برگزاری آزمون کانکور بدون حضور دختران در افغانستان؛«نگرانم که یک نسل دیگر هم بی‌سواد بماند»
آزمون سراسری کانکور در افغانستان یگانه راهی‌ست که جوانان کشور از طریق آن می‌توانند به دانشگاه‌های دولتی و سایر مراکز عالی و نیمه‌عالی راه پیدا کنند. این آزمون همه‌ساله در تاریخ که از طریق وزارت تحصیلات عالی اعلان می‌شود از داوطلبان آزمون اخذ می‌شود. به گزارش فرخنده‌نیوز، داوطلبانه این آزمون سال‌ها و ماه‌ها را صرف آمادگی گرفتن در این امتحان می‌کنند، از ولایت‌های مختلف به کابل و مرکز ولایات می‌آیند و هزینه زیادی را متقبل می‌شود تا این آزمون را موافقانه پشت سر بگذارند. بعد از اصلاحات که در دوران جمهوریت در این ازمون به وجود آمد باعث شد تا این آزمون با شفافیت‌تر بیشتر نسبت به سال قبل برگزار شود. این اصلاحات شامل سیستم بایمتریک و گرفتن آزمون اداره امتحانات وزارت تحصیلات عالی است که از تقلب در این امتحان جلوگیری می‌کند. این آزمون چند دوره از پسران و دختران که مکتب را تمام کرده است در ولایت‌های مختلف کشور گرفته می‌شود که در سال ۱۳۹۸ بنابر تصمیم اشرف غنی بعضی از رشته‌های تحصیلی از جمله پزشکی بر اساس نفوس هر ولایت سهمیه‌بندی گردید. ذکیه مرادی که در سال ۱۳۹۸ آزمون کانکور را سپری کرده است، می‌گوید: «اول تصمیم دولت درباره سهمیه‌بندی جدی نبود و من تا روز بایمتریک از این موضوع خبر نداشتم که تصمیم سهمیه‌بندی قطعی شده است و در آن روز خبر شدم و شوکه شدم چون سهمیه ولایت بامیان که من در آنجا امتحان دادم بسیار کم یعنی از دو نفر پیشتر نبود و این سهمیه در شانس کامیابی من در کانکور بدون تاثیر نبود چون من نمره خوبی گرفته بودم؛ ولی به دلیل این تصمیم در رشته دلخواه خود راه نیافتم. امیدوارم سهمیه‌بندی کانکور از بین برده شود.» اما امسال این آزمون چهره دیگر در خود گرفته است و بدون حضور دختران برگزار خواهد شد. طالبان در باره نگرفتن آزمون و ندادن کارت ورود به آزمون به دختران تا به حال چیزی نگفته است. عدم حضور دختران و ندادن اجازه شرکت در این آزمون از سوی طالبان در افغانستان یکی دیگر از ممنوعیت‌ها و مقرارت دیگر این گروه بالای دختران افغان هست. فرحناز برنا از مزار شریف که مدت سه سال برای این آزمون درس خوانده و آرزوی راه‌یابی در رشته پزشکی را دارد، می‌گوید: «من همیشه می گفتم یا چپن یا کفن رشته دل‌خواهم طب است، اگر کانکور هم می‌دادم هر پنج انتخابم طب می‌بود؛ ولی خیلی بد اند به جرم دختر بودن اینقدر ما را تحقیر می‌کنند. دختر بودن بد بودن نیست دختر کسی است که همیشه بخاطر رویا‌های خود تلاش می‌کند همیشه به فکر این است که چگونه به خانوده خود کمک کند، به فکر خود نیست به فکر جامعه خود است.» او می‌افزاید: «از طالبان می‌خواهم دانشگاها و مکتب‌های ما را باز کند. زن‌های کشورم هم مثل زن‌های کشورهای دیگر پیشرفت کند بیشتر از این خسته نکند چون خسته‌ترین انسان‌های روی زمین زن‌های افغانستان استند.» زهرا محمدی (نام مستعار) از ولایت کابل که تنها راه رسیدن به هدفش که وکیل شدن است را آزمون کانکور می‌داند، می‌گوید: «من وقتی که خبر شروع آزمون را شنیدم خوشحال شدم و منتظر کارت یا آی دی امتحان بودم؛ ولی بدبختانه برای ما کارت صادر نکردند. این کار طالبان حس نا امیدی را به ما می‌دهد و امروز که اجازه حضور در آزمون کانکور را ندادند من مطمئنم فردا اجازه حضور در کوچه و بازار را هم نخواهد داد. به نظرم بورسیه‌های تحصیلی از کشورهای مختلف دنیا هم گزینه‌ای خوب برای ادامه تحصیل است؛ اما بسیاری از دختران پاسپورت، شهادت‌نامه دوازده و اسناد زبان ندارد که در این بورسیه‌ها ثبت نام کنند و این شانس را هم از دست می‌دهند. نگران این هستم که یک نسل ما دوباره بی‌سواد بماند» امروز ۲۷ سرطان اول روز بایمتریک آزمون کانکور در ولایت بامیان است که آغاز این آزمون سراسری در افغانستان می‌باشد و در ۲۹ و ۳۰ این ماه آزمون اخذ می‌‌گردد. تا به حال هیچ واکنش تند داخلی و خارجی درباره این تصمیم طالبان یعنی ممنوعیت دختران در آزمون کانکور افعانستان نشان داده نشده است، سوال اینجاست که آیا زنان افغان روز به روز به دست فراموشی سپرده می‌شود؟ لیلا رضایی ۲۸ سرطان ۱۴۰۲
زنان معترض در کابل از جامعه جهانی خواستند حکومت طالبان را به رسمیت نشناسد
زنان معترض در کابل از جامعه جهانی خواستند حکومت «زن‌ستیز» طالبان را به رسمیت نشناسد. جنبش اعتراضی «اتحاد وهمبستگی زنان» در واکنش به سخنان اخیر جو بایدن، رییس جمهور ایالات متحده، مبنی بر کمک این گروه در سرکوب القاعده در افغانستان گفتند که طالبان با حذف زنان افغانستان را به قهقرا سوق می‌دهند. این جنبش اعتراضی با راه‌اندازی همایشی در یک مکان سربسته در کابل، شعارهای «زنان خانه‌نشین، کینه‌های آتشین»، «ما در مقابل شما می‌ایستیم، شرایط تان را نمی‌پذیریم»، «به رسمیت شناختن طالبان، ضایع کردن حق زنان»، «ما می‌میریم، ما می‌جنگیم، اما طالبان را نمی‌پذیریم» را سر دادند. این زنان معترض همچنان با بلندکردن تابلوهایی مدعی شدند که حمایت مالی امریکا از طالبان، منجر به تقویت تروریستان می‌شود و امریکا منحیث کشور بانی حقوق بشر به جای حمایت از طالبان، زنان محروم‌شدۀ افغانستان را حمایت کنند. همچنان در خصوص آموزش این معترضان گفتند: ما کسب علم و دانش را همسان با کشورهای اسلامی دنیا می‌خواهیم، نه نصاب مدرسه‌ای طالبان، طالبان تروریست، دشمنان علم و دانش. به گفتۀ معترضان، طالبان با خانه‌نشین کردن زنان، کینه‌های آنان را شعله‌ور ساخته که این امر باعث قدرتمند شدن اعتراضات علیه طالبان خواهد شد. گفتنی است طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان وضع کرد. محدودیت‌هایی که واکنش‌های گسترده داخلی و بین المللی را در پی داشته است.
برخورد طالبان با زنان؛ عفو بین‌الملل: صدای زنان افغان خاموش و آرزوهای‌شان از بین رفت
سازمان عفو بین‌الملل با بیان این که حذف زنان از جامعه «جنایت ضد بشری» است، افزوده است، «صدای زنان افغان خاموش و آرزوهای‌شان از بین رفت.» این سازمان امروز شنبه (۱۳ جوزا) در توئیترش نوشت که حذف زنان از جامعه جنایت ضد بشری است و طالبان باید به‌دلیل جنگ‌شان علیه زنان پاسخ‌گو شوند. عفو بین الملل همچنان افزود که زنان در افغانستان به‌دلیل جنسیت‌شان مورد آزار و اذیت و شکنجه قرار می‌گیرند. به گفته این سازمان، «صدای زنان افغان خاموش و آرزوهای‌شان از بین رفت.» عفو بین‌الملل در ادامه از جامعه بین‌المللی خواسته در کنار زنان افغانستان بایستد. گفتنی است طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان کشور وضع کرد؛ منع آموزش و کار از محدودیت‌های عمده این گروه بر زنان است.
سازمان ملل: محدودیت‌های طالبان بر زنان به مثابه «جنایت علیه بشریت» توسط دادگاه لاهه بررسی شود
کارشناسان سازمان ملل متحد از دیوان بین‌المللی کیفری خواسته‌اند که محدودیت‌های وضع شده توسط طالبان بر زنان افغان را از منظر جنایت ضد بشری بررسی کند. دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) این مطلب را روز دوشنبه، ۸ جوزا، به نقل از کارشناسان این سازمان گزارش داده است. در گزارش آمده است که محدودیت‌ها و قوانین وضع شده از سوی طالبان پس از ۱۵ آگست سال ۲۰۲۱، زنده‌گی زنان در افغانستان را هدف قرار داده و مردان از این محدودیت‌ها مستثنا بوده‌اند. براساس این گزارش، کارشناسان سازمان ملل متحد در اوایل ماه می سال ۲۰۲۳ ارزیابی‌های‌شان از محدودیت‌های وضع شده طالبان بر زنان افغان را همگانی کرده‌اند. یافته‌های آنان نشان می‌دهد که اقدامات طالبان، حقوق زنان و دختران افغان در بخش‌های تحصیل، آموزش، کار، آزادی حرکت، سلامت، استقلال بدنی و تصمیم‌گیری، اجتماعات و انجمن‌های مسالمت‌آمیز و دسترسی زنان به عدالت را نقض می‌کند. یک تن از کارشناسان سازمان ملل متحد از دادگاه بین‌المللی کیفری خواسته است تا بررسی کند که آیا جنایت علیه بشریت و آزار جنسی در افغانستان زیر تسلط طالبان اتفاق افتاده است یا خیر؟ دو کارشناس مستقل سازمان ملل متحد از جمله ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر این سازمان و دوروتی استرادا تانک، رییس گروه کاری تبعیض علیه زنان و دختران، محدودیت‌های وضع شده بر زنان توسط طالبان در ۲۱ ماه تسلط این گروه را بررسی کرده‌اند. پیش از این، سازمان عفو بین‌الملل در پایان یک پژوهش از محدودیت‌های وضع شده توسط طالبان بر زنان افغان، از دادگاه بین‌المللی کیفری خواست که آنچه بر زنان افغانستان زیر تسلط طالبان گذشته است را از منظر جنایت ضد بشری بررسی کند.
وضعیت زنان افغانستان؛ طاهره ناصری: باید با افکار طالبانی مبارزه کرد/جامعه بین‌المللی باید از زنان حمایت کند
طاهره از جمله زنان مبارزی‌ست که در جاده‌های کابل روزهای سختی را سپری کرده و حتا در کشور خودش در طول حاکمیت گروه طالبان بی‌پناه و مخفی زندگی کرده است. ترس و استرس این‌که طالبان اورا دست‌گیر کند، آرامش شب‌و روز را از وی گرفته بود. استرس بازداشت از سوی طالبان و از سوی دیگر بی‌کاری، فقر و و ناامنی در کشور دغدغه‌هایی بودند که طاهره ناصری را فرا گرفته بود. طاهره قبل از آمدن طالبان در یک نهاد خصوصی مصروف کار بود. در پهلوی آن فعالیت‌های مدنی و اجتماعی نیز داشت. بعدها با روکار آمدن گروه طالبان و وضع محدودیت‌ها بر زنان از سوی این گروه، طاهره به جنبش‌های اعتراضی در برابر گروه طالبان پیوست. با مبارزه و اعتراض در جاده‌های کابل برای دادخواهی برای زنان حاشیه‌نشین افغانستان به مبارزه پرداخت. فعالیت‌های مدنی طاهره بیشتر از قبل شده بود. مجبور بود تا برای سرکوب این محدودیت‌ها با جمعِ از زنان معترض به جاده ها آمده و علیه این تبعیض جنسیتی در کشورش صدا بلند کند. برایش روزهای سختی بود. طاهر از روزهای سخت مبارزه‌اش در افغانستان چنین روایت می‌کند: تعداد زیادی از مردان افغانستان ایدئولوژی طالبانی دارد. این را از وقتی‌که در صف مبارزات خیابانی پیوستم، فهمیدم. زمانی‌که مرا از برنامه‌ها و مصاحبه‌های تلویزیونی و یا در جاده‌ها در اعتراضات می‌دیدند، مرا تحقیر و توهین میکردند. مرا فاحشه خطاب میکردند. این خیلی اذیت کننده بود.» طاهره از عدم حمایت مردان افغانستان شاکی است. حتا طوری‌که این افکار بر زنان حاشیه‌نشین و زنانِ که از حق و حقوق خویش بی‌خبر اند، خواسته و یا ناخواسته تحمیل شده است که آن‌ها نیز دنباله‌رو مردان زن‌ستیز اند. ادامه این وضعیت و مجادله با افکار طالبانی جمع کثیری از مردم افغانستان، طاهره را نگران ساخته است. او مبارزه با چنین افکاری را کاری دشوار توصیف می‌کند. طاهره از روزی‌که توسط استخبارات طالبان تحت پیگیری بود چنین روایت می‌کند: «زمانی که بخاطر محدودیت‌های گروه طالبان بر زنان هر روز محدودیت‌های جدیدی وضع می‌شد، ما کنفرانس مطبوعاتی دایر کردیم و از تمام رسانه‌ها خواستیم که این کنفرانس را پوشش بدهد و من شخصا انتقاد تندی از این گروه نمودم.» بعداز آن برای مصاحبه با یک تلویزیون خصوصی تحت نظر این گروه دعوت شدم. من آنجا نیز بخاطر این محدودیت‌ها و کنفرانس که دایر کرده بودیم، سخن گفتم. هرچند که توسط آن رسانه به من گفتند که انتقادی از این گروه نداشته باشم. ولی من خاموش نماندم و انتقادم را از این گروه نمودم. بعداز مصاحبه من مورد تعقیب قرار گرفتم. استخبارات این گروه بامن تماس گرفتند که بابت سخن‌هایم در این مصاحبه برای‌شان وضاحت بدهم. یک‌ونیم ماه من تحت تعقیب این گروه بودم. به این خاطر مجبور به ترک وطن شدم.» وی از سلب آزادی بیان در افغانستان شدیدا انتقاد می‌کند. طاهر معتقد است که رسانه‌های داخل افغانستان سانسور شده و تحت نظر طالبان نشرات داشته و «جنایت‌های» گروه طالبان پنهان می‌شود. به گفته وی، طالبان منتقدین خود را دست‌گیر و شکنجه کرده و مردم افغانستان را به یک انزوا فرو برده است. طاهره از تمام مردم افغانستان می‌خواهد که اتحاد و همبستگی شان را حفظ کرده و با ایدئولوژی «زن‌ستیزانه‌ی طالبان» مبارزه کند. طاهره همچنان از سازمان‌های بین‌المللی خواهان این‌ست که در کنار زنان و دختران محروم افغانستان بایستند و گام به گام با زنان افغانستان باشد. وی ابراز نگرانی در حد یک خبر و یا اعلامیه‌ها از سوی نهادهای حامی حقوق‌بشر و سازمان‌های بین‌المللی برای زنان افغانستان، کافی ندانسته و می‌خواهد به‌طور جدی این نهادها بر طالبان بخاطر محدودیت‌ها بر زنان، فشار وارد کند. تا زنان افغانستان بتواند از حقوق ابتدایی‌شان که همانا تحصیل و کار است، بهره‌مند باشد.
احتمال خروج سازمان ملل از افغانستان در صورت ادامه ممنوعیت کار زنان از سوی طالبان
سازمان ملل متحد به تازگی اعلام کرد، در صورت ادامه ممنوعیت کار زنان از سوی حکومت طالبان، این سازمان حاضر است تا تصمیم «دلخراش» خروج از افغانستان را روی دست بگیرد. آخیم اشتاینر، مدیر برنامه‌ی توسعه سازمان ملل به آسوشیتدپرس گفته است مقامات این سازمان در حال مذاکره با دولت طالبان هستند، به این امید که این گروه در حکمی که زنان محلی را از کار برای سازمان ملل منع می‌کند، استثنا قائل شود. به‌گفته‌ی او، حقوق بشر از موضوعات قابل مذاکره نیست. او گفته است: «منصفانه است که بگوییم در جایی که ما در حال حاضر هستیم، کل سیستم سازمان ملل باید یک گام به عقب بردارد و توانایی خود را برای فعالیت در آنجا ارزیابی کند.» به‌گفته‌ی او، اگر طالبان از تصمیم شان عقب‌نشینی نکنند، سازمان ملل در ماه می این کشور را ترک خواهد کرد. اشتاینر گفته است: «من فکر می‌کنم راهی جز دل‌شکستگی وجود ندارد. منظورم این است که اگر بخواهم تصور کنم که خانواده‌ی سازمان ملل امروز در افغانستان نیستند، تصاویر میلیون‌ها دختر جوان، پسر جوان، پدر و مادر را دارم که اساسا غذای کافی نخواهند داشت.» دفتر توسعه سازمان ملل نیز می‌گوید که احتمال کاهش ۳۰ درصدی کمک‌ها وجود دارد و در صورت کاهش، اقتصاد افغانستان کوچک می‌شود، تورم افزایش و نقدینگی کاهش می‌یابد. مقام‌های بین‌المللی می‌گویند که به‌دلیل توجه کمک‌کنندگان به سایر بحران‌های جهانی و محدودیت طالبان بر زنان کارمند در سازمان ملل، کمک به افغانستان کاهش خواهد یافت اشتاینر هم گفته است که برخی از مشکلات اقتصادی در افغانستان ناشی از سیاست‌های طالبان است که زنان را از کار دور نگه می‌دارد. سازمان ملل در گزارش جدید خود گفته است که انتظار می‌رود درآمد سرانه‌ی افغانستان از ۳۶۹ دالر در سال ۲۰۲۲ به ۳۴۵ دالر در سال ۲۰۲۴ کاهش یابد
وست: تا زمانی که طالبان از سرکوب زنان دست برندارد مشروعیت پیدا نخواهند کرد
نماینده ویژه امریکا برای افغانستان می‌گوید، تا زمانی‌که طالبان دست از سرکوب زنان بر ندارند، مشروعیت پیدا نخواهند کرد. توماس وست نماینده ویژه امریکا برای افغانستان می‌گوید، تا زمانی‌که طالبان دست از سرکوب زنان بر ندارند، مشروعیت پیدا نخواهند کرد. نماینده امریکا روز گذشته در نشستی که در سفارت ایتالیا در واشنگتن به منظور رسیدگی به بحران آموزش دختران و زنان افغانستان برگزار شده بود، تاکید کرده که کشورش هنوز مراقب افغانستان و خواسته‌های زنان این کشور و کسانی است که طی 20 سال گذشته شریک امریکا بوده‌اند. این درحالی است که مسئولان حکومت طالبان می‌گویند حکومت این گروه حقوق زنان را در چارچوب «شریعت اسلامی» رعایت خواهد کرد.
برخورد طالبان با زنان؛ لیلا بسیم: زنان افغانستان مرحله به مرحله از تمامی عرصه‌ها حذف میشوند
بیش از یک سال از عمر حکومت گروه طالبان در افغانستان می‌گذرد. در این مدت زنان جامعه شاهد بیشترین محدودیت‌ها و فشارهای این گروه بوده است. زنان در این مدت از حقوق سیاسی و اجتماعی‌شان محروم بوده و حتی حق آموزش و کار نیز از آنان گرفته شده است. برخی فعالان حقوق زن با انتقاد از وضعیت موجود، طالبان را متهم به حذف زنان از تمام ساختارهای جامعه می‌کنند. لیلا بسیم، فعال حقوق زن در خصوص برخورد طالبان با زنان افغانستان می‌گوید: «طالبان یک گروه ایدئولوژیک است. فکر و عقیده این گروه در مورد زنان طوری است که نمی‌خواهند زنان در اجتماع و مسایل کشور حضور داشته باشند. به این اساس مرحله به مرحه زنان را از تمام عرصه‌ها حذف می‌کند. از بستن مکاتب گرفته تا محدودیت‌های تحصیلی و کاری؛ تا حدی که حالا ما شاهد هستیم که درهای دانشگاه و تمام مراکز آموزشی به روی زنان بسته است و همچنین تمام درهای کاری از نهادهای دولتی گرفته تا شرکت‌های خصوصی و انجوهای ملی و بین‌المللی.» بسیم با اشاره به چالش‌های فراراه زنان در شرایط موجود، گفت: «طالبان حق زندگی را اکنون از زنان گرفته است و تمام راه‌های زندگی را بر روی آنان بسته‌اند. تنها بخش آموزشی را که طالبان برای زنان اجازه داده بودند بخش‌های طبی بود اما دیدیم که طالبان آن هم محدود شد و در آموزن طبابت بازهم زنان را اجازه ورود ندادند. این مشخص می‌سازد که تمام حرف‌های‌شان دروغ و نیرنگ است.» به گفته وی، «طالبان هیچ برنامه‌ای برای تحصیل و کار زنان ندارد و ذهنیت عقب مانده طالب هم این اجازه را به زنان نمی‌دهد که به مشارکت بانوان در ساختارهای سیاسی و اجتماعی باور داشته باشند» بسیم در خصوص ادعای طالبان مبنی بر تامین حقوق زنان براساس «شریعت اسلامی»، تصریح کرد: « دیدگاه طالبان در شریعت اسلام هم جایی ندارد. اکنون طالبان زنان را از تمام عرصه‌های اجتماعی حذف کرده است. در صورتی که ما می‌دانیم در دوران حضرت عمر (رض) یک زن شهردار یک شهر بود و حضرت عمر به مردمش فهماند که این زن حق دارد نرخ تعیین کند و حق دارد دستور بدهند، اما دیدگاه طالبانی هیچ وقتی اجازه نمی‌دهد که یک زن این موقف را داشته باشند. پس به این لحاظ معلوم می‌شود که طالبان کلا خلاف شریعت عمل می‌کند. آنچه را که طالبان از مدارس پاکستانی فرا گرفته‌اند، خلاف بشریت و مخالف کنوانسیون‌های حقوق بشری است که همه در راستای ترویج افراط گرایی از سوی طالبان است.» وی ابراز امیدواری می‌کند که ذهنیت طالبانی تغییر کند و در آن سوی دیگر هم جامعه جهانی و سازمان‌های حقوق بشری در این عرصه با مردم افغانستان مخصوصا با زنان افغانستان همصدا باشند. این فعال حقوق زن در اخیر تاکید کرد: «توقع داریم فشارهای سیاسی بر طالبان عملا وارد شود و جهان از ادامه تعامل با این گروه دست بردارد تا برخورد طالبان با زنان افغانستان اصلاح شود و ما شاهد پایان این همه محرومیت و محدودیت باشیم.»
خواست نماینده امریکا از سینمای هالیوود برای حمایت از اعتراض‌های زنان افغانستان
نماینده ویژه امریکا در امور زنان افغانستان، در سفری به لس‌آنجلس از دست‌اندرکاران هالیوود خواسته است تا زنان افغانستان زیر کنترل طالبان را فراموش نکنند. رینا امیری، نماینده ویژه امریکا در امور زنان افغانستان به رسانه امریکایی (The wrap)، روز گذشته (جمعه، ۵ حوت(، گفته است: «من به زنان ایران و مبارزه آن‌ها برای آزادی احترام زیادی قایلم. من فقط همین حمایت و افشاگری را برای زنان افغانستان نیز می‌خواهم.» او در مراسمی که اخیراً توسط کالین بل، مدیر کمیسیون فلم کالیفرنیا و سفیر سابق امریکا در مجارستان برگزار شد، از هالیوود و فلم‌سازان خواسته است تا با تهیه فلم و مستند، به صدای اعتراضی زنان افغانستان کمک کنند. امیری افزوده است: «راه‌های زیادی وجود دارد که می‌توانیم از طریق صنعت خلاق در هالیوود، با مستندسازی و داستان‌گویی به زنان افغانستان کمک کنیم تا داستان خود را تغییر دهند.» امیری در دیدار با زنان شاغل در هالیوود از افغانستان به‌عنوان «بدترین مکان در جهان برای زنان» یاد کرده است. او همچنان گفته است که در حال حاضر زنان و دختران افغانستان وقتی می‌خواهند اعتراض کنند، شکنجه و کشته میشوند. براساس گزارش این تلویزیون، بخشی از درخواست‌های امیری از هالیوود، علاوه بر حمایت، کمک به اطلاع‌رسانی مبارزات زنان افغان در جهان است.
محرومیت زنان افغانستان از کار و آموزش؛ طالبان: براساس «شریعت اسلامی» زمینه فراهم می‌کنیم
معین جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان با بیان این که براساس «شریعت اسلامی» برای زنان در افغانستان زمینه کار فراهم خواهد شد، می‌افزاید که محدودیت بر کار و آموزش زنان و دختران در کشور دایمی نیست. به گزارش فرخنده نیوز، محمد یونس راشد، معین جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان در نشستی میان جوانان در ارزگان گفته است که حکومت این گروه تلاش دارد تا بر اساس «شریعت اسلامی» زمینه‌ی کار و آموزش برای زنان و دختران در کشور فراهم کند. معین جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ به رسانه‌ها گفت: «امارت اسلامی افغانستان برای تعلیم و کار زنان و دختران مصروف ساختن پالیسی است حقوقی که در چوکات مقدس شریعت به زنان داده شده است، امارت اسلامی به آن متعهد است.» گفتنی است طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان محدودیت‌های زیادی بر زنان در افغانستان وضع کرده است؛ منع تحصیل و کار از جمله این محدودیت‌های که حدود 2 ماه پیش از سوی رهبری این گروه صادر شده است.