نهادهای بین‌المللی خواستار حمایت از خبرنگاران افغانستان در ترکیه شدند
فرخنده: خانه آزادی بیان امروز (دوشنبه) با ارسال نامه‌ای به هاکان فیدا، وزیر خارجه ترکیه، و چندین نهاد بین‌المللی از جمله خبرنگاران بدون مرز و سازمان حمایت از رسانه‌ها، خواستار حمایت و اسکان مجدد خبرنگاران افغانستان در ترکیه شد. این نامه تأکید می‌کند که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، بسیاری از خبرنگاران به دلیل تهدیدات جدی از سوی این گروه، ناگزیر به ترک کشور و پناه آوردن به ترکیه شده‌اند. با این حال، آنها اکنون در وضعیت ناامن و بلاتکلیفی قرار دارند. بر اساس اطلاعات خانه آزادی بیان، حداقل ۵۵ خبرنگار افغانستان در ترکیه با چالش‌هایی نظیر بلاتکلیفی قانونی، مشکلات اقتصادی، و دسترسی محدود به خدمات بهداشتی و فرصت‌های شغلی مواجه هستند. در این نامه، نگرانی‌ها درباره احتمال اخراج این خبرنگاران به افغانستان، جایی که با آزار و اذیت و تهدیدهای جدی مواجه‌اند، افزایش یافته است. خانه آزادی بیان از جامعه جهانی و دولت‌ها خواسته است تا اقداماتی برای اسکان مجدد این خبرنگاران انجام دهند و از آنها حمایت کنند. این سازمان همچنین به دولت ترکیه درخواست کرده است که خبرنگاران افغانستان را از قوانین جدید خروج مهاجرین معاف کرده و وضعیت قانونی آنها را تضمین کند. در این راستا، خانه آزادی بیان از خبرنگاران بدون مرز نیز خواسته است که با نظارت بر وضعیت خبرنگاران افغانستان در ترکیه، آگاهی‌های لازم را به جامعه بین‌المللی منتقل کنند. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که خبرنگاران افغانستان در ترکیه با مشکلات عدیده‌ای روبرو هستند و نیاز به حمایت فوری دارند.
طالبان مهدی انصاری، خبرنگار افغان‌نیوز را در کابل بازداشت کرد
فرخنده: منابع تأییدشده از بازداشت مهدی انصاری، خبرنگار آژانس خبری افغان‌نیوز توسط طالبان در کابل خبر می‌دهند. انصاری دو روز پیش هنگام بازگشت به خانه در منطقه «پل‌خشک» توسط نیروهای طالبان دستگیر شده است و تاکنون هیچ دلیلی برای این اقدام ارائه نشده است. براساس گزارش‌ها، انصاری پس از بازداشت به زندان منتقل شده و خانواده‌اش به تازگی از بازداشت او مطلع شده‌اند. طالبان در ابتدا از این موضوع اظهار بی‌خبری کرده بودند، اما پس از دو روز به خانواده او اطلاع داده‌اند که وی در بند این گروه است. این حادثه در شرایطی رخ می‌دهد که طالبان به‌طور سیستماتیک رسانه‌ها و خبرنگاران را تحت فشار قرار داده و به اتهامات مختلف، صدها نفر را بازداشت کرده‌اند. اخیراً حکمت آرین، مدیر مسوول رادیو خوشحال، نیز توسط استخبارات طالبان در غزنی دستگیر و هنوز در زندان به‌سر می‌برد. نزدیکان مهدی انصاری نگران وضعیت او هستند و می‌گویند که هنوز از سرنوشت وی خبری ندارند. همچنین، اطلاعاتی در مورد محل دقیق نگهداری او در اختیار نیست و طالبان هیچ توضیحی در این زمینه ارائه نکرده‌اند.
محکومیت دو خبرنگار افغانستان به ۱۰ سال زندان توسط طالبان
فرخنده: منابع محلی اعلام کرده‌اند که محمد عارف هجران و احمد کامران، دو خبرنگار افغانستان، که در تاریخ ۲۶ سرطان (۱۶ جولای) از سوی طالبان بازداشت شده بودند، هر کدام به ۱۰ سال زندان محکوم شده‌اند. این خبرنگاران در منطقه خیرخانه در شمال کابل بازداشت شدند و یک روز پس از دستگیری، در یک دادگاه نظامی طالبان محاکمه و به حبس طولانی‌مدت محکوم گردیدند. بر اساس گزارش منابع، آقای هجران و همکارش ابتدا به اتهام تهیه گزارش و گرفتن تصاویر از مراسم عاشورا در ناحیه یازدهم کابل بازداشت شدند. سپس به دلیل گزارش‌دهی در خصوص وضعیت اجتماعی و امنیتی کابل و ولایت‌های اطراف آن، با اتهامات سنگین‌تری روبه‌رو شدند. محمد عارف هجران سابقه کار در رسانه‌های مختلف افغانستانستان را داشته و در سال گذشته با خبرگزاری پیام همکاری می‌کرد. این بازداشت و محکومیت در شرایطی رخ می‌دهد که وضعیت رسانه‌ها و خبرنگاران در افغانستانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت، به شدت بحرانی شده است. سازمان گزارشگران بدون مرز، در گزارش سالانه خود، افغانستانستان را در رتبه ۱۷۸ از میان ۱۸۰ کشور جهان از نظر آزادی مطبوعات قرار داده است، که نشاندهنده فشارها و محدودیت‌های گسترده علیه خبرنگاران در این کشور است.
سانسور شدید رسانه‌ها توسط طالبان؛ اصلاح ۴۴۴ «تخطی رسانه‌ای»
فرخنده: وزارت اطلاعات و فرهنگ تحت اداره طالبان اعلام کرده است که در یک سال گذشته ۴۴۴ مورد «تخطی رسانه‌ها» را اصلاح کرده‌اند. این در حالی است که محدودیت‌ها و سانسور شدیدی بر رسانه‌های افغانستان از زمان بازگشت طالبان به قدرت اعمال شده است. بر اساس گزارش وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان، از این ۴۴۴ مورد، ۵۵ تخطی مربوط به تلویزیون‌ها، ۶۹ مورد مربوط به رادیوها و ۳۲۰ مورد تخطی از سوی کانال‌های یوتیوب بوده است. با این حال، شماری از نهادهای مدافع حقوق خبرنگاران و یوتیوبران می‌گویند که طالبان به شدت محتوای رسانه‌ها را سانسور می‌کنند و اجازه نشر مطالبی که با منافع آنها در تضاد باشد، نمی‌دهند. برخی از یوتیوبران نیز ادعا کرده‌اند که به دلیل انتشار محتوای خلاف نظر طالبان، تحت فشار قرار گرفته و برخی حتی بازداشت شده‌اند. علاوه بر این، ده‌ها خبرنگار و فعال مدنی نیز به اتهام نشر مطالب مخالف منافع طالبان در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، دستگیر و زندانی شده‌اند. برخی خبرنگاران حتی به دلیل مطرح کردن سوالات چالش‌برانگیز در برنامه‌های تلویزیونی با بازداشت روبه‌رو شده‌اند. با وجود این محدودیت‌ها، طالبان اعلام کرده‌اند که در یک سال گذشته ۶ مستند درباره موضوعات مختلف تولید و پخش کرده و ۱۱ فیلمنامه و سریال را «تصحیح» کرده‌اند. این در حالی است که طالبان در قانون جدید خود تحت عنوان «امر به معروف و نهی از منکر» ثبت و نشر تصویر را ممنوع و حرام اعلام کرده‌اند. همچنین، پخش تمام سریال‌ها و فیلم‌های داستانی، تاریخی و اسلامی، حتی آن‌هایی که در داخل کشور تولید شده‌اند، از طریق رسانه‌های افغانستان متوقف شده است. وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان همچنین از ثبت ۲,۴۱۰ اثر باستانی و جلوگیری از قاچاق ۴۱۶ اثر تاریخی در میدان هوایی کابل و گمرک‌های کشور به عنوان دستاوردهای دیگر خود در یک سال گذشته یاد کرده است. این اقدامات طالبان نگرانی‌های بسیاری را درباره آزادی رسانه‌ها و حقوق خبرنگاران در افغانستان برانگیخته است.
واکنش خبرنگاران به اظهارات طالبان درباره تحصیل دختران
فرخنده: در پی اظهارات ندامحمد ندیم، سرپرست وزارت تحصیلات عالی طالبان، درباره وضعیت تحصیل دختران، انتقادات شدیدی از سوی خبرنگاران و فعالان حقوق بشر مطرح شده است. ندیم در نشست خبری اخیر در کابل اعلام کرد که «تا امر ثانی» تحصیل دختران معلق است و پرسیدن درباره این موضوع نیز معطل است. احمد، مستعار خبرنگار افغانستان، در واکنش به این تصمیم طالبان گفت: «سانسور رسانه به معنای محدود کردن یا کنترل اطلاعاتی است که به عموم مردم ارائه می‌شود. این عمل می‌تواند تأثیرات مخربی بر جامعه داشته باشد و حق افراد برای بیان نظرات و ایده‌های خود را محدود کند. چنین اقدامی می‌تواند منجر به سرکوب خلاقیت و تنوع فکری شود.» همچنان عاطفه سهرابی، خبرنگار دیگر افغانستان، نیز اظهار داشت: «این اقدام طالبان تضعیف حقوق بشر است. سانسور رسانه‌ها معمولاً با نقض حقوق بشر همراه است و می‌تواند به سرکوب فعالان حقوق بشر و روزنامه‌نگاران منجر شود. عدم وجود فضای آزاد برای بحث و تبادل نظر می‌تواند به افزایش تنش‌های اجتماعی و سیاسی منجر شود و مردم ممکن است احساس کنند که صدایشان شنیده نمی‌شود.» سهرابی افزود: «سانسور رسانه نه تنها بر آزادی بیان تأثیر منفی دارد، بلکه می‌تواند به تضعیف پایه‌های جامعه، کاهش اعتماد عمومی، و افزایش تنش‌های اجتماعی منجر شود. برای یک جامعه سالم و پویا، وجود رسانه‌های آزاد و مستقل ضروری است تا اطلاعات معتبر را به عموم مردم ارائه دهند و فضایی برای بحث و تبادل نظر فراهم کنند.» طالبان در ماه قوس ۱۴۰۱ درهای دانشگاه‌ها را به روی دختران بستند و اعلام کردند که تحصیل زنان و دختران بالاتر از صنف ششم تا امر ثانی تعلیق است. این سیاست به شدت مورد انتقاد جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشر قرار گرفته است و نگرانی‌هایی در مورد وضعیت حقوق بشر و آزادی‌های اساسی در افغانستان به وجود آورده است.
طالبان به خبرنگاران: ریش بگذارید و دستار ببندید
فرخنده: امر به معروف طالبان در ولایت قندهار به خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ها دستور داده تا ریش خود را بگذارند و دستار ببندند. عبدالحی عمری رئیس امر به‌معروف طالبان در ولایت قندهار، رسانه‌ها و خبرنگاران را «منشا فساد اخلاقی» دانسته و بر اصلاح آنان تاکید کرده است. منابع در قندهار گفته، که رئیس امر به معروف طالبان در ولایت قندهار طی دیدار با شماری از کارمندان رسانه‌ها بار دیگر بر تطبیق شریعت تاکید کرده است. مسوول امر به معروف طالبان در قندهار، بارها و به طور جدی به مسئولان رسانه‌ها گفته که «نشر صدای زنان به طور کامل ممنوع شود و در هیچ برنامه‌ای منتشر نشود.» اداره اطلاعات و فرهنگ طالبان و نمایندگان استخبارات در ولایت قندهار روز دوشنبه، با خبرنگاران و مسئولان رسانه‌ها نشستی برگزار کرده است. خبرنگاران قندهار از برخورد نادرست با آنان شکایت کرده و خواهان دسترسی به موقع به اطلاعات، همکاری نهادهای امنیتی طالبان در تهیه گزارش و موارد دیگر شدند. با این‌حال فرماندهی امنیه طالبان در قندهار سه روز قبل بدون اطلاع به مسئولان رسانه‌ها، به دفاتر رسانه‌ها یورش برده و برخی خبرنگاران را با خود به مقر این فرماندهی بردند. گفته می‌شود این خبرنگاران پس از چند ساعت بازداشت آزاد شدند. علت بازداشت آنان از سوی طالبان مشخص نیست. استخبارات طالبان در بسیاری از ولایات به خبرنگاران دستور داده‌اند تا از بازتاب موضوعات انتقادی و منفی مرتبط به این گروه خودداری کنند، در غیر آن با واکنش جدی طالبان مواجه خواهند شد. قبلاً، مرکز خبرنگاران افغانستان گفت که طالبان رسانه‌ها و خبرنگارانی را که دستورات این گروه را نادیده گرفته‌اند، تهدید و یا زندانی کرده است. بر اساس آمار این مرکز، از ماه می ۲۰۲۳ تا می ۲۰۲۴، دستکم ۱۳۶ مورد نقض آزادی رسانه‌ها و خبرنگاران ثبت شده است. چندی پیش یک مقام ارشد طالبان هشدار داده بود که خبرنگاران افغانستان با گرفتن عکس و تراشیدن ریش خود مرتکب «گناه کبیره» می‌شوند. محمد هاشم ورور، رئیس عمومی «دعوت و ارشاد» حکومت طالبان در نشستی در کابل گفته است که کارمندان رسانه‌ها نباید تمام وقت خود را برای عکاسی و فیلبمرداری تلف کنند و آنها در برابر خداوند بخاطر عمل خود پاسخگو خواهند بود. قبلا نیز دفتر والی طالبان در قندهار با ارسال نامه رسمی به مقامات محلی، هرگونه تصویربرداری از نشست‌ها و محافل رسمی و غیررسمی را ممنوع کرده بود.
بازداشت یک خبرنگار توسط طالبان در پروان
فرخنده: در ادامه ی بازداشت خبرنگاران توسط طالبان، صبح امروز دوشنبه ۱۷ ثور منابع می گویند که یک خبرنگار تلویزیون ملی تحت حمایت طالبان را در ولایت پروان بازداشت و به جای نامعلوم انتقال دادند. منابع محلی در ولایت پروان می گوید که این خبرنگار تلویزیون ملی ندا محمد نوری نام دارد و استخبارات طالبان سه روز پیش وی را از شهرچاریکار ولایت پروان بازداشت و به جای نامعلوم انتقال دادند. به گفته ی منابع طالبان آقای نوری را هنگام بازداشت کیسه سی سیاه به سرش انداخته و با خود بردند. دلیل و انگیزه ی این رویداد هنوز روشن نیست طالبان نیز در این مورد ابراز نظر نکرده است. طالبان پس از تسلط دوباره در افغانستان، با وضع محدودیت های روز افزون علیه رسانه ها در کشور ده ها خبرنگار را بازداشت و شکنجه کرده است. این گروه محدویت های زیادی علیه زنان خبرنگار نیز وضع کرده که باعث شده است بیشتر از زنان خبرنگار در ولایت های مختلف وظایف اش را ترک کنند.
زهرا نادر، خبرنگار «زن تایمز» برنده ی جایزه ی دیدبان حقوق بشر شناخته شد
فرخنده: دیدبان حقوق بشر به مناسب روز جهانی آزادی مطبوعات، روز گذشته «جمعه، ۱۴ ثور»، برندگان جوایز رسانه‌ای حقوق بشر در آسیا را اعلام و جایزه «اتاق خبر در تبعید» را به رسانه «زن تایمز» داده است. رسانه ی زن تایمز یک رسانه ی خبری آنلاین است که بیشتر وضعیت زنان و حقوق بشر تحت حاکمیت طالبان را پوشش می دهد. دیدبان حقوق بشر اعلام کرده است که رسانه «زن تایمز» با نشر گزارشی از خودکشی زنان و دختران در افغانستان تحت حاکمیت طالبان و یک رسانه دیگر از کشور میانمار برنده‌ی جایزه رسانه‌ای حقوق بشر شناخته شده‌اند. در اعلامیه ی دیدبان حقوق بشر آمده است که رسانه ی« زن تایمز» با نشر گزارش های وحشتناک از زندگی زنان و دختران افغانستان که تحت سرکوب طالبان قرار دارد برنده ی این جایزه اعلام شده است. زهرا نادر، خبرنگار زن از افغانستان است که مدیریت این رسانه را به عهده دارد. زهرا نادر از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ به‌عنوان خبرنگار در افغانستان کار کرده و پس از آن به کانادا پناهنده شده است. خانم نادر در صحبت با رسانه ها گفته است که در شرایطی که طالبان «آپارتاید جنسیتی» را در افغانستان اعمال کرده‌اند دریافت این جایزه نشاندهنده توانایی‌های زنان خبرنگار در افغانستان است. به گفته ی خانم نادر، طالبان می خواهد با وضع محدویت ها علیه کار زنان در رسانه آنان را مجبور کنند تا وظایف شان را ترک کنند اما این محدودیت ها باعث شده است تا زنان با توانی بیشتر و مصمم تر حرکت کنند. وی هم چنان افزود؛ «طالبان به گونه خاص با وضع محدودیت بر کار خبرنگاران زن، تلاش دارند تا آنها را زیر فشار آورده و مجبور به ترک شغل‌شان کنند؛ اما در طرف مقابل خبرنگاران زن باید بیشتر تلاش کنند تا با همه امکانات در مورد فاجعه‌ی آپارتاید جنسیتی که امروز در افغانستان در حال وقوع است آگاهی‌دهی کنند». از سوی دیگر تیرانا حسن، مدیر اجرایی دیدبان حقوق بشر، می گوید که جوایز رسانه‌ای حقوق بشر، خبرنگارانی را تقدیر می کنند که در حال کشف ضروری‌ترین مسائل حقوق بشر در آسیا هستند. او افزود: «در عصری که استبداد رو به رشد همواره حاکمان مستبد و انبوه اطلاعات نادرست را به وجود می‌آورد، نقش خبرنگاران در افشای حقیقت مهم‌تر از همیشه است». قرار است این جوایز در در ۱۰ می ۲۰۲۴ در یک مراسم ویژه در شهر تایوان به برندگان آن اهدا خواهد شد.
گزارشگران زن: خبرنگاری برای دختران در افغانستان سخت ترین شغل است
فرخنده: سوم می برابر است با روز جهانی آزادی مطبوعات، در حالی حاضر افغانستان بیشترین آمار عدم مصوونیت شغلی و جانی خبرنگاران را دارد. آزاده یکی از خبرنگاران می‌گوید، در طول سال‌ها که دوران مکتب را سپری کردم منتظر اعلان نتیجه راه یابی به رشته دلخواه خود” رشته خبرنگاری” بودم، او فعلا ۲۰ سال دارد و می‌گوید از ولایت غزنی است. وی که علاقمندی خاص به رشته ی خبرنگاری دارد گفت، برای رسیدن به هدفم راه های سخت و دشواری را طی کرده ام. ” من از اوایل رفتن به مکتب دوست داشتم د آینده یک خبرنگار موفق و ماهر برای جامعه ی خود باشم، پدر و مادرم با این رشته سخت مخالف بود اما من با تعقیب کردن رویاهایم خلاف میل فامیل ام حرکت کردم، وقتی صنف ده مکتب بودم اساتید و صنفی هایم همه از علاقه مندی من به رشته ی ژورنالیزم آگاه بود به همین دلیل یک روز همراه با استاد در دفتر رادیو سماع رفتم، سماع یکی از رادیو های پرطرفدار در ولایت غزنی بود. از دیدن خبرنگاران به وجد آمده بودم. وقتی روز بعدی رفتم مکتب و استاد در صنف آمد با تاکید زیاد واداراش نمودم تا اینکه مرا به حیث کارآموز در رادیو استخدام نماید. با پیگیری این موضوع استاد موفق شد تامن به عنوان یکی از گرداننده های برنامه تفریحی این رادیو کار نمایم. از اینکه خانواده برایم اجازه چنین چیزی نداده بود مجبور بر این شدم به بهانه‌ی کورس، برای اجرای برنامه ام بروم. نقطه‌ی که هر روز برایم رنج آور بود اینه که از راه بسیار دور من برای اجرای برنامه ام با پای پیاده می‌رفتم که مسافت بسیاری بین قلعه‌ی شهاده و پلان سوم است اما این مسافت را من با پیاده طی می‌کردم. آن هم فقط برای اینکه خبرنگار شوم. پس ا از این که مکتب ۱۳۹۹ تمام شد و آماده‌گی داشتیم برای بزرگ‌ترین آزمون، «ازمون کانکور» با سپری کردن کانکور موفق شدم به آن رشته‌ی دلخواهم کامیاب شوم. «مطبوعات» اما با تغییر نظام حکومتی، با آنکه یک سال دیگر دختران اجازه رفتن در دانشگاه را داشت. متاسفانه باید بگویم، این اجازه از طرف فامیل برای من داده نشد که می‌رفتم دانشگاه و درهام را شروع می‌کردم از اینکه دانشگاه بیرون از ولایت انتخاب نمودم با مخالفت سختی خانواده‌م برخوردم. چیزی که قبلا یاد نمودم محل زندگی من غزنی بود و دانشگاه که راه یافته بودم پروان ! و این باعث شد همان یکسال فرصتی که برایم داده شده بود خوانده نتوانم” آزاده همچنان پس از بسته شدن دروازه های مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران در یکی از مارکیت های شهر کابل منحیث فروشنده کار می کرد اما، در اعماق قلبش ندای را می شنید که او می تواند یک خبرنگار موفق باشد. و این ندا باعث شد تا وی دوباره برای رسیدن به اهداف اش تلاش کند وی به فرخنده نیوز گفت؛ بعد از آنکه توسط یکی از دوستانم با شخصیت های خبری آشنا شدم اولین گامم را در دنیایی رسانه یی گذاشتم. با وجود آنکه به بهانه ی های مختلف طالبان، گویا حجاب مورد نظر این گروه را ندارم یا هم به خاطر زن بودن نمی توانم در کنار خبرنگاران مرد بایستم، هرگز نتوانستم منحیث یک خبرنگار در کنفرانس های خبری شرکت کنم یا مصاحبه بگیرم اما در بیشتر اوقات صدا ها را ظبط و دوباره گوش می دهم. و این کار ساعت ها وقتم را می گیرد اما مجبور هستم از همین طریق شغلم را پیش ببرم. در وضعیت کنونی کار خبرنگاری برای یک زن در افغانستان سخت ترین شغل است که بيشترين خانواده ها اجازه نمی دهد که دختران شان در این بخش کار کنند، زیرا طالبان هر روز با وضع یک محدویت جدید علیه زنان آنان را به صورت سیستماتیک از رسانه ها حذف می کنند. با وجود که مادرم از وظیفه ام راضی نیست همیشه هراس دارد اما من از هیچ چیزی ترس ندارم، می‌خواهم با تمام مشکلات مبارزه نموده و رویایم را تحقق یابم. خانم آزاده هم چنان می گوید در مورد وضعیت کنونی رسانه ها تحت حاکمیت طالبان هیچ گونه نظری ندارد زیرا جهان با گوش می شنود و با چشم می‌بیند که خبرنگاران زن و رسانه ها در افغانستان تحت حاکمیت طالبان با چه وضعیت زندگی می کنند. از سوی هن مریم یکی دیگر از خبرنگاران است که با روی کار آمدن حکومت مجدد طالبان، شغل اش را ترک و خانه نشین شده است. مریم صنف نهم مکتب بود که کار با رسانه ره آغاز کرد وی می گوید علاقه مندی من به رشته ی ژورنالیزم باعث شد تا قبل از سپری کردن امتحان کانکور وارد دنیایی رسانه شدم. او اولین شغل اس را در تلویزیون افغانستان آغاز کرد و پس از یک سال در این رسانه منحیث مدیر بازار یابی در تلویزیون مشعل مدت هشت ماه کار کرد. بر علاوه در تلویزون آیینه هم مدتی کوتاهی کار کرده است. خانم مریم می گوید که پس از مشکلات ایجاد شده علیه مطبوعات و آزادی بیان از سوی طالبان در کشور وظایف اش را ترک کرده و فعلا خانه نشین شده است. این روز فرصتی برای بزرگداشت اصول بنیادین آزادی مطبوعات، دسترسی و ارزیابی وضعیت آزادی مطبوعات در سراسر جهان، دفاع از رسانه‌ها در برابر حمله به استقلال آنها و روزی برای قدردانی از روزنامه‌نگارانی است که حین انجام وظیفه جان خود را از دست داده است. سوم می در حالی در افغانستان گرامی داشته می‌شود که شاخص‌های گزارشگران بدون مرز نشان می‌دهند حملات سیاسی علیه مطبوعات، بازداشت روزنامه‌نگاران و سرکوب رسانه‌ها در این طی یک سال گذشته میلادی به طور قابل توجهی افزایش یافته است. امروز جمعه ۱۳ ثور سال جاری سازمان گزارشگران بدون مرز در ارتباط با روز جهانی آزادی مطبوعات گزارش را در رابط به وضعيت رسانه ها در جهان منتشر کرده است که بر اساس این گزارش افغانستان زیر حاکمیت طالبان در شاخص جهانی آزادی مطبوعات در سال ۲۰۲۴ با ۲۶ پله سقوط در جایگاه ۱۷۸ قرار گرفته است. افغانستان سال گذشته در این رده‌بندی در جایگاه ۱۵۲ قرار داشت. این نهاد غیر دولتی هم چنان می گوید که افغانستان پس از بازگشت طالبان که خبرنگاران را بی‌وقفه مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند، ۴۴ رتبه
رهایی سه خبرنگار از زندان طالبان
فرخنده: مرکز خبرنگاران افغانستان دیروز یکشنبه ۹ ثور طی یک اعلامیه از آزادی سه خبرنگار که به اتهام «نشر موسیقی» و «تماس تلفنی با شنوندگان زن» از سوی طالبان بازداشت شده بودند، خبر داد. این مرکز از آزادی این خبرنگاران استقبال کرده می گویند آنان بدون هیچ جرمی زندانی شده بودند و نباید حق آزادی آنان سلب می شد. این مرکز همچنان گفته که مسئولان محلی طالبان در خوست، در یک نشستی تصمیم گرفتند که این خبرنگاران آزاد شوند. در اعلامیه‌ی این مرکز آمده است که رییس امر به معروف و نهی از منکر طالبان در خوست گفته است که این خبرنگاران «بدون هیچ شرطی» آزاد می‌شوند، اما درصورتی‌که پس از این دستورالعمل‌های رسانه‌ای طالبان را رعایت نکنند، محاکمه می‌شوند. طالبان پس از تسلط دوباره در افغانستان بار ها خبرنگاران را بازداشت و شکنجه کردند. این گروه به بهانه های مختلف محدویت های زیادی علیه رسانه ها نیز وضع کرده است.