیش برجسته کرده است.