زنان معترض: روند تخلیه‌ی ورزشکاران زن تحت پیگرد قرار گیرد
هشتم مارچ مصادف است با روز جهانی زن، اما در آستانه ی این روز، شماری از زنان معترض افغانستان از جامعه‌ی جهانی می‌خواهند که مسوولان ورزش حکومت پیشین را به‌دلیل«فساد در روند تخلیه‌ی ورزشکاران زن» تحت پیگرد قرار دهند. اعلامیه ی که امروز دو شنبه ۱۴ حوت ۱۴۰۲ جنبش اعتراضی زنان منتشر کرده آمده است که شماری از ورزشکاران زن پس از تسلط طالبان بر کشور، مجبور شدند به کشورهای ایران و پاکستان پناهنده شوند و در آن‌جا با سختی‌ها و دشواری‌های فراوانی روبه‌رو هستند. در این اعلامیه همچنان گفته شده که برخی دیگر از ورزشکاران زن که اکنون در داخل کشور گیر افتاده‌اند، در کنار تهدیدات امنیتی از سوی طالبان با فشارهای روحی، خشونت‌های خانوادگی، ازدواج‌های اجباری و آینده‌ی نامعلوم و ناامید‌کننده‌ای مواجه هستند. جنبش اعتراضی شنبه های ارغوانی همچنان از جامعه‌ی جهانی، نهادها و فدراسیون‌های جهانی ورزشی می‌خواهد که تهدید ها علیه ورزشکاران زن در افغانستان را جدی بگیریند و از حقوق تک تک آنها حمایت کنند. آنان هم چنان از نهادهای مدافع حقوق ورزشکاران، کمیته‌ی بین‌المللی المپیک و فیفا می‌خواهند تا مسوولان ورزش حکومت پیشین افغانستان و افرادی را که در پروسه‌ی انتقال زنان و دختران ورزشکار فساد و کوتاهی کرده‌اند، مورد پیگرد قانونی قرار دارد این درحالی است که طالبان پس از تسلط بر کشور، تیم‌های ملی زنان و دختران در رشته‌های مختلف کشور را لغو کردند. این گروه سال گذشته نیز در ادامه‌ی اقدامات زن‌ستیزانه‌ی خود، زنان و دختران را از ورزش در تمام سطوح منع کرده و آنها را خانه‌نشین کردند. زندگی زنان در افغانستان تحت کنترول طالبان، از لحاظ ورزشی، تفریحی، آموزشی، تحصیل، کار و حتا گشت‌‌وگذار آزادانه ی آن ها ممنوع اعلان شده است
وضع محدودیت های طالبان بر زنان، خلاف خواست مردم افغانستان
آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه‌ی امریکا محدودیت‌های طالبان بر زنان را خلاف خواست مردم افغانستان خوانده است. او گفته است که اکثریت مردم افغانستان خواستار دسترسی زنان به آموزش هستند. آقایی بلینکن این اظهارات را روز گذشته (سه‌شنبه، ۸ حوت) در نشست «ائتلاف برای مقاومت اقتصادی زنان افغانستان» که از سوی وزارت خارجه‌ی امریکا و دانشگاه بوستون برگزار شده بود، بیان کرده است. وی هم چنان گفته است که طالبان زنان و دختران را از دسترسی به مکاتب متوسطه و دانشگاه‌ها محروم و از مشارکت آنها در تمام بخش‌های اقتصاد افغانستان جلوگیری می‌کنند. بلینکن گفت به‌رغم این محدودیت‌ها، در بین زنان و دختران افغان عطش شدیدی برای آموزش و کار وجود دارد. آقای بلینکن در این نشست با توضیح وضعیت زنان در تحت حاکمیت طالبان، از سیاست‌های سرکوب‌گرانه این گروه در مقابل زنان افغان انتقاد کرد و گفت که ۸۵ درصد مردم افغانستان با این محدودیت‌های طالبان علیه زنان و دختران مخالف‌اند و خواستار دسترسی برابر زنان به آموزش‌اند. وزیر خارجه امریکا حذف زنان از بدنه اقتصاد افغانستان را به زیان این کشور دانست و این اقدام طالبان را مانعی برای توسعه پایدار افغانستان تلقی کرد. او افزود که بیش از ۷۰ کشور آسیایی، اروپایی و امریکایی در بیانیه مشترک خواستند که قدم‌های معنی‌داری برای زنان برداشته شود.به گفته آقای بلینکن، این ائتلاف برای زنان افغان کمک میکند تا ضمن اشتغال‌از تجارت و کسب‌وکارهای خود را راه‌اندازی کرده و توسعه دهند. آنتونی بلینکن در حالی این اظهارات را بیان می کند که زنان و دختران افغانستان در وضعیت بدی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی قرار دارد. طالبان پس از تسلط دوباره در افغانستان، محدودیت های زیادی در عرصه های مختلف برای زنان وضع کرده است که بسته شدن دروازه های تحصیل به روی دختران نمونه ی واضح این محدودیت ها است.
انتقاد زنان معترض از حضور دو نفر در نشست دوحه
گروه از زنان معترض افغانستان نمایندگان نشست دوحه انتقاد کردند. شماری از زنان معترض ادعا می‌کنند که دو نفر از اشتراک کنندگان نشست دوحه نمایندگان طالبان هستند. این زنان معترض به صورت مشخص از دو نفر«فیض محمد زلاند و محبوبه سراج» نام برده و از حضور آنان در نشست دوحه انتقاد کردند. این در حالی است که زنان معترض افغانستان قبل برگزاری این نشست نیز از سازمان ملل خواسته بودند که به طالبان اجازه اشتراک در نشست دو حه را ندهد. اعضای ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان با برگزاری نشست دوحه و دعوت از طالبان در این نشست مخالفت کرده و گفته بودند که جای این گروه در «دادگاه لاهه است نه در نشست دوحه».
انقلاب زنان افغانستان خواستاری آزادی منیژه صدیقی شدند
اعتراض انقلاب زنان افغانستان: انقلاب زنان افغانستان امروز یک شنبه ۲۹دلو ۱۴۰۲ در یک گردهمایی اعتراضی در کابل نشست دوحه را تحریم و خواستار آزادی منیژه صدیقی و منصور نیکمل شدند. آنان در رابطه به نشست دوحه گفت: طالبان آزادی بیان و حقوق زنان را گروگان گرفته اند و تمام پیمان های بین المللی را نقض کردند. آنان هم چنان از سازمان ملل خواستند که طالبان را به رسمیت نشناخته و با سرنوشت سی میلیون نفوس افغانستان معامله نکند. سکوت جامعه ی جهانی در برابر جنایات طالبان در افغانستان مهر تایید به سرکوب زنان و خلاف موازین حقوق بشر است. آنان در بخش دیگری از اعتراضات شان خواستار فوری آزادی منیژه صدیقی و منصور نیکمل شدند. انقلاب اعتراضی زنان افغانستان در رابطه به عمل کردهای طالبان گفتند، طالبان افراد را در محضر عام اعدام و بازداشت های خود سرانه را افزایش داده است شهروندان افغانستان حتی حق انتخاب نوعیت موی و ریش خود را ندارند. گروه طالبان به هیچ یکی از وعده های که درهنگام مذاکرات صلح با آمریکا مبنی بر رعایت حقوق بشر داده بودند عمل نمی کند و مقامات ارشد ان به تماشای مجازات افراد به ورزشگاه می روند. با وجود وضعیت بدی حقوق بشری در افغانستان، جامعه ی جهانی، حقوق بشر و سازمان عفو بین الملل زنان و مردم افغانستان را تماشا می نمایند. حکومت طالبان را هیچ کشوری هنوز به رسمیت نشناخته است. این در حالی است که رعایت حقوق بشری از جمله حقوق زنان و دختران یکی از خواست های عمدۀ جامعۀ جهانی از طالبان است. طالبان گفته اند که به رعایت حقوق زنان در چهارچوب شریعت اسلامی متعهد اند.
یونما: ۷۰ درصد زنان در افغانستان از آزار و اذیت توسط طالبان می‌ترسند
نگرانی‌ها از چگونگی گزینش زنان، در نشست دوحه
هنوز از اشتراک نمایندگان زنان افغانستان در نشست دوحه اطمینان حاصل نشده است اما هیدربار معاون دیدبان حقوق بشر از چگونگی گزینش زنان در نشست دوحه نگران است. این نشست قرار در18و 19 فبروری سال جاری به میزبانی سازمان ملل متحد در دوحه برگزار شود. این نشست در مورد افغانستان برای دو روز برگزار خواهد شد. بر اساس آجندایی این نشست دو روزه، قرار است روز نخست نمایندگان ویژه کشورها حضور خواهند داشت و در روز دوم نشست نمایندگان از جامعه مدنی، فعالان حقوق زنان ونمایندگان طالبان خواهد بود. هر کدام نظریه و‌دیدگاه شان را جداگانه بیان خواهد کرد. معاوند دیدبان حقوق بشر می گوید؛ “شفافیت چندانی در نحوه ی برگزاری این جلسه وجود ندارد و به گونه واضح دیده می شود کخ ملل متحد بار دیگر در انجام وظایف اش بر اساس قطع نامه 1325شورای امنیت برای اطمینان از مشارکت کامل زنان افغان در این بحث کوتاهی می کند”. وی هم چنان افزود؛ این به معنایی مشارکت کامل زنان نیست. حتی اگر سه نماینده از این شش نماینده زن باشد یا حتی چهار یا پنج نفر هم باشد به این معنا نیست که زنان در کل نشست شرکت کنند. زیرا بسیاری از بحث های مهم در روز اول اتفاق خواهد افتاد. اما برخی از نمایندگان زنان افغان، فعالان حقوق زن هر گونه مذاکره برای عادی سازی روابط با طالبان را از سوی زنان دعوت شده پذیرفته نمی داند. فریضه اکبری فعال حقوق زن می گوید: کشورهای بنیانگزار آزادی و حقوق بشر است چگونه می تواند روابط شان را با گروه عادی سازند که حتی اساسی ترین حقوق زنان نیز از آن ها سلب کرده است. وضع محدودیت های شغلی و تحصیلی از مهم ترین نگرانی زنان و دختران افغانستان است که باید در نشست دوحه به این موضوع به صورت همه جانبه پرداخته شود. ریحانه: یکی از اعضای جنبش عدالت های خواهی زنان است می گوید” با برگزاری هم چون نشست ها خشونت ها و‌محدودیت های طالبان ادامه دارد و ما زنان افغانستان، اشتراک در تین نشست و عادی سازی روابط با طالبان را محکوم می سازیم. دیدبان حقوق بشر در حالی از اشتراک زنان در این نشست نگرانی می کند که ملل متحد روی فهرست شرکت کنندگان زن و فعالان جامعه ی مدنی در نشست دوحه کار می کند و قرار است این فهرست در آینده ی نزدیک نهایی شود. همچنات تآکید سازمان های مختلف جهان، بر اشتراک نمایندگان زنان افغانستان در دوحه گروه‌های مدافع حقوق زنان در دومین نامه ی سرگشاده به سازمان ملل متحد نگاشته است تا حضور زنان در این نشست را نیز بپذیرد. نشستی که قرار است در روزهای 29 و 30 دلو سال جاری در دوحه برگزار شود. گروهی از سازمان‌های حقوق بشری مانند عفو بین‌الملل روز چهارشنبه در یک نامه سرگشاده به دبیرکل سازمان ملل متحد گفتند که در نشست دوحه باید به حقوق زنان اولویت داده شود. این سازمان‌ها هم چنان تاکید کردند که نمایندگان زنان افغانستان باید در مباحث این نشست حضور داشته باشند. در این نامه هم چنان از عدم مشارکت زنان افغان در نشست های بین المللی یاد آوری کرده و گفته است که مشارکت زنان افغانستان در نشست های ملی و بین المللی در حاشیه قرار گرفته است. در این نشست بین المللی از طالبان نیز دعوت شده است. اما، مخالفان این گروه می گوید در این مورد با آن ها هیچ حرفی گفته نشده است. سازمان ملل اما می گوید: این نشست نقشه راه همکاری سازمان ملل و کشورها با طالبان را ترسیم میکند. هماهنگ‌کننده ویژه سازمان ملل این هفته در گفت و گو با مقام های ارشد طالبان گفت که هرچند کشورها خواهان تعامل با طالبان اند اما این گروه باید به قوانین بین المللی متعهد باشد. در همین حال دیدبان حقوق بشر، عفو بین‌الملل و ۸ سازمان بین‌المللی دیگر در این نامه با اشاره به ممنوعیت زنان از کار، آموزش، محدودیت پوشش و مشارکت در زندگی عمومی افزوده که نشست دوحه فرصت مهمی است تا سازمان ملل تاکید کند. نویسندگان این نامه، هم چنان خواستار مشارکت زنان افغان، معترضان، نمایندگان قومی، اقلیت‌های جنسی و سایر گروه‌های مخالف طالبان در تمام بحث‌های نشست دوحه شده‌اند. طالبان اما، بارها درخواست سازمان ملل و کشورهای دیگر برای رعایت حقوق زنان، از جمله حق آموزش را رد کرده و می گوید که که درخواست مشارکت و آموزش زنان از سوی کشورهای جهان مخالف شریعت و فرهنگ افغانستان است. و کشورهای بیرونی حق دخالت در امور داخلی افغانستان را ندارد. در نامه آمده است که در این نشست از طالبان خواسته شود تا تمام محدودیت‌های خود در برابر زنان را بردارند و کسانی را که خودسرانه بازداشت کردند بدون قید و شرط آزاد کنند. اگر مخالفان طالبان در این نشست اشتراک نکنند به تعهد سازمان ملل و نشست دوحه صدمه وارد خواهد کرد. و هم چنان بر اطلاع رسانی شفاف این نشست نیز تاکید کردند. طالبان اما گفته که به این نشست دعوت شده است، ولی پس از کسب اطلاع درباره موضوع و ترکیب شرکت‌کنندگان آن، درباره حضور خود در این نشست تصمیم خواهد گرفت. این در حالی است که پیش از این نیز گروهی از زنان معترض افغان با فرستادن نامه‌ای سرگشاده به سازمان ملل خواستار حضور نمایندگان زنان در نشست دوحه شده‌اند.
مدافعان حقوق زن: تعامل با طالبان بی نتیجه است
سخنِ از پالادگرانسکی مدافع حقوق زنان در واشنگتن دی سی. نشستی که روز گذشته دوم فبروری در واشنگتن دی سی، پایتخت آمریکا برگزار شد. وضعیت زنان افغانستان را مورد تحلیل و‌بررسی قرار داد. بررسی وضعیت زنان در مرکز مطالعات خاور میانه، این مرکز که زیر شاخه ی مرکز بین المللی ویلسون است طی یک نشست با حضور فعالان حقوق زن ، وضعیت زنان افغانستان را بررسی کرد. به گفته ی اشتراک کنندگان، مصداق های« آپارتاید جنسیتی» در افغانستان آشکار است. سخنران اصلی در این نشست خانم پالا دگرانسکی، که مدافع حقوق زنان در کشورهای آسیایی میانه است. گفت: «آن چه بر زنان افغانستان می گذرد، مصداق واضح آپاراتاید جنسیتی » است. وی هم چنان در ادامه ی سخنانش افزود؛ آن چه در بیست سال گذشته به عنوان دست آورد یا بهبود وضعیت حقوق بشری زنان دانسته می شد، با حاکمیت دوباره ی امارت اسلامی نابود و از بین رفت. خانم دگرانسکی در این نشست گفت: «تعامل دولت ها با طالبان در این دو سال نتیجه بخش نبوده است.» به باور این مدافع حقوق زنان، امارت اسلامی طی این دوسال با امریکا در ارتباط بوده اما هیچ‌تغییری مثبت در زندگی زنان ایجاد نشده است. وی هم چنان اضافه کرد؛ تعامل دولت ها با طالبان بر زندگی زنان تاثیر منفی خواهد داشت. این نشست در حالی برگزار شد که شماری از نمایندگان مطرح پارلمان بریتانیا پژوهشی را برای بررسی وضعیت آپارتاید جنسیتی در افغانستان و ایران راه اندازی کرده است.
ادامه بازداشت دختران به اتهام«بدحجابی”
طالبان در ادامه بازداشت‌های دختران جوان به بهانه” بدحجابی” امروز ۱۳ دختر در کابل، ۲ دختر در ولسوالی مالستان ولایت غزنی و چندین تن دیگر را در ولایت‌های دایکندی، بامیان و بدخشان دستگیر و به زندان کشانیده است. منابع مردمی تایید میکند که نیروهای این گروه دست‌کم ۱۳ زن و دختر دیگر را از ساحه‌ی مکروریان، شهرک مهدیه و شهرک امیدسبز شهر کابل بازداشت کرده‌اند. منابع معتبر گفته است که این بازداشت‌ها در روزهای پنج‌شنبه، جمعه و شنبه اتفاق افتاده است. دختران بازداشت شده در غرب کابل از مناطق شهرک مهدیه و شهرک امیدسبز بوده است. به نقل از رسانه‌های اجتماعی” روز گذشته نیروهای امر به معروف طالبان پنج زن و دختر را از ساحه‌ی مکروریان شهر کابل بازداشت کرده و با خود برده‌اند. منبع می‌گوید که بازداشت‌شدگان شامل یک زن مسن، دو زن میان‌سال و دو دختر حدود ۱۷ و ۱۸ ساله بوده‌اند. به گفته‌ی منبع، تمامی این زنان و دختران بازداشت‌شده حجاب مناسبی داشتند؛ اما توسط نیروهای طالبان بازداشت شده‌اند.” همچنان مردم محل می‌گویند، طالبان امروز، از بازار شنیده در ولسوالی مالستان ولایت غزنی هم دو دختر را به اتهام” بد حجاب” بازداشت کرده اند. مردم می‌گویند” مناطق روستایی حجاب زنان تا بوده مطابق عرف و سنت اجتماعی بوده، اختطاف زنان در دایکندی، بامیان مالستان، بدخشان و… آشکارا نیت طالبان مبنی بر تحقیر قومی را نشان می‌دهد.” این درحالی است که در هفته‌های اخیر بازداشت زنان و دختران عمدتا هزاره و تاجیک از ساحات مختلف شهر کابل و ولايات گزارش شده است. برخی دختران قربانی این بازداشت‌ها، به رسانه‌ها مدعی شده است که طالبان در بدل پول آنان را رها کرده است. سازمان دیده‌بان حقوق بشر در گزارش سالانه خود گفته است که طالبان برخی از زنان را «هفته‌ها بدون اطلاع» بستگانشان نگه داشته‌اند و آنها و اعضای خانواده‌شان را مورد «شکنجه» قرار داده است. گزارش: مصطفی شهریار
سازمان عفو بین‌الملل: منیژه صدیقی فورا آزاد شود
سازمان عفو بین‌الملل از گروه طالبان خواستار فوری منیژه صدیقی فعال حقوق زن شده است. این سازمان در نامه‌ای سرگشاده به عبدالحق وثیق، رئیس استخبارات طالبان نوشته است که منیژه صدیقی، فعال حقوق زنان در افغانستان را فوراً آزاد کند. سازمان عفو بین‌الملل گفته است خانم صدیقی از چهار ماه به این سو در بند طالبان قرار دارد و اکنون وی در زندان پلچرخی بسر می‌برد. این سازمان نوشته فعالان حقوق زن به وکیل مدافع و مراقبت‌های بهداشتی دسترسی نداشته و امکانات اولیه را در اختیار ندارند. سازمان عفو بین‌الملل از طالبان خواسته که دیگر دست به خشونت، و بازداشت زنان نزنند. این سازمان در نامه که به رئیس استخبارات نوشته است، به حوادث اخیر و بازداشت زنان به بهانه حجاب یاد آور شده گفته است که این کهر خلاف موازین و قوانین بین‌الملل میباشد. عفو بین‌الملل رفتار وسیاست‌های طالبان اعتراض کرده و گفته است که سیاست این گروه مغایر اصول بین‌الملل و حقوق بشر میباشد. طالبان پس از به قدرت رسیدن دوباره، زنان را با فرمان‌های متعدد محدود کرده و تحصیل و کار را بر روی زنان متوقف نموده است. زنان و دختران جوان حق تحصیل و کار ندارد و حق رفتن به پارک‌ها سفرها و ورزشگاه‌ها و حق اعتراضات را ندارند. دو هفته پیش دیده‌بان حقوق بشر در گزارش تازه خود در مورد وضعیت حقوق بشر در جهان گفته است که طالبان سرکوب حقوق بشر به خصوص حقوق زنان و دختران را شدیدتر و گسترده‌تر کرده اند. دیده‌بان حقوق بشر سی و چهارمین گزارش سالانه خود در مورد وضعیت حقوق بشر در جهان را در ۷۴۰ صفحه منتشر کرده و عملکرد حقوق بشری را در بیشتر از ۱۰۰ کشور به شمول افغانستان مورد بررسی قرار داده است. در این گزارش آمده است که ممنوعیت کار زنان در سازمان‌های بین‌المللی توسط طالبان، بسیاری از زنان افغانستان را از امرار معاش محروم کرده است. همزمان با «بازداشت زنان به خاطر حجاب»، جبهه آزادی از حمله به ماموران امر به معروف طالبان در کابل خبر داد سازمان دیده‌بان حقوق بشر در گزارش سالانه خود گفته است که طالبان برخی از زنان را «هفته‌ها بدون اطلاع» بستگانشان نگه داشته‌اند و آنها و اعضای خانواده‌شان را مورد «شکنجه» قرار داده است. ش ج بهار
جنبش زنان عدالت‌خواه: نسل‌کشی هزاره‌ها و آپارتاید جنسیتی در افغانستان جریان دارد
شماری از زنان و دختران عضو جنبش زنان عدالت‌خواه افغانستان در کشور جمهوری اسلامی ایران با برگزاری تجمع اعتراضی در حمایت از زنان افغانستان و به رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها، نفرت و انزجار خود را از تداوم آپارتاید جنسیتی علیه زنان و حملات هدفمند به منظور حذف هزاره‌ها در افغانستان اعلام کردند و از جامعه جهانی درخواست کردند تا اقدام عملی برای محافظت زنان و هزاره‌ها در افغانستان روی دست گیرند. آنان با شعار” همه برابر اند” می‌گویند که افغانستان خانه مشترک همه شهروند افغانستانی است و نباید بخاطر سمت، زبان و قوم مورد خشونت و نسل کشی قرار گیرند. همچنان شعار این زنان” اوزبیک، تاجیک پشتون در کناره هزاره است، و از حقوق آنان دفاع میکند” را سر داده گفتند که هیچ گروهی و قومی نباید حقوق قوم دیگر را پایمال نماید. زنان معترض که در یک فضای سربسته، اعتراضات شان را همه‌گانی نموده است، گفته اند که زنان در افغانستان به صورت سیستماتیک و با برنامه مشخص از دایره درس، تحصیل، کار و فعالیت‌های بیرونی منع شده است. آنان از جامعه جهانی، نهادهای حامی زنان افغانستان و کشورهای جهان خواست که نظام ضد زن در افغانستان را به رسمیت نرساند. قرار است فردا یک تظاهرات گسترده در کشورهای آمریکایی و اروپایی جهت به رسمیت‌شناسی نسل‌کشی هزاره‌ها، نفرت و انزجار، از تداوم آپارتاید جنسیتی علیه زنان و حملات هدفمند به منظور حذف هزاره‌ها در افغانستان راه اندازی گردد. قبل از این انفجار صبح جمعه در غرب کابل، در مرکز آموزشی کاج ” ۱۳ میزان ۱۴۰۱ – ۵ اکتبر ۲۰۲۲” در میان دختران دانش آموز که در یک رقابت آزمایشی جهت راه یافتن به دانشگاه اشتراک کرده بودند بیش از ۲۰۰ کشته و زخمی بر گذاشت. بعد از آن حادثه هشتگ «نسل کشی هزاره‌ها را متوقف کنید» #StopHazaraGenocide را در شبکه‌های اجتماعی راه اندازی شده است. در این هشتگ نزدیک به ۴ میلیون نفر اشتراک کرده و از قربانیان رویداد کاج یاد آوری کردند. در سال ۲۰۱۸ نیز مهاجمان انتحاری داعش در همین محل که به نام «کورس موعود» بود حدود ۵۰ دانش آموز را کشتند و ده‌ها زخمی برجا گذاشت. زنان در چندین شهر از جمله در کابل، هرات و مزارشریف در حمایت از این کارزار و حقوق زنان به خیابان‌ها ریخته و شعارهایی سر دادند که با برخورد شدید نیروهای امنیتی طالبان مواجه شدند که با تیراندازی هوایی و ضرب و شتم آنها را پراکنده کردند. با توجه به محدودیت‌ها و هزینه بالای اینترنت در افغانستان استفاده بیش از سه میلیون از هشتگ «نسل‌کشی هزاره‌ها را متوقف کنید»، بی‌سابقه است. پائیلو کوئیلو نویسنده مشهور برزیلی، کلر دالی، نماینده ایرلند در پارلمان اروپا، شکریه بارکزی، علی احمد جلالی، فرهاد دریا و شخصیت‌های پر نفوس در این هشتگ یک‌جا شده و خواهان متوقف شدن نسل کشی هزاره‌ها در افغانستان شدند. سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر نیز دز آن زمان، طالبان را مسئول حفاظت از عموم مردم و از جمله اقلیت‌ها در افغانستان خوانده و از حکومت طالبان خواستند که به تعهدات خود در این زمینه عملا پایبندی نشان دهد. ش ج بهار