مسموم شدن حدود ۸۰ دانش‌آموز و سه آموزگار زن در ولایت دایکندی
فرخنده: منابع محلی در دایکندی گفته است که حدود ۸۰ دانش‌آموز دختر و سه معلم زن، در «مکتب نسوان تمران» ولسوالی کیتی این ولایت مسموم شده‌اند. به گفته‌ی منابع، این دانش‌آموزان پیش از ظهر امروز (پنج‌شنبه، ۲۷ ثور) در این مکتب دچار مسمومیت شده و سپس در «کلینیک تمران» بستری شده‌اند. منابع می‌گویند که این دانش‌آموزان دچار «خارش بدن» و «تنگی نفس» شده‌اند و حال شماری از آنان وخیم است. منابع صحی در دایکندی به روزنامه اطلاعات روز مسمومیت این دانش‌آموزان را تأیید کرد و گفته که شماری از این دانش‌آموزان برای درمان به شهر نیلی، مرکز دایکندی منتقل می‌شوند. به گفته‌ی این منبع، تیم‌های صحی و آمبولانس از سوی ریاست صحت عامه‌ی دایکندی به محل اعزام شده است و تلاش‌ها برای رسیدگی به وضعیت این دانش‌آموزان جریان دارد. این منبع افزود که هنوز علت مسمومیت این دانش‌آموزان روشن نیست و تحقیقات در این زمینه آغاز شده است. مسمومیت دانش‌آموزان دختر در ولسوالی کیتی دایکندی سابقه ندارد و این اولین مورد است که تا اکنون گزارش شده است. از زمان تسلط دوباره‌ی طالبان بر افغانستان، مواردی از مسمومیت دانش‌آموزان دختر و آموزگاران زن در ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. سال گذشته خورشیدی حدود ۸۰ دانش‌آموز دختر و آموزگار زن در دو مکتب دولتی در ولسوالی سانچارک ولایت سرپل مسموم شده بودند که واکنش‌های گسترده در پی داشت.
خسته شدن زنان افغانستان از ادامه زندگی بخاطر مشکلات روز افزون اقتصادی
فرخنده: وزیدن باد در هوای غبار آلود بهار، همراه با گردو خاک انبوه از پلاستیک های اضافه را دم دروازه اش جمع کرده بود، درازه ی که به نظر می رسید، با یک ضربه ی محکم می شکست. حولی نسبتا بزرگ که درگوشه ی آن، یک خانه ی دو اتاقه است و اتاق های سرد و غمگین، این روزها نه تنها هوا غبار آلود است بلکه آدم های که در این اتاق ها زندگی می کنند چهره ی غبار آلود دارد. مادری در گوشه ی اتاق کنار دختر چهار یا پنج ساله اش نشسته است. بعد از سلام و احوال پرسی از دخترش خواستم کنار من بیاید اما مادرش با چشمان پر از اشک گفت مریض است و نمی خواهد با کسی صحبت کند. اسم اش مرضیه است( مستعار) مادر پنج دختر است و هیچ فرزند پسر ندارد او که به سختی زندگی اش را می گزراند می گوید که شوهرش مریضی شکر داشت و یک سال قبل فوت کرده است. مرضیه نه تنها نگران آینده ی دختران اش است بلکه از وضعیت بد اقتصادی نیز شکایت دارد. بر علاوه دو تن از دختران اش مثل پدرش مریضی شکر دارد و تحت تداوی داکتران است. او می گوید:« شب و روز را میگزرانیم اما خیلی به سختی، بعضی روزها فکر می کنم اگه دخترانم نتواند درس بخواند کار کند و یا نتواند باسواد شود من چیطور می توانم در این شرایط سخت حاکمیت طالبان که حتی نمی توانم به تنهایی آن ها را بازار بفرستم، خرج و مصارف اش را پیدا کنم. این ها روز به روز بزرگ می شود خرج اش زیاد می شود و من یک خانم خانه و بیکاره که هیچ مهارت را یاد ندارم چی قسم پول پیدا کنم نمی توانم در بیرون از خانه کار کنم.» به گفته ی مرضیه وی قبلا دوخت می کرد و ازآن طریق پول در می آورد اما بعد از مرگ شوهرش او نمی تواند بدوزد زیرا چشمان اش تاریک شده و به اسانی نمی تواند تارهای باریک تکه را بیبیند. فعلا دختران اش وظیفه ی مادر را پیش می برد سه تن از این دختران زحمت کش خامکدوزی می کنند و از آن طریق مصارف اش را تآمین می کند. او هم چنان می گوید که همسایه ها و دوستان نزدیک اش در این مدت وی را خیلی کمک کرده است. به گفته ی او پول خامکدوزی تنها مصارف و خرج و خوراک را به سختی تآمین می کند بیشتر اوقات پول بیل برق و آب را از مردم می گیرد. مرضیه می گوید: بر علاوه ی کمک های مالی، بعضی افراد خیرخواه بعضی شب ها برای آن ها میوه و یا سبزی جات می گیرد. او می گوید وقتی شوهرش زنده بود با کارگری روزانه درامد خوبی داشت در کنار وی خانم و دختران اش نیز برای پیدا کردن پول کار می کردند. اما بعد فوت پدر خواهر کوچک اش نیز مریض شده است و ماه ها است که تحت تداوی شدید قرار دارد. اسمش زهرا است( مستعار) چشمان سیاه درشت و موهای خرمایی دارد رنگش سفید و پریده است انگار خیلی دردکشیده است. عاجز نشسته و به طرف همه نگاه می کند. مریم( مستعار) خواهر بزرگ زهرا است او می گوید زهرا همیشه پدرش یاد می کند و می خواهد پدرش را بیبیند. به گفته ی مریم او شاید مریضی او به خاطر دلتنگی پدرش بوده باشد. مریم می گوید قبلا از حکومت طالبان مکتب می رفت او دختر لایق، با استعداد و فعال بوده است بر علاوه زبان انگلیسی را هم نسبتا یاد دارد. او از آرزوهایش می گوید اینکه می خواست در آینده داکتر شود اما طالبان با فرود آمدن چون هیولایی بزرگ بر سرزمین اش سایه انداخت که از آن روز ببعد هرگز در زندگی روی آفتاب را ندیده است. او می گوید اگر روزی طالبان سقوط کنند قوی تر از قبل در راه رسیدن به اهداف اش تلاش خواهد کرد به گفته او پدرش هم دوست داشت دخترش داکتر شود. طالبان نه تنها بر زندگی مردم سایه انداخته است بلکه آرزوهای مادران و دختران این سرزمین را نابود کرده است. این گروه پس از تسلط دوباره در کشور، دروازه های مکاتب و دانشگاه ها را به روی دختران بستند و باوضع ده ها محدودیت علیه کار و زندگی زنان، آنان را به صورت سیستماتیک از اجتماع حذف کردند. عملکرد که نه تنها واکنش های تند جهانی را بر انگیخته است بلکه باعث شده است که هیچ کشوری این گروه را به رسمیت نشناسد.
سازمان همکاری اسلامی: زنان در افغانستان باید حق کار و تحصیل داشته باشد
فرخنده: سازمان همکاری اسلامی طی قطع نامه‌ای از طالبان خواسته که باید به زنان حق اجازه کار وتحصیل داده و به حقوق بشر به طور کامل احترام گذاشته شود. این سازمان از کشور های جهان خواسته تا در این زمینه با طالبان ارتباط بیگیرد. سازمان همکاری اسلامی همچنان خواهان حکومت فراگیر و همه شمول در افغانستان شده است. این سازمان دیروز یک شنبه ۱۶ ثور طی یک قطع نامه بر تشکیل حکومت فراگیر و همه شمول در افغانستان تاکید کرد. در این قطع‌نامه از افغانستان «صلح‌آمیز، با ثبات و فراگیر» حمایت کرده و رسیدگی به مشکل‌های مردم افغانستان، از جمله چالش‌های بشردوستانه، حقوق‌بشری، قومی، امنیتی، تروریسم و مواد مخدر را نیز حیاتی توصیف کرده‌است. طالبان پس از تسلط دوباره در کشور، بارها به نقض حقوق بشر از سوی نهاد های ملی و بین المللی متهم شده است. با وجودی که سه سال از حاکمیت این گروه میگزرد، هنوز هیچ کشوری این گروه را به رسمیت نشناخته است. احترام به حقوق بشر، تشکیل حکومت همه شمول، گشایش دروازه های مکاتب و دانشگاه به روی دختران از شرط های اساسی جهان برای شناخت طالبان است.
استقبال معترضان جنبش‌های شنبه ارغوانی از تظاهرات مردم بدخشان علیه طالبان
فرخنده: به دنبال اعتراضات گسترده ی مردم علیه حکومت طالبان در کشور، جنبش اعتراضی شنبه های ارغوانی امروز یک شنبه ۱۶ ثورطی یک گردهمایی از اعتراضات مردم بدخشان استقبال کردند. اعضایی جنبش اعتراضی شنبه های ارغوانی از مردم خواست که در برابر سیاست های سرکوب گرانه ی طالبان ایستادگی کنند. این معترضان می گویند طالبان به بهانه ی نابودی زمین های کشت کوکنار، اقلیت های دیگر را مجبود به کوچ اجباری نموده و زمین های آنان را تصرف می کنند. این در حالی است از دو روز بدینسو مردم در ولسوالی های درایم و ارگو بدخشان در مقابل طالبان اعتراض کرده و از این گروه خواستند که ولسوالی را ترک کنند. در پی این اعتراضات مردمی، تقریبا دو کشته و ده تن دیگر زخمی شده است. از سوی دیگر شماری از اعضای جنبش زنان معترض شمال در یک تجمع اعتراضی می‌گویند که از ستم و تبعیض‌های جنسيتی، قومی و مذهبی طالبان به ستوه آمده‌اند. آنان از جامعه جهانی می‌خواهند تا آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به‌رسمیت بشناسد.
زنان معترض حمله بر مسجد شیعیان را محکوم کرد
فرخنده: اعضای جنبش شنبه های ارغوانی امروز شنبه ۱۵ثور طی یک اعلامیه در رابطه به حملات آخیر داعش بر نمازگزاران شیعه در هرات گفته است که سازمان ملل و نهاد های حقوق بشر برای محافظت از شیعیان افعانستان بر گروه طالبان فشار وارد نماید. این جنبش اعتراضی زنان گوید که شیعیان ور حالی هر روز مورد حملات تروریستی داعش قرار می گیرد که طالبان از امنیت کامل شهروندان کشور خبر می دهد. این در حالی است که دو شنبه شب هفته ی گذشته، تروریستان بر یک مسجید شیعیان در گذرگاه هرات هجوم برده و به تعداد شش تن از افراد ملکی را به قتل رساندند. یک روز پس از این حمله داعش مسؤلیت آن را به عهده گرفت. دامنه ی کشتار هزاره ها در افغانستان از سال ها قبل وجود داشته و بار ها مکاتب و مساجد و مکان های عمومی آنان مورد حملات قرار گرفتند. پس از روی کار آمدن طالبان، این گروه از امنیت کامل شهروندان اطمینان داده و وجود داعش در این کشور را تکذیب کرده است.
دیپلومات زن، حامی طالبان در هند باز داشت شد
فرخنده: بر اساس گزارش ها ذکیه وردک، دیپلومات حامی طالبان به اتهام انتقال 25 کیلو گرام طلا از میدان هوایی هند باز داشت شد. او که به عنوان سرکنسول افغانستان در هند کار می کرد امروز شنبه 15ثور به تهام قاچاق طلا از هند به دبی در میدان هوایی این کشور باز داشت شد. روز نامه ی تایمز هند هم گزارش داده است که خانم وردک 25خشت طلا که هر کدام یک کیلو وزن داشت در «لای ژاکت سفارشی ویژه، محافظ زانو، کمربند و لای لباس‌های خود پنهان کرده بود که هنگام بازرسی بدنی کشف و ضبط شد.» در گزارش آمده که «ذکیه وردک، به دلیل داشتن پاسپورت دیپلماتیک که به دیپلمات‌ها مصئونیت می‌دهد بازداشت نشد، اما تحقیق در مورد قاچاق طلا از دبی به بمبی توسط این دیپلمات افغان جریان دارد.» گفته می شود وی با استفاده از پاسپورت سیاسی افغانستان دست به این کار غیر قانونی زده است. خانم وردک به رسانه ی تایمز هند گفته است که به خاطر این اتهام شوکه شده و فعلا در بیمارستان است. وی اولین دیپلمات سیاسی افغانستان بود که که با طالبان بیعت و کار را با وزارت خارجه این گروه آغاز کرد. گفته می شود که خانم وردک ساعات پس از انتشار گزارش در مورد قاچاق طلا، از سمت اش کنار رفت.
بریتانیا جایزه‌ای ” دینامیک ” این کشور را به بانو شکردخت جعفری داد
فرخنده: شکردوخت جعفری، اولین زن مخترع و فیزیک دان طبی از افغانستان است که دیروز چهارشنبه ۱۲ ثور به عنوان مبتکر سال بریتانیا شناخته شد و جایزه ی دینامیک سال ۲۰۲۴ را بدست آورد. وی هم چنان در صفحه ی فیسبوک اش نوشت که از دريافت این جایزه بی نهایت خوشحال است. شکردخت جعفری در سال ٢٠١٦ جایزه “زنان در نوآوری در بریتانیا” را به دست آورده و با ٥٠ هزار پوند این جایزه، یک شرکت خصوصی را با استخدام یک انجنیر تاسیس کرد تا اولین نمونه این ماشین اندازه گیری دقیق را تولید کند. شکردخت جعفری در سال ١٩٧٧ در ولسوالی دایکندی ( اکنون ولایت) در روستای “ارل” به دنیا آمد؛ روستایی که مکتب نداشت اما او با تنی چند از همسن وسالانش، آموزش ابتدایی غیررسمی را نزد پدری آغاز کرد که داوطلبانه معلمی می‌کرد. خانم جعفری اولین‌بار در سال ۱۳۹۲ خبرساز شد. زمانی که وزارت تحصیلات عالی افغانستان و دانشگاه ساری بریتانیا اعلام کردند که این دانشجوی دوره دکترای افغان توانسته، وسیله جدیدی را برای موثرتر ساختن پرتودرمانی برای کمک به درمان بیماران سرطان ابداع کرده است. وی هم چنان در سال ۲۰۱۶ برنده جایزه ی زنان در نوآوری، در بریتانیا شد. این رقابت توسط “نهاد نوآوری بریتانیا” (Innovate UK’s infocus awards) راه اندازی شده و هدف آن حمایت از زنانی است که می‌تواند الگو و الهام‌بخش سایر زنان باشند. و با ٥٠ هزار پوند این جایزه، یک شرکت خصوصی را با استخدام یک انجنیر تاسیس کرد تا اولین نمونه این ماشین اندازه گیری دقیق را تولید کند.
ژولیا پارسی، نامزد جایزه‌ای نوبل انتخاب شد
فرخنده: بر اساس گزارش ها، فریدنوم (یکی از نهاد های حقوق بشر در کشور) پنج شب شنبه ۶ ثور اعلام کرده است که ژولیا پارسی یکی از اعضایی جنبش خودجوش زنان معترض، از سوی این نهاد منحیث نامزد جایزه ی معادل نوبل حقوق بشر معروف به ” مارتین انالز ایوارد” در میان ده زن دیگر انتخاب شده است. برنده ی نهایی این جایزه در تابستان سال ۲۰۲۴ اعلام خواهد شد. خانم پارسی پس از تسلط دوباره ی طالبان در کشور، برای دفاع از حقوق زنان، بار ها با بلند کردن صدای اعتراض در مقابل طالبان، در جاده های کابل راه پیمایی کردند. به رغم سرکوب اعتراضات زنان توسط طالبان، اما ژولیا پارسی در مدت بیشتر از دونیم سال حاکميت طالبان در کشور، در زمینه ی حقوق از دست رفته ی زنان مبارزه کرد. وی در به تاریخ ۵ میزان سال گذشته این زن معترض را همراه با فرزندش از خانه‌‌شان در منطقه قلعه فتح‌الله شهر کابل بازداشت کرده بودند. سرانجام خانم پارسی پس از حدود سه ماه در ۲۷ ماه قوس گذشته از زندان طالبان آزاد شده بود. جایزه ” مارتین انالز دیوارد” برای کسانی اهدا می شود که به خاطر نقض حقوق بشر مبارزه کرده باشد این جایزه در سال ۲۰۱۹ به عبدالعزیز محمد، فعال حقوق بشر از سودان و دو سال پیش از آن در سال ۲۰۱۷ به محمد زارع از مصر اهدا شده بود.
فعالان حقوق زن: صدای زنان افغانستان باید به طور مستقیم به گوش جهانیان برسد
فرخنده: بخش زنان سازمان ملل متحد امروز چهارشنبه( ۵ثور) به مناسبت روز جهانی( چندجانبه گرایی و دیپلوماسی برای صلح) در صفحه ی ایکس خود نوشت صدای زنان افغانستان باید به طور مستقیم به گوش جهانیان برسد. به گفته این نهاد، زنان افغانستان قربانی اصلی رویداد های طبیعی و سیاسی در کشور هستند و صدای زنان باید به طور مستقیم به جهان انعکاس داده شود. این نهاد هم چنان گفته است که «ما از هر بازیگر چندجانبه می‌خواهیم تا فضاهایی را ایجاد کند که در آن صدای زنان افغان به‌طور مستقیم شنیده شود و کمک مالی را پشت سر زنان افغان بگذارند.» به گفته این نهاد زنان و دختران بیشترین آسیب رویدادهای طبیعی را نیز در افغانستان متحمل می‌شوند. بخش زنان سازمان ملل گفته است که این نهاد در افغانستان، به‌طور خستگی‌ناپذیر با شرکای خود کار می‌کند تا نیازهای زنان را در مرکز پاسخ‌های بشردوستانه قرار دهد. این در حالی است افغانستان اخیرا گواه رویدادهای مرگ‌بار طبیعی بوده است. بارندگی شدید و سیلاب روزهای اخیر در کشور جان ده‌ها نفر را گرفته‌اند. مخ زنان بیشترین قربانی این رویداد های طبیعی هستند.
نماینده اتحادیه اروپا: انعکاس صدای زنان تحت حاکمیت طالبان، الزامی است
فرخنده: رافایلا ایودیس، کاردار نمایندگی اتحادیه‌ی اروپا دیروز سه شنبه( ۴ثور) در دیدار با طارق علی بکهیت، نماینده‌ی ویژه‌ی سازمان همکاری اسلامی در کابل، گفته است که صدای زنان افغانستان باید بخشی از هرگونه گفت‌وگو و تعامل سازنده در مورد این کشور باشد. خانم ایودیس در این گفتگو هم چنان به وضعیت زندگی زنان افغانستان و حق آموزش دختران نیز صحبت کرده گفته است که مردم افغانستان به حمایت اصولی و کلیدی نیاز مند است. او هم چنان با تآکید بر انعکاس صدای زنان در جهان گفته است که فراهم کردن یک محیط امن پرورشی برای رشد و آینده‌ی کودکان به‌ویژه دختران بسیار مهم است. خانم ایودیس قبلا نیز در مورد آموزش دختران در کشور اظهار نظر کرده بود. با این حال، زنان افغانستان، تحت حاکمیت گروه طالبان در یک سرنوشت نامعلوم زندگی می کنند. حق آموزش، کار، تفریح و فعالیت های اجتماعی از آنان گرفته شده است.