نگرانی گزارشگران بدون مرز، از افزایش محدودیت های طالبان علیه خبرنگاران زن در افغانستان
گزارشگران بدون مرز، از افزایش محدودیت های طالبان علیه رسانه ها مخصوصا روز نامه نگاران زن در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. این نهاد در مورد محدودیت‌ها در باره ی پوشش زنان روزنامه‌نگار، دست‌رسی زنان به رسانه‌های دیداری و شنیداری و ممنوعیت فیلمبرداری یا عکاسی از سوی طالبان، گفته است که طالبان باید به این اقدام سرکوب گرایانه پایان دهد. امروز سه شنبه ۳۰ حمل، گزارشگران بدون مرز طی نشر یک گزارش گفته است که سرکوب روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها در افغانستان همچنان در حال تشدید است و به‌طور خاص دست‌رسی زنان به رسانه‌ها، چه به‌عنوان روزنامه‌نگار و چه به‌عنوان شنونده و تماشاگر را هدف قرار می‌دهد. این نهاد می گویند خبرنگاران که تحت حاکمیت طالبان اسیر، سانسور و خود سانسوری هستند افزایش محدودیت ها علیه کار روزنامه نگاران، چشم اندازه چشم‌انداز رسانه‌های افغانستان را بیشتر ویران میکند. این نهاد از ملا هیبت الله آخون زاده رهبر طالبان خواسته است که به اقدامات سرکوب گرایانه علیه رسانه ها و پشش زنان روزنامه نگار پایان دهد. این در حالی است که طالبان پس از تسلط دوباره در افغانستان ده ها موارد محدودیت کننده ی را علیه رسانه ها وضع کرده و آزادی مطبوعات را محدود کرده است قسمی که دیروز فرمانده ی امنیه فاریاب به خبرنگاران آزاد اجازه ی شرکت در نشست خبری خود را نداد.
کشته شدن دو دختر طی حادثه‌ای جداگانه در بدخشان
فرخنده: بر اساس گزارشها منابع محلی در بدخشان تایید می کنند که رنجر مربوط به فرماندهی امنیه طالبان روز شنبه، ۱۸ حمل در ولسوالی ارغنج‌خواه این ولایت، یک دختر هشت ساله را زیر گرفته است. به گفته ی منابع؛ این کودک پس از آنکه توسط رنجر طالبان زیر گرفته شد، جان باخته است. گفته می شود این رویداد در روستای «باشیوب» از مربوطات ولسوالی ارغنج‌خواه رخ داده است. از سوی دیگر: فرماندهی امنیه طالبان در بدخشان از خودکشی یک دختر جوان در مرکز این ولایت نیز خبر داده است. احسان‌الله کامگار، سخنگوی فرماندهی امنیه طالبان در بدخشان گفته که این دختر باشنده اصلی ساحه «خرقه مبارک» از مربوطات شهر فیض‌آباد بود و جمعه‌شب، ۱۷ حمل با خوردن «دوای مرگ موش» خودکشی کرده است. به گفته وی، این دختر پس از انتقال به شفاخانه ولایتی جان باخته است. این در حالی است که پس از تسلط دوباره طالبان در افغانستان آمار خودکشی بین جوانان به گونه ی چشم گیری افزایش یافته است.
نکاح اجباری طالبان با یک دختر جوان در غور
فرخنده: منابع محلی در ولایت غور تایید می کنند فرماندهان طالبان در ولسوالی پسابند غور یک دختر جوان را بدون پرداخت طویانه با زور از خانه پدر اش می برند. به گفته ی منابع خیرالله خیرخواه ولسوال، عبدالحمید خالد فرمانده امنیه، محمد مشفق معاون استبارات و توحیدی آمر استخبارات این ولسوالی به خانه ی این دختر یورش برده و با زور سلاح وی را از خانه اش بردند. با این حال باشندگان محل می گوید که طالبان بر آنان ظلم می کنند. یکی از نزدیکان دختر ربوده شده که نخواست هویت اش در رسانه ها ذکر شود در پیوند به این رویداد گفت که وی در بدل ۷۰۰ هزار افغانی مهریه به نکاح اجباری یک مرد درآورده شده بود این عملکرد طالبان هم چنان واکنش تند حقوق بشری را در پی داشته و شماری از زنان معترض ربوده شدن این دختر توسط فرماندهان طالبان را محکوم وعمل غیر انسانی دانسته اند.
راه اندازی برنامه‌ای آموزشی خیاطی برای زنان در افغانستان
فرخنده: قرار است سازمان ملل متحد برنامه ی آموزشی خیاطی را برای زنان افغانستان راه اندازی کنند. برنامه ی جهانی غذا از راه اندازی این برنامه برای زنان افغانستان خبر داده و هدف از این برنامه را خودکفایی زنان در کشور عنوان کرده است. سازمان جهانی غذا امروز دوشنبه ۶ حمل در صفحه ی ایکس خود نوشت که این تصمیم هم زمان با کاهش فرصت های اقتصادی برای زنان در افغانستان اتخاذ شده است. این تصامیم در حالی گرفته می شود که گروه طالبان، پس از حاکمیت دوباره در افغانستان زنان و دختران از رفتن به مکاتب و دانشگاه ها منع و در بیشترین موارد آز وظایف برکنار کردند. این عملکرد طالبان علیه کار و آموزش زنان واکنش های تند جهانی را برانگیخته و سازمان های بین المللی بار ها خواستار لغو محدودیت ها علیه زنان و احترام به حقوق زنان شده است طالبان اما نه تنها به حرف گوش نداده بلکه محدودیت ها را نیز تشدید بخشیده است.
روزی‌که اجازه دهد دخترانم مکتب بروند برایم سال نو است
روز اول سال نو رفته بودم خانه اش، تا سال جدید خورشیدی را برایش تبریکی بگویم، اما او در حالی که پیش روی تلویزیون نشسته بود خبر های مربوط به نواختن زنگ مکتب را گوش می داد ، مدام می گفت؛ من تبریکی نمی خواهم دخترم، آن روز که اجازه دهد دخترانم مکتب بروند برای من سال نو است. فیروزه( مستعار) مادر چهار فرزند است وی سه دختر و یک پسر دارد. او فعلا در نواباد ولایت غزنی زندگی می کند. قبل از طالبان، هر سه دخترش مکتب می رفت اما حالا تنها پسر اش مکتب می رود. فیروزه می گوید: قبل از سقوط ما در کابل زندگی می کردیم. دختر کلان ام در کنار درس، دریکی از شرکت های خصوصی کار می کرد. درامد خوبی داشت و با آن پول دو خواهر و برادرش را نیز حمایت می کرد، اسم وی زهرا است او بعد از سپری کردن امتحان کانکور در دانشگاه البیرونی کامیاب شد. محصل شدن و رفتن به دانشگاه یکی از آرزوهای دیرینه ی زهرا است اما وی با آنکه در دانشگاه کامیاب شده بود اما نتوانست وارد دانشگاه شود این رویا وی را تا ابد مثل یک درد همراهی خواهد کرد. زهرا بعد از بسته شدن دانشگاه و ترک وظیفه، حالت روحی خوبی نداشته و از کابل به غزنی کوچ کردند. اکنون این سه خواهر مصروف صنایع دستی است. آن ها لباس هزارگی می دوزند و به قیمت مناسب می فروشند و یا لباس به کرایه می گیرند و به قیمت مناسب می دوزند. فیروزه می گوید؛ از زندگی ام راضی هستم این شغل درامد خوبی دارد اما نمی خواهم آینده ی این سه دخترم به دوختن لباس هزارگی گره بخورد. وی هم چنان افزود؛ من یک مادر بی سواد هستم، به خاطر همین بیسوادی مشکلات زیادی را در زندگی ام تحمل کردم اما نمی خواهم دخترانم مثل من، زندگی را تجربه کنند. من می خواهم این ها تحصیل کنند و به آرزوهای که در زندگی دارند برسند. وی خود را با یکی از زنان فامیل اش مقایسه کرد که با سواد است فیروزه با گفتن اسم مستعار لیلا به وی گفت «قبل از سقوط در یکی از مکاتب خصوصی وظیفه داشت. ما به خاطر یک هزار افغانی خیلی سختی ها را تحمل می کردم تا یک هزار پیدا کنم اما او معاش یک ماهه اش تمام نیازمندی هایش را پوره می کرد» من می خواهم دخترانم مثل او هر کدام وظیفه داشته باشند و برای پیدا کردن یک هزار افغانی دستش را پیش کسی دراز نکنند. از سخنان اش معلوم می شد که دردی فراوانی را تحمل کرده است. درد فیروزه درد صدها مادر افغان است که نمی تواند صدا بلند کند زیرا کسی نیست تا صدایش را بشنود. و نمی تواند نابود شدن زندگی دختران اش را بیبیند. این مادران یک عمر زندگی بیسوادی را تجربه کرده و می داند که یک زن بیسواد در جامعه ی افغانستان چه دردهای را باید تحمل کند. طالبان با حاکمیت دوباره در افغانستان ده ها موارد محدود کننده ی را علیه کار و آموزش زنان وضع کرده و این عملکرد طالبان به زندگی دختران آسیب بزرگ وارد کرده است.
تجاوز دو مرد بر یک دختر هشت ساله در نیمروز
فرخنده: صبح امروز یکشنبه( ۵ حمل ) منابع به رسانه ها گفته است که این دختر دانش آموز هشت سال سن داشت و این دو مرد هنگامی به او تجاوز کردند که مشغول فراگیری دانش در یک مدرسه ی خانگی بود. منابع می‌افزایند که این دختر خردسال در منطقه «کاکران» مربوط شهر زرنج مرکز استان نیمروز مورد تجاوز قرار گرفته‌است. این خانواده ی این دختر می گوید وضعیت صحی این دختر نگران کننده است به گفته ی منبع؛ این خانواده پرونده ی این تجاوز دختر اش را به حوزه امنیتی گروه طالبان مراجعه کرده‌اند؛ اما این گروه در مورد پرونده‌ی این دختر تا کنون رسیده‌گی نکرده‌اند. با این حال طالبان نیز در این مورد ابراز نظر نکرده است. بعد از بسته شدن دروازه های مکاتب و دانشگاه ها به روی دختران، استفاده از مدارس دینی برای آموزش دختران بیشتر شده است. بهره گیری جنسی از دختران در مدارس دینی تحت حاکمیت طالبان، نگرانی سازمان های حقوق بشری را نیز در پی داشته است.
فعالان حقوق بشر و آموزش: عملکرد طالبان علیه آموزش دختران شرم آور است
همزمان با آغاز سال جدید تعلیمی، نهاد حقوق بشری موسوم به «فریدم نو» ممنوعیت آموزش دختران توسط طالبان را «شرم‌آور» خوانده است. این نهاد حقوق بشری با نشر پیامی در صفحه ایکس گفته که دختران افغان هم چنان از تعلیمات متوسطه و بالاتر از آن محروم هستند. به گفته این نهاد، طالبان باید این سیاست و همه احکام علیه زنان را برگردانند و اجازه دهند که زنان و دختران افغانستان نیز بتوانند تحصیل کنند. پیش از این وزارت خارجه آلمان نیز خواستار بازگشایی مکاتب دخترانه شده بود و سازمان ملل نیز بهانه های طالبان برای منع آموزش دختران را بیهوده گفته بود. از سوی هم” جنبش زنان پنجره امید” به مناسبت فرا رسیدن سال تعلیمی 1403 طی صدور اعلامیه گفته است با آغاز سال جدید تعلیمی در افغانستان،اما هنوز خبری از باز شدن مکاتب دوره متوسطه ولیسه نیست. معترضان گفته، طالبان در دوره ابتداییه مضامین دینی را جایگزین مضامین ساینسی، اجتماعیات و ریاضیات نموده است. دختران و زنان معترض در بیانیه شان گفته است” درعصر حاضر سواد شامل توانایی ها و مهارت های چون، سواد عاطفی، سواد ارتباطی، سواد مالی، سواد رسانه یی، سواد تربیتی، سواد سلامتی، سواد علمی، سواد تحلیلی، سواد انرژی و سواد محیط زیستی میشود که دختران بتواند با استفاده از آنها تغیر در زندگی خود ایجاد کند.” معترضان گفته، در حال حاضر میلیونها دختر افغانستان بیشتر از 950 روز میشود که از آموزش محروم اند. که تنها امسال بیش از 330 هزار دختر از ادامه آموزش در دوره متوسطه محروم شدند. معترضان ممنوعیت و محدودیت دختران از تعلیم و آموزش را آپارتايد جنسیتی دانسته گفته اند که چنین فشارها باعث خودکشی، ازدواج زیر سن، ازدواج اجباری، و باعث فشارهای روحی وروانی جبران ناپذیر برای دختران گردیده است. معترضان خواهان آموزش دوره متوسطه و لیسه با معیار های بین المللی شده و گفته اند که هرچی زودتر محدودیت‌های وضع‌شده از سوی طالبان علیه زنان برطرف گردد. این واکنش ها در حالی مطرح می شود که وزارت معارف طالبان روز چهار شنبه ۱ حمل ۱۴۰۳ برای سومین سال زنگ مکتب را بدون حضور دختران نواختند.
آلمان خواستار بازگشایی مکاتب دخترانه در افغانستان شد
وزارت خارجه‌ای آلمان خواستار بازگشایی مکاتب دخترانه در افغانستان شده است. وزارت خارجه آلمان با آغاز سال جدید تعلیمی از طالبان خواست دروازه های مکاتب و دانشگاها را به روی دختران باز کنند و اجازه دهند که دختران نیز به حقوق اولیه ی شان دست رسی داشته باشند. این وزارت روز گذشته ۲ حمل ۱۴۰۳ در صفحه ی ایکس نوشت طالبان در حال ربودن آینده یک نسل از دختران و پیشرفت افغانستان هستند. وزارت خارجه ی آلمان خاطرنشان کرده است: «ما از طالبان می‌خواهیم که دروازه‌های مکانب و دانشگاه‌ها را به روی دختران و زنان باز کنند.» طالبان با آغاز سال جدید تعلیمی در افغانستان، زنگ مکتب را بدون حضور دختران بالاتر از صنف ششم در مکاتب نواختند. این سومین سال است که طالبان مکاتب و دانشگاها بروی دختران بالاتر از صنف ششم بسته اند. این عملکرد طالبان علیه آموزش دختران واکنش های زیادی در داخل و خارج از کشور داشته است. چهار شنبه ۱ حمل ۱۴۰۳ سازمان ملل متحد نیز در صفحه ی ایکس، بهانه های طالبان برای باز گشایی مکاتب دخترانه را بیهوده خوانده بود.
وداع تلخ: جسم تیکه تیکه شده‌ای خواهرم را در اینجا میگذارم و میروم
اعتراضات و‌نگرانی جهان از نسل کشی هزاره‌ها در حالی رونق یافته است که این نسل به طور سیستماتیک از جامعه‌ای افغانستان حذف و بارها جوانان و نوجوانان هزاره در مکاتب، مراکز آموزشی، مساجد، اعتراف اعتراضات مدنی و موترهای لینی مورد حملات تروریستی قرار گرفتند. انفجارهای مرگبار در مناطق هزاره جات، جان صدها تن را گرفته و ده‌ها خانواده را به خاک و‌خون کشاندند. رسانه فرخنده: روایت یکی از قربانیان این حادثه( جسم تیکه تیکه شده‌ای خواهرم را در اینجا میگذارم و میروم) «حسنیه بخاطر مشکل اقتصادی همیشه پیاده میرفت اما روز جمعه بخاطر که ناوقت شده بود برایش گفتم د موتر برو همان روز رفتن اش شد و آمدن اش نه» حسنیه دختر آرامی بود، در زمان طفولیت با من خیلی نزدیک بود برایم نامه می نوشت و همرایم درد دل میکرد. زینب اعظیمی خواهر حسنیه اعظیمی، یکی از دانش آموزان قربانی انفجار در آموزشگاه کاج در دشت برچی کابل، از دست دادن خواهرش و اینکه چگونه دختران دانش آموز هزاره در افغانستان بخاطر درس و تحصیل سلاخی شدند را در دیار مهاجرت بازگو میکند. «روزی انفجار، روز جمعه بود ما شب جمعه با حسنیه یکجا خانه خواهر بزرگترم رفته بودیم آن روز حسنیه از خواب کمی ناوقت تر بیدار شد، تقریبا شش و پانزده دقیقه امتحان شان شروع میشد اما حسنیه شش و ده دقیقه بود که تازه بیدار شده بود برایش گفتم هیچ امروز نرود ناوقت هم شده و به امتحان نخواهد رسید اما برایم گفت نخیر باید بروم، میروم و خود را تا ساعت شش و نیم حتمن به کورس میرسانم حرفی برایش نه نگفتم، فقط گفتم امروز را در موتر برو گفت درست است. حسینه بخاطر مشکل اقتصادی که داشتیم همیشه پیاده می رفت تا در خرچ و مصرف اش صرفه جویی کند. من با خواهر بزرگم صبحانه را خوردیم و آهسته آهسته من هم روانه خانه شدم در راه برگشت به خانه گفتم پول برق را هم بدهم داخل دوکان شدم که دوکان دار با مشتری می گفت در برچی انفجار شده است من نگران شدم و پرسیدم کجا انفجار شده گفتند کورس کاج با صدای بلند گفتم خواهرم در انجا درس میخواند به شماره حسنیه زنگ زدم اما جواب نداد دویده دویده رفتم به کورس اما آنجا هیچ کسی نبود همه کشته و زخمی ها را از کورس بیرون کرده بودند، و ساختمان اش به ویرانه ی تبدیل شده بود. بخاطر حسنیه چندین شفاخانه رفتیم اما طالبان با بسیار خونسردی و پوزخند برای ما اجازه نمیداد داخل شفاخانه ها برویم و حسنیه را جستجو کنیم با کاکایم یکجا طیب عدلی رفتیم انجا نبود، شفاخانه استقلال، میخواستیم شفاخانه امیرجنسی برویم در راه بودیم که خواهر بزرگم برایم زنگ زد و گفت بیاید حسنیه جان شهید شده و در شفاخانه محمد علی جناح است آمدیم در شفاخانه و جنازه را تسلیم گرفتیم. حسنیه نوزده بهارش تازه شروع شده بود او را همه دوست داشت حسنیه همیشه کوشش میکرد در مصارف اش صرفه جویی کند و برای پدر و مادرم زیاد زحمت ندهد. «حسنیه داخل پلاستیک بزرگ بود وقتی رویش را باز کردم حسنیه بود، مثل که در خواب عمیق باشد. کاکایم و زن اش و دیگر خانم ها جمع شدند تا حسنیه را غسل بدهند وقتی در مسجد، جسد بی جان حسنیه را شستشو میدادیم دیدم که چره مواد انفجاری در طرف چپ اش اصابت کرده است، گردن اش زخمی عمیق داشت مانند اینکه با تبر زده باشی بازویش شکسته بود و تیکه و پارچه چوپ چوکی در بغل اش فرورفته بود تمام چوب های خورد و ریزه را از بدن اش کشیدیم، چره که پشت سرش اصابت کرده بود گوشت بدن اش را جدا کرده بود(کنده بود) موهایش تمام سوخته بود» « وی را غسل دادیم، کفن کردیم و به جاغوری پیش پدر و مادرم بردیم تا دفن شود. حسنیه مدت کوتاهی بود از جاغوری پیش ما (خواهرانش) آمده بود، اخرین دختر و کوچک خانه بود. وقتی از طریق خبرها در تلویزیون آگاه شد که دختران هم اجازه دارند امتحان کانکور را سپری کنند تصمیم گرفت کورس برود و برای امتحان آماده گی بگیرد. روزانه کورس می رفت، بعد از چندین روز روز جمعه امتحان آزمایشی را سپری کرد نمره خوبی گرفت و برایم گفت من در ۲۶۱ نمره در ادبیات کامیاب شدم خیلی خوشحال شده بود، برایش گفتم بسیار عالی با وجود که میگفتی من امادگی ندارم اما بازهم نتیجه خوب گرفتی موفق باشی. این دومین امتحان آمادگی بود که حسنیه میخواست اشتراک کند برایم گفت در این امتحان میروم که رشته بندی شود و من انتخاب هایم را تنظیم کنم رفت اما دیگر برنگشت» زینب خواهر حسنیه در یکی از ادارات دولتی وظیفه داشت که بعد از سقوط نظام وظیفه اش را از دست داد، شوهر زینب در نیرو های امنیتی افغانستان بود که در جنگ های اخیر نیرو های امنیتی و طالبان از سرنوشت او که آیا زنده است یا کشته شده است هیچ خبری نیست، زینب با دختر هفت ساله اش حالا در دیار مهاجرت” پاکستان” دنبال زندگی بهتر در مکان امن است. او می گوید؛ نمیدانم با رفتن و ترک کردن از مکان که تلخ ترین اتفاق زندگی برایم افتاده میتوانم همه چیز را فراموش کنم یا خیر؟ سهیلا گلستانی
جذب دختران فارغ ۱۲ در یازده انستیتوت صحی دولتی
با وجود اینکه بیشتر از دو سال می شود که دروازه های مکاتیب و دانشگاها به روی دختران بالاتر از صنف شش بسته است. اماوزارت صحت عامه‌ی این گروه طالبان خواستار جذب دختران فارغ صنف دوازدهم در انستیتوت‌های صحی دولتی در شماری از ولایت‌ها شده است. خبرگزاری باختر که تحت کنترل طالبان فعالیت دارد، امروز (سه‌شنبه، ۱ حوت) گزارش داده است که روند جذب دختران فارغ صنف دوازدهم در انستیتوت‌های صحی دولتی ولایت‌های کاپیسا، پروان، پنجشیر، میدان‌وردک، غزنی، پکتیکا، لوگر، خوست، بدخشان، بامیان و پکتیا آغاز شده است. این رسانه نوشته است که وزارت صحت عامه‌ی طالبان با ارسال مکتوبی به ریاست‌های صحت عامه‌ی ولایت‌های ذکرشده، هدایت داده است که روند جذب فارغان دختر صنف دوازدهم به انستیتوت‌های صحی را آغاز کند. آزمون ورودی انستیتوت‌های صحی در بلخ با حضور اکثريت دختران برگزار شد طالبان، استادان و دانشجویان زن انستیتوت علوم صحی قندهار را به کار و درس فراخواندند وزارت صحت عامه‌ی طالبان در حالی این تصمیم را گرفته است که نگرانی از کمبود پرسنل صحی زن هم‌اکنون و در آینده جدی است. این گروه پس از حاکمیت خود مکاتب و دانشگاه‌ها را به‌روی دختران و زنان بسته کرده است. علی‌رغم فشارهای جهانی، طالبان تا اکنون از این تصمیم خود عقب‌نشینی نکرده اند آنان می گوید موضوع تحصیل دختران مربوط چالش های داخلی کشور می شود که نیازی نیست کشور های دیگر در ان مداخله نماید .