فعالان جامعه ی مدنی غور خواستار کمک به سیلاب زدگان این ولایت شده است
فرخنده: شماری از فعالان جامعه ی مدنی دیروز چهار شنبه ۲ جوزا سال جاری، طی یک نشست خبری در کابل از نهاد های خیریه و امداد رسان داخی و خارجی خواسته است که به سیلاب زدگان ولایت غور فورا کمک نمایند. این فعالان مدنی هم چنان گفته است که در این رویداد طبیعی ۱۰۰ تن جان باخته و بیش از ۱۵۰ تن دیگر زخمی شده است. بر علاوه این تلفات، بیش از پنج هزار خانه و دو هزار دکان به‌گونه‌ی کامل و چهار هزار خانه به‌گونه‌ی قسمی در مرکز و ولسوالی‌های غور تخریب شده است. او می‌گوید که سیلاب‌ها سبب تلف‌شدن هزاران رأس مواشی و تخریب صدها هزار هکتار زمین زراعتی شده است. اما مسؤلان محلی طالبان در این ولایت می گوید که به تعداد ۵۰ تن در این رویداد جان باخته است. باشندگان ولایت غور از تخریب راه های مواصلاتی شکایت داشته می گویند که این وضعیت راه های کمک رسانی را نیز دشوار کرده است.
زور گویی طالبان بالای مردم روز به روز افزایش می‌یابد
فرخنده: بر اساس گزارش‌ها از ولایت بدخشان، قاری صدرالدین معاون امنیت گروه طالبان در شهرستان واخان زن شوهر‌دار را به زور به نکاح خودش درآورده‌است. منابع محلی از واخان بدخشان گزارش داده است که قاری صدرالدین معاون امنیت گروه طالبان، زنی را به نکاح خویش در آورده است که شوهر آن در ایران به سر می برد. به گفته‌ای منابع محلی، گروه طالبان، خانم یک جوان مسافر را به قاری صدرالدین معاون امنیت شان نکاح کرده و به شهرستان وردوج بردند. به گفته مردم، طالبان هر روز از حکومت شان سو استفاده کرده و خشونت در مقابل مردم و زنان را افزایش داده است. گفتنی است که افراد گروه طالبان بارها دختران جوان را به زور و ظلم، به نکاح خویش در آورده است.
طالبان دو تن از جوانان را در ایست بازرسی در ولایت بلخ تیرباران کردند
فرخنده: منابع محلی در ولایت بلخ دیروز پنج شنبه ۲۷ ثور گفته است که طالبان دو تن از جوانان را در منطقه ی دشت شور این ولایت عین عبور از یک ایستگاه موتر تیر باران کردند. گفته می شود پس از آنکه این جوانان به ایست بازرسی توجه نکردند طالبان بالای موتر این دو فرد را تیر اندازی کردند. به گفته ی منابع یکی از این جوانان ادریس نام داشته و ۲۵ ساله بوده است اما ار هویت فرد دیگر معلومات در دست نیست. با این حال منابع در ریاست صحت عامه بلخ هم چنان تایید کرده است که روز گذشته دو جسد به شفاخانه حوزوی شهر مزار شریف اورده شده و به خانواده هایش تسلیم داده شد. گروه طالبان پس از حاکمیت دوباره در افغانستان بارها به بهانه های مختلف به نیروهای نظامیان پیشین، معترضان و شهروندان کشور تیر اندازی کرده است. چند روز قبل نیز این گروه چهار جوان را در کابل تیرباران کردند.
اشتراک نمایندگان طالبان در نشست ناروی
فرخنده: اصیلا وردک یکی از اشتراک کنندگان نشست ناروی در اسلو می گوید نمایندگان طالبان نیز در این نشست اشتراک کرده بودند. اما روشن نیست که چی کسانی به نمایندگی از این گروه در این نشست اشتراک کرده است. خانم وردک امروز پنج شنبه در صفحه ی ایکس خود نوشت که اشتراک کنندگان این نشست در مورد وضعیت مهاجران، کمک های بشری، آموزش دختران و پیشرفت کار اقتصاد زنان در کشور گفتگو کرده است. با این حال شماری از نمایندگان زنان، فعالان جامعه ی مدنی و حقوق بشر در ارتباط به دعوت طالبان در ناروی و گفتگو با آنان در مقابل دروازه ی وزارت خارجه ی ناروی تجمع اعتراضی برگزار کردند. به گفته ی معترضین طالبان یک گروه تروریستی است و کشور های جهان نباید با این گروه تعامل، گفتگو یا ان ها را به رسمیت بشناسد. ریچاردبنت گزارشگر ویژه ی سازمان ملل متحد نیز در این نشست اشتراک کرده بودند. گفته می شود آقایی بنت در مورد نقض حقوق بشر و تآثیرات جنگ بر کودکان و نسل های اینده در این نشست گفتگو کرده است.
ادامه محکمه علنی طالبان، اینبار در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی
طالبان در ادامه ی شلاق زنی شهرواندان کشور، به تازگی یک زن و یک مرد را به اتهام فرار از منزل در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی شلاق زدند. دادگاه عالی طالبان اعلام کرد که دادگاه محلی این گروه در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی یک مرد و یک زن را به اتهام فرار از منزل در ملا عام شلاق زدند. گفته می شود که متهمان هر کدام به یک سال و شش ماه حبس تعزیری و ۳۵ ضربه شلاق در ملاءعام محکوم شده‌اند. از سوی دیگر این دادگاه در یک خبرنامه ی دیگر گفته است که دادگاه عالی این گروه یک مرد را به اتهام لواط در کابل شلاق زده اند. در خبرنامه آمده است که این مرد علاوه بر ۳۹ ضربه شلاق، به دو سال حبس تنفیذی نیز محکوم شده است. باوجود واکنش های تند جهانی در رابطه به مجازات مردم در ملا عام توسط نهادهای ملی و بین المللی، اما بازار کار طالبان در این عرصه روز به روز گرم تر می شود این گروه روزانه در ولایت های مختلف شهروندان کشور را به اتهام های گوناگون در ملا عام شلاق می زنند.
زنان افغانستان: جهان باید آپارتاید جنسیتی را در افغانستان به رسمیت بشناسد
فرخنده: شماری از زنان معترض در ولایت بدخشان در ۲۴ ثور طی یک گردهمایی در یک مکان سربسته خواستار به رسمیت شناسی آپارتاید جنسیتی در افغانستان شدند. این زنان معترض از جامعه ی جهانی خواستند که جنایت علیه بشریت را به رسمیت شناخته و چهره ی واقعی طالبان را به جهان نشان دهد. به گفته ی این معترضان در حکومت طالبان زنان و دختران به‌دلیل جنسیت‌شان بیشترین آسیب را متحمل می شود. طالبان زنان افغانستان را فقط به‌دلیل جنسیت‌شان از تمام عرصه‌های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و حتا آموزشی حذف کرده‌اند در اعلامیه هم چنان آمده است که «آپارتاید جنسیتی و حذف زنان» از برنامه‌هایی بود که در اولویت کارهای طالبان قرار داشت و این گروه نه‌تنها زنان را از کار و فعالیت‌های سیاسی منع کردند؛ بلکه آن‌ها را از تحصیل و آموزش که از حقوق مسلم دینی و اجتماعی هر انسان است، محروم کرده‌اند. در اعلامیه ی جنبش زنان بدخشان گفته شده است که طالبان زنان را از اجتماع حذف و آنان که خواستار حقوق اولیه ی شان هستند را زندانی شکنجه و حتی به قتل رسانده است. این جنبش از جامعه‌‌ی جهانی، نهادهای حقوق بشری و کشورهای ذی‌دخل در مسائل افغانستان میخواهد که طالبان را به عنوان عاملان «آپارتاید جنسیتی» به محاکمه بکشانند تا در عمل ثابت شود که حامی زنان و حقوق آن‌ها هستند. این در حالی است که از چندی بدین سو کارزار به رسمیت شناسی آپارتاید جنسیتی در افعانستان توسط شماری از فعالان حقوق بشر، جامعه مدنی و مدافعان حقوق بشر از طریق شبکه های اجتماعی راه اندازی شده است.
زنان معترض: طالبان اراده کمک به سیلاب‌زدگان را ندارد
فرخنده: زنان معترض تحت نام” جنبش شنبه‌های ارغوانی” ضمن ابراز غم‌شریکی با خانواده‌های قربانیان سیلاب‌های اخیر در ولایت‌های شمال و شرق کشور از عملکرد طالبان انتقاد کرده و می‌گویند، این گروه آن‌طور که در سرکوب مردم شتاب دارند، تعهدی برای ارایه‌ی خدمات به آن‌ها ندارند. اعضای جنبش شنبه‌های ارغوانی امروز(دوشنبه، ۲۴ ثور) با ارسال نوارهای ویدیویی به رسانه‌ها گفته‌اند، با آنکه نزدیک به یک هفته از سیلاب‌های مرگ‌بار در ولایات بغلان، بدخشان، غور و تخار می‌گذرد و تلفات جانی و مالی سنگینی بر مردم وارد شده است؛ اما گروه طالبان در ارایه خدمات به آسیب‌دیدگان این رویدادهای طبیعی ناکام بوده‌اند. مریم معروف آروین، مسوول عمومی جنبش شنبه‌های ارغوانی، در نوار ویدیویی گفته، آغاز کارزار جمع‌آوری کمک برای سیلاب‌زدگان را شروع کرده اند. او در این ویدئو گفته که بیشتر قربانیان این رویدادها در شمال و شرق کشور را زنان و کودکان می‌باشد. خانم آروین از نهادهای امدادرسان به‌ویژه آژانس‌های سازمان ملل متحد میخواهد که از کمک‌های خود به سیلاب‌زدگان کشور دریغ نکنند. زنان معترض می‌گویند که شهروندان کشور انتظار دارند تا نهادهای امدادرسان تنها به ارایه‌ی آمار قربانیان اکتفا نکنند؛ بلکه تیم‌های نجات تشکیل داده و برای نجات افراد آسیب‌دیده فورا اقدام کنند. آنان گفتند که طالبان از کمک‌های بشردوستانه برای مقاصد و اهداف سیاسی خود به‌ویژه برای سرکوب جریان‌های عدالت‌خواهی استفاده می‌کنند.
سخنرانی فوزیه کوفی در نشست سالانه ی جایزه ی صلح نوبل سخنرانی نهایی شد
فرخنده: مرکز صلح نوبل به تازگی نام سخنرانانی را اعلام کردند که قرار است در ماه سپتامبر سال جاری در نشست سالانه‌ی این مرکز صبحت خواهد کنند. فوزیه کوفی عضو مجلس نمایندگان حکومت پیشین از افغانستان منحیث سخنران در این نشست انتخاب شده است. خانم کوفی به عنوان زن، زندگی و آزادی معرفی شده است. بر بنیاد گفته‌های این مرکز نشست سالانه‌ی صلح نوبل برندگان جایزه نوبل، کارشناسان، تصمیم‌گیرندگان و فعالان را گردهم می‌آورد تا در مورد چالش‌ها و بررسی راه‌حل‌ها گفت‌و‌گو کنند. در بیانیه‌ی مرکز صلح نوبل آمده است:« کنفرانس نوبل در سال ۲۰۲۴ عقب‌گردهای خطرناک حقوق زنان در سراسر جهان را برجسته خواهد کرد و شیوه‌های خوب مقابله با این عقب‌گردها بررسی خواهد شد.» مرکز صلح نوبل از ابراز قدردانی از کارکردهای خانم کوفی برای زنان افغانستان پس از حاکمیت مجدد طالبان گفته است که وی در سراسر جهان سفر کرده است تا تمرکز خود را بر افغانستان از نظر بحران‌های بشردوستانه به‌ویژه سرکوب زنان و دخترانی که از تحصیل منع شده‌اند، حفظ کند. با این حال فوزیه کوفی نیز با ابراز خرسندی از این تصمیم مرکز صلح نوبل در صفحه ی ایکس خود نوشته است که « امروزه زنان و کودکان بیشتری در درگیری‌ها جان خود را از دست می‌دهند و ما باید در برابر سرکوب زنان متحد شویم.»
زنان معترض افغانستان خواستار به رسمیت شناسی آپارتاید جنسیتی در افغانستان شدند
فرخنده: جنبش اعتراض «صدای زنان افغانستان» خواستار به رسمیت شناسی آپارتاید جنسیتی در افغانستان شد. این جنبش دیروز سه شنبه ۱۸ ثور طی یک گردهمایی در تهران پایتخت ایران، از کارزار مبارزه علیه «آپارتاید جنسیتی» به رهبری زنان افغانستان حمایت کردند. در اعلامیه ی این جنبش هم چنان آمده است که زنان و دختران افغانستان از اساسی ترین حقوق شان محروم است و جهان باید این محرومیت را منحیث اپارتاید جنسیتی به رسمیت بشناسد. به گفته ی این جنبش زنان افغانستان پس از روی کار آمدن حکومت طالبان به صورت سیستماتیک از اجتماع حذف شدند. این جنبش هم چنان از معترضان، مدافعان حقوق بشر و نهاد های حقوق بشری خواسته است که به کارزار جهانی مبارزه علیه «آپارتاید جنسیتی» به رهبری زنان افغانستان بپیوندند. اعضای جنبش صدای زنان افغانستان از نهاد های حامی حقوق بشر خواسته است که عاملان این جنایت را به محاکمه بکشانند. با این حال، کارزار مبارزه علیه «آپارتاید جنسیتی» به رهبری زنان افغانستان از سوی برخی از فعالان مدنی و حقوق زن در شبکه‌های اجتماعی راه‌اندازی شده است. این کارزار پس از آن راه اندازی شده است که طالبان پس از تسلط دوباره در کشور با وضع ده ها محدودیت علیه کار، تحصیل و زندگی زنان، آنان را به صورت سیستماتیک از اجتماع حذف کردند.
اوج بی عدالتی، در دادگاه عدلی و قضایی طالبان
گزارش ها از ولایت بلخ می رساند که طالبان یک دختر ۱۶ ساله را پس از آنان زندانی کرد که می‌خواست از شوهر معتادش جدا شود. فرخنده: به گفته ی منابع محلی این دختر با اسم مستعار (بنفشه ) صنف هشت مکتب است که پس از بسته شدن دروازه های مکاتب به روی دختران بالاتر از صنف ششم مجبور شد تا به شخصی نامزد شود که پدرش انتخاب کرده بود. قدسیه(مستعار) خواهر بنفشه است وی داستان زندگی خواهر ۱۶ ساله اش را این گونه بیان می کند. «نزدیک به سه ماه می‌شود که خواهرم را ندیده‌ام. یک تصمیم ناعادلانه محکمه طالبان، من و او را این‌قدر دور ساخت». او هم چنان می‌گوید بنفشه دو سال قبل با مرد ۲۶ ساله‌ای نامزد کرد که بعدها روشن شد که او معتاد به مواد مخدر است. به خاطر اعتیاد و خشونت، بنفشه سه ماه پیش تصمیم گرفت که طلاق بگیرد.. به گفته‌ی قدسیه، آن‌ها هنوز نامزد بودند: «نامزدش بسیار زیاد بدخلق بود. سر کوچک‌ترین چیز دشنام می‌داد و بنفشه را جگرخون می‌کرد. یکی از روزها خواهرم همراه مادرم به خانه خاله‌ام رفت. شب هم آن‌جا ماندند. فردایش وقتی نامزد بنفشه خبر شد خانه ما آمد. پدرم و برادرهایم سر وظیفه بودند، تنها بنفشه و مادرم و برادر کوچکم خانه بود. داخل خانه ما شد و بنفشه را چنان لت کرده بود که جای دستش بر روی صورت بنفشه مانده بود». به گفته قدسیه هنگامی که خواهرش به دادگاه می رود قاضی طالبان بدون شنیدن دلایل و دیدن مدارکی که بنفشه در دست داشته، دو راه پیش‌پایش می‌گذارد؛ زندان یا صرف نظر از طلاق: «سه ماه پیش وقتی به محکمه رفتند قاضی از بنفشه پرسان کرد می‌خواهی از نامزدت جدا شوی؟ او هم گفت بله، ولی نامزدش گفت من نمی‌خواهم جدا شود. محکمه هم طرف شوهرش را گرفت و گفت شما زن‌ها دنبال یک بهانه کوچک می‌گردید که جدا شوید، حتما نامزدت دلت را زده می‌خواهی کس دیگری را بگیری چطور؟ بچه را ببین، هیچ چیزی نشده قد و قامت دارد، مقبول است دیگر چی می‌خواهی؟ دین اسلام حق طلاق را به مرد داده وقتی نامزدت نمی‌خواهد، پس تو حق نداری از او جدا شوی». شماری از وکلا با حفظ هویت خویش به فرخنده گفته است که دادگاه عالی طالبان در ولایت بلخ دستور داده است تا در مسائل و مشکلات خانوادگی به خواست زنان توجه صورت نگیرد. به گفته ی منابع در حال حاضر، هیچ زنی در نهادهای عدلی و قضایی طالبان کار نمی‌کنند. زنان که به دلیل خشونت های خانوادگی با وجود ده مدارک و شواهد علیه مجرم باز هم از سوی طالبان زندانی یا مجبور به زندگی با آن وضعیت می شود. این در حالی است که پس از تسلط دوباره ی طالبان در کشور وضعیت حقوق بشر وخیم تر شده که در این میان، زنان افغانستان بیشتر قربانی این سیاست های دست نشانده ی کشورهای جهان است. چندی پیش ریچارد بنت گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد نیز در گزارش تحقیقی آخیر خود وضعیت زنان و حقوق بشر را در افغانستان نگران کننده خوانده گفته است که به وضعیت زنان تحت حاکمیت طالبان میتوانیم آپارتاید جنسیتی بگویم. مصطفی شهریار