واکنش‌های جهانی به حمله مرگبار بر هزاره‌ها در دایکندی
فرخنده: در پی حمله مرگبار روز پنج‌شنبه، ۲۲ سنبله، بر شهروندان هزاره در ولایت دایکندی افغانستان، موجی از واکنش‌های داخلی و بین‌المللی به همراه شده است. این حمله که گروه داعش مسئولیت آن را بر عهده گرفته، به کشته شدن حداقل ۱۵ تن و زخمی شدن ۶ تن دیگر منجر شده است. طالبان تعداد کشته‌شدگان را ۱۴ نفر اعلام کرده‌اند و گفته‌اند که تحقیقات در این زمینه جریان دارد. جزئیات حادثه: این حادثه در مسیر راه دایکندی-غور رخ داد. طبق گفته شاهدان و بستگان قربانیان، دو موتورسوار که خود را اعضای طالبان معرفی کرده بودند، موتر حامل خانواده‌های هزاره را متوقف کرده و به بهانه گرفتن عکس یادگاری، مردان سرنشین را از موتر پایین آورده و آنان را به ضرب گلوله کشتند. این حادثه در مقابل دیدگان زنان و کودکان رخ داد و قربانیان همگی از اقلیت هزاره و پیرو مذهب شیعه بودند. برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که این خانواده‌ها در حال بازگشت از مراسم اربعین بودند. واکنش‌های داخلی و بین‌المللی: 1. دیدبان حقوق‌بشر در بیانیه‌ای از جامعه جهانی خواست که حمایت‌های لازم از هزاره‌ها در افغانستان صورت گیرد. این نهاد هشدار داد که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، گروه داعش خراسان دست‌کم ۱۷ حمله علیه هزاره‌ها انجام داده که بیش از ۷۰۰ کشته برجای گذاشته است. 2. جنبش شنبه‌های ارغوانی که از جنبش‌های اعتراضی زنان در افغانستان است، طالبان و داعش را به سرکوب هدفمند هزاره‌ها متهم کرد. این جنبش اعلام کرد که حمله بر هزاره‌ها در دایکندی بخشی از سیاست “نسل‌کشی، تضعیف و نابودی مذهبی و قومی” هزاره‌هاست و طالبان و داعش در این زمینه “مبنای فکری مشترک” دارند. 3. سازمان ملل متحد و دبیرکل آن، آنتونیو گوترش، این حمله را به شدت محکوم کردند. استیفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل، ضمن ابراز تسلیت به خانواده‌های قربانیان، تاکید کرد که حفاظت از غیرنظامیان باید در اولویت قرار گیرد. هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نیز خواستار تحقیقات فوری در خصوص این حادثه و تلاش برای پاسخگویی به عاملان آن شد. 4. وزارت خارجه ترکیه این حمله را “وحشیانه” توصیف کرد و با خانواده‌های قربانیان ابراز همدردی کرد. در بیانیه این وزارتخانه آمده است که آنکارا حملات تروریستی در افغانستان را به شدت محکوم می‌کند و خواستار پایان این خشونت‌ها است. 5. سفارت ژاپن در کابل نیز این رویداد را به عنوان “حمله هراس‌افکنی” محکوم کرد و خواستار توقف فوری حملات تروریستی در افغانستان شد. 6. رینا امیری، فرستاده ویژه ایالات متحده در امور زنان افغانستان، این حمله را نمونه‌ای از “خشونت ویرانگر” علیه هزاره‌ها توصیف کرد و خواستار توجه بیشتر به وضعیت این اقلیت مذهبی و قومی شد. 7. کرن دیکر، کاردار سفارت ایالات متحده برای افغانستان، نیز در پلتفرم اکس (توییتر سابق) این حمله را “وحشیانه” خوانده و از جامعه جهانی خواست تا علیه این جنایات اقدامات جدی انجام دهد. 8. اتحادیه فعالان حقوق‌بشر اعلام کرد که طالبان از زمان تسلط بر افغانستان، نقض گسترده حقوق‌بشر را آغاز کرده‌اند و این حمله نمونه‌ای از “جنایت علیه بشریت” است. این اتحادیه از جامعه جهانی خواست تا فشار بیشتری بر طالبان و داعش برای پاسخگویی به این جنایات وارد آورند. وضعیت حقوق‌بشر در افغانستان: دیدبان حقوق‌بشر و سایر نهادهای بین‌المللی به شدت نگران وضعیت هزاره‌ها در افغانستان هستند. پس از بازگشت طالبان به قدرت، این اقلیت قومی و مذهبی بارها مورد هدف حملات داعش و سایر گروه‌های تندرو قرار گرفته‌اند. این نهادها بار دیگر بر اهمیت حفاظت از هزاره‌ها تاکید کرده و خواستار ایجاد سازوکارهای بین‌المللی برای بررسی و مقابله با این جنایات شدند. در این میان، بسیاری از فعالان حقوق‌بشر از دادگاه کیفری بین‌المللی درخواست کردند تا با حمایت‌های مالی، سیاسی و لجستیکی به بررسی جنایات ارتکابی توسط طالبان و داعش در افغانستان بپردازد و جامعه بین‌المللی نیز برای تضمین پاسخگویی، اقدامات لازم را انجام دهد. واکنش خانواده‌های قربانیان: بستگان قربانیان این رویداد اعلام کرده‌اند که تمامی قربانیان از باشندگان روستای قریودال در ولسوالی سنگ تخت دایکندی بودند و پس از کشته شدن، پیکرهایشان به خاک سپرده شدند. این خانواده‌ها با ابراز ناراحتی شدید از اینکه هیچگونه حمایتی از سوی نهادهای داخلی و بین‌المللی دریافت نکرده‌اند، از جامعه جهانی درخواست کردند تا به وضعیت هزاره‌ها در افغانستان توجه بیشتری کنند. حمله مرگبار بر هزاره‌ها در ولایت دایکندی بار دیگر نشان داد که وضعیت امنیتی و حقوق‌بشری در افغانستان وخیم‌تر از گذشته است و اقلیت‌های قومی و مذهبی در این کشور در معرض خطر جدی قرار دارند. واکنش‌های گسترده داخلی و بین‌المللی نشان‌دهنده نگرانی از وقوع جنایات گسترده علیه بشریت در افغانستان است و خواسته‌ها برای پاسخگویی به این جنایات در حال افزایش است.
حمله مرگبار بر هزاره‌ها در غور؛ موج محکومیت و درخواست عدالت
فرخنده: دفتر هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) حمله مرگبار روز گذشته در مرز دایکندی و غور را محکوم کرده و خواستار «تحقیقات جامع و مجازات عاملان» آن شد. در این حمله، که از سوی گروه داعش مسئولیت آن پذیرفته شده، 14 نفر از باشندگان شیعه و هزاره دایکندی کشته و 6 نفر دیگر زخمی شدند. قربانیان در حالی که برای استقبال از زائران کربلا در مسیر غور بودند، توسط افراد مسلح ناشناس متوقف و تیرباران شدند. یوناما در بیانیه‌ای با خانواده‌های قربانیان ابراز همدردی کرده و تأکید کرد: «حملات علیه غیرنظامیان به ویژه اقلیت‌های مذهبی قابل‌پذیرش نیست و ما خواستار پاسخگویی و مجازات مسئولان این جنایات هستیم.» یوناما همچنین نگرانی خود را در خصوص افزایش خشونت‌ها علیه اقلیت‌های مذهبی و قومی، به‌ویژه شیعیان، در افغانستان ابراز داشته است. گروه داعش مسئولیت این حمله را برعهده گرفته و ادعا کرده که در این حمله 15 نفر را کشته و 6 تن دیگر را زخمی کرده است. طالبان نیز ضمن محکوم کردن این حمله، گفته‌اند که 14 نفر کشته و 6 نفر دیگر زخمی شده‌اند. طالبان این حمله را «جنایت فجیع دشمنان بشریت» توصیف کرده و تأکید کرده‌اند که به زودی تحقیقات لازم در این زمینه انجام خواهد شد. این حمله با واکنش‌های گسترده از سوی جامعه بین‌المللی و مقامات کشورهای مختلف همراه شده است. ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت خارجه ایران، این حمله را به شدت محکوم کرده و خواستار «اقدام فوری» برای مجازات عاملان آن شده است. وی در بیانیه‌ای این حادثه را «یک اقدام تروریستی» توصیف کرد و بر لزوم محافظت از اقلیت‌های مذهبی در افغانستان تأکید نمود. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، نیز این حمله را به شدت نکوهش کرده و از افزایش حملات داعش علیه هزاره‌ها ابراز نگرانی کرده است. او در بیانیه‌ای اعلام کرد: «کشتار هزاره‌ها در افغانستان دارای نشانه‌هایی از جنایات بین‌المللی است. جامعه جهانی باید به‌طور فوری اقدام کند تا از تکرار این حوادث جلوگیری شود.» در داخل افغانستان، این حمله با موجی از واکنش‌های تند از سوی مقامات و شهروندان روبرو شد. حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین، در صفحه خود در شبکه‌های اجتماعی این حمله را «تروریستی، ضدبشری و ضد اسلامی» خواند. عبدالله عبدالله، رئیس پیشین شورای عالی مصالحه، نیز در پیامی این حمله را محکوم کرده و تأکید کرد: «این حمله جنایتی بی‌رحمانه علیه غیرنظامیان بی‌گناه بود.» رحمت‌الله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، این حمله را «دلخراش‌ترین نوع خشونت» دانسته و از بی‌توجهی به امنیت هزاره‌ها و دیگر اقلیت‌های مذهبی در کشور انتقاد کرد. با توجه به اینکه جامعه هزاره‌ها به طور مکرر هدف حملات گروه‌های افراطی نظیر داعش قرار گرفته‌اند، این حادثه نگرانی‌ها در مورد وقوع نسل‌کشی سیستماتیک علیه این گروه قومی و مذهبی را تشدید کرده است. جبهه آزادی افغانستان در بیانیه‌ای این حمله را «جنایت علیه بشریت» و «نسل‌کشی» هزاره‌ها توصیف کرده و مدعی شده است که تنها عناصر مسلح در منطقه، نیروهای طالبان و شبه‌نظامیان وابسته به آنها هستند. حرکت ملی صلح و عدالت نیز با محکوم کردن این حمله، خواستار اقدام جدی نهادهای بین‌المللی برای حفاظت از اقلیت‌های مذهبی در افغانستان شد و هشدار داد که ادامه این خشونت‌ها می‌تواند به گسترش ناامنی و بی‌ثباتی بیشتر در کشور منجر شود. وضعیت امنیتی اقلیت‌های مذهبی در افغانستان در سال‌های اخیر، جامعه هزاره‌ها به‌طور فزاینده‌ای هدف حملات گروه‌های تروریستی قرار گرفته‌اند. از حملات به مراکز آموزشی گرفته تا حملات به مراسم مذهبی و تجمعات، هزاره‌ها همواره در معرض تهدید‌های مرگبار بوده‌اند. با روی کار آمدن طالبان در سال 2021، نگرانی‌ها در مورد امنیت این اقلیت‌ها افزایش یافته است. اگرچه طالبان بارها اعلام کرده‌اند که داعش را در افغانستان سرکوب کرده‌اند، اما حملات مرگبار این گروه همچنان ادامه دارد. این حمله مرگبار نشان‌دهنده چالش‌های عمیق امنیتی است که اقلیت‌های مذهبی و قومی افغانستان با آن روبرو هستند. همچنان که مقامات داخلی و بین‌المللی خواستار پاسخگویی و اقدامات فوری شده‌اند، این حمله بار دیگر سوالات جدی در مورد توانایی طالبان برای تأمین امنیت و حفاظت از تمامی اقشار جامعه افغانستان مطرح کرده است. در این حمله مرگبار، که در ولایت غور رخ داد، 14 نفر از باشندگان ولسوالی سنگ تخت ولایت دایکندی کشته و 6 نفر زخمی شدند. تمام قربانیان از شیعیان هزاره بودند و برای استقبال از زائران کربلا به غور سفر کرده بودند. این حادثه بار دیگر توجه جهانیان را به وضعیت ناگوار اقلیت‌های مذهبی در افغانستان جلب کرده است.
درخواست نهاد مستقل برای بررسی نقض حقوق بشر در افغانستان
فرخنده: دیدبان حقوق بشر در بیانیه‌ای از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد درخواست کرده است که برای بررسی نقض‌های حقوق بشری در افغانستان، چه در گذشته و چه در حال حاضر، یک نهاد مستقل و ویژه ایجاد کند. این درخواست پس از وخیم‌تر شدن وضعیت حقوق بشری در افغانستان، به ویژه پس از تصرف این کشور توسط طالبان در اگست ۲۰۲۱، مطرح شده است. طبق بیانیه دیدبان حقوق بشر، سیاست‌های سرکوبگرانه طالبان به طور ویژه زنان و دختران را هدف قرار داده و افغانستان را به «بحرانی‌ترین وضعیت حقوق زنان در جهان» تبدیل کرده است. فرشته عباسی، پژوهشگر افغانستان در این سازمان، اظهار داشت که طالبان به طور نظام‌مند حقوق اساسی شهروندان را نقض کرده و شورای حقوق بشر ملل متحد باید شواهد این نقض‌ها را گردآوری کرده و از تلاش‌های پاسخگویی حمایت کند. در این بیانیه، به مسئله محرومیت دختران از تحصیل بالاتر از صنف ششم و همچنین منع زنان از اشتغال و محدودیت‌های شدید بر زندگی عمومی آنها، از جمله در زمینه‌های ورزش و بازدید از مکان‌های عمومی اشاره شده است. همچنین محدودیت‌های شدید طالبان بر آزادی بیان و رسانه‌ها نیز مورد انتقاد قرار گرفته است. به گفته این گزارش، خبرنگاران با تهدید، بازداشت‌های خودسرانه و شکنجه مواجه هستند. در بخش دیگری از این گزارش، به بحران انسانی در افغانستان پرداخته شده و اشاره شده که بیش از ۲۳ میلیون نفر در این کشور با مشکل گرسنگی مواجه هستند. فرشته عباسی تاکید کرد که شورای حقوق بشر باید مکانیزمی مستقل برای تضمین حقوق شهروندان و رسیدگی به نقض‌های گذشته و حال ایجاد کند. این درخواست هم‌زمان با نامه سرگشاده‌ای از سوی ۹۰ نهاد ملی و بین‌المللی مطرح شده که خواستار بررسی «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان و تقویت مأموریت گزارشگر ویژه حقوق بشر برای این کشور شده‌اند.
شلاق زدن هفت تن در ملا عام در غور توسط طالبان
فرخنده: منابع محلی در ولایت غور گزارش داده‌اند که طالبان دیروز (شنبه، ۱۷ سنبله) هفت نفر را به اتهام «فرار از منزل» و «زنا» در ملاءعام شلاق زده‌اند. به گفته‌ی یکی از منابع محلی، این افراد شامل چهار مرد و سه زن بودند و اجرای حکم شلاق در ورزشگاه غور انجام شد. دادگاه عالی طالبان با انتشار خبرنامه‌ای اعلام کرد که براساس فیصله دادگاه مرافعه این گروه، این هفت نفر به اتهام «فرار از منزل، تجاوز به حریم خصوصی و زنا» محکوم شده‌اند. حکم هر یک از متهمان شامل ۲۹ تا ۳۹ ضرب شلاق و همچنین محکومیت به زندان از چهار ماه تا چهار سال بوده است. یکی از زنان متهم به ۲۹ ضرب شلاق و چهار ماه حبس محکوم شد. این خبرنامه پس از مدت کوتاهی توسط دادگاه عالی طالبان حذف شد. همچنین طالبان از اجرای حکم شلاق بر چهار نفر دیگر در ولایت‌های بامیان و میدان وردک خبر داده‌اند. این گروه افراد متهم به جرایمی مانند «فرار از منزل» و «رابطه جنسی خارج از ازدواج» را معمولاً در ملاءعام شلاق می‌زنند. اجرای این احکام در ملاءعام واکنش‌های نهادهای حقوق بشری را به دنبال داشته است. این نهادها چنین مجازات‌هایی را مخالف قوانین بین‌المللی و کرامت انسانی می‌دانند و خواستار توقف فوری آن هستند.
خشونت کوچی‌های مسلح در ولسوالی ناهور ولایت غزنی
فرخنده: منابع محلی در ولسوالی ناهور ولایت غزنی به رسانه‌ها گزارش داده‌اند که کوچی‌های مسلح با آزار و اذیت باشندگان روستاهای «بریکی، واغ، و سردریا» زمین‌های زراعتی این مناطق را تخریب کرده‌اند. این منابع می‌گویند که کوچی‌ها ادعا دارند که زمین‌های این روستاها به آنان تعلق دارد و علاوه بر ممنوعیت کشت و زراعت، از باشندگان محلی خواسته‌اند که اجاره‌ی بیست سال گذشته را نیز پرداخت کنند. براساس اطلاعات دریافتی، کوچی‌ها پس از آزار و اذیت باشندگان این روستاها، با استفاده از تراکتور زمین‌های زراعتی آنان را تخریب کرده و به «ناظران» خود دستور داده‌اند که از این زمین‌ها مراقبت کنند. همچنان گزارش‌ها حاکی از آن است که کوچی‌ها با حمایت و همکاری ولسوال طالبان در ناهور به باشنده‌گان این مناطق هشدار داده‌اند که هرچه زودتر منطقه را ترک کنند. باشندگان این روستاها بیان کرده‌اند که زمین‌های مذکور از چندین نسل به آنان به ارث رسیده و آنان برای سال‌های طولانی در این زمین‌ها زراعت و زندگی کرده‌اند. اما پس از تسلط دوباره‌ی طالبان بر افغانستان، کوچی‌ها در بخش‌های مختلف ولایت‌های هزاره‌نشین دعواهای حقوقی علیه هزاره‌ها به راه انداخته و ادعای مالکیت بر زمین‌های آنان را مطرح کرده‌اند. این ادعاها عمدتاً توسط «کمیسیون منازعات کوچی و ده‌نشین» طالبان بررسی شده است. اعضای این کمیسیون و مقام‌های محلی طالبان در ولایت‌های هزاره‌نشین به حمایت گسترده از کوچی‌ها و وارد کردن فشار و جریمه‌های سنگین بر هزاره‌ها متهم شده‌اند. در برخی موارد، زمین‌های هزاره‌ها به کوچی‌ها واگذار شده و در چندین مورد نیز هزاره‌ها مجبور به پرداخت جریمه‌های سنگین شده‌اند. در تازه‌ترین مورد، باشندگان مناطق «دوابی، باریگ آب، کوراله، حصارک، هوکک، سرمه، بهایی، قرچه، امرو، قرغه، وجمپول» از ظلم و زیاده‌روی کوچی‌ها به وزارت سرحدات و قبایل گروه طالبان شکایت کرده‌اند. اما تاکنون هیچ گونه توجه جدی از سوی این وزارت به شکایت‌های آنان صورت نگرفته است. باشنده‌گان این مناطق نیز گزارش داده‌اند که کوچی‌ها کشت‌زارهای آنان را با مواشی خود تخریب کرده و چندین نفر از مردم محلی توسط کوچی‌ها لت وکوب شده‌اند.
کمک ۶.۸ میلیون دلاری سویدن به صندوق بشردوستانه افغانستان
فرخنده: دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه ملل متحد (اوچا) اعلام کرد که سویدن مبلغ 6.8 میلیون دلار به صندوق بشردوستانه افغانستان برای سال 2024 کمک کرده است. این کمک‌ها باعث می‌شود که سویدن به عنوان چهارمین اهداکننده بزرگ و منظم به این صندوق شناخته شود. از زمان تأسیس صندوق در سال 2014، سویدن تاکنون بیش از 874 میلیون کرون سویدنی (معادل میلیون‌ها دلار) به افغانستان کمک کرده است. این اقدام در شرایطی انجام می‌شود که نهادهای مختلف ملل متحد بارها از کمبود بودجه هشدار داده‌اند و آن را تهدیدی جدی برای وضعیت بشردوستانه در افغانستان دانسته‌اند. هفته گذشته، برنامه جهانی غذا نیز اعلام کرد که به دلیل کمبود شدید بودجه، بیش از یک میلیون مادر و کودک در افغانستان از دریافت کمک‌های غذایی حیاتی محروم شده‌اند. کمک‌های سویدن به صندوق بشردوستانه افغانستان نشان‌دهنده تعهد این کشور به حمایت از مردم افغانستان و تقویت تلاش‌های بشردوستانه در این کشور است. با این حال، نیاز به کمک‌های بیشتر و پایدار همچنان احساس می‌شود تا بحران‌های انسانی در افغانستان مدیریت و بهبود یابد.
طالبان از ناپدید کردن افراد به‌عنوان سرکوب استفاده می‌کند
فرخنده: در پی مناسبت روز جهانی ناپدیدشدگان، عفو بین‌الملل به بررسی وضعیت ناپدیدشدگان در افغانستان پرداخته و اعلام کرده است که طالبان از ناپدید کردن افراد به‌عنوان ابزاری برای سرکوب منتقدان، از جمله روزنامه‌نگاران، مدافعان حقوق بشر و زنان معترض، استفاده می‌کند. این گزارش به‌ویژه بر نگرانی‌های شدید در مورد نقض حقوق بشر تحت حکومت طالبان تاکید دارد. عفو بین‌الملل در بیانیه‌ای تصریح کرده است که ناپدید شدن اجباری افراد نه تنها به‌عنوان یک ابزار سرکوب سیاسی بلکه به‌عنوان وسیله‌ای برای ایجاد فضای رعب و وحشت در میان جامعه مدنی و فعالان حقوق بشر به‌کار می‌رود. این سازمان تاکید کرده است که طالبان باید فوراً به این شیوه‌ها پایان داده و تمامی افراد تحت بازداشت را بدون قید و شرط آزاد کند. به‌گفته عفو بین‌الملل، در حالی‌که افغانستان از زمان آغاز درگیری‌ها در دهه ۱۹۷۰ شاهد یکی از بالاترین آمار ناپدیدشدگان اجباری در منطقه بوده است، وضعیت تحت حکومت طالبان به‌طور خاص تشدید شده است. این سازمان همچنین از جامعه بین‌المللی خواسته است تا فشار بیشتری بر طالبان وارد کند و اقدامات قاطعی برای پایان دادن به این نقض‌های شدید حقوق بشر اتخاذ نماید. دیدبان حقوق بشر نیز به‌طور مشابه اعلام کرده است که از اواخر دهه ۱۹۷۰ تاکنون، ده‌ها هزار نفر در افغانستان توسط نیروهای دولتی یا شبه‌نظامیان بازداشت و ناپدید شده‌اند. این سازمان با اشاره به تداوم و تشدید ناپدید شدن‌ها تحت حاکمیت طالبان، تأکید کرده است که این گروه به‌ویژه منتقدان و معترضان را هدف قرار داده و از بازداشت و ناپدید شدن‌های اجباری برای خاموش کردن صداهای مخالف خود استفاده می‌کند. گزارش‌های متعددی از نهادهای حقوق بشری و رسانه‌ها حاکی از آن است که طالبان به‌طور مستمر خبرنگاران، فعالان حقوق بشر، و معترضان را بازداشت و ناپدید می‌کند. این رفتارها باعث نگرانی‌های جدی در مورد آزادی بیان و حقوق زنان در افغانستان شده است. عفو بین‌الملل و دیگر سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر با محکوم کردن این اقدامات، خواستار پاسخگویی و محاکمه عاملان ناپدید شدن‌های اجباری و نقض‌های دیگر حقوق بشر هستند. این سازمان‌ها بر این باورند که جامعه جهانی باید برای فشار بر طالبان و حمایت از حقوق بشر در افغانستان، اقداماتی فوری و مؤثر انجام دهد.
دیدبان حقوق بشر: افغانستان با بحران ناپدیدشدگان اجباری روبروست
فرخنده: دیدبان حقوق بشر در گزارش تازه‌ای اعلام کرده است که افغانستان یکی از بالاترین آمارهای ناپدیدشدگان اجباری در جهان را داراست. این گزارش که به مناسبت ۳۰ آگست، روز جهانی ناپدیدشدگان، منتشر شده، نشان می‌دهد که از اواخر دهه ۱۹۷۰ تاکنون ده‌ها هزار نفر در افغانستان پس از بازداشت توسط نیروهای دولتی یا گروه‌های شبه‌نظامی ناپدید شده‌اند. بر اساس این گزارش، مقامات از تمامی جناح‌ها و در همه دوره‌ها در افغانستان از ناپدیدسازی اجباری به عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان استفاده کرده‌اند. این ناپدیدسازی‌ها همچنان به عنوان یک جنایت جدی بین‌المللی شناخته می‌شوند، و تا زمانی که سرنوشت افراد ناپدیدشده مشخص نشود، این جنایت ادامه خواهد داشت. دیدبان حقوق بشر در گزارش خود طالبان را یکی از اصلی‌ترین عوامل این نوع سرکوب در ۴۶ سال گذشته معرفی کرده و تأکید کرده است که این گروه از ناپدیدسازی اجباری برای ایجاد وحشت و کنترل مخالفان استفاده کرده است. قربانیان این جنایت شامل صدها نفر از نیروهای امنیتی دولت پیشین افغانستان هستند که بسیاری از آنها پس از بازداشت به صورت غیرقانونی اعدام شده‌اند. همچنین زنان بسیاری که هفته‌ها در بی‌خبری به سر برده‌اند، در زمره قربانیان قرار دارند. این گزارش به موارد ناپدیدسازی‌های اجباری در طول درگیری‌های شدید کابل بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ اشاره کرده و اعلام کرده است که بیش از ۶۰۰ نفر از جمله دانشجویان، روزنامه‌نگاران، و دیگر غیرنظامیان توسط نیروهای شبه‌نظامی مختلف از جمله شورای نظار، اتحاد، جنبش، حزب وحدت و طالبان بازداشت و ناپدید شده‌اند. در پایان، دیدبان حقوق بشر به ناپدیدسازی‌های اجباری بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ در قندهار اشاره کرده و یادآور شده است که نیروهای پولیس مورد حمایت ایالات متحده در این مدت مسئول حدود ۲۲۰۰ مورد ناپدیدسازی اجباری بوده‌اند، اما هیچ نهادی تاکنون مسئولیت این جنایت‌ها را بر عهده نگرفته است.
شلاق زدن سه نفر در ولایت خوست: محکومیت‌های طالبان در «محضر عام»
دادگاه عالی طالبان در یک گزارش تازه از شلاق زدن سه نفر در ولایت خوست خبر داد. فرخنده: امروز، پنج‌شنبه ۸ سنبله، دادگاه عالی طالبان با انتشار یک خبرنامه اعلام کرد که سه تن، شامل یک زن، به اتهام‌های «فرار از منزل و فراردادن یک زن از خانه‌اش»، در «محضر عام» شلاق زده شده‌اند. بر اساس این خبرنامه، این مجازات در شهرستان علی‌شیر ولایت خوست اجرا شده است و هر یک از این افراد ۳۹ ضربه شلاق دریافت کرده‌اند. دادگاه عالی طالبان همچنین افزود که متهمان به مجازات‌های زندان نیز محکوم شده‌اند: یکی از آنان به یک‌سال و شش ماه، متهم دوم به دو سال و متهم سوم به سه سال زندان محکوم شده‌اند. این اقدام طالبان در حالی صورت می‌گیرد که نهادهای جهانی و حقوق بشری، از جمله سازمان ملل متحد، به شدت به استفاده از مجازات‌های بدنی، به ویژه شلاق زدن در محضر عام، انتقاد کرده‌اند. این موضوع به یک روند مداوم تبدیل شده و طالبان در چهار روز گذشته به‌طور مکرر اقدام به شلاق زدن افراد به اتهام‌های مختلف در ملأ عام کرده‌اند. در روز چهارشنبه، طالبان دو نفر را در ولایت غزنی، در روز سه‌شنبه یک نفر را در کابل و در روز دوشنبه ۱۲ نفر را در زابل به اتهام‌های مختلف در «محضر عام» شلاق زدند. این اقدامات نشان‌دهنده استمرار سیاست‌های سختگیرانه طالبان و واکنش‌های گسترده جهانی به نقض حقوق بشر در افغانستان است.
هیلاری کلینتون: توشیح قانون جدید طالبان افتضاح است
هیلاری کلینتون وزیر خارجه ی سابق آمریکا روز گذشته( ۷سنبله) در صفحه ایکس خود نوشته است که جهان باید در برابر سیاست های زن ستیزانه ی طالبان ایستادگی کند. وی با اتتقاد تند از توشیح قانون جدید امربالمعروف و نهی از منکر طالبان، آن را افتضاح خوانده و گفته است که« آیا می خواهید بیبینید که بنیادگرایی تا کجا می تواند برود.» خانم کلینتون هم چنان خواستار موضیع گیری جهان علیه سیاست طالبان شده است. این در حالی است که ملا هیبت الله آخون زاده رهبر طالبان به تازگی قانون را توشیح کرده است که بر اساس آن صورت، صدا و بدن زنان عورت گفته شده است. قانون که واکنش ها و انتقادهای تند جامعه ی جهانی و فعالان حقوق بشر و معترضان را بر انگیخته است. پیش از این نیز جوزپ بورل مسؤل سیاست های خارجی اتحادیه ی اروپا دوشنبه(۵سنبله) طی یک بیانیه با ابراز نگرانی از وضعیت زندگی زنان افغانستان گفته بود که اتحادیه ی اروپا از توشیح قانون جدید هیبت الله وحشت زده شده است. فعالان حقوق زنان نیز یک هشتک اعتراضی را تحت عنوان(صدای ما عورت نیست). در شبکه های اجتماعی راه اندازی کرده است.