آموزشی Archives - Page 3 of 5

استقبال فعالان زن از رهایی ژولیا پارسی

رهایی ژولیا پارسی از زندان با استقبال گرمی از سوی زنان و فعالان حقوق زن روبرو شده است. از جمله فوزیه کوفی، عضو مجلس نمایندگان دولت یپشین افغانستان، با استقبال از آزادی ژولیا پارسی، در شبکه ایکس نوشت:«مطمئنم که زندان، اراده شما و هم‌رزمان شما را برای مبارزه قوی‌تر ساخته است.» خانم کوفی در بیانیه اش تاکید کرده که زنان در جامعه مدرن و امروزی محوریت بحث‌های جهانی بوده و نقش زنان در بسیاری از عرصه‌ها پیش‌تر از مردان بوده است. خانم کوفی گفته است، زنان در افغانستان هم باید در همه مسائل شریک بوده و قدرت تصمیم گیری داشته باشند. سمانه پاکدل” اسم مستعار” از رهایی ژولیا پارسی استقبال کرده گفته است، که رهایی فعالان زنان باعث انگیزه برای زنان مبارز و همسو شده است. خانم پاکدل از رویش حکومت داری طالبان انتقاد کرده و می‌گوید که بسته کردن دانشگاه‌ها، مکاتب و مراکز آموزشی بر روی زنان و دختران باعث رکود تحصیل در کشور شده و جلو پیشرف را کند ساخته است. او منع نمودن زنان را از کار، اشتباهی تاریخی طالبان دانسته می‌گوید، خانواده‌هایکه بدون سرپرست هستند بدون کار کردن در بیرون چگونه مصارف شان را پیدا نماید؟ به باور خانم پاکدل منع کار و تحصیل زنان باعث ازدیاد فقر و عقب ماندگی جامعه شده و در نتیجه مسبب بیشترین خلاف‌های اخلاقی و اجتماعی خواهد شد. گفتنی است که طالبان در دوسال گذشته، ده‌ها تن از مدافعان حقوق بشر را به دلیل اعتراض به منع تحصیل و اشتغال زنان بازداشت، زندانی و شکنجه کرده اند. ژولیا پارسی، مدافع حقوق زنان و عضو جنبش اعتراضی زنان افغانستان سال گذشته ششم میزان ۱۴۰۱ از سوی طالبان بازداشت و زندانی شده بود. بر اساس گفته یک منبع” که نخواست نامی از او گرفته شود” به رسانه فرخنده نیوز تائید نمود که ژولیا پارسی در نتیجه تلاش‌های سازمان‌های مدافع حقوق بشر از زندان طالبان آزاد شده است.

زنان افغانستان: کارمندان دیروز – درماندگان امروز

برای مصاحبه با” آرزو محمدی” آماده می‌شدم که یادم آمد زمانی من هم با یک اداره دولتی کار می‌کردم، شامل بست شده بودم. آرزو محمدی فارغ التحصیل رشته جامعه شناسی از دانشگاه کابل است می‌گوید، چندین سال در وزارت صحت عامه افغانستان وظیفه با معاش خوب داشته است. به گفته آرزو” معاش که میگیرفتم به فامیل ام هم کمک مالی می‌شدم و هم از اینکه می‌توانستم به آن‌ها کمک شوم خوشحال بودم، در کنار این همه میخواستم ماستری ام را نیز شروع کنم اما با تغییرحکومت و آمدن طالبان زنده گی ام زیر و رو شد.” آرزو با نگاه سرد گفت، زنان از کار و تحصیل محروم شدند، باورها و امید به آینده بهتر هم شکسته شده است.« بعد از روی کار شدن طالبان در افغانستان، اول معاش ما نصف شد و باید با مزد بسیار ناچیز کار زیادی می کردیم و همچنان کار مطابق میل طالبان باید انجام می‌شد، با وجود که در بخش صحت مجبور بودند، زنان را داشته باشند و من میتوانستم در کارم ادامه بدهم اما روحیه کاری از من گرفته شده بود و با افکار منفی طالب، من به کارم در چنین فضا ادامه داده نمی توانستم، با وجود مشکلات اقتصادی خانواده و خودم از کارم استعفا دادم.” از او در مورد زنان و اعتراض های زنان پرسیدم؟ خانم محمدی به این باور است که؛ اعتراض های زنان برای مطالبه حقوق شان نمایان‌گر آگاهی و اراده محکم زنان است. می‌گوید، دختران پس از فرمان‌هایی طالبان از درس محروم شدند، آن‌ها در سخت ترین شرایط می‌خواهند راه بدیل برای ادامه تحصیل پیدا کنند، آغاز کار دانشگاه آنلاین زن و کورس های آنلاین دیگر خود بیان می کند دختران در تلاش رهایی از جهل استند. اینکه چرا طالبان از زنان می ترسند و آنان را از جامعه و تحصیل منع می کند و زنان معترض را زندانی میکنند؟ گفت،” یک زن با سواد از حق خود آگاهی دارد و اجازه نمی دهد که فرزند اش به سلاح رو بیاورد و یا طالب شود، و اجازه نمی دهد که فرزند اش از راه خشونت و کشتن، انتحار اهداف خود را دنبال کند، زن با سواد از دشمنی، استفاده ابزاری از دین و از کشتن انسان های بی گناه به نام دین بیزار است، زن با سواد در آگاهی کامل برای پیشرفت خود خانواده و جامعه اش تلاش می کند با در نظر گرفتن حقوق دیگران.” آرزو افزود، در شرایط فعلی طالبان برای زنان، و اقلیتهای مذهبی بخصوص قوم هزاره محدودیت‌های فروانی را وضع کرده است. با این همه آرزو محمدی در خانه آنلاین زبان انگلیسی می خواند و در تلاش است تا بورسیه های خارج از افغانستان بدست آورده و ادامه تحصیل نماید. در همین حال، ماریا رسولی فعال و مدافع حقوق زن می گوید؛ بعد از تغییر نظام و روی کار آمدن طالبان تعداد زیادی دختران از کار و تحصیل منع شدند و همان طور زنان بسیاری از کار منع شدند، در حکومت طالبان زنان از حقوق اولیه شان بی بهره هستند. سمیرا محسینی یکی دیگر از دختران قربانی تحول اخیر افغانستان و سقوط نظام افغانستان توسط طالبان است. او می گوید بعد از روی کار آمدن طالبان در افغانستان وظیفه اش را از داده و این مدت با مشکلات اقتصادی زیادی روبرو شده است. سمیرا افزود” در مدت سال های که کار کرده، نصف معاش اش را ذخیره کرده که حالا با استفاده از پول پس انداز، برای اشتراک در کورس‌ها و امتحان بورسیه‌ها استفاده می کند تا بتواند پس از کامیابی در یکی از بورسیه‌ها، تصیل اش را در بیرون از کشور ادامه دهد. به گفته سمیرا، آینده زنان و دختران در افغانستان به قهقرا کشیده شده، و با گذر هر روز استرس و تشویش و نامعلوم بودن آینده دختران و زنان، زندگی را برایش تنگ‌تر ساخته است. سمیرا محسینی در آخرین پیام خود می گوید متاسفانه مردم افغانستان به خصوص زنان از گذشته تا به حال قربانی سیاست مداران مرد و اشتباهات اشخاص خودخواه و خایین شده است. از سوی هم ماریا رسولی یکی از فعالان و مدافعان حقوق زن می‌گوید، بعد از تغییر نظام و روی کار آمدن طالبان، تعدادی زیادی دختران و زنان افغانستان از تحصیل، تعلیم و کار منع شدند حتی در این اواخر ممنوعیت زنان در پارک‌ها و سفرها نیز بر این محدودیت علاوه گردیده است. خانم رسولی می گوید بدون شک این تغییرات بالای روحیه دختران و زنان تاثیر بسیار منفی داشته و آنها را با مشکلات روحی و روانی دچار کرده است. به باور وی محدودیت‌ها باعث شده، سطح خشونت‌های خانواده گی افزایش پیدا کند و اقتصاد خانواده‌ها بخصوص خانواده‌های که قبلا زنان تامین کننده خرچ و مصرف آن خانواده بوده، بیشتر فلج اقتصادی شود. با این همه اما یک تعداد زیادی از دختران، هنوز هم دست از تلاش نکشیده وبا همت بلند به درس و تحصیل شان از راه‌های مختلف آنلاینی ادامه داده است. به باور خانم رسولی اما این کار برای اکثرا زنان افغانستان قابل دسترس نیست. از نظر این فعال اجتماعی، جامعه ناتوان و رو به پیشرفت افغانستان نیاز دارد تا زن و مرد برای آگاهی کامل و تحصیل عالی دوشا دوش هم کار کنند تا مشکلات اقتصادی، فرهنگی و ادبی را کنارهم انجام دهند. سهیلا گلستانی

قطع‌نامه اعتراضی زنان افغانستان برای عدالت و آزادی

خبرگزاری فرخنده: بدون دخل و تصرف در قطعنامه اعتراضی زنان معترض آن را به دست نشر سپرده است. بنام خداوند عدالت و آزادی جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی در برابر ادامه محدودیت ها ی روز افزون، که طالبان بالای زنان در افغانستان وضع کرده اعتراض می کند. با وضع محدودیت بر زنان مشکلات اقتصادی در خانواده ها افزایش یافته است زنان در افغانستان هر روز منزوی تر می شوند دانشجویان دختر با بسته ماندن دروازه های دانشگاه هر روز ناامید تر می شوند و بسته ماندن مکتب ها کودک همسری را در افغانستان افزایش می دهد. با منع کار زنان خانواده ها با مشکلات اقتصادی روبرو استند و از زمستان سرد نگران اند ما از نهاد های حقوق بشری، سازمان‌های حمایت از حقوق زنان و کشوری های جهان می‌خواهیم تا در اجرای شدن موارد زیر طالبان را تحت فشار قرار بدهند. 2_ باز شدن دروازه های مکتب بروی دختران. 3_ باز شدن دروازه های دانشگاه و اجازه تحصیل 4_ لغو محکمه های صحرای زنان. 5_ لغو محدودیت های اجتماعی برای زنان. 6- لغو محدودیت برای کار زنان جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی بار دیگر از جامعه جهانی و سازمان های حقوق بشری می خواهد که زنان در افغانستان را به فراموشی نسپرده و از حقوق انسانی انها حمایت کنند.