شبی سیاه تاریخ برای” یک زندگی” در زندان طالبان
روایت تلخ از داستان زندانی شدن دختر جوان افغان، که به جرم عدالت خواهی، دو روز را در زندان طالبان سپری کرده است. حکیمه مهدوی یکی از اعضای “جنبش عدالت خواهی زنان” است که از کافه ی «تبسم» توسط یکی از افردا نزدیک به طالب, که گفته می شود منحیث جاسوس در آن کافه بوده است دستیگر شده بود. آن شخص با استفاده از گوشی همراه فهمیده بود که حکیمه مهدوی یکی از اعضای جنبش عدالت خواهی است. حکیمه داستان زندانی شدن اش را این گونه روایت می کند: ” با دوستم سحر(مستعار) در کافه ی تبسم قرار گذاشتم، قرار بود روی یک برنامه از قبل پلان ریزی شده گفتگو کنیم، ما باهم می‌گفتیم ، میخندیدیم و قصه می کردیم. بی خبر از آن که چند دقیقه بعد این لبخند را برای همیشه از ما می‌گیرد. چند دقیقه ی نگذشته بود که باصدای وحشتناک، درب کافه بسته شد و همه جا را افراد وابسته به طالب گرفتند. رنگ از صورتم پرید، دستانم می لرزید و نفسم بند آمده بود. انگار هیچ راه فراری از این کابوس وجود نداشت. چهار طرفم نگاه کردم مردها یک گوشه و زن ها گوشه ی دیگر ایستاده بودند. همه ی آن نامرد های که به اسم مرد زندگی می کند به نوبت به جرم فاحشه و زنا شلاق می خوردند و گوشه ی دیگر می ایستاد. لحظه ی فکر کردم. اگر همه باهم درمقابل این ظلم صدا بلند کنیم هرگز این تحقیر را تجربه نخواهیم کرد اما چی ناگوار و‌درناک است که در این مسیر بی عدالتی، ظلم ، خیانت تنها زنان است که صدا بلند می کند و عدالت می خواهد. وقتی نوبت به من رسید. گوشی ام را گرفت و با یک تماس کوتا به مادرم گفت دخترت را به جرم فاحشه گری به حوزه می بریم و تماس قطع شد. ای کاش هیچ کسی زندان طالبان را تجربه نکند، یک شب یک سال برایم گذشت. بامن مثل حیوان رفتار میکرد و غذایی گندیده ی به من می داد که قابل خوردن و نوشیدن نبود. طالبان با لت و کوپ و سرو صورتم قسمت های از اعضای بدنم را شوک برقی می داد که نتوانم به رسانه نشان دهم. بار ها از من پرسید، با کی کار می کنی؟ از طرف کی پول میگیری؟ و چرا تظاهرات می کنین ؟ من فقط حق را می گفتم: ” ما به خاطر دفاع از حقوق زنان صدا بلند می کنیم و از هیچ کسی هم پول نمیگیریم و هیچ کسی هم مارا حمایت نمی کند”. ولی آن ها با ضربه های پی در پی هربار این سوال را تکرار می کرد. طالبان در مقابل رهایی من ده لک افغانی از خانواده ی من خواسته بود وقتی این حرف را شنیدم آرزوی مرگ می کردم. چون من میدانستم بجز دو برادر و مادر پیرم هیچ کسی ما را حمایت نمی کند. ای کاش میمیردم و این روزهای سخت زندگی و نابودی ام را تجربه نمی کردم. فردای ان روز برادرم با هشت لک افغانی، مره آزاد کرد و چون دو لک کم داشت خودش دوماه زندانی شد. این پایان داستان نیست! از آن روز به بعد فامیل به چشم حقارت به من می دید و خویش و قوم مرا به خانه اش اجازه نمی داد، می ترسید از اینکه با دیدن من طالبان برای ان ها مشکلی ایجاد کند. من روز ها را در اتاق و خانه های دوستانم گزراندم. بعد این همه سختی ها من و فامیل به ایران مهاجر شدیم. فعلا در کار شاقه «خیاطی» مصروفم تا پول قرض شده ی که در بدل رهایی ام پرداختند را بپردازم. من از جامعه ی جهانی می خواهم، لطفن به داد زنان افغانستان برسین. مخصوصن زنان رنجدیده و غمدیده ی هزاره که غم، اندوه،ظلم و خیانت سرنوشت شان شده است. ما هم انسان هستیم حق زندگی داریم، ما حق داریم منحیث یک انسان در جامعه حضور داشته باشیم. اگر طالبان این روایت من را می خواند باید بداند که من هیچ وقت در برابر ظلم آن ها تسلیم نخواهم شد، در هر گوشه ی دنیا باشم صدا بلند می کنم و از حقوق زنان و دختران افغان حمایت می کنم. این در حالی است که بار ها زنان معترض و زندانی شده از ظلم و شکنجه ی طالبان در زندان گزارش دادند. این روایت ها بیانگر زندگی زنان در زندان است. تاریخ باید بداند که زنان شجاع افغان به جرم عدالت خواهی روزها و ماه را در زندان های خفن و درناک طالبان سپری کردند. کبرا علی‌زاده
شرایط سخت و دشوار دانشجویان دختر در کابل
دانشجويان دختر با روزهای سخت، طاقت فرسا و وضعیت بد در کابل روزها را شب میکند. بسته شدن مکاتب ،دانشگاه‌ها و وضع محدودیت های طالبانی، روز به روز زندگی را برای دختران افغانستان تنگ تر می سازد. با وجودی نگرانی ها از افزایش محدودیت های طالبان درکابل، صدها دختر از ولسوالی ها و ولایات مختلف افغانستان برای تحصیل و یادگیری زبان در کابل امدند. زهرا از ولایت غزنی برای یاد گیری زبان انگلیسی به کابل امده است. وی که با چهارتن از دوستانش اتاق گرفته، می گوید گاز، بخاری، وهیچ مواد سوختی برای گرم کردن اتاق ندارد. زهرا می گوید، دو ماه می شود در کابل آمده است تا برای سپری کردن امتحان بین المللی تافل آمادگی بیگرد و برای ادامه ی تحصیل اش در بیرون از کشور اقدام نماید. وی هم چنان می گوید، محدودیت ها، سختی ها و سردی های این روزهای زمستان را هرگز فراموش نخواهد کرد، و برای رسیدن به اهداف بلند مدت اش، حاضر است هر گونه مشکلات اجتماعی، اقتصادی و سردی هوا را تحمل کند. این وضعیت تنها داستان زهرا نیست! فریبا دختری دیگری از ولایت بامیان است که برای یادگیری زبان انگلیسی به کابل آمده است. وی هم چنان می گوید، به خاطر افزایش محدودیت های چند روز قبل، سخت مورد انتقاد خانواده و دوستانش قرار گرفته است و اجازه نمی دهد که ازین بیشتر در کابل بماند. فریبا اما می گوید، من دیگر نمی خواهم بیشتر از این وقتم را در خانه ضایع کنم. من میمانم، تا رویایی کودکی ام را به واقعیت مبدل کنم. این در حالی است که بعد از بسته شدن مکاتیب و دانشگاه‌ها در کشور، مراکز آموزشی زبان‌های خارجی در ولایات نیز به روی دختران بسته شدند.
ادامه بازداشت دختران به اتهام«بدحجابی”
طالبان در ادامه بازداشت‌های دختران جوان به بهانه” بدحجابی” امروز ۱۳ دختر در کابل، ۲ دختر در ولسوالی مالستان ولایت غزنی و چندین تن دیگر را در ولایت‌های دایکندی، بامیان و بدخشان دستگیر و به زندان کشانیده است. منابع مردمی تایید میکند که نیروهای این گروه دست‌کم ۱۳ زن و دختر دیگر را از ساحه‌ی مکروریان، شهرک مهدیه و شهرک امیدسبز شهر کابل بازداشت کرده‌اند. منابع معتبر گفته است که این بازداشت‌ها در روزهای پنج‌شنبه، جمعه و شنبه اتفاق افتاده است. دختران بازداشت شده در غرب کابل از مناطق شهرک مهدیه و شهرک امیدسبز بوده است. به نقل از رسانه‌های اجتماعی” روز گذشته نیروهای امر به معروف طالبان پنج زن و دختر را از ساحه‌ی مکروریان شهر کابل بازداشت کرده و با خود برده‌اند. منبع می‌گوید که بازداشت‌شدگان شامل یک زن مسن، دو زن میان‌سال و دو دختر حدود ۱۷ و ۱۸ ساله بوده‌اند. به گفته‌ی منبع، تمامی این زنان و دختران بازداشت‌شده حجاب مناسبی داشتند؛ اما توسط نیروهای طالبان بازداشت شده‌اند.” همچنان مردم محل می‌گویند، طالبان امروز، از بازار شنیده در ولسوالی مالستان ولایت غزنی هم دو دختر را به اتهام” بد حجاب” بازداشت کرده اند. مردم می‌گویند” مناطق روستایی حجاب زنان تا بوده مطابق عرف و سنت اجتماعی بوده، اختطاف زنان در دایکندی، بامیان مالستان، بدخشان و… آشکارا نیت طالبان مبنی بر تحقیر قومی را نشان می‌دهد.” این درحالی است که در هفته‌های اخیر بازداشت زنان و دختران عمدتا هزاره و تاجیک از ساحات مختلف شهر کابل و ولايات گزارش شده است. برخی دختران قربانی این بازداشت‌ها، به رسانه‌ها مدعی شده است که طالبان در بدل پول آنان را رها کرده است. سازمان دیده‌بان حقوق بشر در گزارش سالانه خود گفته است که طالبان برخی از زنان را «هفته‌ها بدون اطلاع» بستگانشان نگه داشته‌اند و آن‌ها و اعضای خانواده‌شان را مورد «شکنجه» قرار داده است. گزارش: مصطفی شهریار
مولوی عنابی: دختران هزاره را به بهانه حجاب سرکوب کنید
یحیی عنابی، ملا امام یک مسجد در ولایت پنجشیر، در یک نوار تصویری که در شبکه‌های اجتماعی نشر شده است، می‌گوید «دختران هزاره» که حجاب مورد نظر تالبان را رعایت نمی‌کنند، توسط تالبان لت و کوب و زندانی شوند. طالبان در شهر کابل بخصوص منطقه دشت برچی و در ولایات نیز مناطق هزاره نشین را مورد فشار قرار داده و دختران را به بهانه حجاب دستگیر و زندانی نموده است. شاهدان عینی تایید می‌کنند که بیشترین جمع آوری زنان و دختران جوان به بهانه‌ی حجاب و اتهام بدحجابی توسط طالبان در این مناطق صورت گرفته است. حرف‌های این ملا امام مسجد مورد انتقادهای مردم و سیاسیون قرار گرفته است. عارف رحمانی نماینده پشین مردم در مجلس نمایندگان در شبکه ایکس نوشته‌است” این مولوی نادان و عاقبت نا اندیش مرتکب چنان حماقتی شد که نسل اندر نسل اش سر افکنده و شرمسار خواهند بود.” او طرح سوالی کرده و نوشته است” پرسش اساسی این است که هزاره ستیزی برای دیگران حتی کسانی از ایشان انتظار نمی رود چنین ساده و آسان شده است؟ چرا دیواری کوتاه از انسان هزاره نمی یابند؟ ” آقای رحمانی خودش پاسخی درباره این سوالات اش داده و گفته است” پاسخ ساده است: ریختن خون و آبروی انسان هزاره هزینه ندارد. آنگاه که هزاره ستیزی برای شوونیست ها و استبدادپیشگان و مزدوران شان هزینه های سنگینی داشته باشد؛ ستیز با انسان و جامعه هزاره پایان خواهد یافت. تا زمانی که انسان هزاره ستمگران و خودکامگان را به خاک سیاه ننشاند و از انسانیت و آبرو و حرمت ها و ارزشهای خود با قاطعیت دفاع نکند این ستمگری‌ها، تجاوزها، اهانت و تحقیرها ادامه خواهد داشت!” از سوی هم علما و سیاست مداران برجسته کشور نیز این روند محکوم کرده است. سیاسیون گفته است که دستگیری دختران جوان و زنان به بهانه حجاب عمل خلاف همه موازین شرعی و قانونی بوده و این کار بازی کردن با نوامیس جامعه اطلاق می‌شود. عبدالرسول سیاف سیاف یکی از علمای و سیاست مدار افغانستان طی نوشته‌هایش در شبکه‌های اجتماعی گفته است” از خدا بترسید و از پیامبر شرم کنید” او اشاره به افکار عمومی کرده گفته است، قهر مردم قهر خدا میباشد.” همچنان در این رابطه دیده‌بان حقوق بشر در گزارش تازه خود در مورد وضعیت حقوق بشر در جهان گفته است که طالبان سرکوب حقوق بشر به خصوص حقوق زنان و دختران را شدیدتر و گسترده‌تر کرده اند. سازمان دیده‌بان حقوق بشر در گزارش سالانه خود گفته است که طالبان برخی از زنان را «هفته‌ها بدون اطلاع» بستگانشان نگه داشته‌اند و آن‌ها و اعضای خانواده‌شان را مورد «شکنجه» قرار داده است. دفتر نمایندگی سازمان ملل در کابل (یوناما) نیز از روند تازه بازداشت زنان توسط طالبان به خاطر حجاب ابراز «نگرانی عمیق» کرده است. رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه دبیرکل و رئیس یوناما، اقدامات طالبان را در این زمینه را «تحقیرآمیز و خطرناک» خوانده است. ش ج بهار [contact-form][contact-field label=”Name” type=”name” required=”true” /][contact-field label=”Email” type=”email” required=”true” /][contact-field label=”Website” type=”url” /][contact-field label=”Message” type=”textarea” /][/contact-form]
واکنش سازمان‌های داخلی، منطقه و جهان در برابر سرکوب زنان در افغانستان
عکس گرفته شده از شبکه‌های اجتماعی علما و طلاب افغانستانی حوزۀ علمیۀ قم در بیانیه‌ای رفتار سرکوب کننده و خشونت آمیز طالبان در برابر زنان را محکوم کرده گفته است گرفتاری زنان به بهانه حجاب رفتار ناشاییست میباشد. رسانه فرخنده: در این بیانیه آمده است« ادارۀ طالبان در ادامۀ سیاست‌های زن‌ستیزانه و غیرشرعی خویش، پس از محروم‌ساختنِ زنان از حق تحصیل، کار و آزادی، اینک به بهانۀ حجاب؛ اقدام به تحمیل فرهنگ قبیلۀ و سیاست بادیه‌نشینی خود نموده‌اند و هم‌سو با این سیاست، بانوان عزت‌مند شهر کابل و برخی ولایات کشور را بازداشت، شکنجه، زندانی و هتک حرمت نموده‌اند. این در حالی است که طبق شواهد و بررسی‌های صورت گرفته، تمامی دختران و بانوان بازداشت شده، پوششِ مطابق با موازین شرعی، طبق هر دو مذهب حنفی و جعفری (پوشانیدن کامل بدن، جز صورت و دست‌ها) را داشته‌اند. تحمیل پوشش خارج از محدودۀ تعریف شده در شرع مقدس، هدفی جز فروکاستنِ شریعت به فرهنگ قبیله‌ای ندارد.» در این بیاینه تذکر داده شده و گفته است که زنان، نصف پیکرۀ جامعه را تشکیل می‌دهند؛ حذف، طرد، تهدید و نادیده گرفتن آنان با هیچ منطق و معیاری قابل توجیه و پذیرش نیست. مردم مظلوم افغانستان، به‌ویژه زنان این کشور، بیش از یک سده است که به صورت مداوم تحت شکنجه، استبداد، طرد و تبعیض قرار دارند. تجربۀ تاریخی ثابت کرده است که به کارگیری سیاست‌حذف و سرکوب، طرد و تبعیض، ایجاد وحشت و خشونت در میان شهروندان، ممکن است چند روزی بقای حکمرانان ستم‌پیشه را تضمین کند؛ اما سرانجام، خشم مردم و خداوند را در پی خواهد داشت. علما و طلاب افغانستانی حوزه علمیه قم گفته است که، سیاست اهانت‌آمیز و شرم‌آور ادارۀ طالبان در قبال زنان و دختران عزت‌مند کابل و سایر ولایت‌ها را خلاف شرع و شئون اسلامی، مصالح علیای ملی، نقض قوانین انسانی و بین‌الملی دانسته و آن را به شدت تقبیح و محکوم می‌نمایند و ادارۀ طالبان را از ادامۀ چنین رفتارهای غیردینی و ضد انسانی برحذر داشته و تأکید می‌کنند که بیش از این حیثیت، عزت و غرور مردم افغانستان را بازیچۀ سیاست‌های نسجیدۀ خویش نسازند و به‌ویژه هتک حرمت و غیرت ناموسی آنان را مورد سنجش و آزمایش قرار ندهند. همچنین از مجامع بین المللی، کمیسیون حقوق بشر، به‌ویژه حامیان مالی و فکری ادارۀ طالبان میخواهند که بیش از این، نسبت به نقض حقوق بشر و قوانین بین المللی توسط ادارۀ طالبان بی تفاوت و نظاره‌گر این صحنه‌‌های شرم‌آور نباشند، برای پاسداری از ارزشهای انسانی و قوانین بین المللی احساس مسئولیت و برای جلوگیری از سیاست‌های استبدادی این گروه اقدام عملی کنند. همچنان، دیده‌بان حقوق بشر در گزارش تازه خود در مورد وضعیت حقوق بشر در جهان گفته است که طالبان سرکوب حقوق بشر به خصوص حقوق زنان و دختران را شدیدتر و گسترده‌تر کرده اند. دیده‌بان حقوق بشر سی و چهارمین گزارش سالانه خود در مورد وضعیت حقوق بشر در جهان را در ۷۴۰ صفحه منتشر کرده و عملکرد حقوق بشری را در بیشتر از ۱۰۰ کشور به شمول افغانستان مورد بررسی قرار داده است. در این گزارش آمده است که ممنوعیت کار زنان در سازمان‌های بین‌المللی توسط طالبان، بسیاری از زنان افغانستان را از امرار معاش محروم کرده است. همزمان با «بازداشت زنان به خاطر حجاب»، جبهه آزادی از حمله به ماموران امر به معروف طالبان در کابل خبر داد. سازمان دیده‌بان حقوق بشر در گزارش سالانه خود گفته است که طالبان برخی از زنان را «هفته‌ها بدون اطلاع» بستگانشان نگه داشته‌اند و آن‌ها و اعضای خانواده‌شان را مورد «شکنجه» قرار داده است. همچنین دفتر نمایندگی سازمان ملل در کابل (یوناما) نیز از روند تازه بازداشت زنان توسط طالبان به خاطر حجاب ابراز «نگرانی عمیق» کرده است. رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه دبیرکل و رئیس یوناما، اقدامات طالبان را در این زمینه را «تحقیرآمیز و خطرناک» خوانده است. گفتنی است که حبیب‌الله بدر، معاون نظامی اداره‌ی زندان‌های طالبان می‌گوید که ۱۹ هزار نفر به‌شمول ۸۰۰ زن در سراسر افغانستان در زندان‌های این گروه زندانی هستند. معاون نظامی اداره‌ی زندان‌های طالبان در مصاحبه با تلویزیون ملی افغانستان تحت کنترل این اداره، این آمار را ارایه کرده است. او گفته است که هیچ زندانی سیاسی در زندان‌های طالبان وجود نداشته و همه‌ی آن‌ها زندانیان متهم به جرایم جنایی هستند. ش ج بهار
ایجاد ترس به بهانه اصلاح از سوی طالبان به مراکز آموزشی
طالبان با وجود ممنوع کردن تحصیل و تعلیم دختران، همچنان فشارهای روز افزون را بر روزنه‌های اندک تعلیمات ابتدایی آورده تا از همین آدرس‌ها نیز زنان و دختران را ممنوع نماید. گشت طالبان به بهانه‌های مختلف و وارد شدن به مراکز باعث ایجاد ترس بین دختران دانش آموز گردیده است. اما دختران هنوز بخاطری فراگیری علوم، ترس به جان خریده و از اهانت چشم پوشی کرده و بدون اعتراض به صنف‌هایشان، حاضر شده است. به گفته دختران فعلا نه گوش شینوایی است و عملی برای اقدام، تنها قربانی سیاستها در افغانستان زنان بوده و است. حسینا دختری که برای فراگیری زبان انگلیس اقدام کرده و می‌خواهد با فراگیری این زبان راهی برای برون رفت از مشکلات اش پیدا کرده تا در آینده بتواند شامل بورسهای دانشگاهی گردد. می‌گوید بار طالبان با آمدنهای غافل گیرانه دختران را ترسانده اما دختران، از درس شان عقب نشینی نکرده است و به درسهای شان برای فراگیری زبان انگلیسی ادامه داده است. حسینا گفت« در داخل صنف یازده شاگرد اناث و پنج شاگرد از قشر ذکور بودیم معیار تعریف شده و تفکیک صنف‌ها بین پسر و دختر شده بود، پرده سفید کلان صنف را به دو حصه تقسیم نموده بود، سرگرم تمرین صحبت‌کردن بودیم که یکی از استادان با حالت سراسیمه آمد، و گفت:« امر به معروف طالبان آمده»، من که در چوکی اول نشسته بودم چنان بالایم تاثیر کرد که قلبم از دهنم بیرون می‌شد و به شدت می‌تپید، همه‌ی دختران طرف تهکوی یا زیر زمین دویدیم، من که خیلی ترسیده بودم و همچنان گلویم را بغض می‌فشرد. هر قدم که پایین طرف تهکوی می‌رفتم، احساس می‌کردم، طرف تاریکی و نابودی خودم می‌روم. سیاهی تهکوی شبه سیاهی سرنوشت ما بود، که به خاطر حق اساسی خود آن‌چنان پنهان می‌شدیم. دلم برای خودم سوخت و با حالت مأیوسانه طرف دیگر دختران دیدم که هر کدام حالت دور از وصف را داشتند، دو تا از صنفی‌هایم گردن همدیگر را گرفته بود و زار زار گریه می‌کردند.» با حالت پریشان ادامه و گفت، آن روز طالبان رفتند، استاد صنف با حالت آشفته و صدای آهسته از دختران معذرت خواهی و گفت جبران نیم ساعت هدر رفته را یک ساعت دیگر مهیا خواهد کرد. آن نیم ساعت شاید سالی برای من و همصنفی‌هایم گذشت اما حسینا بعد از تعریف ماجرا به خانواده اش، فامیلش به هراس انداخته و باعث شده که دیگر حسنیا به مرکز آموزشی زبان حاضر نشود. دینا آموزگار دیگر می‌گوید« وقتی نام طالب را می‌شنویم دیگر تمام داشته‌‌ها در ذهن‌مان دود شده به هوا می‌رود. وی گفت:” تمرین گفتگو داشتیم که یک طالب با هیکل وحشتناک داخل صنف شد، بدنم سرد شد، چادرم را پیش‌تر از قبل به‌سر کردم و ماکس زدم. همه‌ی دختران همین کار را کرد، با وارد شدن او همه‌چی به‌هم خورد، هیچ بلند حرف‌زده نمی توانستیم و حتی با اشاره گپ می‌زدیم، گرچی با رعایت اصول صنف‌ها دایر گردیده بود اما بازهم دختران ترسیده بودند، طالب یک ساعت مکمل در صنف ما حرف اما نمیدانم چی گفت، زیرا در آن وقت ضمن گذشتن ساعت به آهسته‌گی تمام حواس مان به مساییل بود که بهانه پیدا نکند و صنف ما را با بهانه مختلف بسته نکند.» دینا با حرف و گفته‌هایش با استعداد بنظر میرسد، می‌گوید همواره مسیر پر تلاطم را در راه علم و دانش طی کرده، از سخت‌ترین چالش‌های روزگار گذشته که حتی با مرگ هم دست و پنجه نرم کره، اما با جسارت تمام پیروز میدان شده است. می‌گوید« اینبار قضیه فرق دارد، با آمدن طالبان و فرمان منع تحصیل فهمیدم که به تنهایی نمیتوانیم که راه بجایی بیبریم.» دینا از همه دختران خواست که تلاش کنند و از شرایط سخت و دشوار فرصتی خوب بسازند و تسلیم نشوند، او گفت، باورد دارد که زمان خوب از راه میرسد اما شاید دیرتر. در همین حال استادان دانشگاه و مراکز آموزشی به این باور است که، دختران افغانستان با استعداد و توانایی‌های که دارند، اگر فرصت برای تحصیل برایشان مهیا گردد، در زمینه تحصیل موفق عمل خواهند کرد. شجاع” اسم مستعار” می‌گوید که دختران افغانستان در این دو سال منع تحصیل، آسیب‌های فراوان را متحمل شده که اگر ادامه پیدا کند، نصف جامعه افغانستان از سیر عملی منطقه و جهان پس مانده خواهد شد. آنان با استناد احادیث و گفته‌های” حضرت محمد” ص” پیغمبر دین مبین اسلام می‌گویند که فرا گرفتن علم برای مرد و زن مسلمان فرض است و هر شخص باید در این راستا تلاش کنند. گفتنی است که کارشناسان می‌گویند که پس از به‌جود آورده شدن رژیم طالبان، نهادهای تحصیلی و آموزشی به‌گونه ویژه مورد دگرگون‌سازی قرار گرفتند. تغییر در کیفیت و دستبرد در نصاب آموزش و تحصیل، تغییر در شکلیات و امور اداری، کُندسازی فرایند بروکراسی، سرآمد مدرسه و جولان ملاها در دستگاه حاکمیت، تغییر جزئیات و مهر و تصدیق در مدارک و صدور آن به‌واسطه ادارات و نهادهای رژیمی که اعتبار، مشروعیت و رسمیت ملی و بین‌المللی ندارد؛ و مهم‌تر از همه بسته‌شدن دانشگاه‌ها و مکاتب به‌روی دختران که بیانگر بی‌ارزشی تحصیل و کسب علم و آموزش در نگرش طالبانی است، مسبب تولد نوعی بینش بی‌رنگی و ارزش‌باختگی نسبت به تحصیل و آموزش، و فروپاشی اعتبار نهادهای اکادمیک در باور جمعی گردید است. کبرا “علی زاده”
تهدید و تعقیب زنان معترض توسط طالبان و افزایش نگرانی از افسردگی زنان
یک نهاد حقوق بشری: زنان معترض به دلیل مطالبه حقوق خود با «خشونت و سوء‌استفاده» از سوی طالبان روبه‌برو هستند. نهاد مدافع حقوق بشری موسوم به «فریدم نو» در واکنش به خودکشی یک عضو تیم «جنبش اتحاد و همبسته‌گی زنان» در کندز می‌گوید که زنان معترض به دلیل مطالبه حقوق خود با «خشونت و سوء‌استفاده» از سوی طالبان روبه‌برو هستند. نهاد فریدم نو جمعه‌شب، ۱۵ جدی، از خودکشی زهرا محمدی، یکی از زنان معترض، ابراز تأسف کرده است. این نهاد در صفحه ایکس خود نوشته است: «ما از گزارشهای رسیده از افغانستان مبنی بر خودکشی زهرا محمدی، فعال حقوق زن، پس از آزادی از زندان طالبان، بسیار متأسفیم. جان بازیگران مدنی باید محافظت شود.» این در حالی است که روز گذشته منبعی از تیم جنبش اتحاد و همبسته‌گی زنان، به فرخنده نیوز تایید کرد که یک عضو این تیم به‌تازه‌گی خودکشی کرده است، گفت که پیکر بانو محمدی روز یک‌شنبه هفته گذشته به خاک سپرده شد. منبع افزود که پس از آزادی این زن، خانواده‌اش فشار‌ها و محدودیت‌ها بر وی را افزایش دادند تا جایی‌که مانع صحبت با دوستانش می‌شدند. همچنان «فریدم نو» در واکنش به بازداشت شماری از دختران به اتهام «بدحجابی» از سوی طالبان در کابل نیز گفته است که افراد بازداشت شده باید به‌گونه فوری آزاد شوند. این نهاد تصریح کرده است: «دستگیری زنان در منطقه اکثریت هزاره‌نشین کابل به دلیل عدم پایبندی به قوانین حجاب اجباری بار دیگر نشان‌دهنده سیاست‌های واپس‌گرایانه طالبان است.»
شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان: زنان را به بند نکشید
رسانه فرخنده این اعلامیه بدون دخل و تصرفی به دست نشر سپرده است. “ به نام آزادی “ اعلامیه شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در رابطه ؛ با دستگیری دختران بیگناه از خیابان های کابل توسط گروه تروریستی طالبان . وضعیت غرب کابل ( دشت برچی ) در این چند روز به شدت خراب است ، گروه تروریستی طالبان دختران را به گونه بسیار وحشیانه به بهانه بدحجابی با خود میبرند. مخصوصا امروز که دختران با شور و اشتیاق بخاطر روز مادر بیرون آمدند تا برای مادر شان هدیه تهیه کنند . طالبان با تعداد زیادی از نیروها و وسایط برچی را اشغال کردند و دختران را با تحفه و کیک هایی که برای روز مادر خریده بودن با زور و شکنجه سوار بر موتورها کزده و به مکان های نامعلوم انتقال دادند و در جواب خانواده های نگرانی که برای نجات دختران شان به حوزه ها رفته اند اظهار بی اطلاعی کرده اند . متاسفانه در این سه روز بیش از صدها دختر و زن جوان را به بهانه حجاب یا ویدیو گرفتن از طالبان با خود برده اند. لذا ؛ ما زنان معترض افغانستان در مقابل این جنایات علنی و ظلم و ستم آشکار و این نقض علنی حقوق بشری صدای عدالت خواهی مان را بلند میکنیم و برای آزادی دختران بیگناه دادخواهی می نماییم . و اعتراض مان را نسبت به آپارتاید جنسیتی و نقض علنی حقوق بشری در افغانستان و همچنین سکوت خفت بار جامعه جهانی و سازمان حقوق بشر اعلام میداریم . جامعه جهانی و سازمان ملل باید برای پایان این وضعیت اسفبار حاکم در افغانستان اقدامی جدی و فوری داشته باشند. ما خواهان توقف این وضعیت وحشتناک و بد هستیم . ما خواهان آزادی بدون قید و شرط دختران از چنگال تروریستان هستیم . ما خواهان رسیدیگی به وضعیت بحرانی موجود در افغانستان هستیم . #BanTaliban #NoToTaliban #UN_Stop_Supporting_The_Taliban شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان . جدی 1402 شمسی ، ژانویه (January) 2024 میلادی ، جمادی الثانی 1445 قمری
تلاش دختران افغانستان برای یافتن راه بدیل برای تحصیل
روزنامه فایننشال تایمز گزارش داده که ممنوعیت تحصیل زنان در افغانستان سبب رو آوردن ده‌ها هزار دختر افغان به استفاده از برنامه‌های آموزشی آنلاین در دانشگاه “پیپل” در امریکا و مرکز آموزشی آنلاین در بریتانیا شده است. در گزارش آمده که در سال ۲۰۲۳ دست‌کم ۲۱ هزار دانش‌جو برای آموزش آنلاین در دانشگاه “پیپل” امریکا ثبت‌نام کرده‌اند. بربنیاد این گزارش، دوره‌های آموزشی تجارت و زبان انگلیسی از برنامه‌های محبوب این دانش‌جویان‌اند. فعالان بخش زنان می‌گویند که دختران و زنان در محدودیت‌های فراوان در افغانستان گیر کرده اند. آنان گفتند که حاظر شدن به صنف‌های حضوری در کشورهای خارج نیازمند داشتن پاسپورت میباشد که آنهم برای زنان در افغانستان با جنجال‌های فروان همراه است و همچنان گرفتن اسناد تحصیلی با مشکلات و جنجال‌های فروان همراه شده است. به باور فعالان بخش زنان، بیرون رفتن زنان در افغانستان با مشکلات و قوانین بسیار سخت روبرو شده که هر زن وقتی بیرون شدن باید یک مرد را به عنوان محرم با خود داشته باشد، همچنان زنان فعلا حق داخل شدن به دانشگاه‌ها را ندارند و زنانکه میخواهند اسناد تحصیلی شان را تکمیل و بدست بیاورند، اعضای فامیل درجه یک شان که مرد باشد، باید آن مراحل را طی کند. فعالان بخش زنان، گفتند که این روند می‌تواند صدمه جبران ناپذیری را در جامعه تحصیلی و علمی زنان وارد کند، زیرا با رشد چنین باورها دیگر کار و تحصیل زنان آرزوی نافرجام خواهد شد. گفتنی است که طالبان بعد گرفتن دوباره افغانستان قوانین سخت‌گیرانه را علیه زنان بکار بسته است. آنان طی دو سال گذشته، زنان را از کار، تحصیل و تعلیم ممنوع کرده و فرمان‌های پیهم علیه محدودیت زنان صادر کرده است.
به بند کشیدن دختران جوان به بهانه حجاب توسط طالبان در کابل
بر بنیاد گزارشهای مردمی امروز چهارشنبه ۱۳ جدی ۱۴۰۲ طالبان در غرب کابل خانواده‌های که دختران شان را به اتهام بد حجابی دربند کرده بودند وادار کرده که تبلیغات حجاب را راه اندازی نماید. تعداد مظاهره کنندگان اندک معلوم می‌شود، آنان بنرهای تبلیغاتی حجاب را در خیابان‌های منطقه برچی با خود حمل کرده و با بلندگوهای نصب شده روی موتر نوع مازدا رعایت حجاب را تبلیغ می‌کردند. بر اساس گفته‌های مردم این مظاهره‌کنندکان به اجبار به این کار فرا خوانده شده و بخاطر رهایی دختران شان تبلیغ را راه اندازی کرده اند. از سوی هم بر بنیاد معلومات رسیده به رسانه فرخنده، امروز سومین روز است که در شهر کابل بخصوص منطقه دشت برچی بازداشت دختران به بهانه حجاب جریان دارد. منابع که نخواست نام از آنان گرفته شود به رسانه فرخنده می‌گویند، که جمع آوری دختران به بهانه‌ی حجاب و اتهام بدحجابی از مناطق پل خشک، ایستگاه نانوایی، مراکز تجارتی، تانک تیل و چندین منطقه دیگر جریان دارد. بر اساس معلومات رسیده به رسانه فرخنده تا حالا دو موتر نوع مازدا از دختران جمع آوری شده به حوزه‌های امنیتی انتقال داده شده است. بر اساس تاکید منابع، دختران با حجاب نیز در بین جمع آوری دختران بوده است و نیروی طالبان تنها دختران و زنان جوان را گرفتار و به زور داخل موتر انداخته و انتقال می‌دهند. یکی از شاهدان عینی گفت،” من و دوستم باهم در حرکت بودیم که چشمان به نیروهای طالبان افتاد تا به دوستم اشاره کردم که طالبان رسیدند، من در یکی از دکان‌های اطراف پنهان شدم و بعدا فرار کرده به خانه رساندم اما رفیقم را که حجاب کامل داشت مورد لت و قراداد و حین زدند می‌گفتند که این دختر نجس چرا آرایش کرده است و با لت و کوب و همچنان توهین و تحقیر او را با خود بردند.” شاهدان عینی می‌گویند که نیروهای مرد طالبان زنان را به زور بغل کرده و به موترهای مخصوص انتقال می‌دهند. زنان و دختران که مقامت می‌کنند را با دنده و شوک برقی وادار به انتقال میکند. این در حالی است که منابع مردمی در منطقه برچی شهر کابل روز دوشنبه از بازداشت چندین دختر به اتهام بد حجابی خبر دادند. آنان گفتند که نیروهای امر به معروف طالبان دختران بازداشت شده به جایی نامعلوم انتقال داده است. مردم محل، امروز نیز از بازرسی نیروهای امر به معروف و نیروهای دیگر طالبان در چندین نقطه‌ی دشت برچی خبر داده است. منطقه پل خشک، تانک تیل، مرکز تجارتی برچی سیتی سنتر، مرکز تجارتی سیتی واک و مرکز تجارتی بهار سراب از مکان‌های بر رسی شده نیروهای امر به معروف طالبان بوده که چندین تن دختران را در این محلات بازداشت کرده است. طالبان حین بازداشت دختران، با رفتار نا مناسب و لت و کوب آنان را گرفتار کرده اند. به گفته مردم محل نیروهای امر به معروف طالبان در این مراکز زنان و دختران را محاصره کردند. زنان و دخترانی را که«دامن کوتاه» و «شلوار کوبای» داشتند را به جرم«بدحجابی» بازداشت کرده‌اند. شاهدان عینی گفتن که طالبان حین گرفتاری زنان و دختران با مردم محل نیز با خشونت رفتار کرده و مردم را از محل متواری می‌کردند. شمار بازداشت شدگان هنور معلوم نیست اما شاهدان عینی از بازداشت زیادی از دختران و زنان خبر داده، گفتند که در نقاط مختلف برچی این بازداشت‌ها صورت گرفته است. گزارش: مصطفی شهریار