آوارهگی یک دختر سرباز
سال های ۲۰۱۹ بود و ناهید (نام مستعار) آماده شد سفر تحصیلی اش را از ولسوالی جاغوری ولایت غزنی به ولایت هرات افغانستان آغاز کند، با تشویق و بدرقه پدر و مادر، او سفر تحصیلی اش را در محیط بسیار دور از جای که بزرگ شده بود آغاز میکند. اولین بار بود از فامیل جدا میشد برایش سخت اما برای رسیدن به رویاهایش خوشحال بود، روز اول دانشگاه و ناهید درس اش را در رشته فزیک شروع میکند، رشته ی که دوست اش داشت میخواست فزیک هسته ای بخواند، و هر پنج انتخاب کانکور اش همان رشته فزیک بود. سال که ناهید امتحان کانکور را سپری کرد کانکور و رشته ها سهمیه بندی بود و ناهید از بی نتیجه ماندن هراس داشت اما خوشبختانه نمره خوبی گرفت و کامیاب شد، هرات برایش نا آشنا بود، حرف مردم هرات با لحجه هراتی را درست نمیفهمد او خوابگاه محصلان دختر را پیدا میکند و برای ثبت نام به دفتر میرود، روز اول از یک طرف ترس از محیط نا آشنا از طرف دیگر جنجال دختران در لیلیه بخاطر مذهب و قوم ناهید را نگران میکند. «دختران از اقوام دیگر در خوابگاه دختران، جمعه گل دختری از ولایت غور را به دلیل که هزاره است نصف شب از اتاق بیرون کرده بودند، اما خوشبختانه در اتاق که من رفتم با دختران خوبی روبرو شدم و مشکل برایم پیش نیامد، دختران از قوم تاجیک و پشتون بودند اما انسانهای خوبی بودند و همه با هم تفاهم داشتیم.» ناهید میگوید؛« با انگیزه و فعال بودنم موفق شدیم بخاطر حل مشکلات و هماهنگی دانشجویان، شورای اندیشه فردا و چندین انجمن و نهاد دیگر را ایجاد کنیم، گردانندهگی را دوست داشتم و در بسیاری برنامهها، رونمایی کتاب، گردانندگی میکردم، کارم را در رادیوی در هرات شروع کردم، خوشحال بودم و محیط هرات برایم آشنا و خوشایند شده بود.» برنامه های زیادی داشتم اما متاسفانه دیری دوام نکرد و این روزهای خوب فقط برای یک سمستر بسیار زود به پایان رسید. سمستر اول صنف اول ختم شده بود و محصلان بعد از سپری کردن امتحان همه از ولایت ها تصمیم داشتند برای رخصتی تابستانه به خانه هایشان بروند، ساعت یک بامداد، موتر نوع ملی بس بزرگ که همه مسافرانش دانشجویان از ولایتها بودند حرکت کرد. من و دانشجویان دیگر از ولایت غزنی ولسوالی های متفاوت در ملی بس دوم قرار شد حرکت کنیم. با همه محصلان که در موتر بودند آشنا بودم، بسیاری محصلان از دانشکدههای فزیک، ژرنالیزم و انجینری بود، پنجاه و پنج نفر بودیم در یک موتر، من در چوکی آخر بس نشستم. ” وقتی به هوش آمدم، خون زیاد ضایع کرده بودم و نمیدانستم انفجار شده و نمی توانم توصیف کنم آن حالت را، جای زخم هایش هنوز در تنم باقی است. ساعت چهار صبح بود من استراحت بودم و دقیق زمان انفجار به یادم نیست، ساعت ده صبح پسری از فاکولته ژرنالیزم به نام شاه محمود به هوش میاید در حالی که هر دوپایش از بین رفته در همان حالت از خود عکس می گیرد و به صفحه فسبوک خود نشر میکند.” در انفجار که در موتر حامل دانشجویان دانشگاه هرات که همه از قوم هزاره بودند سی و هشت نفر کشته شد. شفاخانه حوزوی هرات، در یک جای بیگانه بودم، زخم های سر صورتم پانسمان شده و کنول در دستم بود، تنها کسی که به فکرم رسید پسری بود که در برنامهها و شعرخوانی ها با او همکار بودم و در بسیاری کارها از او مشوره می گرفتم. « من زود دنبال عنایت الله فکرت که محصل سال سوم و اول نمره رشته ژرنالیزم بود گشتم و از دوستانش پرسیدم عنایت کجاست گفت در اتاق دیگر است عنایت در این انفجار کشته شده بود و دوستانش از انگشت اش شناسایی کرده بود.» من از شفاخانه بیرون شدم و نمیدانم چطور خود را به لیلیه رساندم هیچ کس متوجه نشده بود که من در لیلیه هستم، رخصتی بود و به جز تعداد کمی از محصلان در لیلیه همه به خانه هایشان رفته بودند. خود را به اتاق رساندم و دروازه را قفل کردم، چندین روز بدون نان و آب فقط خواب بودم، بعد از سپری شدن چند روز مستخدم پیش دروآزه کاکا نثار متوجه میشود و من را دوباره به شفاخانه می برد، حافظه خود را از دست داده بودم قدرت حرف زدن نداشتم. این انفجار را هیچ کس به عهده نگرفت و حتی پیگری هم نشد فقد به ختم قران و گرامی داشت از این محصلان از طرف دانشگاه خلاصه شد. رخصتی تابستانه را به خانه نرفتم، بعد از تکمیل شدن رخصتی ها کمی وضعیت روحی ام خوب شد و قدرت حرف زدن پیدا کردم دانشگاه رفتم و یک سمستر را به سختی تا رخصتی ها زمستان دوام آوردم. بعد از ختم درس ها آمدم خانه در جاغوری اما چون وضعیت روحی ام دوباره خراب شد همرا با بردارم کابل آمدیم. سال بعد از دانشگاه تعجیل گرفتم و دانشگاهی که در گذشته برایم رویا بود و خود را خوشبخترین انسان روی زمین فکر میکردم حالا از رفتن به آنجا نفرت داشتم. خبر دادند که«مامایم به سرطان معده دچار شده و برای آخرین بار خواست مادرم را بیبند مادرم باید از جاغوری پاکستان میرفت و من و برادرم میرفتیم جاغوری خانه کسی نبود پدرم سرباز حکومت پیشین بود اکثر وقت ها خانه نبود و یک خواهر و برادر کوچکم خانه میماندند که من و برادرم باید خانه میرفتیم و از آنها مواظبت میکردیم، مادرم بعد از چند وقت از پاکستان برگشت دقیق سه یا چهار روز قبل از سقوط کابل.» طالبان کابل را تصرف کردند، افغانستان جای امنی نبود برای پدرم و خانواده اش، پدرم تصمیم گرفت از کشور بیرون شویم، شب که قرار بود ما پاکستان برویم، برای خدا حافظی خانه کاکایم رفتیم من و خواهر و برادرم شب همان جا ماندیم. پدر و مادرم در راه بازگشت به خانه از سوی نیروهای طالبان دستگیر شد. ناهید میگوید در حال حاضر وی از خواهر و برادر کوچک اش سرپرستی میکند. بخاطر مشکلات فراوان که متحمل شده، در حالت شدید روانی قرار گرفته است. شکیلا گلستانی
سازمان صحی جهان: نصف مردم افغانستان اندوهگین است
فرخنده: بعد از آن که افغانستان در یک نظر سنجی گزارش جهانی شادی، غمگین ترین کشور جهان شناخته شد، سازمان جهانی صحت می گوید ۵۰ درصد از مردم افغانستان با ناراحتی های روانی زندگی می کنند. سازمان بهداشت جهانی با همکاری دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل و اتحادیه اروپا، نشستی را با نام «بحران عمیق؛ سلامت روان و اختلالات مصرف مواد مخدر که جامعه افغانستان را فلج میکند» در ویانا، پایتخت اتریش با حضور ۱۴۰ اشتراک کننده برگزار کرد. روز دوشنبه ۶ حمل ۱۴۰۳ داکتر حنان بلخی، مدیر منطقه ی سازمان صحی جهان، برای شرق مدیترانه در این نشست گفته است که نصف از مردم افغانستان دریک زندگی اندوهگین به سر برده و با مشکلات روانی دست وپنجه نرم می کنند. وی هم چنان افزود که ناراحتی های روانی و بر کیفیت زندگی شهروندان افغانستان، تآثیر منفی خواهد داشت. خانم بلخی این سخنان را در «شصت و هفتمین نشست کمیسیون مبارزه با مواد مخدر که برای برسی سلامت بحران روان و اختلال مواد مخدر در افغانستان»برگزار شده بود بیان کرد. این در حالی است که در دو و نیم سال از حاکمیت طالبان در افغانستان، ناسلامتی روانی در میان زنان و دختران به علت سرکوب و محدودیتهای طالبان افزایش یافته است. چندی پیش سازمان ملل نیز طی یک گزارش گفته بود که میزان اضطراب، انزوا و افسردگی در میان زنان افغان به طور قابل توجهی افزایش یافته است.
اتحادیه فعالان حقوق بشر: گفتههای رهبر طالبان نقض حقوق بشری است
فرخنده: بعد از آن که ملا هیبت الله آخونزاده رهبر گروه طالبان، در یک نوار صوتی، بر سنگسار و شلاق زدن زنان در ملا عام تاکید کرد، اتحادیه فعالان حقوق بشر از جامعه ی جهانی خواسته است که گفته های اخیر رهبر طالبان را نادیده نگیرد. این سخنان رهبر طالبان واکنش های تند مردمی را در پی داشته و اتحادیه ی فعالان حقوق بشر نیز میگوید جامعه ی جهانی نباید نقض حقوق بشر طالبان را نادیده بگیرد. این اتحادیه امروز دو شنبه ۶ حمل ۱۴۰۳ در صفحه ی ایکس نوشته است که طالبان محکوم به نابودی است اتحاديه فعالان حقوق بشر گفته، طالبان در گذشته نیز بدون حکم قضایی مرتکب چنین جنایاتی شده است. این در حالی است که دیروز یک شنبه( ۵ حمل ) ملا هیبت الله آخوندزاده رهبر گروه طالبان در یک نوار صوتی که از طریق رادیو تلویزیون ملی تحت پوشش طالبان نشر شده بود خطاب به غربی ها گفته، شما که فرق بین انسان ها و حیوانات را نمی دانید نیاز نیست از نقض حقوق زنان سخن بگویید. رهبر طالبان همچنان افزوده، طالبان در افغانستان حکم الله را پیاده نموده و زنان و دختران را در ملا عام شلاق زده و سنگسار خواهند کرد.
تاکید رهبری طالبان بر محکمه علنی زنان و دختران در افغانستان
فرخنده: ملاهیبت الله آخوندزاده رهبر گروه طالبان در یک نوار صوتی تاکید کرده است، قانون الهی را در زمین و به صورت علنی اجرا خواهد کرد. او در سخنرانی که از طریق رادیو تلویزیون ملی تحت ادارهی طالبان نشر شده بود گفته است که این گروه بار دیگر زنان را شلاق زده و سنگسار خواهد کرد. رهبر این گروه در سخنرانی خود خطاب به غربی ها گفته، آنان فرقی میان( حیوانات و انسان ها) قایل نیستند. او هم چنان افزوده است که طالبان ” حدود خداوند را اجرا میکند، و فردا زنان را در ملا عام سنگسار و شلاق می زند و حدود الله را اجرا خواهند کرد.» وی همچنان غربیها را خطاب کرده گفته است، همهی اینها خلاف دموکراسی شما است در مورد هرکدام با شما مقابله خواهد شد. وی گفته، بخاطر حضور علما بوده که د موکراسی در زمین پایه نگرفت است. گروه طالبان به رغم فشار های داخلی و خارجی مبنی بر رعایت حقوق بشر و حقوق زنان در افغانستان، در این اواخر مجازات صحرایی را نیز افزایش داده است.
راه اندازی( من و پست) جهت حمایت از زنان و دختران افغانستان
حمایت تازهای فعالان حقوق زن، از زنان و دختران افغانستان تحت نام(من و پست) فرخنده: فعالان حقوق بشر، حرکت دادخواهانه ی جدید را تحت نام( من و پست) برای حمایت از زنان و دختران افغانستان راه اندازی کرده است این گروپ از فعالان حقوق زن از چهره های شناخته شده ی افغانستان است. آن ها هم چنان از چهره های مشهور ملی و بین المللی هم چنان خواسته است که به حمایت از زنان افغانستان پست کنند. مصور بیگانه، یکی از اشتراک کنندگان این حرکت داد خواهی امروز یکشنبه( ۵ حمل ۱۴۰۳ ) به رسانه ها گفت تا اکنون تهمینه عثمانی، آیدا شاداب، هدا خموش، تمنا پریانی، تهمینه سالک، فعالان حقوق زن، سارا لیتل از امریکا، ساریه از لبنان، فرحناز فروتن و زهرا جویا روزنامهنگار، شکریه بارکزی و فوزیه کوفی، اعضای مجلس حکومت پیشین افغانستان کسانی هستند که به برنامهی دادخواهانهی «ومن پست» پیوسته و با زنان افغانستان اعلام همبستگی کردهاند. آقایی بیگانه هم چنان می گوید این داد خواهی با شعار( ما برمی گردیم) شروع شده و سمبول آن دست به شکل ایکس می باشد. تا اکنون صدها چهره ی ملی و بین المللی از این برنامه حمایت کرده است. به گفته ی آقایی بیگانه این دادخواهی برای حمایت از زنان و دختران افغانستان است که می گویند( ما بر می گردیم به جای که حذف شده ایم) وی هم چنان افزود؛ این برنامه باعث می شود تا زنان افغانستان با جهان وصل شود و ما همه باهم دست به دست هم داده وبرای حمایت از زنان افغانستان صدا بلند می کنیم. آقایی بیگانه خطاب به چهره های مشهور جهان گفت«اگر امروز از شهرت، قدرت، و شناخت تان بهخاطر زنان و دختران افغانستان استفاده نکنید، فردایی وجود نخواهد داشت.» این برنامه تا اکنون میلیون ها بیننده در سطح جهان دارد.
تجاوز دو مرد بر یک دختر هشت ساله در نیمروز
فرخنده: صبح امروز یکشنبه( ۵ حمل ) منابع به رسانه ها گفته است که این دختر دانش آموز هشت سال سن داشت و این دو مرد هنگامی به او تجاوز کردند که مشغول فراگیری دانش در یک مدرسه ی خانگی بود. منابع میافزایند که این دختر خردسال در منطقه «کاکران» مربوط شهر زرنج مرکز استان نیمروز مورد تجاوز قرار گرفتهاست. این خانواده ی این دختر می گوید وضعیت صحی این دختر نگران کننده است به گفته ی منبع؛ این خانواده پرونده ی این تجاوز دختر اش را به حوزه امنیتی گروه طالبان مراجعه کردهاند؛ اما این گروه در مورد پروندهی این دختر تا کنون رسیدهگی نکردهاند. با این حال طالبان نیز در این مورد ابراز نظر نکرده است. بعد از بسته شدن دروازه های مکاتب و دانشگاه ها به روی دختران، استفاده از مدارس دینی برای آموزش دختران بیشتر شده است. بهره گیری جنسی از دختران در مدارس دینی تحت حاکمیت طالبان، نگرانی سازمان های حقوق بشری را نیز در پی داشته است.
تیرباران شدن عضو نیروهای امنیتی حکومت پیشین توسط طالبان
طالبان یکی از اعضای نیروی های حکومت پیشین را در ولایت پروان تیرباران کرد. فرخنده: امروز شنبه ۵ حمل ۱۴۰۳ منابع محلی در ولایت پروان تایید کرده است که طالبان یک عضو نظامی پیشین را در مرکز این ولایت تیر باران کرده است. این نظامی صفی الله نام داشت و از قطعات خاص نیروی های امنیتی حکومت پیشین بود. به گفته ی منابع؛ این نظامی پیشین دو شب پیش در منطقه ی «دوغ آباد» در مربوطات مرکز این ولایت به قتل رسیده است. طالبان هنوز در این مورد ابراز نظر نکرده است. این در حال است که گروه طالبان پس از تسلط دوباره در افغانستان عفو و عمومی اعلان کرده بود. اما بار ها از سوی نهاد های بین المللی به قتل و کشتار نظامیان پیشین متهم شده است.
مردی سه عضو خانواده اش را در ولایت ننگرهار کشت
فرخنده: ادامه ی افزایش قتل های جنایی در کشور، شام دیروز جمعه ۳ حمل ۱۴۰۳ یک مرد همسر، پسر و عروسش را در هنگام افطار توسط سلاح کلاشینکوف به قتل رساند. منابع محلی در ولایت ننگرهار می گوید؛ این رویداد شام گاه روز جمعه در مربوطات حوزه ی هشتم این ولایت اتفاق افتاده است. به گفته ی منابع، قربانیان این حادثه اول زخمی و بعد در شفاخانه در اثر زخم شدید جان باختند. طالبان نیز این رویداد را تایید کرده و گفته است که فرد متهم به قتل توسط نیروهای این گروه دستگیر شده است. خشونتهای خانوادگی در افغانستان بیشترین قربانی را از زنان و کودکان گرفته است. در ۲۷ حوت ۱۴۰۲ یک زن نیز توسط شوهرش در این ولایت به قتل رسیده بود. سه روز پیش نیز یک زن نیز شوهرش را باکوبیدن چوب بر سرش در هنگام افطاری در ولایت پکتیکا به قتل رسانده بود.
واکنش های تند جهانی نسبت به آپارتاید جنسیتی در افغانستان
آپارتاید جنسیتی در افغانستان واکنش های تند جهانی را بر انگیخته است. فرخنده: به تازگی رئیس پارلمان اروپا در نشستی خبری گفته است که آپارتاید جنسیتی در افغانستان را محکوم میکند. روبرتامتسولا، رئیس پارلمان اتحادیه اروپا گفته است که این اتحادیه آپارتاید جنسیتی را در افغانستان محکوم کرده است. خانم متسولا طی سخنانی دیروز پنج شنبه 2حمل 1403 گفت که علیرغم بحرانها در اتحادیهی اروپا یا در همسایگیاش، آنچه را که در افغانستان میگذرد و نقض حقوق زنان در این کشور توسط طالبان را فراموش نمیکند. پارلمان اروپا بهتازگی با تصویب قطعنامهای از طالبان خواسته بود که به حقوق زنان و دختران افغان احترام بگذارند. این نهاد هم چنان گفته است که طالبان، از زمان برگشت دوباره در افغانستان ده ها موارد محدود کننده ی را علیه کار زنان وضع کرده و آنان را از زندگی عمومی حذف کردند که این به مثابه ی آپارتاید جنسیتی است. پارلمان اروپا هم چنان گفته است که از فراخوان جامعهی مدنی افغانستان برای پاسخگویی طالبان در قبال جنایات شان از طریق تحقیقات دادگاه کیفری بینالمللی با ایجاد یک مکانیسم تحقیق مستقل از سوی سازمان ملل متحد، حمایت میکند. این در حالی است که طالبان پس از تسلط دوباره در افغانستان دروازه های مراکز آموزشی را بروی دختران بستند و آنان را از گشت و گزار آزاد منع کردند. که این عملکرد طالبان واکنش های تند جهانی را در پی داشته است.
به قتل رسیدن نوجوانی به صورت فجیع در هرات
منابع محلی میگویند که نو جوانی شانزده ساله صبح امروز جمعه در ولایت هرات به شکل فجیع به قتل رسیده است. به گفتهای منابع محلی در هرات این جوان مسعود نام داشته و در حالی دیده شده که سر این نوجوان از بدنش جدا بوده است. این رویداد صبح امروز جمعه ۳ حمل ۱۴۰۳ در شهرک تورغندی ولسوالی کشک رباط سنگی این ولایت رخ داده است. پیش از این نیز یک جوان تازه برگشته از ایران در ۲۲ حوت در ولایت قندوز به شکل فجیع به قتل رسیده بود یک جوان دیگر نیز در ۲۸ حوت ۱۴۰۲ در ولایت فاریاب به شکل مرموز به قتل رسیده بود. این رویداد های جنایی در حالی اتفاق می افتد که طالبان از تامین امنیت کامل برای شهروندان افغانستان خبر می دهد.