مستری: ۱۰۰۰ زن و ۸۰۰ کودک در زندانهای طالبان
فرخنده: محمد یوسف مستری، رئیس اداره تنظیم امور زندانهای طالبان، در یک نشست خبری در کابل اعلام کرد که از میان نزدیک به 11 هزار زندانی در زندانهای تحت مدیریت طالبان، حداقل هزار نفر زنان هستند. به گفته وی، از این تعداد، حدود 800 نفر شامل کودکان و افراد زیر سن میباشند. مستری همچنین افزود که نزدیک به 12 هزار نفر دیگر در توقیف قرار دارند و منتظر تصمیم دادگاهها هستند، اما جزئیات بیشتری در این باره ارائه نکرد. مستری همچنین اشاره کرد که نزدیک به شش هزار افغان در زندانهای ایران به سر میبرند. به علاوه، وی گفت که در چین 25 زندانی از افغانستان وجود دارد و یکی از آنها در زندان جان باخته است. رئیس اداره زندانهای طالبان همچنین اعلام کرد که 150 نفر از اتباع خارجی در زندانهای طالبان به سر میبرند، اما درباره کشورهایی که این زندانیان متعلق به آنها هستند، توضیحی نداد. وی در پاسخ به گزارشهای مقامات امریکایی که از وجود سه زندانی امریکایی در زندانهای طالبان خبر داده بودند، اظهار کرد که طالبان هیچ زندانی امریکایی ندارند، اما احتمال دارد که این افراد در توقیفخانهها باشند. این اظهارات در حالی بیان میشود که هفته گذشته یک مقام تنظیم امور زندانهای طالبان به آمو تعداد زندانیان زن را دو هزار نفر اعلام کرده بود. همچنین، جنبش شنبه ارغوانی در ماه سرطان سال جاری ادعا کرد که تعداد واقعی زنان در زندانهای طالبان بیش از دو هزار نفر است. مستری همچنین در پاسخ به گزارشهای متعدد از شکنجه در زندانهای طالبان، بهویژه شکنجه زنان و نظامیان پیشین، مدعی شد که هیچگونه شکنجه در زندانهای طالبان وجود ندارد. وی تصریح کرد: «لتوکوب زندانی در زندانها ممنوع است. ما به زندانی به چشم یک انسان مینگریم و با جرم او کاری نداریم.» با این حال، گزارشهای ملل متحد که در 23 اکتوبر سال گذشته منتشر شده، به شکنجه و رفتارهای نامناسب با زندانیان در محابس وزارت داخله و ریاست عمومی استخبارات طالبان اشاره کرده است. به گفته این سازمان، شکنجهها عمدتاً در جریان بازداشت و استنطاق انجام شده و هیچگونه حسابرسی از مرتکبین آنها وجود ندارد.
کمک ۶.۸ میلیون دلاری سویدن به صندوق بشردوستانه افغانستان
فرخنده: دفتر هماهنگی کمکهای بشردوستانه ملل متحد (اوچا) اعلام کرد که سویدن مبلغ 6.8 میلیون دلار به صندوق بشردوستانه افغانستان برای سال 2024 کمک کرده است. این کمکها باعث میشود که سویدن به عنوان چهارمین اهداکننده بزرگ و منظم به این صندوق شناخته شود. از زمان تأسیس صندوق در سال 2014، سویدن تاکنون بیش از 874 میلیون کرون سویدنی (معادل میلیونها دلار) به افغانستان کمک کرده است. این اقدام در شرایطی انجام میشود که نهادهای مختلف ملل متحد بارها از کمبود بودجه هشدار دادهاند و آن را تهدیدی جدی برای وضعیت بشردوستانه در افغانستان دانستهاند. هفته گذشته، برنامه جهانی غذا نیز اعلام کرد که به دلیل کمبود شدید بودجه، بیش از یک میلیون مادر و کودک در افغانستان از دریافت کمکهای غذایی حیاتی محروم شدهاند. کمکهای سویدن به صندوق بشردوستانه افغانستان نشاندهنده تعهد این کشور به حمایت از مردم افغانستان و تقویت تلاشهای بشردوستانه در این کشور است. با این حال، نیاز به کمکهای بیشتر و پایدار همچنان احساس میشود تا بحرانهای انسانی در افغانستان مدیریت و بهبود یابد.
طالبان از ناپدید کردن افراد بهعنوان سرکوب استفاده میکند
فرخنده: در پی مناسبت روز جهانی ناپدیدشدگان، عفو بینالملل به بررسی وضعیت ناپدیدشدگان در افغانستان پرداخته و اعلام کرده است که طالبان از ناپدید کردن افراد بهعنوان ابزاری برای سرکوب منتقدان، از جمله روزنامهنگاران، مدافعان حقوق بشر و زنان معترض، استفاده میکند. این گزارش بهویژه بر نگرانیهای شدید در مورد نقض حقوق بشر تحت حکومت طالبان تاکید دارد. عفو بینالملل در بیانیهای تصریح کرده است که ناپدید شدن اجباری افراد نه تنها بهعنوان یک ابزار سرکوب سیاسی بلکه بهعنوان وسیلهای برای ایجاد فضای رعب و وحشت در میان جامعه مدنی و فعالان حقوق بشر بهکار میرود. این سازمان تاکید کرده است که طالبان باید فوراً به این شیوهها پایان داده و تمامی افراد تحت بازداشت را بدون قید و شرط آزاد کند. بهگفته عفو بینالملل، در حالیکه افغانستان از زمان آغاز درگیریها در دهه ۱۹۷۰ شاهد یکی از بالاترین آمار ناپدیدشدگان اجباری در منطقه بوده است، وضعیت تحت حکومت طالبان بهطور خاص تشدید شده است. این سازمان همچنین از جامعه بینالمللی خواسته است تا فشار بیشتری بر طالبان وارد کند و اقدامات قاطعی برای پایان دادن به این نقضهای شدید حقوق بشر اتخاذ نماید. دیدبان حقوق بشر نیز بهطور مشابه اعلام کرده است که از اواخر دهه ۱۹۷۰ تاکنون، دهها هزار نفر در افغانستان توسط نیروهای دولتی یا شبهنظامیان بازداشت و ناپدید شدهاند. این سازمان با اشاره به تداوم و تشدید ناپدید شدنها تحت حاکمیت طالبان، تأکید کرده است که این گروه بهویژه منتقدان و معترضان را هدف قرار داده و از بازداشت و ناپدید شدنهای اجباری برای خاموش کردن صداهای مخالف خود استفاده میکند. گزارشهای متعددی از نهادهای حقوق بشری و رسانهها حاکی از آن است که طالبان بهطور مستمر خبرنگاران، فعالان حقوق بشر، و معترضان را بازداشت و ناپدید میکند. این رفتارها باعث نگرانیهای جدی در مورد آزادی بیان و حقوق زنان در افغانستان شده است. عفو بینالملل و دیگر سازمانهای بینالمللی حقوق بشر با محکوم کردن این اقدامات، خواستار پاسخگویی و محاکمه عاملان ناپدید شدنهای اجباری و نقضهای دیگر حقوق بشر هستند. این سازمانها بر این باورند که جامعه جهانی باید برای فشار بر طالبان و حمایت از حقوق بشر در افغانستان، اقداماتی فوری و مؤثر انجام دهد.
کلینتون: دختران طالبان در خارج تحصیل میکنند، دختران افغانستان در کشور محروماند
فرخنده: هیلاری کلینتون وزیر خارجه سابق آمریکا گفته است، در حالی که دروازههای مکاتب به روی دختران افغانستان بسته است فرزندان طالبان در خارج از افغانستان تحصیل میکنند. کلینتون در این مطلب ادعاکرده که دختران مقامهای بلندپایهی طالبان در خارج مصروف تحصیل هستند اما این گروه برای دختران مردم افغانستانی در کشور خود اجازهی تحصیل را نمیدهند. کلینتون با اشتراکگذاری یک گزارش روزنامهی تلگراف که در آن در مورد تحصیل دختران طالبان در خارج از افغانستان پرداخته شده، نوشت: «مانند همه گروههای بنیادگرا، قوانین آنها [طالبان] فقط روی دیگران اعمال میشوند.» وی هم چنان گفته است که طالبان با این تفاوت بین فرزندان خود و دختران افغانستان، یک عملکرد بنیادگرایی را انجام می دهد که علیه دیگران ظلم میکنند. این واکنشها در حالی صورت میگیرد که طالبان پس از حاکمیت مجدد در افغانستان دروازه های مکاتب و دانشگاهها را به روی دختران بالاتر از صنف ششم بستند. به تازگی ملا هیبت الله اخون زاده رهبر این گروه، طی فرمان جدید صدا و صورت زنان را نیز عورت اعلام کرده است.
طالبان برنامههای آموزشی رادیو مکتب در خوست را متوقف کردند
فرخنده: پس از توشیح قانون جدید امربالمعروف ونهی از منکر طالبان، این گروه در ولایت خوست خواستار متوقف برنامه های آموزشی «رادیو مکتب» و رادیو های محلی این ولایت برای دختران شدند. یک منبع معتبر که نخواست هویت اش در گزارش ذکر شود دیروز جمعه(۹سنبله) به رسانهها گزارش داده است که ریاست معارف ولایت خوست به مسؤلان رادیو های محلی هشدار داده است که نشر برنامه های آموزشی برای دختران بالاتر از صنف ششم را متوقف کند. خیروگل منگل، معاون ریاست معارف طالبان در این ولایت گفته است که در برنامه های آموزشی ممکن است بین دختران و مسؤلان رادیو ها مکالمه رد و بدل شود و این عمل خلاف قانون جدید طالبان است. منبع می گوید که رادیو مکتب پس از حاکمیت طالبان در سه ولایت خوست، پکتیکا و پکتیا برای دختران بالاتر از صنف ششم برنامه های آموزشی را نشر می کرد که هزار ها دختر در این سه ولایت از همین طریق آموزش می دیدند. طالبان اما نشرات آن را نیز متوقف کرده است. این در حالی است که به تازگی ملا هیبت الله آخون زاده رهبر طالبان قانون را توشیح کرده است که بر اساس آن صدا، صورت، بدن و زنان را در اماکن عمومی عورت خوانده است. قانون که واکنش های تند جامعه ی جهانی و فعالان حقوق بشر و حقوق زنان را بر انگیخته است.
تبریک اشرف غنی به ذکیه خدادادی برای مدال پارالمپیک
فرخنده: اشرف غنی، رئیسجمهور پیشین افغانستان، کسب مدال برنز توسط ذکیه خدادادی در بازیهای پارالمپیک پاریس را تبریک گفت و این دستاورد را جرقهای از امید برای آیندهای عاری از تبعیض در افغانستان دانست. غنی در شبکه اجتماعی اکس اظهار داشت که موفقیت خانم خدادادی، بهویژه با توجه به محدودیتهای فزاینده طالبان علیه زنان، نمادی از مقاومت و ایستادگی زنان افغانستان است. ذکیه خدادادی، ورزشکار پاراتکواندو و عضو تیم پناهندگان، در رقابتهای پاراتکواندو پارالمپیک پاریس موفق شد پس از شکست ورزشکاران کوبا و ترکیه، مدال برنز را کسب کند. این اولین بار است که او موفق به کسب مدال در بازیهای پارالمپیک میشود. اشرف غنی در پیام خود تأکید کرد که این دستاورد، بهویژه در شرایط کنونی، نویدبخش آیندهای است که در آن هرگونه تبعیض، بهویژه تبعیض جنسیتی، از بین رفته و محکوم خواهد بود. او همچنین اظهار داشت که این موفقیت خدادادی، که در شرایط دشوار برای زنان افغانستان به دست آمده، باعث خوشحالی و افتخار است. چندین نهاد داخلی و بینالمللی نیز از این دستاورد بهعنوان موفقیتی تاریخی و نمادی از استقامت زنان یاد کردهاند.
دیدبان حقوق بشر: افغانستان با بحران ناپدیدشدگان اجباری روبروست
فرخنده: دیدبان حقوق بشر در گزارش تازهای اعلام کرده است که افغانستان یکی از بالاترین آمارهای ناپدیدشدگان اجباری در جهان را داراست. این گزارش که به مناسبت ۳۰ آگست، روز جهانی ناپدیدشدگان، منتشر شده، نشان میدهد که از اواخر دهه ۱۹۷۰ تاکنون دهها هزار نفر در افغانستان پس از بازداشت توسط نیروهای دولتی یا گروههای شبهنظامی ناپدید شدهاند. بر اساس این گزارش، مقامات از تمامی جناحها و در همه دورهها در افغانستان از ناپدیدسازی اجباری به عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان استفاده کردهاند. این ناپدیدسازیها همچنان به عنوان یک جنایت جدی بینالمللی شناخته میشوند، و تا زمانی که سرنوشت افراد ناپدیدشده مشخص نشود، این جنایت ادامه خواهد داشت. دیدبان حقوق بشر در گزارش خود طالبان را یکی از اصلیترین عوامل این نوع سرکوب در ۴۶ سال گذشته معرفی کرده و تأکید کرده است که این گروه از ناپدیدسازی اجباری برای ایجاد وحشت و کنترل مخالفان استفاده کرده است. قربانیان این جنایت شامل صدها نفر از نیروهای امنیتی دولت پیشین افغانستان هستند که بسیاری از آنها پس از بازداشت به صورت غیرقانونی اعدام شدهاند. همچنین زنان بسیاری که هفتهها در بیخبری به سر بردهاند، در زمره قربانیان قرار دارند. این گزارش به موارد ناپدیدسازیهای اجباری در طول درگیریهای شدید کابل بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ اشاره کرده و اعلام کرده است که بیش از ۶۰۰ نفر از جمله دانشجویان، روزنامهنگاران، و دیگر غیرنظامیان توسط نیروهای شبهنظامی مختلف از جمله شورای نظار، اتحاد، جنبش، حزب وحدت و طالبان بازداشت و ناپدید شدهاند. در پایان، دیدبان حقوق بشر به ناپدیدسازیهای اجباری بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ در قندهار اشاره کرده و یادآور شده است که نیروهای پولیس مورد حمایت ایالات متحده در این مدت مسئول حدود ۲۲۰۰ مورد ناپدیدسازی اجباری بودهاند، اما هیچ نهادی تاکنون مسئولیت این جنایتها را بر عهده نگرفته است.
فشار سازمان همکاری اسلامی بر طالبان برای حقوق زنان
فرخنده: در حاشیه پنجاهمین نشست وزیران خارجه سازمان همکاری اسلامی، طارقعلی بخیت، معاون این سازمان، در دیداری با امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، بر ضرورت تجدید نظر طالبان در تصمیمات خود درباره تحصیل دختران و کار زنان تأکید کرد. این دیدار در حالی انجام شد که به امیرخان متقی اجازه داده نشد در عکس رسمی آغاز نشست شرکت کند. مشابه این اتفاق در سال ۱۴۰۰ نیز رخ داده بود، زمانی که این مقام طالبان نتوانست در کنار دیگر وزیران خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی در اسلامآباد عکس بگیرد. نشست پنجاهم وزیران خارجه سازمان همکاری اسلامی امروز با محوریت «توسعه زیرساختهای حملونقل و ارتباطات درون سازمان همکاری اسلامی: ابزار کلیدی برای مبارزه با فقر و ناامنی» آغاز شد و به مدت دو روز ادامه خواهد داشت. حسین ابراهیم طه، دبیرکل سازمان همکاری اسلامی، در سخنرانی افتتاحیه خود به جنگ غزه اشاره کرد و تأکید کرد که این سازمان به تلاشهای خود برای مقابله با عواقب تجاوزات اسرائیل بر مردم فلسطین ادامه خواهد داد. وی همچنین بر ادامه تلاشهای سازمان برای دفاع از منافع جوامع مسلمان در مقابله با تروریسم، اسلامهراسی، و ترویج گفتوگو بین ادیان و فرهنگها تأکید کرد. سازمان همکاری اسلامی از زمان بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، مکرراً بر اهمیت رعایت حقوق بشر، بهویژه حقوق زنان و دختران در این کشور تأکید کرده است.
شلاق زدن سه نفر در ولایت خوست: محکومیتهای طالبان در «محضر عام»
دادگاه عالی طالبان در یک گزارش تازه از شلاق زدن سه نفر در ولایت خوست خبر داد. فرخنده: امروز، پنجشنبه ۸ سنبله، دادگاه عالی طالبان با انتشار یک خبرنامه اعلام کرد که سه تن، شامل یک زن، به اتهامهای «فرار از منزل و فراردادن یک زن از خانهاش»، در «محضر عام» شلاق زده شدهاند. بر اساس این خبرنامه، این مجازات در شهرستان علیشیر ولایت خوست اجرا شده است و هر یک از این افراد ۳۹ ضربه شلاق دریافت کردهاند. دادگاه عالی طالبان همچنین افزود که متهمان به مجازاتهای زندان نیز محکوم شدهاند: یکی از آنان به یکسال و شش ماه، متهم دوم به دو سال و متهم سوم به سه سال زندان محکوم شدهاند. این اقدام طالبان در حالی صورت میگیرد که نهادهای جهانی و حقوق بشری، از جمله سازمان ملل متحد، به شدت به استفاده از مجازاتهای بدنی، به ویژه شلاق زدن در محضر عام، انتقاد کردهاند. این موضوع به یک روند مداوم تبدیل شده و طالبان در چهار روز گذشته بهطور مکرر اقدام به شلاق زدن افراد به اتهامهای مختلف در ملأ عام کردهاند. در روز چهارشنبه، طالبان دو نفر را در ولایت غزنی، در روز سهشنبه یک نفر را در کابل و در روز دوشنبه ۱۲ نفر را در زابل به اتهامهای مختلف در «محضر عام» شلاق زدند. این اقدامات نشاندهنده استمرار سیاستهای سختگیرانه طالبان و واکنشهای گسترده جهانی به نقض حقوق بشر در افغانستان است.
سازمان ملل و جنبشهای اعتراضی در صحنه اعتراض به قانون طالبان
فرخنده: در پی توشیح قانون جدید «امر به معروف و نهی از منکر» توسط طالبان، بخش زنان سازمان ملل متحد در یک بیانیه شدیداللحن، خواستار لغو فوری این قانون شدند. سازمان ملل، در روز چهارشنبه ۷ سنبله، این قانون را «زنستیزانه» خوانده و اظهار داشت که اجرای آن به حذف زنان از اجتماع و وضع محدودیتهای شدید بر زندگی خصوصی آنان منجر خواهد شد. طبق بیانیه سازمان ملل، طالبان با این قانون، که صدا، صورت، و بدن زنان را به عنوان «عورت» در نظر میگیرد، به طور سیستماتیک زنان را از زندگی عمومی و اجتماعی حذف کرده است. این انتقادات جهانی به ویژه پس از آن شدت گرفت که ملا هیبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، قانون جدید را امضا کرد. هیلاری کلینتون، وزیر خارجه پیشین ایالات متحده، این قانون را «افتضاح» خوانده و جوزپ بورل، مسئول سیاستهای خارجی اتحادیه اروپا، از وحشت اتحادیه اروپا نسبت به این قانون خبر داده است. در این میان، طالبان واکنشهای جهانی به این قانون را «خلاف شریعت اسلامی» خوانده و بر ادامه اجرای آن تأکید کردهاند. در ادامه اعتراضات به قانون جدید طالبان، جنبش «زنان به سوی آزادی» نیز در روز چهارشنبه ۷ سنبله با برگزاری یک گردهمایی اعتراضی، خواستار محاکمه و مجازات رهبران طالبان شدند. این جنبش، توشیح قانون جدید را زاییدهی «استبداد و ظلم» دانسته و از جامعه جهانی خواسته است که طالبان را منزوی کرده و از تعامل با این گروه خودداری کند. اعضای این جنبش همچنین از سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری خواستهاند تا سکوت نکنند و برای تحریم و محاکمه رهبران طالبان اقدام کنند. آنها به مردم افغانستان نیز توصیه کردهاند که برای مبارزه علیه طالبان از شک و تردید پرهیز کرده و به مقاومت ادامه دهند. قانون جدید طالبان، که صورت، صدا و بدن زنان را به عنوان «عورت» معرفی کرده است، موجب واکنشهای گسترده داخلی و بینالمللی شده است. در این زمینه، واکنشهای تند جهانی و اعتراضات داخلی نشاندهنده تنشهای فزاینده و نگرانیهای عمیق از وضعیت حقوق زنان در افغانستان است.