تلاش‌های نافرجام زنان آموزگار در افغانستان
صدیقه به عنوان آموزگار به این باور است که آموزگاران افغانستان در حاشیه قرار گرفته است. صدیقه( نام مستعار) زن که بیشتر از پنج سال می شود که دریکی از مکتب های دولتی افغانستان معلم است، وی دو سال به شکل حق الزحمه تدریس کرده و در سال ۲۰۱۹ در آزمون رقابت که در دوران جمهوریت توسط کمیته ملی امتحانات افغانستان برای جذب معلمان در مکتب های دولتی اخذ می‌گردید توانست با کسب نمره در این آزمون مورد نظر در یکی از مکتب های دولتی جذب شود. صدیقه از رشته کیمیا دارالمعلمین سید جمال الدین افغان از کابل فارغ‌التحصیل گردیده و مشغول تدریس این مضمون و بیولوژی بوده، در حال حاضر مضمون چون ساینس و دیگر مضمون های مربوط به رشته تحصیلی اش را در صنف ابتدایی تدریس می‌کند. وی قدرت گرفتن دوباره طالبان در افغانستان را یک شوک بزرگ برای همه مردم و زنان کشور می داند. صدیقه:” من به مدت چهار سال می شود که به عنوان معلم در یکی از مکاتب دولتی افغانستان مشغول تدریس دانش آموزان پسر هستم، و یکی از اهداف و آروزم آموزگار شدن بود و برای رسیدن به این آروز و و هدفم زحمتی زیادی را کشیدم و مشکلات زیادی را متقبل شدم، بعد از حضور طالبان در افغانستان آن هم بعد بیشتر ۲۰ سال برایم یک شوک بزرگ بود. وقتی که مکتب‌ها در اوایل آمدن این گروه بسته شد، به من حس نا امیدی دست داد با خود گفتم یعنی این همه زحمت من، برای درس خواندن و آموزگار شدن به باد رفت!” صدیقه مانند دیگر آموزگاران افغانستان در وضعیت بد اقتصادی به سر می برد، وی با شش هزار افغانی ماهانه معاش زندگی خود و خانواده اش را اداره می کند وی می گوید که بعد از حضور طالبان معاش هر آموزگار نسبت به دوران جمهوریت کمتر شده و با قیمت شدن مواد خوراکی و سوختی تامین این هزینه برایش دشوار تر شده است. صدیقه با معاش کمی آموزگار مجبور است خانواده ۹ نفره‌اش را سیر کند، چون او تنها فرد کارگر خانواده است وی پدرش را بیشتر از هفت سال می شود از دست داده و برادرانش خورد است. صدیقه:” بعد از رفتن پدرم من فرزند برزگ خانواده بودم و مجبور بودم که کار کنم، با حمایت مادرم توانستم آموزگار شوم.” از صدیقه درباره مکتب که در آن تدریس می‌کند و روند تدریس در این روزها را پرسیدم؟ صدیقه:” من در مکتب که لیسه است تدریس می‌کنم ، به دلیل دور بودن مکتب مجبورم تقریبا یک و نیم ساعت پیاده بیروم تا ساعت ۸ در آن جا حاضر باشم در دروان جمهوریت دروان لیسه را تدریس می کردم و حالا که به آموزگاران زن اجازه نیست که صنف های لیسه و متوسطه را تدریس کنم به همین خاطر دوران ابتدایی از صنف چهارم تا ششم را درس می دهم.” از وی در باره کیفیت درس مکتب‌های دولتی پرسیدم؟ صدیقه:” بعد از سقوط نظام و از بین رفتن مکتب‌ها و بیرون شدن بسیاری از استادان مسلکی مکاتب را دچار مشکل ساخته و از همه مهم تر جذب آموزگاران خلاف رشته یکی از مشکلات جدی مکتب‌های دولتی در افغانستان است که هیچ وقت به آن رسیدگی صورت نگرفته است” از وی پرسیدم که آیا بعد از حضور طالبان چی تعداد از همکارانش از وظیفه برکنار شده است؟ صدیقه:” دیگر ولایت‌ها را نمیدانم آیا واقعا آموزگاران زن از وظيفه شان برکنار شده یا نی؟ ولی در مکتب که من آموزگار هستم هیچ یکی از هم کارهایم چه زن و مرد از وظیفه اش برکنار نشده است، در سال ۲۰۲۲ آموزگاران زن مجبور شدند که از مکتب پسرانه به شکل خدمتی در مکتب های دخترانه که تا صنف ششم باز است برای تدریس بیروند، و امسال برای ما گفت شده که می توانید از صنف اول تا ششم را تدریس کنید و در مکتب های دخترانه منطقه ما استادان مرد که به دلیل نبود صنف های متوسطه و لیسه دخترانه، اضافه تشکیل بودند از مکتب دخترانه به مکتب های پسرانه تبدیل شدند.” او درباره دختران حالا نمیتوانند ادامه تحصیل کند گفت،” خوب یادم است یکی از دانش آموزم در صنف ششم غیر حاضری زیاد داشت یک روز که به مکتب آمده بود ازش پرسیدم دخترم چرا به مکتب نمی آیی کدام مشکل داری، جوابش اشک ام را درآورد( در این‌جا صدای صدیقه گرفته شد از صدایش معلوم بود که به عنوان یک آموزگار و زن که کار کردن و تحصیل‌اش در کشور برایش ممنوع شده چقدر درد آورد بوه) گفت استاد من نمی آیم چون نمی خواهم صنف ششم را تمام کنم می خواهم ناکام شوم تا بتوانم سال آینده هم به مکتب بیایم، این واقعا عمق فاجعه است دختران که در این سن باید در شرایط روحی و روانی خوب و با ذهنیت آرام درس شان بخواند بجایش فکر می کند که چگونه خود را ناکام کند تا بتواند دوباره به مکتب بیاید، واقعا ناراحت کننده و مایوس کننده است جای تاسف است که باز هم یک نسل ما بیسواد باقی می ماند.” صدیقه در آخر تذکر داد و گفت، که وضعیت آموزگاران در افغانستان در روان جمهوریت وضعیت اقتصادی و خوبی نداشتند، در دوران طالبان وضعیت اقتصادی این آموزگاران بدتر شده است نه بهتر. طالبان بعد از وارد شدن به کابل، محدودیت‌های زیادی را بر حق کار و تحصیل زنان و دختران وضع کرده اند. این گروه مکاتب متوسطه و لیسه را به روی دانش‌آموزان دختر بر اساس فرمانی تا “امر ثانی” بستند. این فرمانها واکنش‌های نهادهای بین‌المللی و جامعه جهانی از جمله سازمان همکاری اسلامی را در پی داشت و این نهاها اقدام طالبان را محکوم کرده اند. همچنان سازمان همکاری اسلامی ممنوعیت تحصیل زنان و دختران را “مخالف شریعت و سنت‌های اسلام” خواند و از طالبان خواستند تا ممنوعیت کار زنان در موسسات خیریه را لغو کنند. لیلا رضایی
ایجاد ترس به بهانه اصلاح از سوی طالبان به مراکز آموزشی
طالبان با وجود ممنوع کردن تحصیل و تعلیم دختران، همچنان فشارهای روز افزون را بر روزنه‌های اندک تعلیمات ابتدایی آورده تا از همین آدرس‌ها نیز زنان و دختران را ممنوع نماید. گشت طالبان به بهانه‌های مختلف و وارد شدن به مراکز باعث ایجاد ترس بین دختران دانش آموز گردیده است. اما دختران هنوز بخاطری فراگیری علوم، ترس به جان خریده و از اهانت چشم پوشی کرده و بدون اعتراض به صنف‌هایشان، حاضر شده است. به گفته دختران فعلا نه گوش شینوایی است و عملی برای اقدام، تنها قربانی سیاستها در افغانستان زنان بوده و است. حسینا دختری که برای فراگیری زبان انگلیس اقدام کرده و میخواهد با فراگیری این زبان راهی برای برون رفت از مشکلات اش پیدا کرده تا در آینده بتواند شامل بورسهای دانشگاهی گردد. می‌گوید بار طالبان با آمدنهای غافل گیرانه دختران را ترسانده اما دختران، از درس شان عقب نشینی نکرده است و به درسهای شان برای فراگیری زبان انگلیسی ادامه داده است. حسینا گفت« در داخل صنف یازده شاگرد اناث و پنج شاگرد از قشر ذکور بودیم معیار تعریف شده و تفکیک صنف‌ها بین پسر و دختر شده بود، پرده سفید کلان صنف را به دو حصه تقسیم نموده بود، سرگرم تمرین صحبت‌کردن بودیم که یکی از استادان با حالت سراسیمه آمد، و گفت:« امر به معروف طالبان آمده»، من که در چوکی اول نشسته بودم چنان بالایم تاثیر کرد که قلبم از دهنم بیرون می‌شد و به شدت می‌تپید، همه‌ی دختران طرف تهکوی یا زیر زمین دویدیم، من که خیلی ترسیده بودم و همچنان گلویم را بغض می‌فشرد. هر قدم که پایین طرف تهکوی می‌رفتم، احساس می‌کردم، طرف تاریکی و نابودی خودم می‌روم. سیاهی تهکوی شبه سیاهی سرنوشت ما بود، که به خاطر حق اساسی خود آن‌چنان پنهان می‌شدیم. دلم برای خودم سوخت و با حالت مأیوسانه طرف دیگر دختران دیدم که هر کدام حالت دور از وصف را داشتند، دو تا از صنفی‌هایم گردن همدیگر را گرفته بود و زار زار گریه می‌کردند.» با حالت پریشان ادامه و گفت، آن روز طالبان رفتند، استاد صنف با حالت آشفته و صدای آهسته از دختران معذرت خواهی و گفت جبران نیم ساعت هدر رفته را یک ساعت دیگر مهیا خواهد کرد. آن نیم ساعت شاید سالی برای من و همصنفی‌هایم گذشت اما حسینا بعد از تعریف ماجرا به خانواده اش، فامیلش به هراس انداخته و باعث شده که دیگر حسنیا به مرکز آموزشی زبان حاضر نشود. دینا آموزگار دیگر می‌گوید« وقتی نام طالب را می‌شنویم دیگر تمام داشته‌‌ها در ذهن‌مان دود شده به هوا می‌رود. وی گفت:” تمرین گفتگو داشتیم که یک طالب با هیکل وحشتناک داخل صنف شد، بدنم سرد شد، چادرم را پیش‌تر از قبل به‌سر کردم و ماکس زدم. همه‌ی دختران همین کار را کرد، با وارد شدن او همه‌چی به‌هم خورد، هیچ بلند حرف‌زده نمی توانستیم و حتی با اشاره گپ می‌زدیم، گرچی با رعایت اصول صنف‌ها دایر گردیده بود اما بازهم دختران ترسیده بودند، طالب یک ساعت مکمل در صنف ما حرف اما نمیدانم چی گفت، زیرا در آن وقت ضمن گذشتن ساعت به آهسته‌گی تمام حواس مان به مساییل بود که بهانه پیدا نکند و صنف ما را با بهانه مختلف بسته نکند.» دینا با حرف و گفته‌هایش با استعداد بنظر میرسد، می‌گوید همواره مسیر پر تلاطم را در راه علم و دانش طی کرده، از سخت‌ترین چالش‌های روزگار گذشته که حتی با مرگ هم دست و پنجه نرم کره، اما با جسارت تمام پیروز میدان شده است. می‌گوید« اینبار قضیه فرق دارد، با آمدن طالبان و فرمان منع تحصیل فهمیدم که به تنهایی نمیتوانیم که راه بجایی بیبریم.» دینا از همه دختران خواست که تلاش کنند و از شرایط سخت و دشوار فرصتی خوب بسازند و تسلیم نشوند، او گفت، باورد دارد که زمان خوب از راه میرسد اما شاید دیرتر. در همین حال استادان دانشگاه و مراکز آموزشی به این باور است که، دختران افغانستان با استعداد و توانایی‌های که دارند، اگر فرصت برای تحصیل برایشان مهیا گردد، در زمینه تحصیل موفق عمل خواهند کرد. شجاع” اسم مستعار” می‌گوید که دختران افغانستان در این دو سال منع تحصیل، آسیب‌های فراوان را متحمل شده که اگر ادامه پیدا کند، نصف جامعه افغانستان از سیر عملی منطقه و جهان پس مانده خواهد شد. آنان با استناد احادیث و گفته‌های” حضرت محمد” ص” پیغمبر دین مبین اسلام می‌گویند که فرا گرفتن علم برای مرد و زن مسلمان فرض است و هر شخص باید در این راستا تلاش کنند. گفتنی است که کارشناسان می‌گویند که پس از به‌جود آورده شدن رژیم طالبان، نهادهای تحصیلی و آموزشی به‌گونه ویژه مورد دگرگون‌سازی قرار گرفتند. تغییر در کیفیت و دستبرد در نصاب آموزش و تحصیل، تغییر در شکلیات و امور اداری، کُندسازی فرایند بروکراسی، سرآمد مدرسه و جولان ملاها در دستگاه حاکمیت، تغییر جزئیات و مهر و تصدیق در مدارک و صدور آن به‌واسطه ادارات و نهادهای رژیمی که اعتبار، مشروعیت و رسمیت ملی و بین‌المللی ندارد؛ و مهم‌تر از همه بسته‌شدن دانشگاه‌ها و مکاتب به‌روی دختران که بیانگر بی‌ارزشی تحصیل و کسب علم و آموزش در نگرش طالبانی است، مسبب تولد نوعی بینش بی‌رنگی و ارزش‌باختگی نسبت به تحصیل و آموزش، و فروپاشی اعتبار نهادهای اکادمیک در باور جمعی گردید است. کبرا “علی زاده”
جنبش جدید دادخواهی برای زنان اعلام موجودیت کرد
جنبش زنان آزاده و مقاوم در اعلامیه‌ای طالبان را گروه تروریستی خوانده و آنان را باعث ویران نمودن افغانستان و مانع رشد رشد فکری، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی می‌دانند. این جنبش که به تازه‌گی اعلام موجودیت کرده، در قطعنامه پنج ماده‌ای از مردم خواسته که در برابر ظلم و آپارتاید جنسیتی صدا بلند نموده و سازمان‌های بین‌المللی نباید این ظلم را نادیده بگیرد. رسانه فرخنده: قطعنامه زنان آزاده و مقاوم در این پنج ماده تذکر داده که” 1: زنان آزاده و مقاوم در برابر گروه تروریستی طالب که سال های سال افغانستان را به ویرانه کشیده است و باعث عقب ماندگی جامعه افغانستان گردیده، ایجاد شده است. 2: این جنبش علیه گروه طالبان فعالیت های مستقل خود را آغاز کرده و تلاش های خود را برای اینکه به رسمیت شناخته نشود انجام میدهد. 3: ما سکوت را شکسته و در برابر ظلم و آپارتاید جنسیتی صدا بلند خواهیم کرد. جنبش زنان آزاده و مقاوم از هم میهنان عزیز خویش میخواهند تا بیشتر ازین در برابر ظالم سکوت اختیار نکنند و بیشتر ازین تماشاگر این همه جنایات این گروه نباشند. 4: جنبش زنان آزاده و مقاوم از سازمان های جهانی و بین المللی میخواهد تا از حمایت و مشروعیت بخشیدن بر این گروه متحجر در افغانستان، دست بردارند. 5: این جنبش از سازمان های بین المل و جامعه جهانی میخواهد تا از کمک های مالی خود به این گروه پایان بخشند. در تازه‌ترین مورد، سازمان عفو بین‌الملل طی بیانیه‌ای گفته‌است که «سرکوب و دستگیری‌های خودسرانه» زنان به بهانه نوع پوشش سلب آزادی زنان می‌باشد. این سازمان نوشته است، نقض بیشتر آزادی‌‌های رفت و آمد وابراز عقیده زنان آشکارا انجام میشود. سازمان عفو بین‌الملل از حکومت طالبان خواسته‌است که فورا به این سرکوب پایان داده و زنان دستگیر شده را آزاد کند. بازداشت زنان به دلیل نحوه پوشش توسط طالبان در کابل، واکنش‌های گسترده‌ای را به دنبال داشته‌است. همچنان ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر ملل متحد برای افغانستان نیز روز گذشته از حکومت طالبان خواست زنانی که به دلی «بدحجابی» بازداشت شده‌اند، باید «فورا و بدون قید وشرط» آزاد شوند. او در ایکس نوشت که بازداشت اخیر زنان در کابل به دلیل «بدحجابی» که توسط طالبان نیز تایید شده است «متأسفانه بیانگر محدودیت‌های بیشتر بر آزادی بیان زنان و تضعیف سایر حقوق است». نهاد حقوق بشر «فریدم نو» در واکنش به بازداشت شماری از دختران به اتهام «بدحجابی» از سوی طالبان در کابل نیز گفته است که افراد بازداشت شده باید به‌گونه فوری آزاد شوند. این نهاد تصریح کرده است: «دستگیری زنان در منطقه اکثریت هزاره‌نشین کابل به دلیل عدم پایبندی به قوانین حجاب اجباری بار دیگر نشان‌دهنده سیاست‌های واپس‌گرایانه طالبان است.» محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، بازداشت زنان را بهانه‌ای برای «تحقیرقومی و مذهبی» یک ملیت خاص خوانده‌است. آقای محقق در صفحه فیسبوک خود نوشته: «ربودن دختران درکابل و طرح مسأله بی‌حجابی گزینشی بوده و بهانه‌ایست برای تحقیر قومی و مذهبی یک ملیت خاص.» احمد مسعود، رهبر جبهه‌ی مقاومت ملی که در برابر طالبان در افغانستان فعالیت‌های مسلحانه دارد، نیز در مورد بازداشت‌های اخیر زنان و دختران واکنش نشان داده و گفته است: «آنچه امروز زیر نام شریعت علیه زنان با عزت و شجاع افغانستان به اجرا گذاشته میشود، نه با اصول و ارزش‌های دین اسلام قابل جمع است و نه با هیچ دین و آیین الهی و بشری.» آقای مسعود گفته است که محروم ساختن زنان افغانستان از اساسی‌ترین حقوق انسانی شان، هم‌زمان که دشمنی با نیمی از نفوس جامعه است، «دشمنیِ حساب‌شده» در برابر توسعه‌‌ی بشری و پیشرفت ملت و کشور نیز به حساب می‌آید. شورای جهانی هزاره»، نهاد دیاسپورای شهروندان هزاره افغانستان در اروپا و استرالیا هم نسبت به دستگیری زنان در غرب کابل ابراز نگرانی کرده‌است. در همین حال، نصیر احمد فایق، نماینده‌ی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد هم می‌گوید که «احترام به زنان» و حفاظت از ناموس، جزء فرهنگ مردم افغانستان بوده است؛ اما طالبان آن را نقض کرده‌اند. آقای فایق افزوده است که در هیچ حاکمیتی در افغانستان، این احترام و فرهنگ نقض نشده است. او همچنان گفته است: «رژیمی که ظاهرا خود را پیرو احکام شریعت اسلام و حامی فرهنگ مردم افغانستان می‌داند، چگونه به خود حق میدهد که بدون حضور محرم و یا پلیس زن، زنان و دختران را بدون دلیل گرفتار و توقیف نماید.» فایق تاکید کرده است که در حاکمیت طالبان در افغانستان، اصلا «امنیت فکری و آرامش خاطر» در بین مردم وجود ندارد. شهرزاد اکبر، رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر افغانستان نیز در شبکه ایکس نوشته‌است: «طالبان همچنان به تقویت آپارتاید جنسیتی خود و تبعیض، جداسازی و محرومیت زنان و دختران ادامه می‌دهند در حالی که جهان و سازمان ملل نظاره‌گر آن هستند. بر اساس گزارشهای رسانه فرخنده، طالبان در شهر کابل بخصوص منطقه دشت برچی بازداشت دختران را به بهانه حجاب دستگیر و زندانی نموده است. شاهدان عینی تایید می‌کنند که بیشترین جمع آوری دختران به بهانه‌ی حجاب و اتهام بدحجابی از مناطق پل خشک، ایستگاه نانوایی، مراکز تجارتی، تانک تیل و چندین منطقه بوده است. ش ج بهار
عفو بین‌الملل: نقض صریح آزادی رفت وآمد زنان در افغانستان توسط طالبان
عفو بین‌الملل خواستار پایان دادن سرکوب زنان در افغانستان شد سازمان عفو بین‌الملل طی بیانیه‌ای گفته‌است که «سرکوب و دستگیری‌های خودسرانه» زنان به بهانه نوع پوشش سلب آزادی زنان می‌باشد. این سازمان نوشته است، نقض بیشتر آزادی‌‌های رفت و آمد وابراز عقیده زنان آشکارا انجام میشود. سازمان عفو بین‌الملل از حکومت طالبان خواسته‌است که فورا به این سرکوب پایان داده و زنان دستگیر شده را آزاد کند. بازداشت زنان به دلیل نحوه پوشش توسط طالبان در کابل، واکنش‌های گسترده‌ای را به دنبال داشته‌است. محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، بازداشت زنان را بهانه‌ای برای «تحقیرقومی و مذهبی» یک ملیت خاص خوانده‌است. آقای محقق در صفحه فیسبوک خود نوشته: «ربودن دختران درکابل و طرح مسأله بی‌حجابی گزینشی بوده و بهانه‌ایست برای تحقیر قومی و مذهبی یک ملیت خاص.» ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر ملل متحد برای افغانستان نیز روز گذشته از حکومت طالبان خواست زنانی که به دلی «بدحجابی» بازداشت شده‌اند، باید «فورا و بدون قید وشرط» آزاد شوند. او در ایکس نوشت که بازداشت اخیر زنان در کابل به دلیل «بدحجابی» که توسط طالبان نیز تایید شده است «متأسفانه بیانگر محدودیت‌های بیشتر بر آزادی بیان زنان و تضعیف سایر حقوق است». احمد مسعود، رهبر جبهه‌ی مقاومت ملی که در برابر طالبان در افغانستان فعالیت‌های مسلحانه دارد، نیز در مورد بازداشت‌های اخیر زنان و دختران واکنش نشان داده و گفته است: «آنچه امروز زیر نام شریعت علیه زنان با عزت و شجاع افغانستان به اجرا گذاشته میشود، نه با اصول و ارزش‌های دین اسلام قابل جمع است و نه با هیچ دین و آیین الهی و بشری.» آقای مسعود گفته است که محروم ساختن زنان افغانستان از اساسی‌ترین حقوق انسانی شان، هم‌زمان که دشمنی با نیمی از نفوس جامعه است، «دشمنیِ حساب‌شده» در برابر توسعه‌‌ی بشری و پیشرفت ملت و کشور نیز به حساب می‌آید. شورای جهانی هزاره»، نهاد دیاسپورای شهروندان هزاره افغانستان در اروپا و استرالیا هم نسبت به دستگیری زنان در غرب کابل ابراز نگرانی کرده‌است. در همین حال، نصیر احمد فایق، نماینده‌ی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد هم می‌گوید که «احترام به زنان» و حفاظت از ناموس، جزء فرهنگ مردم افغانستان بوده است؛ اما طالبان آن را نقض کرده‌اند. آقای فایق افزوده است که در هیچ حاکمیتی در افغانستان، این احترام و فرهنگ نقض نشده است. او همچنان گفته است: «رژیمی که ظاهرا خود را پیرو احکام شریعت اسلام و حامی فرهنگ مردم افغانستان می‌داند، چگونه به خود حق میدهد که بدون حضور محرم و یا پلیس زن، زنان و دختران را بدون دلیل گرفتار و توقیف نماید.» فایق تاکید کرده است که در حاکمیت طالبان در افغانستان، اصلا «امنیت فکری و آرامش خاطر» در بین مردم وجود ندارد. شهرزاد اکبر، رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر افغانستان نیز در شبکه ایکس نوشته‌است: «طالبان همچنان به تقویت آپارتاید جنسیتی خود و تبعیض، جداسازی و محرومیت زنان و دختران ادامه می‌دهند در حالی که جهان و سازمان ملل نظاره‌گر آن هستند. وزارت امر به معروف و نهی ازمنکر طالبان روز چهارشنبه تایید کرد که شماری از زنان در کابل به دلیل «بدحجابی» بازداشت شده‌اند. فعالان حقوق زنان می‌گویند دستگیری دختران و زنان به بهانه عدم رعایت «حجاب مورد نظر طالبان»، در چند روز پیهم در کابل جریان داشته‌است. این فعالان گفته¬اند که چنین اتهامی بهانه‌ای برای سرکوب زنان از سوی طالبان است. فعالان سیاسی و نویسندگان نیز در واکنش، گفته است بازداشت دختران به بهانه‌ی«بدحجابی» یک جنایت و اختطاف بشمار رفته که از سوی طالبان انجام میشود. به باور آنان، این گروه پس از اختطاف، زنان و دختران را مورد شکنجه، آزار و حرمت‌شکنی‌های وحشتناک قرار می‌دهند. فعالان سیاسی با انشتار بیانیه‌‌هایشان نوشته اند که در دونیم سال گذشته بیش از صد مورد خودکشی زنان به ثبت رسیده است که روایت تحریم و تحقیر گروه حاکم را می‌کند. گزارش: ش ج بهار
تهدید و تعقیب زنان معترض توسط طالبان و افزایش نگرانی از افسردگی زنان
یک نهاد حقوق بشری: زنان معترض به دلیل مطالبه حقوق خود با «خشونت و سوء‌استفاده» از سوی طالبان روبه‌برو هستند. نهاد مدافع حقوق بشری موسوم به «فریدم نو» در واکنش به خودکشی یک عضو تیم «جنبش اتحاد و همبسته‌گی زنان» در کندز می‌گوید که زنان معترض به دلیل مطالبه حقوق خود با «خشونت و سوء‌استفاده» از سوی طالبان روبه‌برو هستند. نهاد فریدم نو جمعه‌شب، ۱۵ جدی، از خودکشی زهرا محمدی، یکی از زنان معترض، ابراز تأسف کرده است. این نهاد در صفحه ایکس خود نوشته است: «ما از گزارشهای رسیده از افغانستان مبنی بر خودکشی زهرا محمدی، فعال حقوق زن، پس از آزادی از زندان طالبان، بسیار متأسفیم. جان بازیگران مدنی باید محافظت شود.» این در حالی است که روز گذشته منبعی از تیم جنبش اتحاد و همبسته‌گی زنان، به فرخنده نیوز تایید کرد که یک عضو این تیم به‌تازه‌گی خودکشی کرده است، گفت که پیکر بانو محمدی روز یک‌شنبه هفته گذشته به خاک سپرده شد. منبع افزود که پس از آزادی این زن، خانواده‌اش فشار‌ها و محدودیت‌ها بر وی را افزایش دادند تا جایی‌که مانع صحبت با دوستانش می‌شدند. همچنان «فریدم نو» در واکنش به بازداشت شماری از دختران به اتهام «بدحجابی» از سوی طالبان در کابل نیز گفته است که افراد بازداشت شده باید به‌گونه فوری آزاد شوند. این نهاد تصریح کرده است: «دستگیری زنان در منطقه اکثریت هزاره‌نشین کابل به دلیل عدم پایبندی به قوانین حجاب اجباری بار دیگر نشان‌دهنده سیاست‌های واپس‌گرایانه طالبان است.»
شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان: زنان را به بند نکشید
رسانه فرخنده این اعلامیه بدون دخل و تصرفی به دست نشر سپرده است. “ به نام آزادی “ اعلامیه شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در رابطه ؛ با دستگیری دختران بیگناه از خیابان های کابل توسط گروه تروریستی طالبان . وضعیت غرب کابل ( دشت برچی ) در این چند روز به شدت خراب است ، گروه تروریستی طالبان دختران را به گونه بسیار وحشیانه به بهانه بدحجابی با خود میبرند. مخصوصا امروز که دختران با شور و اشتیاق بخاطر روز مادر بیرون آمدند تا برای مادر شان هدیه تهیه کنند . طالبان با تعداد زیادی از نیروها و وسایط برچی را اشغال کردند و دختران را با تحفه و کیک هایی که برای روز مادر خریده بودن با زور و شکنجه سوار بر موتورها کزده و به مکان های نامعلوم انتقال دادند و در جواب خانواده های نگرانی که برای نجات دختران شان به حوزه ها رفته اند اظهار بی اطلاعی کرده اند . متاسفانه در این سه روز بیش از صدها دختر و زن جوان را به بهانه حجاب یا ویدیو گرفتن از طالبان با خود برده اند. لذا ؛ ما زنان معترض افغانستان در مقابل این جنایات علنی و ظلم و ستم آشکار و این نقض علنی حقوق بشری صدای عدالت خواهی مان را بلند میکنیم و برای آزادی دختران بیگناه دادخواهی می نماییم . و اعتراض مان را نسبت به آپارتاید جنسیتی و نقض علنی حقوق بشری در افغانستان و همچنین سکوت خفت بار جامعه جهانی و سازمان حقوق بشر اعلام میداریم . جامعه جهانی و سازمان ملل باید برای پایان این وضعیت اسفبار حاکم در افغانستان اقدامی جدی و فوری داشته باشند. ما خواهان توقف این وضعیت وحشتناک و بد هستیم . ما خواهان آزادی بدون قید و شرط دختران از چنگال تروریستان هستیم . ما خواهان رسیدیگی به وضعیت بحرانی موجود در افغانستان هستیم . #BanTaliban #NoToTaliban #UN_Stop_Supporting_The_Taliban شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان . جدی 1402 شمسی ، ژانویه (January) 2024 میلادی ، جمادی الثانی 1445 قمری
ریچارد بنت؛ زنان بازداشت شده به بهانه‌ی «بدحجابی» فورا آزاد شوند
ریچارد بنت گزارشگر ویژه ملل متحد برای افغانستان در نوشته‌ای در اکس گفته‌است که بازداشت‌های اخیر زنان در کابل به بهانه «بدحجابی» نشان‌دهنده محدودیت‌های بیشتر بر آزادی بیان زنان و تضعیف سایر حقوق آنان است. او از طالبان خواسته است این زنان را هرچه زودتر بدون قید و شرط از زندان آزاد کنند. این در حالی است که بر بنیاد معلومات رسیده به رسانه فرخنده، چندین روز است که در شهر کابل بخصوص منطقه دشت برچی بازداشت دختران به بهانه حجاب جریان دارد. منابع که نخواست نام از آنان گرفته شود می‌گویند، که جمع آوری دختران به بهانه‌ی حجاب و اتهام بدحجابی از مناطق پل خشک، ایستگاه نانوایی، مراکز تجارتی، تانک تیل و چندین منطقه دیگر جریان دارد. از سوی هم چهارشنبه ۱۳ جدی ۱۴۰۲ طالبان در غرب کابل خانواده‌های که دختران شان را به اتهام بد حجابی دربند کرده بودند وادار کرده که تبلیغات حجاب را راه اندازی نماید. طالبان پیش از این شماری از فعالان حقوق زن و حق آموزش دختران را بازداشت کرده‌اند. حداقل چهار تن از این فعالان هنوزهم در زندان‌های طالبان هستند.
Difficulties in the life of Afghan women in Iran Afghan immigrant women in Iran
Afghan immigrant women in Ira Difficulties in the life of Afghan women in Iran Afghan women immigrate to Iran hoping to work and improve their lives 19year-old Mozhgan with her family of seven leave Kabul after the Taliban’s success Mozhgan, who finished the twelfth grade and wanted to get higher education, but with the ban on girls’ education and the closure of schools and universities, she no longer had a reason to stay in Afghanistan. Mezhgan’s older brothers both worked and studied, but after the fall of the regime, they became unemployed and had to leave the country. Mozhgan sews in an Iranian factory to help her family and improve their economic situation. Mozhgan says that there is a lot of work pressure, but the wages are very low, many factories pay a very low salary to Afghan migrant workers with a very high workload. Mozhgan says that now is the time for me and my peers to study, but many Afghan girls were displaced and have to work to advance their lives. She adds that she is busy sewing from morning to night and cannot continue her studies online at night due to extreme fatigue. Nazifeh Ahmadi is a hairdresser who immigrated to Iran after the closure of hairdressing salons and the loss of her job by the Taliban. she also works as a tailor in a factory. she complains about a lot of work but low pay. Nazifeh says that she was born 37 years ago in a family that was not in a good economic situation, only their father prepared bread for them. she has many sisters and one brother who is younger than all the sisters. Nazifeh said, my older sister was trying to do something to help with my father to living expenses. she says, “I was nine years old when I went to the neighbor’s house to learn makeup. I learned this profession there and gradually earned money. I was happy because I was able to make my father’s hand lighter.” she said with a cold sigh, “After a few years, when I became a teacher for myself, I wanted to work independently and more, but in Iran, an Afghan immigrant was not allowed to open a shop or barber shop, and I could not work independently either.” Nazifeh and her family decide to return to there country Afghanistan, Mrs. Natifeh continues her work in Afghanistan to help her husband. Her work was going well and there were no financial problems. Mrs. Ahmadi decided to continue her studies, which she had left unfinished due to economic problems, and started higher education in one of the universities. And at the same time, she runs two beauty and makeup salons. But with the change of the system and the prohibition of work and education, Nazifa and her children migrated again. Nazifa’s husband died a few years ago due to his illness. She is the sole guardian of his three children, two daughters and one son. Even Iranian newspapers have reported on the abandonment of Afghan experts and artists and have written that Afghan women in the Islamic Republic of Iran are recluses and isolated despite having education. Iran’s HamMihan newspaper wrote this news in one of its editions and added that “most Afghan women are recluses and isolated despite their education.” On the part of the immigration rights activists, they believe that the situation of Afghan immigrants in Iran, especially women, has always been in a critical and painful situation, and the reason for this is that there is no legislation for immigrants and there is no protection law for immigrants in Iran. does not have. Iranian newspaper (Ham Mihan); With the publication of the report on (December 11, 2023) under the title (Afghan migrant women; invisible workers) said; Afghan women have a significant activity in the production sector in Iran. This newspaper stated that most of these women are busy working with low wages in Clay ovens and undergrounds. The Iranian newspaper adds; Women immigrate to Iran hoping to improve their employment situation, but Afghan women are exploited and exploited in Iran. According to the report of Ham Mihan newspaper in Iran, four to five million immigrants, ninety percent of whom are Afghans, live in Iran, and 41 percent of them are women. With the rule of the Taliban in Afghanistan and the deprivation of women from work and education based on the orders of the Taliban, migration Afghan women to Iran has accelerated. Sohila Gulistani
به بند کشیدن دختران جوان به بهانه حجاب توسط طالبان در کابل
بر بنیاد گزارشهای مردمی امروز چهارشنبه ۱۳ جدی ۱۴۰۲ طالبان در غرب کابل خانواده‌های که دختران شان را به اتهام بد حجابی دربند کرده بودند وادار کرده که تبلیغات حجاب را راه اندازی نماید. تعداد مظاهره کنندگان اندک معلوم میشود، آنان بنرهای تبلیغاتی حجاب را در خیابان‌های منطقه برچی با خود حمل کرده و با بلندگوهای نصب شده روی موتر نوع مازدا رعایت حجاب را تبلیغ می‌کردند. بر اساس گفته‌های مردم این مظاهره‌کنندکان به اجبار به این کار فرا خوانده شده و بخاطر رهایی دختران شان تبلیغ را راه اندازی کرده اند. از سوی هم بر بنیاد معلومات رسیده به رسانه فرخنده، امروز سومین روز است که در شهر کابل بخصوص منطقه دشت برچی بازداشت دختران به بهانه حجاب جریان دارد. منابع که نخواست نام از آنان گرفته شود به رسانه فرخنده می‌گویند، که جمع آوری دختران به بهانه‌ی حجاب و اتهام بدحجابی از مناطق پل خشک، ایستگاه نانوایی، مراکز تجارتی، تانک تیل و چندین منطقه دیگر جریان دارد. بر اساس معلومات رسیده به رسانه فرخنده تا حالا دو موتر نوع مازدا از دختران جمع آوری شده به حوزه‌های امنیتی انتقال داده شده است. بر اساس تاکید منابع، دختران با حجاب نیز در بین جمع آوری دختران بوده است و نیروی طالبان تنها دختران و زنان جوان را گرفتار و به زور داخل موتر انداخته و انتقال می‌دهند. یکی از شاهدان عینی گفت،” من و دوستم باهم در حرکت بودیم که چشمان به نیروهای طالبان افتاد تا به دوستم اشاره کردم که طالبان رسیدند، من در یکی از دکان‌های اطراف پنهان شدم و بعدا فرار کرده به خانه رساندم اما رفیقم را که حجاب کامل داشت مورد لت و قراداد و حین زدند می‌گفتند که این دختر نجس چرا آرایش کرده است و با لت و کوب و همچنان توهین و تحقیر او را با خود بردند.” شاهدان عینی می‌گویند که نیروهای مرد طالبان زنان را به زور بغل کرده و به موترهای مخصوص انتقال می‌دهند. زنان و دختران که مقامت می‌کنند را با دنده و شوک برقی وادار به انتقال می‌کند. این در حالی است که منابع مردمی در منطقه برچی شهر کابل روز دوشنبه از بازداشت چندین دختر به اتهام بد حجابی خبر دادند. آنان گفتند که نیروهای امر به معروف طالبان دختران بازداشت شده به جایی نامعلوم انتقال داده است. مردم محل، امروز نیز از بازرسی نیروهای امر به معروف و نیروهای دیگر طالبان در چندین نقطه‌ی دشت برچی خبر داده است. منطقه پل خشک، تانک تیل، مرکز تجارتی برچی سیتی سنتر، مرکز تجارتی سیتی واک و مرکز تجارتی بهار سراب از مکان‌های بر رسی شده نیروهای امر به معروف طالبان بوده که چندین تن دختران را در این محلات بازداشت کرده است. طالبان حین بازداشت دختران، با رفتار نا مناسب و لت و کوب آنان را گرفتار کرده اند. به گفته مردم محل نیروهای امر به معروف طالبان در این مراکز زنان و دختران را محاصره کردند. زنان و دخترانی را که«دامن کوتاه» و «شلوار کوبای» داشتند را به جرم«بدحجابی» بازداشت کرده‌اند. شاهدان عینی گفتن که طالبان حین گرفتاری زنان و دختران با مردم محل نیز با خشونت رفتار کرده و مردم را از محل متواری می‌کردند. شمار بازداشت شدگان هنور معلوم نیست اما شاهدان عینی از بازداشت زیادی از دختران و زنان خبر داده، گفتند که در نقاط مختلف برچی این بازداشت‌ها صورت گرفته است. گزارش: مصطفی شهریار
اتهام بد حجابی و بازداشت چندین زن توسط طالبان در کابل
منابع مردمی در منطقه برچی شهر کابل از بازداشت چندین دختر به اتهام بد حجابی خبر دادند. آنان گفتند که نیروهای امر به معروف طالبان دختران بازداشت شده به جایی نامعلوم انتقال داده است. مردم محل، امروز از بازرسی نیروهای امر به معروف طالبان در چندین نقطه‌ی دشت برچی خبر داده است. منطقه پل خشک، تانک تیل، مرکز تجارتی برچی سیتی سنتر، مرکز تجارتی سیتی واک و مرکز تجارتی بهار سراب از مکان‌های بر رسی شده نیروهای امر به معروف طالبان بوده که چندین تن دختران را در این محلات بازداشت کرده است. طالبان حین بازداشت دختران، با رفتار نا مناسب و لت و کوب آنان را گرفتار کرده اند. به گفته مردم محل نیروهای امر به معروف طالبان در این مراکز زنان و دختران را محاصره کردند. زنان و دخترانی را که«دامن کوتاه» و «شلوار کوبای» داشتند را به جرم«بدحجابی» بازداشت کرده‌اند. شاهدان عینی گفتن که طالبان حین گرفتاری زنان و دختران با مردم محل نیز با خشونت رفتار کرده و مردم را از محل متواری می‌کردند. نیروهای امر به معروف طالبان این بازرسی را با کمک ماموران زن انجام داده و زنان مامور با دستگاه شوک برقی مجهز بوده است. این ماموران زن هر زن و دختری که دست به مقاومت می‌زدند را با شوک برقی، تضعیف کرده و به داخل موترهای شیشه سیاه می‌کشاندند. شمار بازداشت شدگان هنور معلوم نیست اما شاهدان عینی از بازداشت زیادی از دختران و زنان خبر داده، گفتند که در نقاط مختلف برچی این بازداشت‌ها صورت گرفته است. همچنان مردم محل از جای نگهداری زنان و دختران بازداشت شده ابراز بی‌خبری کردند. نیروهای امر به معروف طالبان پیش از این در ایستگاه موترهای لین، و نقاط مختلف شهر کابل به بهانه‌ی” امر به معروف” زنان و دختران را آزار و اذیت کرده و در بسیاری از مواقع مانع رفتن زنان به مقصد شان شده است.