یونسکو: ادامه ممنوعیت بیش از ۴ میلیون دختر دیگر را از آموزش بازخواهد داشت
فرخنده: بخش فرهنگی و آموزشی سازمان ملل متحد (یونسکو) در گزارشی تازه هشدار داده است که در صورت ادامه ممنوعیت تحصیل و آموزش دختران توسط طالبان تا سال ۲۰۳۰، بیش از ۴ میلیون دختر دیگر در افغانستان از دسترسی به آموزش محروم خواهند شد. این گزارش بر نقش حیاتی آموزش و تحصیل دختران و زنان در پیشرفت جامعه تأکید کرده و عواقب شدید ادامه این وضعیت را مورد بررسی قرار داده است. یونسکو در این گزارش اشاره کرده است که در حال حاضر، طالبان پس از بازگشت به قدرت، اقدام به منع دختران بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب و بسته بودن دانشگاه‌ها برای زنان کرده‌اند. این اقدام‌ها به‌ویژه در زمینه آموزش و تحصیل زنان، تهدیدی جدی برای آینده تحصیلی و حرفه‌ای دختران افغان به‌شمار می‌روند. در همین راستا، سازمان عفو بین‌الملل نیز در گزارشی به مناسبت سومین سالگرد سقوط نظام جمهوریت و بازگشت حاکمیت طالبان، تأکید کرده است که طالبان با نقض حقوق بشر و عدم رعایت اصول حقوق بین‌الملل، بدون مجازات‌های مؤثر در افغانستان به جنایات خود ادامه میدهند. انجمن انسجام دیپلوماتان افغانستان نیز هشدار داده است که ادامه وضعیت موجود ممکن است به بحران غیرقابل جبرانی منجر شود. این انجمن بر لزوم توجه جدی و اقدامات فوری جامعه جهانی برای رسیدگی به مشکلات موجود و جلوگیری از تشدید بحران تأکید کرده است. طالبان مدعی هستند که با بازگشت به قدرت، قانون اسلامی و شریعت را در کشور تطبیق کرده‌اند، اما این ادعاها با انتقادات گسترده‌ای از سوی شهروندان و نهادهای بین‌المللی مواجه شده است. شماری از شهروندان افغانستان، ۱۵ اوت را «روز سیاه در تاریخ کشور» نامیده و آن را سرآغاز محرومیت و حذف شهروندان به‌ویژه دختران و زنان از صحنه اجتماع و سیاست کشور توصیف کرده‌اند.
فراخوان زنان معترض افغانستان برای اعتراض علیه طالبان
فرخنده: شماری از زنان معترض افغانستان با انتشار فراخوانی تحت شعار «خاموش نمی‌مانیم»، به برگزاری اعتراض‌های گسترده علیه رژیم طالبان دعوت کردند. این زنان اعلام کردند که در سه سال گذشته، زنان، اقوام آسیب‌پذیر و اقلیت‌های مذهبی به‌طور نظام‌مند تحت «سرکوب، ظلم و بی‌عدالتی بی‌رحمانه طالبان» قرار گرفته‌اند. در متن این فراخوان آمده است: «گروه طالبان نه تنها جنایات جنگی و کشتارهای هدف‌مند نظامیان و کارمندان حکومت پیشین را مرتکب شده‌اند، بلکه به‌گونه هدف‌مند و ویژه زنان معترض را آزار و اذیت و حتی مورد تجاوز جنسی قرار داده‌اند. این جنایات هولناک باید مورد پیگرد قانونی قرار گیرد و عاملان آن به دادگاه کشانده شوند.» زنان معترض در این فراخوان تاکید کردند که «حکومت خودخوانده طالبان» نه تنها به تعهدات خود به جامعه جهانی عمل نکرده، بلکه روابط خود را با گروه‌های «تروریستی» دیگر تقویت کرده و افغانستان را به «خانه امن هراس‌افکنان بین‌المللی» تبدیل کرده‌اند. آنها هشدار دادند که این وضعیت کشور را به تهدیدی بالقوه برای منطقه و جهان نزدیک‌تر می‌سازد. این زنان از تمام شهروندان افغانستان، به‌ویژه زنان در داخل و خارج کشور خواسته‌اند که با استفاده از امکانات موجود و حتی به‌صورت انفرادی، علیه «حاکمیت خودخوانده و زن‌ستیز طالبان» صدای خود را بلند کنند و خواستار بازداشت و محاکمه رهبران طالبان در دادگاه بین‌المللی لاهه شوند. در همین راستا، فعالان جامعه مدنی و حقوق بشر افغانستان در کشورهای مختلف نیز به مناسبت ۱۵ اگست، برای اعتراض‌های سراسری علیه طالبان فراخوان داده‌اند. این فعالان، حاکمیت طالبان بر افغانستان را «مبتنی بر آپارتاید» دانسته و از سازمان ملل خواسته‌اند تا این رژیم را به رسمیت نشناسد. از زمان حاکمیت طالبان در ۱۵ اگست ۲۰۲۱، هیچ کشوری در جهان این گروه را به رسمیت نشناخته است. طالبان پس از به‌دست گرفتن قدرت، زنان و دختران را از تمامی حقوق اساسی‌شان محروم کرده و محدودیت‌های شدیدی بر زندگی آنها وضع کرده‌اند. به‌خصوص، آنها دختران بالاتر از صنف ششم را از ادامه آموزش منع کرده و درهای دانشگاه‌ها را به روی دختران و زنان بسته‌اند. زنان معترض در این شرایط بحرانی به‌دنبال جلب حمایت جامعه جهانی و برقراری حقوق خود و سایر اقشار آسیب‌پذیر در افغانستان هستند.
نامه سرگشاده زنان ترک‌تبار افغانستان به جامعه جهانی در مورد انحصار گرایی
فرخنده: شبکه همبستگی زنان ترک‌تبار افغانستان در یک نامه سرگشاده به جامعه جهانی، از گام‌های عملی برخی از فعالان حقوق زن در تبانی با حلقات مشخص برای «انحصار گرایی» انتقاد کرده است. در این نامه که روز گذشته منتشر شد، هرچند نامی از این فعالان ذکر نشده، اما خواسته‌های جدی این زنان برای برابری و مشارکت موثر در روندهای سیاسی و گفتگوها در مورد افغانستان مورد تأکید قرار گرفته است. زنان ترک‌تبار در این نامه اشاره کرده‌اند که عدم حضور معنا دار آنها در روندهای اجتماعی و سیاسی، به حاشیه راندن‌شان و اعمال تبعیض علیه آنها منجر شده است. این زنان تصریح کرده‌اند که یکی از دلایل اصلی طرد آنان از سوی طالبان، ناشی از «سیاست‌های انحصار گرایانه» است که منابع عمومی را با در نظر داشتن موضوعات قومی، سمتی، زبانی و مذهبی جهت‌دهی کرده‌اند. در پایان نامه، زنان ترک‌تبار از جامعه جهانی خواسته‌اند که «سنت‌های انحصار گرایی» قومی را شکسته و جایگاه آنان را به‌طور واضح در نشست‌های بین‌المللی مدنظر قرار دهند. این اقدام به‌عنوان تلاشی برای احقاق حقوق زنان و بهبود وضعیت اجتماعی و سیاسی آنان در افغانستان تلقی می‌شود.
سازمان ملل‌متحد: وزارت امر به معروف طالبان زنان را سرکوب و منزوی کرده است
فرخنده: سازمان ملل متحد در گزارشی گفته است که فعالیت وزارت موسوم به «امر به معروف» طالبان روی زندگی زنان در افغانستان، تاثیر «تبعیض‌آمیز» گذاشته است. در این گزارش آمده است که وزارت امر به معروف طالبان در جریان تطبیق «دستورالعمل‌های مورد نظر طالبان» از زور استفاده می‌کنند. این گزارش که کار وزارت امر به معروف طالبان را از ۱۵ اگست ۲۰۲۱ تا ۳۱ مارچ ۲۰۲۴ به بررسی گرفته، چگونگی رفتار کارکنان این اداره و فعالیت این وزارت طالبان را به چالش کشیده است. ملل متحد در این گزارش می‌گوید که در طی نزدیک به سه سال گذشته، بخش حقوق‌بشر این سازمان دست‌کم یک‌هزارو۳۳ مورد را مستند کرده که در آن کارکنان وزارت امر به معروف طالبان در جریان تطبیق دستورالعمل‌های موردنظر شان، از زور استفاده کرده‌اند. ملل متحد می‌افزاید که از این میان ۲۰۵ مورد علیه زنان به ثبت رسیده اند که کارمندان وزارت امر معروف طالبان در برابر آنان از زور و خشونت استفاده کرده‌اند. در گزارش ملل متحد آمده است که هدف وزارت برحال امر بالمعروف طالبان این است تا جامعه افغانستان را مطابق ارزش‌های سازگار با «دیدگاه طالبانی» پابند بسازد. در گزارش همچنین آمده است که برای دست‌یابی به این هدف، این وزارت طالبان قصد دارد تا مسایل معروف و منکر را «بر اساس تفسیر مقام‌های طالبان از اسلام» تبلیغ و ترویج و همچنین از طریق اداره‌های ولایتی، در سراسر افغانستان تطبیق کند. ملل متحد می‌گوید: «محدودیت‌ها برای رسانه‌ها، ممنوعیت حضور زنان در فیلم‌ها و همچنان ممنوعیت پخش فیلم‌های منعکس کنندە فرهنگ خارجی و دارای محتوای طنزی، یکی از نخستین محدودیت‌های اِعمال شده توسط وزارت برحال امر معروف طالبان است که از سوی مقام‌های برحال آنان توهین‌آمیز تلقی می‌شوند». در بخش از گزارش همچنین درباره تطبیق دستورالعمل پیرامون حجاب زنان خبرنگار آمده است که این وزارت به زنان خبرنگار در افغانستان دستور داده‌اند تا «پوشش مورد نظر طالبان» را در جریان فعالیت‌های شان رعایت کنند. در این گزارش همچنین آمده است که وزارت امر به معروف به شبکه‌های رادیویی در کنر دستور داده است که از تماس گیرندگان زن و یا از استخدام مجریان زن در برنامه‌ها خودداری کنند؛ محدودیتی که با واکنش‌های تند و جدی نهادهای داخلی و جهانی حامی خبرنگاران و رسانه‌ها مواجه شد. ملل متحد در این گزارش گفته است که وزارت امر به معروف طالبان در ۳۱ دسمبر سال ۲۰۲۱ دستوری را صادر کرد که بر بنیاد آن زنان افغانستان مکلف هستند تا برای سفر بیش از ۷۸ کیلومتر، محرم شرعی با خود داشته باشند. محرم شرعی در این دستورالمعل بستگان نزدیک به شمول شوهر، پدر، پدرکلان، برادر، پسر بالغ و کاکا مشخص شده است. دستوری که با واکنش شدید شهروندان افغانستان مواجه شد. شماری از این شهروندان می‌گویند زنانی که بی‌سرپرت هستند، برای سفر شان چگونه می‌توانند به گفته طالبان «محرم شرعی» پیدا کنند. با این حال ملل متحد می‌گوید که این دستورالمعل وزارت امر به معروف طالبان از سوی زیردستان طالبان در ولایت‌ها «نقض» شده و آنان این دستور را در کمتر از ۷۸ کیلومتر مسافت، تطبیق کرده‌اند. در این گزارش آمده است که بخش حقوق‌بشر یوناما مواردی را مستند کرده است که در آن عملی شدن دستورالمعل وزارت امر به معروف طالبان در پیوند به «پوشش موردنظر طالبان» با شیوه ذکر شده از سوی این وزارت طالبان متفاوت بوده است. ملل متحد می‌گوید شیوه تطبیق این دستورالعمل از سوی کارکنان وزارت امر به معروف طالبان شامل مجازات‌های بدنی زنان نیز می‌شوند. ملل متحد می‌گوید که بخش حقوق‌بشر این سازمان مواردی را از ماه سپتمبر ۲۰۲۲ به این‌سو مستند کرده است که در آن مسئولان ریاست برحال امر به معروف طالبان دستور تعطیل کار و تجارت تحت رهبری زنان را «خودسرانه» صادر کرده‌اند. در حالی که مقام‌های طالبان همواره گفته‌اند که آنان از تجارت توسط زنان حمایت می‌کنند. در این گزارش ملل متحد آمده است، در حالی که سخنگوی وزارت صحت عامه زیر اداره طالبان در ۱۸ فبروری ۲۰۲۳ اعلام کرد که هیچ محدودیتی برای دسترسی به ادویه‌های جلوگیری از بارداری وجود ندارد؛ اما بخش حقوق‌بشر یوناما میان ماه‌های فبروری و مارچ ۲۰۲۳ مواردی را مستند کرده است که در آن کارکنان وزارت امر به معروف طالبان در ولایت‌های بلخ و میدان وردک به مراکز صحی محلی به شکل «شفاهی» دستور داده‌اند که برای زنان ادویه‌های برای جلوگیری از بارداری ندهند. ملل متحد می‌گوید در حالی که وزارت امر به معروف طالبان گفته است دستورالعمل‌های آنان ماهیت مشورتی دارد؛ اما آنان در مورادی با جبر و خشونت خواستند که این دستورالعمل‌ها را بالای مردم تطبیق کنند. این سازمان در این گزارش می‌گوید که کارکنان وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان در برخی موارد، افراد را برای چند ساعت توقیف کرده‌اند و با سلمان‌ها بخاطر تراشیدن ریش مشتریان شان «بدرفتاری» کرده‌اند. اما ملل متحد در این گزارش می‌گوید که افغانستان به عنوان یک کشور هنوز هم عضویت هفت سند بین‌المللی حقوق‌بشر، از جمله میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را دارد؛ بناً مقام‌های طالبان قانوناً مکلف هستند تا نهایت تلاش خود را برای حفاظت و تحقق حقوق‌بشری زنان، مردان، دختران و پسران که در این کشور زندگی می‌کنند، به خرج دهند.
مادری‌که همه روزه می‌سوزد، تا دختران بازمانده از تحصیل اش را بسازد
فرخنده: هوا آفتابی و نور آفتاب بدون عینک آفتابی، برای چشم آزار دهنده است. نزدیک کلبه‌ی خاکی، که درست احاطه نشده و از گوشه و کنارش دود بالا میزند رسیدم، آهسته و آهسته نزدیک شدم و دروازه‌ی چوبی که از فرط دود سیاه شده را دق الباب کردم، درب با صدای چوب” غژ غژ” باز شد، چند قدم جلوتر رفتم که سه تا خانم را در میان انبوه از دود دیده نشسته، دود خفقان‌آور بود. اتاقی سه گوشه‌ی بود که در یک گوشه‌اش، چوب‌های از نوع بلوط و ارچه به صورت منظم چیده شده و در گوشه‌ی دیگرش خانم میان‌سالی بود که از همه متفاوت بود، مصروف نان پختن است. لباس پراز دود، آرد و خمیر، برتن دارد و صورت‌اش نیز مثل روزگار زنان افغانستان سیاه و دارای چین وچروک زیادی است. دود زیادی فضایی اتاق را گرفته بود و از چشمانش اشک می‌آمد. گاهی با گوشه‌ی چادرش چشمان خود را پاک می‌کند و گاهی طرف تنور دید میزند. اسم اش بس گل است زن میان سال از ولسوالی ورس ولایت بامیان، وی سال هاست برای داشتن یک زندگی بهتر و تحصیل بهتر فرزندانش از ورس به کابل امده است، غافل از این که کابل روزگار اش هم چون تنور سوزان و هم چون دود تاریک می سازد. او شش سال قبل شوهرش را در اثر مریضی کرونا از دست داد، به گفته‌ای خودش، همسر او سال ها با مرض قلب مقابله کرد و تحت تداوی قرار داشت، اما مرض کرونا را تحمل نتوانست و برای همیشه خانم و فزرندانش را تنها گذاشت. بس گل می گوید شش سال می شود که نان وایی باز کرده و هر روز برای بیشتر از چهل خانواده نان پخته می کند. او به بهترین نانوایی منطقه‌ای خود معروف شده و همه روزه در وقت پختن نان مشتری هایش، سخت تلاش می‌کند تا نان مورد علاقه‌ای آنها را بپزد، نان که نه بسوزد و نه خام بماند. بس گل مس گوید:« بعضی روزها که نان اشتباهی از پیشم می سوز بعضی خانم‌ها درک دارند حرف نمیزند اما بعضی‌ها سرزنش می‌کند و گاهی پول نان سوخته شده را نمی‌دهند.» او می گوید که مشکلات اقتصادی وی را مجبور به پختن نانی کرده است که با سوختن اش زندگی وی را نیز می سوزاند. خانم بس‌گل، دست مزد هر نان را شش افغانی تعیین کرده و پولی را که از درآمد نان وایی بدست می آورد ۷۰۰ افغانی کرایه دکان و ۱۸۰۰ افغانی کرایه خانه اش پرداخت می کند. متباقی پول را چوب می خرد و اگر کمی هم برایش باقی ماند خرج و مصرف خانه اش را می‌گیرد. وی می گوید که هفت نفر در فامیل بودیم و بعد از تسلط طالبان پسرم ایران رفت و یک دخترم ازدواج کرد. فعلا پنج نفر در فامیل زندگی می‌کنیم من و چهار دختر که همه از تحصیل باز مانده و بیکار در خانه هستند. می‌گوید، نانوایی کار شاقه‌ی است که هر کسی به آسانی انجام داده نمی‌تواند برعلاوه‌ی مزد اندک و ناچیز، عوارض جانبی هم به همراه دارد که دود و گرمی تنور است. بس‌گل گفت، « یک شانه‌ام به شدت درد می‌کند از طرف، روز کرخت” بی‌حِس” است اما شب‌ها درد‌اش بیشتر می‌شود. سال گذشته هم همین‌قسم درد می‌کرد به داکتر مراجعه کردم، با تزریق چند پیچکاری دستم خوب شد، و امسال باز هم این درد به سراغم آمده است که از فرط درد شب‌ها خواب از چشمم می‌پرد. چشم‌هایم ضعیف شده و همیشه آب از چشمم می‌رود. دود چوب در اوایل زیاد بالایم تاثیر داشت اما حالا با دود کنار آمده‌ام.» فاطمه (مستعار) یکی از مشتری های خانم بس‌گل می گوید که “بس‌گل نان خوبی پخته می کند، و من از ساحه‌ای بسیار دور نان خود را به اینجا می آورم.” آن طرف‌تر دختری دیگری نشسته است وی نیز از مشتریان بس‌گل است می‌گوید که:«نان خاله بس‌گل حرف ندارد و خیلی زحمت می‌کشد تا برای ما نان خوبی بپزد، یک روز هم نانوایی خود را بسته نمی‌گذارد اما بعضی از نانواها هستن که هر وقت دل‌شان شد نانوایی خود را باز می‌کند، نشد نمی‌کند.» خبازی” نانوایی” یکی از شغل های سنتی در کشور افغانستان است که صدها تن از زنان و مردان افغانستان مصروف پختن نان است و از آن درامد زایی می کند. کبرا علی‌زاده
زنان معترض افغانستان نشست دوحه را حمایت از طالبان خواندند
فرخنده: اعضای جنبش شنبه های ارغوانی طی یک اعلامیه گفته است که فرصت دادن سازمان ملل متحد به طالبان ترفند شیطانی برای فریب مردم افغانستان است. این جنبش هم چنان با ابراز نگرانی از حذف زنان و فعالان جامعه ی مدنی از سومین نشست دوحه در قطر گفته است که سازمان ملل متحد از «دلالی سیاسی برای طالبان» دست بردارد. در اعلامیه ی این جنبش هم چنان آمده است که طالبان در طی نزدیک به این سه‌سال حاکمیت شان در افغانستان ثابت ساختند که تغییر ناپذیر هستند. آنان در نقاط دور دست افغانستان قربانی «تبعیض، سرکوب» و محرومیت وضع شده از سوی طالبان هستند. «طالبان در نزدیک به سه‌سال گذشته نشان دادند که تغییرناپذیر هستند؛ اما سازمان ملل متحد به فرمایش طالبان و انکار زنان در نشست دوحه، تلاش می‌کند با فضاسازی {برای طالبان} به تعامل آنان با جامعه جهانی کمک کند». این اعتراضاتدر حالی صورت می گیرد که روزهای یک‌شنبه و دوشنبه‌ی گذشته سازمان ملل نشست سوم دوحه را برگزار کرد و طالبان بخش از این نشست بودند. در این نشست از هیچ فعال جامعه ی مدنی و زنان افغان دعوت نشده بود.
زنان معترض: طالبان نمایندگان مردم افعانستان نیستند و نشست سوم دوحه ضیاع وقت است
فرخنده: در ادامه ی اعتراضات گسترده ی داخلی و خارجی مبنی بر تحریم سومین نشست دوحه در قطر، انقلاب زنان افغانستان امروز دوشنبه (۱۱سرطان) با یک گردهمایی اعتراضی در یک مکان سربسته خواهان تحریم نشست دوحه شدند. و این نشست را بدون حضور زنان و فعالان جامعه ی مدنی کشور مردود و بی بنیاد خواندند. این معترضان با محکوم کردن نشست دوحه گفتند که طالبان نمایندگان مردم افعانستان نیستند و این نشست ها ضیاع وقت است. به گفته ی این معترضان طالبان گروه تروریست و اشغال گر است که نمی تواند واقعیت افغانستان باشد این واقعیت کاذب و نادرست با سرکوب و فشار و شکنجه بالای مردم بی دفاع کشور تحمیل شده است. این گروه از زنان معترض با اشاره به سومین نشست دوحه خطاب به سازمان ملل گفتند که شما به جای حمایت از حقوق نیمه پیکر نا امید جامعه دفاع نمایید بر عکس حقوق آنان را پایمال و با گروه جاهلان معامله می کنید. این معامله ها خلاف خواست زنان و مردم افغانستان است. در ادامه ی اعتراضات جهانی به برگزاری سومین نشست دوحه به میزبانی سازمان ملل و حذف زنان از آجندای این نشست، شماری از افغان های مقیم در کانادا طی یک گردهمایی اعتراضی نشست دوحه را تحریم کردند. در هالند نیز شماری از افعان های مقیم این کشور ام روز دو شنبه ۱۱ سرطان نیز طی یک گردهمایی تازه به ضد طالبان شعار دادن و نشست دوحه را تحریم کردند. آنان با شعار دادن « مذاکره محکوم است وطن غرق خون است»، «سیاست جهانی نفرین بر تبانی» و«تعامل با طالبان، ضدیت است با انسان» اشتراک طالبان به نمایندگی از افغانستان را نگران کننده خواند.
معترضان زن، نشست دوحه را سفید نمایی طالبان خواندند
فرخنده: شماری از زنان معترض افغانستان طی یک گردهمایی تازه با تحریم نشست دوحه آن را سفید نمایی طالبان خواندند. اعضای جنبش اعتراضی زنان مقتدر افغانستان و جنبش آزادگان در تبعید هرگونه گفت و گو و تعامل با طالبان را مردود خوانده است. در قطع نامه ی منتشر شده از سوی این معترضان آمده است که عدم حضور نمایندگان افغانستان و زنان در نشست نگران کننده است و این نشست به سفید نمایی طالبان می پردازد. در قطع‌نامه‌ی نضر شده‌ای این جنبش‌ها آمده است: «سازمان ملل متحد رسالت اصلی خود را فراموش کرده و طی معاملات سیاسی، به سفیدنمایی «طالبان تروریست» پرداخته و از نقض حقوق‌بشر و حقوق زنان توسط این گروه چشم‌پوشی می‌کند». زنان معترض همچنین می‌گویند: «با کمال تأسف، سازمان ملل متحد با نادیده‌گرفتن ظلم و وحشتی که از سوی طالبان بر مردم افغانستان اعمال می‌شود، راه تعامل و معامله‌گری را با این گروه در پیش گرفته است و طالبان به وسیله‌ی امتیازدهی این سازمان در نشست سوم دوحه شرکت می‌کنند». این دو جنبش کار سازمان ملل را شبیه به عملکرد طالبات علیه زنان دانسته و گفته است که طالبان زنان را از اجتماع محروم کرده اما سازمان ملل آنان را از شرکت در نشست دوحه محروم کردند. پیش از این نیز، زنان افغانستان در کشورهای مختلف جهان خواهان تحریم طالبان شده و علیه این نشست کارزار تبلیغاتی نشر نمودند. با این حال قرار است تا ساعات دیگر نشست سوم دوحه درباره‌ی افغانستان با میزبانی معاون دبیرکل ملل متحد در امور سیاسی آغاز شود.
حبیبه سرابی، زبیده اکبر و نبیله مصلح دعوت سازمان ملل در نشست دوحه را رد کردند
فرخنده: حبیبه سرابی والی پیشین ولایت بامیان، دعوت سازمان ملل در نشست دوحه را رد کرد. خانم سرابی در صفحه ی ایکس خود نوشته است که با وجودی که از سوی سازمان ملل متحد دعوت‌نامه‌ای برای اشتراک در نشست دوحه دریافت کرده؛ اما در این نشست شرکت نخواهد کرد. وی عدم اشتراکش در این نشست را دلایل ذیل را گفته است. نبود بحث حقوق زنان و حقوق‌بشر در دستورکار (آجندای) نشست سوم دوحه، عدم اشتراک نماینده‌های زنان و فعالان مدنی کشور در نشست دوحه و اینکه ملل متحد قادر به یافتن یک راه حل برای افغانستان بر بنیاد قطع‌نامه‌ی ۲۷۲۱ شورای امنیت نیست. پیش از این زبیده اکبر و نبیله مصلح، دو زن فعال افغانستان نیز از شرکت در این نشست خود داری کردند و گفتند، در نشست که زنان در حاشیه باشند نیاز نیست شرکت کنیم. خانم اکبر در صفحه ی ایکس خود نوشته است که «من امروز از سوی سازمان ملل دعوت نامه ای برای نشست فرستادگان ویژه در مورد افغانستان در دوحه، قطر در 2 جولای 2024 دریافت کرده ام. من در این نشست شرکت نخواهم کرد زیرا زنان افغان شایستگی حضور در میز اصلی نشست در دوحه را دارند» وی هم چنان گفته است که با توجه به این که افغانستان در جدین ترین بحران نقض حقوق بشر و زنان قرار دارد من از حذف زنان در سومین نشست دوحه، بر اساس شرایط طالبان خشم گین هستم. این در حالی است که سومین نشست دوحه به میزبانی سازمان ملل متحد و اشتراک کشورهای عضو در مورد افغانستان، امروز در قطر برگزار می شود.
۲۴ مادر و ۱۶۷ کودک روزانه در افغانستان به دلیل بیماری جان میدهند
فرخنده: سازمان جهانی بهداشت به مناسبت روز بهداشت اعلام کرده که روزانه ۲۴ مادر و ۱۶۷ کودک در سراسر افغانستان به دلیل بیماری‌های قابل پیش‌گیری مرتبط با بارداری و زایمان جان خود را از دست میدهند. سازمان بهداشت جهانی همچنین هشدار داده است که ممنوعیت آموزش دختران در مکاتب و دانشگاه‌ها، باعث بدتر شدن وضعیت زنان در افغانستان شده است. این نهاد هشدار داده بودجه‌ای داده و گفته است که اگر بودجه امدادی کاهش یابد، این آمار افزایش خواهد یافت. سازمان بهداشت جهانی گفته است که برای مقابله با خطرات جدی به ۳۵۲ میلیون دالر بیشتر، آنچه از بودجه مالی این سازمان تعین شده است نیاز دارد. این نهاد گفته که باید بودجه کلی ۴۲۳ میلیون دالر برای سال‌های ۲۰۲۴ الی ۲۰۲۵ تکمیل کند. در گزارش سازمان بهداشت جهانی آمده است که به دلیل کمبود شدید بودجه، در مجموع ۴۲۸ مرکز بهداشتی ثابت و سیار در سال ۲۰۲۳ در افغانستان بسته شده‌اند. به گفته این سازمان، بسته شدن مراکز صحی بر دسترسی بیش از سه میلیون نفر به مراقبت‌های بهداشتی از جمله بیش از ۶۰۰ هزار کودک زیر پنج سال و بیش از ۲۴۰ هزار زن باردار و شیرده تاثیر ویرانگری دارد. در حال حاضر ۳۱۰ مرکز صحی در سراسر افغانستان به‌دلیل کمبود بودجه با مشکل مواجه هستند. شهروندان افغانستان به دلیل بیماری‌های واگیر، خشکسالی و سیلاب‌های اخیر با کمبود مواد غذایی و سوءتغذیه روبه‌رویند. زنان و کودکان در این میان از اقشار آسیب‌پذیر هستند. سازمان بهداشت جهانی همچنین هشدار داده است که ممنوعیت آموزش دختران در مکاتب و دانشگاه‌ها، باعث می‌شود که وضعیت زنان در افغانستان بدتر شود.