نیویارک تایمز: نبود امدادگران زن، جان زنان مجروح را به خطر انداخته است
فرخنده: به گزارش نیویارک تایمز، با گذشت چند روز از زلزله مرگبار در ولایت‌های شرقی افغانستان، نگرانی‌ها درباره وضعیت زنان و دختران آسیب‌دیده به شدت افزایش یافته است. گزارش‌ها حاکی از آن است که نبود تیم‌های امدادی زن و محدودیت‌های سخت‌گیرانه طالبان در مورد تعامل میان مردان و زنان، روند امدادرسانی به زنان مجروح را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. بر اساس اطلاعات به‌دست آمده، گروه‌های اولیه امداد تنها پس از حدود ۳۶ ساعت به مناطق زلزله‌زده رسیدند. اما به دلیل ترکیب کاملاً مردانه این تیم‌ها و ممنوعیت‌های موجود، شمار زیادی از زنان و دختران که زیر آوار مجروح شده بودند، بدون رسیدگی پزشکی رها شدند. شاهدان عینی از محل می‌گویند که امدادگران عمدتاً مردان و کودکان را از زیر آوار بیرون کشیده‌اند، در حالی که زنان مجروح ناچار بوده‌اند منتظر حضور زنان داوطلب از روستاهای اطراف باشند. این تأخیر در بسیاری موارد منجر به وخامت وضعیت جسمی زنان و در برخی موارد، مرگ آنان شده است. بر اساس قوانین جاری طالبان، تماس فیزیکی میان مردان و زنانی که نسبت فامیلی ندارند، ممنوع است. این محدودیت‌ها در شرایط بحرانی فعلی، روند نجات و امداد را برای نیمی از جمعیت آسیب‌دیده تقریباً ناممکن کرده است. هرچند طالبان اعلام کرده‌اند که در این فاجعه بیش از ۲۲۰۰ نفر جان خود را از دست داده و حدود ۳۶۰۰ نفر زخمی شده‌اند، اما آماری از تفکیک جنسیتی قربانیان ارائه نشده است. با این حال، منابع محلی و امدادگران مستقل می‌گویند که زنان بیشترین آسیب را دیده‌اند و نیاز فوری به کمک‌های تخصصی دارند. سازمان‌های بین‌المللی نیز هشدار داده‌اند که زنان و دختران، به‌ویژه در چنین بحران‌هایی، در معرض بالاترین خطر قرار دارند. کمبود شدید پزشک و پرستار زن در مناطق آسیب‌دیده، روند درمان و نجات آنان را به‌شدت مختل کرده است. در حالی‌که امدادرسانی ادامه دارد، فعالان حقوق بشر خواستار اقدامات فوری برای رفع موانع فرهنگی و اداری در مسیر کمک‌رسانی به زنان شده‌اند؛ اقدامی که برای نجات جان صدها زن و دختر در مناطق آسیب‌دیده حیاتی عنوان شده است.
زن، اگر خارجی باشد محترم است!
فرخنده: در حالی‌که دختران افغانستان حتی اجازه عبور از دروازه مکتب و دانشگاه را ندارند، و زنان از حق کار، تحصیل و زندگی عادی محروم شده‌اند، مقامات بلندپایه طالبان با لبخند و احترام دست‌به‌سینه در صف ایستادند تا از یک وزیر زن خارجی استقبال کنند؛ گویا “زن” فقط وقتی مورد احترام است که از مرز افغانستان گذشته باشد! روز چهارشنبه، داکتر مریم بنت علی المسند، معاون وزیر در امور همکاری‌های بین‌المللی قطر، در رأس یک هیئت بلندپایه وارد کابل شد تا کمک‌های بشردوستانه کشورش را برای زلزله‌زدگان برساند. در میدان هوایی کابل، محمد نعیم، معین وزارت خارجه طالبان و شماری از مقامات این گروه، با آدابی خاص و تشریفاتی منظم، از این زن باصلاحیت قطری استقبال کردند. تصاویر رسمی منتشرشده از این دیدار، یک تضاد تلخ و خنده‌دار را به تصویر کشید: مردانی که در کشور خود صدای زن را “عورت” و گناه می‌دانند، به یک زن خارجی دست به سینه تعظیم می‌کنند و سر خم می‌نمایند. معلوم نیست “عورت بودن” در قاموس طالبان، تابع تابعیت است یا جنسیت! خانم المسند، در این سفر بر روند توزیع کمک‌های بشردوستانه قطر نظارت می‌کند؛ کمک‌هایی شامل مواد غذایی، وسایل طبی، چادر و دو شفاخانه صحرایی برای مناطق زلزله‌زده. این اقدام قطر در چارچوب «پل هوایی بشری» تعریف شده که گفته می‌شود زندگی بیش از ۱۱ هزار تن را پوشش می‌دهد. نکته جالب اینجاست که طالبان، که تاکنون زنان افغان را حتی از حق نفس کشیدن در فضای عمومی محروم ساخته، حالا پای صحبت با یک مقام زن خارجی می‌نشیند و با او درباره وضعیت اضطراری کشور گفت‌وگو می‌کند. شاید اگر دختران افغان هم پاسپورت قطری داشتند، امروز در مکتب و شفاخانه حضور می‌یافتند! سیاست دوگانه طالبان در برابر زنان، دیگر پوشیده نیست. در داخل، دروازه تعلیم، کار و حتی خدمات صحی به روی زنان بسته شده، اما وقتی یک زن خارجی با صلاحیت و اقتدار وارد کابل می‌شود، همه «علما» ناگهان به احترام علم و تخصص زن خم می‌شوند. البته، به‌شرطی که او افغان نباشد.
نگرانی‌ها از نادیده‌گرفتن زنان در روند کمک‌رسانی به زلزله‌زدگان کنر
AFP فرخنده: در پی زلزله‌های اخیر در افغانستان، مرکز حقوق بشر افغانستان (AHRC) با نشر بیانیه‌ای هشدار داده است که نادیده‌گرفتن زنان و دختران در روند توزیع کمک‌های بشردوستانه می‌تواند پیامدهای فاجعه‌باری به دنبال داشته باشد. این نهاد، با اشاره به شرایط دشوار مناطق زلزله‌زده، به‌ویژه روستاهای کوهستانی و دورافتاده، از جامعه جهانی و نهادهای امدادرسان خواست تا با اتخاذ تدابیر فوری، نیازهای حیاتی آسیب‌دیدگان را برآورده سازند. مرکز حقوق بشر تأکید کرده است که بی‌توجهی به نقش و نیازهای زنان، به‌ویژه در شرایط بحرانی، نه‌تنها مصداق تبعیض است بلکه جان هزاران زن و دختر را با خطر جدی مواجه می‌سازد. در این بیانیه از کشورهای همسایه نیز خواسته شده تا با تخصیص منابع مالی و لوجستیکی، روند بازسازی و حمایت از آسیب‌دیدگان را سرعت بخشیده و پیش از رسیدن فصل زمستان، اقدامات عملی برای تأمین سرپناه و مایحتاج اولیه انجام دهند. همزمان با این هشدارها، صندوق کودکان سازمان ملل (یونیسف) نیز اعلام کرده که بسیاری از مسیرهای دسترسی به مناطق آسیب‌دیده قطع شده و برخی مناطق تنها از راه پیاده قابل دسترسی‌اند؛ موضوعی که روند کمک‌رسانی را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است. مرکز حقوق بشر افغانستان از تمامی نهادهای مسئول خواسته است تا با رعایت اصول حقوق بشری، از هرگونه تبعیض جنسیتی در روند کمک‌رسانی جلوگیری کرده و جان همه آسیب‌دیدگان را، بدون درنظر گرفتن جنسیت، نجات دهند.
زنان معترض: تصمیم طالبان برای حذف تصویر زنان سیاست آشکار زن ستیزانه است
فرخنده: جنبش زنان افغانستان در تبعید با انتشار بیانیه‌ای، تصمیم اخیر طالبان مبنی بر حذف تصویر زنان از تذکره‌های هویتی را به شدت محکوم کرده و آن را نمونه آشکار دیگری از سیاست‌های زن‌ستیزانه این گروه دانسته است. در این بیانیه که روز سه‌شنبه منتشر شده، آمده است که این اقدام نه‌تنها ادامه فشارهای ساختاری علیه زنان در سه سال گذشته است، بلکه گامی در راستای حذف کامل آنان از عرصه رسمی و قانونی کشور به‌شمار می‌رود. این جنبش تأکید کرده که طالبان با چنین تصمیم‌هایی می‌کوشند هویت، کرامت و موجودیت نیمی از جمعیت افغانستان را از صحنه اجتماعی و حقوقی حذف کنند. جنبش زنان افغانستان در تبعید، تصمیم جدید طالبان را نقض روشن ماده‌های ۲۲ و ۴۶ قانون اساسی افغانستان دانسته که بر برابری شهروندان در برابر قانون و حق داشتن هویت رسمی تأکید دارد. به باور این جنبش، این اقدام طالبان نشانه‌ای دیگر از روند سیستماتیک «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان است. در بخشی از بیانیه آمده است: «زنان افغانستان نه بی‌چهره‌اند، نه بی‌هویت و نه خاموش. آنان همچنان برای حقوق انسانی‌شان مبارزه خواهند کرد، چه در داخل کشور و چه در تبعید.» این جنبش همچنین از سازمان ملل، نهادهای بین‌المللی و مدافعان حقوق بشر خواسته است که در برابر این اقدام طالبان موضع‌گیری صریح داشته و برای پایان‌دادن به سیاست‌های سرکوبگرانه علیه زنان افغان، فشارهای جدی‌تری بر این گروه وارد کنند. طالبان در چهار سال گذشته مجموعه‌ای از محدودیت‌های شدید علیه زنان وضع کرده‌اند؛ از ممنوعیت آموزش و اشتغال گرفته تا محدودیت‌های سخت‌گیرانه در عرصه عمومی. این اقدامات بارها از سوی سازمان‌های بین‌المللی به‌عنوان مصداقی از «آپارتاید جنسیتی» محکوم شده‌اند.
نگرانی زنان سازمان ملل از وضعیت زنان و دختران در زمین‌لرزه اخیر افغانستان
فرخنده: در پی زمین‌لرزه ویرانگر اخیر در شرق افغانستان، بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) هشدار داده است که زنان و دختران افغان، طبق شواهد گذشته، در معرض بیشترین آسیب‌ها قرار دارند. این نهاد خواستار توجه ویژه به نیازهای خاص این قشر آسیب‌پذیر در روند کمک‌رسانی و بازسازی شده است. سوزان فرگوسن، نماینده ویژه این سازمان در افغانستان، روز چهارشنبه ۱۲ سنبله، با اشاره به تجارب تلخ گذشته تأکید کرد: «زنان و دختران در بحران‌های طبیعی بیشتر آسیب می‌بینند، و ضروری است که پاسخ به این فاجعه با درنظر گرفتن شرایط و نیازهای خاص آنان طراحی شود.» در گزارش این سازمان آمده است که در زمین‌لرزه مرگبار سال ۲۰۲۳ در ولایت هرات، اکثریت قربانیان را زنان تشکیل می‌دادند؛ به طوری که نزدیک به ۶۰ درصد جان‌باختگان و دو سوم زخمی‌ها، زنان بودند. سازمان ملل هشدار داده که نبود امدادگران زن می‌تواند مانعی جدی در روند دسترسی زنان و دختران به کمک‌های حیاتی باشد. به گفته این سازمان، عدم حضور زنان در تیم‌های امدادی، نه تنها باعث محرومیت آنان از دریافت کمک‌های اولیه می‌شود، بلکه روند اطلاع‌رسانی موثر نیز مختل خواهد شد. در این راستا، بخش زنان سازمان ملل از نهادهای بین‌المللی، سازمان‌های بشردوستانه و کشورهای کمک‌کننده خواسته است تا حمایت‌های فوری و ویژه‌ای برای زنان آسیب‌دیده فراهم کنند. این کمک‌ها شامل سرپناه موقت، وسایل بهداشتی، تجهیزات پزشکی، مواد غذایی، آب آشامیدنی و لوازم ضروری زندگی است. این نهاد تأکید کرده است که بدون مداخله جدی و برنامه‌ریزی‌شده، خطر نادیده گرفتن زنان و دختران در بحران‌های طبیعی همچنان پابرجا خواهد ماند.
زلزله زدگان کنر: کمبود داکتران زن درمان را برای زنان با بحران روبه‌رو کرده است
فرخنده: در پی زمین‌لرزه مرگبار شب گذشته در ولایت‌های کنر و ننگرهار، منابع محلی گزارش داده‌اند که شماری از زنان زخمی به دلیل نبود پزشکان زن، با مشکلات جدی درمانی مواجه‌اند. این در حالی است که شمار قربانیان این فاجعه طبیعی همچنان در حال افزایش است. به‌دنبال زمین‌لرزه‌ای با قدرت ۶ ریشتر که نیمه‌شب گذشته شرق افغانستان را لرزاند، نگرانی‌ها درباره وضعیت زنان زخمی در مناطق آسیب‌دیده افزایش یافته است. منابع محلی به شبکه آمو گفته‌اند که نبود پزشک زن در بیمارستان‌های محلی، مانع از رسیدگی مؤثر به زنان مجروح شده است. بر اساس این گزارش، باشنده‌گان محل از مقام‌های طالبان خواسته‌اند که محدودیت‌های اعمال‌شده بر حضور پزشکان زن در مناطق زلزله‌زده را بردارند تا امکان درمان زخمی‌ها، به‌ویژه زنان، فراهم شود. از سوی دیگر، وزارت داخله حکومت طالبان اعلام کرده است که تاکنون بیش از ۶۰۰ تن در این زمین‌لرزه جان باخته‌اند. به گفته عبدالمتین قانع، سخنگوی این وزارت، ۱۳۰۰ نفر در کنر و ۲۵۵ نفر در ننگرهار زخمی شده‌اند. طالبان هشدار داده‌اند که همچنان شمار زیادی از مردم در زیر آوار گیر مانده‌اند و احتمال افزایش تلفات به‌ویژه در ولسوالی‌های مرکزی کنر وجود دارد. زمین‌لرزه حوالی ساعت ۱۲ شب، در نزدیکی شهر اسدآباد به وقوع پیوسته و مرکز آن با عمق حدود ۲۷ کیلومتر در حوالی جلال‌آباد ثبت شده است. لرزش این زلزله در چندین ولایت دیگر نیز احساس شده و باعث تخریب گسترده خانه‌های مسکونی شده است.
افشای تصاویر همسران اعضای طالبان؛ هشدار تند مأمور پیشین سیا در واکنش به حذف عکس زنان از شناسنامه
فرخنده: در واکنشی بی‌سابقه به محدودیت‌های تازه طالبان علیه زنان، سارا آدامز، مأمور پیشین سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده (سیا)، اقدام به نشر تصاویر همسران چندین عضو ارشد طالبان در شبکه‌های اجتماعی کرده است. این اقدام با هدف اعتراض به حذف عکس زنان از شناسنامه‌ها صورت گرفته و واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخته است. سارا آدامز با انتشار رشته‌توییت‌هایی در حساب کاربری خود در پلتفرم ایکس (توییتر سابق)، عکس همسر دست‌کم پنج تن از اعضای طالبان را منتشر کرد. وی هشدار داد در صورتی که طالبان به حذف عکس زنان افغان از شناسنامه‌ها ادامه دهند، تصاویر بیشتری از زنان وابسته به مقامات این گروه را علنی خواهد کرد. این تصاویر از پاسپورت‌های دیپلماتیک همسران مقاماتی استخراج شده‌اند که هم‌اکنون به عنوان نمایندگان طالبان در کشورهای مختلفی از جمله روسیه، قزاقستان، پاکستان و ایران فعالیت دارند. سارا آدامز این اقدام خود را در قالب کارزاری با عنوان «خانه‌داری طالبان» معرفی کرده است. وی در یکی از پست‌های خود نوشته است: «همسران طالبان با عکس‌های دیپلماتیک خود در کشورهای خارجی سفر می‌کنند، در حالی‌که دختران افغان، حتی از داشتن عکس در شناسنامه خود محروم شده‌اند.» این افشاگری، همزمان با دستور تازه هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، انجام شده است. در این دستور شفاهی، درج تصویر زنان در شناسنامه‌ها ممنوع اعلام شده است. هرچند اداره احصائیه طالبان در واکنشی متناقض، گفته است که درج عکس برای زنان “اختیاری” است، اما گزارش‌های میدانی نشان از اعمال اجباری این ممنوعیت دارد. اقدام جنجالی سارا آدامز موجی از بحث و توجه رسانه‌ای را به‌دنبال داشته است. برخی ناظران آن را نوعی فشار هوشمندانه علیه سیاست‌های تبعیض‌آمیز طالبان می‌دانند، در حالی‌که عده‌ای هشدار داده‌اند که این رویکرد می‌تواند به پیامدهای شخصی برای زنان منتشرشده منجر شود. در شرایطی که طالبان همچنان به محدودیت‌های سیستماتیک علیه زنان ادامه می‌دهند، انتشار چنین اسنادی می‌تواند نقطه‌عطفی در نوع واکنش جامعه جهانی و نهادهای بین‌المللی به نقض حقوق زنان در افغانستان باشد.
زمین‌لرزه مرگبار در شرق افغانستان؛ بیش از ۲۵۰ کشته و ۵۰۰ زخمی گزارش شد
فرخنده: در پی زمین‌لرزه شدید که شب گذشته حوالی ساعت ۱۱:۴۵ شب مرکز ولایت کنر را لرزاند، دست‌کم ۲۵۰ نفر جان خود را از دست داده و بیش از ۵۰۰ تن دیگر زخمی شده‌اند. این رویداد مرگبار، علاوه بر کنر، در چندین ولایت شرقی افغانستان نیز احساس شده و خسارات جانی و مالی فراوانی به بار آورده است. به گزارش مسئولان محلی طالبان در کنر، بیشترین تلفات در ولسوالی‌های نورگل، سوکی، وتیپور، مانوگی و چپه‌دره به ثبت رسیده است. همچنین، در ولایت لغمان شمار زخمی‌ها به ۳۰ نفر رسیده و احتمال افزایش آن وجود دارد. در ولایت ننگرهار نیز منابع از مرگ ۹ نفر و زخمی شدن ۲۵ نفر خبر داده‌اند. طبق گزارش‌ها، بخش زیادی از خانه‌ها در مناطق آسیب‌دیده تخریب شده و خانواده‌های بسیاری زیر آوار گرفتار شده‌اند. مسئولان طالبان تاکید دارند که آمار کنونی نهایی نیست و احتمال افزایش تلفات در ساعات آینده وجود دارد. این زمین‌لرزه با قدرت ۶ ریشتر، مناطق وسیعی از شرق کشور را تحت تاثیر قرار داده و نگرانی‌ها درباره وضعیت قربانیان و نیاز فوری به کمک‌های انسانی را افزایش داده است. مقامات محلی و سازمان‌های امدادی در تلاش برای ارزیابی دقیق خسارات و ارائه کمک‌های لازم به آسیب‌دیدگان هستند.
حمایت 92درصدی مردم افغانستان از آموزش دختران در شرایط سخت طالبان
فرخنده: با گذشت بیش از چهار سال از تسلط طالبان در افغانستان، وضعیت آموزش دختران و محدودیت‌های شدید بر حقوق زنان همچنان یکی از موضوعات مهم و نگرانی‌های جهانی است. براساس گزارش‌های جدید سازمان ملل متحد و سازمان زنان ملل متحد، اکثریت افغان‌ها به‌ویژه زنان از حق آموزش دختران حمایت می‌کنند، با این حال، این حمایت در برابر فشارهای طالبان به یک چالش بزرگ تبدیل شده است. در یک نظرسنجی گسترده خانه‌به‌خانه که با بیش از دو هزار نفر در سراسر افغانستان انجام شد، ۹۲ درصد از پاسخ‌دهندگان اعلام کرده‌اند که ادامه تحصیل دختران را بسیار مهم می‌دانند. این حمایت در مناطق مختلف افغانستان از جمله روستاها و شهرها به‌طور وسیعی مشاهده شده است. در روستاها، ۸۷ درصد مردان و ۹۵ درصد زنان از آموزش دختران پشتیبانی کرده‌اند، در حالی که در شهرها این رقم برای هر دو گروه زنان و مردان به ۹۵ درصد می‌رسد. سوزان فرگوسن، نماینده ویژه سازمان زنان ملل متحد در افغانستان، تأکید کرده است: «این نخستین چیزی است که دختران به ما می‌گویند؛ آن‌ها تشنه آموزش‌اند و تنها می‌خواهند فرصت یادگیری داشته باشند.» سازمان ملل متحد در گزارش خود به پیامدهای منفی دیگر محدودیت‌های طالبان اشاره کرده است که بر زندگی زنان و دختران افغان تاثیرات ویرانگری گذاشته است. یکی از این محدودیت‌ها، ممنوعیت کار زنان در سازمان‌های غیردولتی است که باعث کاهش شدید توانایی این نهادها برای ارائه خدمات امدادی به زنان و دختران شده است. طبق نظرسنجی انجام شده در ماه‌های جولای و آگست ۲۰۲۵، ۹۷ درصد از زنان این ممنوعیت را ویرانگر توصیف کرده‌اند. علاوه بر این، تنها ۴۱ درصد از زنان افغان قادرند روزانه یک‌بار از خانه بیرون بروند، در حالی که این رقم برای مردان ۸۸ درصد است. سه‌چهارم زنان وضعیت روانی خود را «بد» یا «بسیار بد» توصیف کرده‌اند. سوفیا کالترپ، رییس اقدام بشردوستانه سازمان ملل برای زنان، در کنفرانس خبری اخیر خود در ژنو تأکید کرد که با وجود تمامی محدودیت‌ها، مردم افغانستان همچنان خواهان ادامه آموزش برای دختران هستند. او همچنین از ضرورت سرمایه‌گذاری فوری در زمینه سلامت روان و خدمات بهداشتی برای زنان افغان سخن گفت، زیرا این وضعیت بحران‌زای اجتماعی نیاز به توجه و حمایت فوری دارد. با وجود فشارهای سنگین و محدودیت‌های گسترده طالبان، گزارش‌های سازمان زنان ملل متحد نشان می‌دهند که ۴۰ درصد از زنان افغان هنوز به آینده‌ای امیدوار هستند که در آن تغییر و برابری ممکن باشد. این امید به تغییر نمایانگر اراده قوی زنان افغان است که علی‌رغم تمام چالش‌ها و سختی‌ها، همچنان به حق آموزش و برابری اعتقاد دارند.
سازمان ملل: زنان و دختران در چنگال فقر و سرکوب با ازدواج اجباری روبرو است
فرخنده: سازمان ملل متحد هشدار داده است که اجرای سیاست‌های سخت‌گیرانه طالبان همراه با موج بازگشت اجباری مهاجران، زنان و دختران افغان را بیش از پیش در معرض ازدواج‌های اجباری، استثمار و خشونت قرار داده است. به‌ویژه بازگشت‌کنندگان از ایران و پاکستان، که بخش قابل توجهی از آن‌ها را زنان تشکیل می‌دهند، با فقر، بی‌سرپناهی و نبود خدمات حمایتی روبه‌رو هستند؛ شرایطی که زمینه بهره‌کشی و نقض گسترده حقوق انسانی را فراهم کرده است. همچنین بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین گزارش خود از نقش بیش از ۳ هزار و ۳۰۰ عضو طالبان در اعمال محدودیت‌های سیستماتیک علیه زنان افغان خبر داده و تأکید کرده است که این محدودیت‌ها، زمینه‌ساز استثمار، فقر و افزایش آسیب‌پذیری گسترده زنان در سراسر کشور شده است. بر اساس این گزارش که توسط دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نیز بازنشر شده، محدودیت‌ها تحت عنوان «قانون امر به معروف و نهی از منکر» از ماه آگست ۲۰۲۴ به‌طور رسمی اجرا شده‌اند؛ قوانینی که زنان را از سخن‌گفتن در اماکن عمومی محروم ساخته و محدودیت‌های اجتماعی و خانوادگی شدیدی بر آنان تحمیل کرده است. سازمان ملل می‌گوید نظرسنجی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که این سیاست‌ها نه‌تنها در سطح رسمی، بلکه در میان خانواده‌ها و جوامع محلی نیز باعث کاهش چشمگیر آزادی‌های زنان شده و فضا را برای بهره‌کشی و سوءاستفاده از آنان مهیا کرده است. در بخشی از این گزارش آمده است که افغانستان در حال حاضر با یکی از وخیم‌ترین بحران‌های بشردوستانه در جهان روبه‌روست، بحرانی که بیشترین فشار آن بر دوش زنان و دختران سنگینی می‌کند. همزمان، بازگشت اجباری مهاجران افغان از کشورهای همسایه نیز به این بحران دامن زده است. بر اساس آمار ارائه‌شده، تنها در سال جاری بیش از ۱.۷ میلیون نفر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگردانده شده‌اند که زنان و دختران، حدود یک‌سوم از بازگشت‌کنندگان از ایران و نیمی از بازگشت‌کنندگان از پاکستان را تشکیل می‌دهند. سازمان ملل هشدار داده است که این گروه‌ها با خطرات جدی از جمله فقر شدید، ازدواج‌های اجباری و خشونت‌های جنسیتی مواجه‌اند و در نبود خدمات حمایتی و در سایه قوانین سرکوبگرانه، زنان بیش از هر زمان دیگری در معرض استثمار اقتصادی و جنسی قرار گرفته‌اند. کارشناسان تأکید می‌کنند که تلفیق بحران مهاجرت، فقر گسترده و سیاست‌های محدودکننده طالبان، ساختاری از تبعیض و بهره‌کشی را ایجاد کرده که زنان و دختران را به حاشیه جامعه رانده و حقوق بنیادین آنان را تهدید می‌کند.