جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی: از نهاد های ملی و بین المللی می خواهیم در کنار مردم هرات باشند
اعضای جنبش زنان افغانستان برای عدالت و آزادی ۲۱ میزان ۱۴۰۲، در حرکت اعتراضی در یک مکان سر بسته، با مردم و خانواده های قربانیان زلزله هرات غم شریکی کرده و می گویند آنان در غم مردم هرات شریک استند.
هنر میتواند روزنهی امید برای آنهای باشند که در میان تاریکی خودشان را گُم کرده اند
هنر گاهی راه نجات زندگی برای کسانی است که برای روشن کردن شمعی در تاریکی ها تلاش میکنند، یا هم میخواهند روزنهی امید برای آنهای باشند در میان تاریکی خودشان را کُم کرده اند.
دیدبان حقوقبشر به پاکستان: اخراج پناهجویان افغانستان آنان را در معرض آزار و اذیت طالبان قرار میدهد
دیدبان حقوقبشر اعلام کرده است که اخراج بیش از میلیون مهاجر و پناهجوی اهل افغانستان از پاکستان، آنان را در معرض آزار و اذیت طالبان قرار میدهد.
ماموریت ریچارد بنت گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر، سازمان ملل متحد در امور افغانستان برای یکسال دیگر تمدید شد
شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد با تصویب یک قطعنامه، مأموریت ریچارد بنت را بهعنوان گزارشگر ویژهی این شورا در امور حقوقبشر برای افغانستان، برای یک سال دیگر تمدید کرد.
نمی دانیستم روزهای خوب دختران افغانستان آنقدر زود ختم می شود
یازدهم اکتبر برابر است با روز جهانی دختران، این روز به مناسبت آگاهی دهی و روشنگری در زمینه نا برابری جنسیتی و حقوق دختران در سراسر جهان در تقویم سال نامگذاری شده است.
زنان و کودکان دو سوم زخمیان زلزلۀ اخیر در افغانستان را تشکیل میدهند
رئیس بخش کمکهای فوری سازمان صحی جهان در افغانستان گفتهاست، دو سوم کسانی که در زلزلۀ غرب این کشور جراحات شدیدی برداشته و در شفاخانه بستری شدهاند، کودکان و زنان هستند.
حکومتداری طالبانی طوری سازمان یافته است که حتا در فاجعههای طبیعی هم باید آپارتاید جنسیتی آشکار باشد
بیشتر قربانیان در پسلرزهها کشته شده اند و زنان اجازه نداشتند از خانه بیرون شوند.
زنان قربانیان خشونت خانهگی در افغانستان
نیمی از قربانیان خشونت خانهگی با مهاجمان خود در حال زندگی هستند.
زهرا جویا برنده جایزهی خبرنگار سال مجمع جهانی رهبران جوان گردید
زهرا جویا، مدیر مسئول خبرگزاری «رخشانه» همراه با چهار خبرنگار دیگر از کشورهای کوبا، بلاروس، امریکای شمالی و فلسطین، جایزهی خبرنگار سال مجمع جهانی رهبران جوان را دریافت کردند.
زنی از تبار سختی و امید
بیبی مرضیه( نام مستعار ) از منطقه دور دست بامیان به نام واټپور در مسیر راه کابل- بامیان می باشد، به گفته خودش او زمانی که کم تر از ۱۲ سال سن داشت با مرد ۲۲ ساله ازدواج کرد.